Pełny tekst orzeczenia

III CKN 932/98

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt III CKN 932/98   
 
 
 
 
P O S T A N O W I E N I E 
 
Dnia 25 lipca 2000 r.   
 
 
Sąd Najwyższy Izba Cywilna 
w składzie następującym: 
 
 
 
Przewodniczący:  SSN   -   Gerard Bieniek  
 
 
Sędziowie:    
  SN  -   Marian Kocon (spraw.) 
 
 
 
 
 
  SN  -   Barbara Myszka 
 
 
 
Protokolant: Bożena Kowalska 
 
po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2000 r. 
na rozprawie sprawy z wniosku U. C. 
z udziałem Z. C. 
o podział majątku wspólnego, 
na skutek kasacji wnioskodawczyni 
od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w L. 
z dnia 26 czerwca 1998 r., sygn. akt II Ca […] 
 
p o s t a n a w i a: 
 
 
 
oddalić kasację. 
 

 
2 
U Z A S A D N I E N I E 
 
Sąd Rejonowy w L. postanowieniem z dnia 14 stycznia 1998 r. dokonał 
podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni U. C. i uczestnika postępowania 
Z. C., ograniczonego na zgodny ich wniosek do lokatorskiego spółdzielczego 
prawa do lokalu, kategorii M.-4, o łącznej powierzchni użytkowej 60,30 m2, 
położonego w L. przy ul. P. […] m. […], po ustaniu między nimi, na skutek 
rozwodu, ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Sąd ten określił 
wartość tego podlegającego rozliczeniu prawa na 39192,06 zł i przydzielił 
wnioskodawczyni - lokatorskie spółdzielcze prawo do opisanego lokalu, 
z wkładem mieszkaniowym w kwocie 39192,06 zł (pkt I ppkt 1); poza tym 
zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania 6584,25 zł 
z tytułu zwrotu nakładów z majątku odrębnego na majątek wspólny (pkt II) 
oraz obciążył wnioskodawczynię spłatą w celu wyrównania udziałów w kwocie 
16303,90 zł (pkt III), rozkładając ją na stosowne raty. U podłoża tego 
rozstrzygnięcia legło ustalenie, że uczestnik postępowania na pokrycie wkładu 
mieszkaniowego wyłożył z majątku odrębnego 7100 zł /starych/. 
W apelacji wnioskodawczyni kwestionowała powyższe ustalenie, jak 
i oddalenie jej wniosku o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym 
i zarzuciła, że doprowadziło to do bezzasadnego zasądzenia kwoty 6584,25 zł 
oraz zawyżenia spłaty. 
Zarówno ustalenia Sądu I instancji, jak i jego rozważania prawne zostały 
przez Sąd Wojewódzki w L. uznane za prawidłowe, toteż apelacja 
wnioskodawczyni - podnosząca między innymi przytoczone zarzuty - została 
postanowieniem tego Sądu, z dnia  26 czerwca 1998 r., oddalona.  
W kasacji od tego postanowienia Sądu Wojewódzkiego - opartej na 
podstawie pierwszej z art. 3931 k.p.c.- wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie 
art. 6 k.c. przez uznanie, że w świetle tego przepisu „żądania U. C. co do kwoty 
7100 zł(starych) są gołosłowne” i 43 § 2 k.r. i op., i wniosła o uchylenie 

 
3 
zaskarżonego postanowienia, a także postanowienia Sądu I instancji 
oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 
Rozpoznając sprawę w przytoczonych granicach kasacji (art. 39311 k.p.c.), 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Autor kasacji zarzut naruszenia art. 6 k.c. oparł na założeniu, jakoby 
u podłoża 
zasądzenia 
kwoty 
6584,25 
zł 
legło 
zapatrywanie 
Sądu 
Wojewódzkiego, że na wnioskodawczyni spoczywał obowiązek (ciężar 
dowodu) udowodnienia, iż kwota 7100 zł(starych) nie pochodziła z majątku 
odrębnego uczestnika postępowania. Już tylko z tej przyczyny, że takie 
zapatrywanie nie legło u podłoża zasądzenia kwoty 6584,25 przytoczony zarzut 
jest bezzasadny. Warto tu jedynie wskazać, że według oceny Sądu 
Wojewódzkiego uczestnik postępowania  udowodnił fakty wskazujące na to, że 
kwota 7100 zł pochodziła z jego majątku odrębnego. 
Bezzasadny jest również zarzut naruszenia 43 § 2 k.r. i op. Przepis  ten 
pozwala wprawdzie każdemu z małżonków żądać, ażeby ustalenie udziałów 
w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w jakim każdy z nich 
przyczynił się do powstania tego majątku, uzależnia jednak dopuszczalność 
takiego żądania od istnienia ważnych powodów. Na gruncie zaś ustaleń 
zaskarżonego postanowienia oboje małżonkowie przyczynili się do powstania 
majątku wspólnego i brak podstaw do zdyskwalifikowania przyczynienia się 
jednego z nich, a w szczególności uczestnika postępowania.  
Z powyższych względów na zasadzie art. 39312 w k.p.c. należało kasację 
oddalić.  
 
 
 
 
 
 
aw 
jb.