III CA 501/14

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2013 roku zasądził od pozwanego M. T. na rzecz powoda T. W. kwotę 5.082,29 złotych z ustawowymi odsetkami, oddalając powództwo w pozostałym zakresie i znosząc koszty procesu. Powód, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą „(...) – Lakier”, podjął się naprawy samochodu pozwanego. Po wstępnych rozmowach telefonicznych i oględzinach zdjęć uszkodzeń, pozwany przywiózł samochód do warsztatu. Sąd Rejonowy ustalił, że strony nie określiły precyzyjnie wynagrodzenia ani podstaw do jego obliczenia. Na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy, rzeczywisty koszt naprawy wyniósł 9162,40 złotych, jednak wynagrodzenie zostało obniżone o 2080,11 złotych z powodu wad dzieła. Sąd zasądził kwotę wynikającą z opinii biegłego, pomniejszoną o wartość wad i kwotę 2000 złotych wpłaconą przez pozwanego. Pozwany złożył apelację, zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 233 § 1 kpc poprzez błędną ocenę dowodów oraz art. 628 § 1 kc poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Przyjął ustalenia faktyczne Sądu I instancji za własne i stwierdził, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 kpc jest nietrafny, a analiza dowodów przez pozwanego jest wybiórcza. Sąd Okręgowy podkreślił, że rozmowy telefoniczne nie zawierały podstaw do ustalenia wynagrodzenia, gdyż powód nie widział samochodu. Dopiero po przywiezieniu pojazdu i jego przyjęciu przez powoda można uznać zawarcie umowy o dzieło. Sąd Okręgowy uznał również za niezasadny zarzut naruszenia art. 628 § 1 kc, stwierdzając, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował przepisy, gdy strony nie ustaliły wynagrodzenia, a jego wysokość została określona na podstawie opinii biegłego, której rzetelności strony nie kwestionowały. W związku z tym apelacja została oddalona na podstawie art. 385 kpc.

Zagadnienia prawne (3)