III CA 1687/16

Sprawa dotyczyła wzajemnych roszczeń między ojcem a pełnoletnią córką w zakresie obowiązku alimentacyjnego. Ojciec (A. M.) wnosił o obniżenie alimentów z 450 zł do 400 zł miesięcznie, argumentując, że córka (M. Z.) jest pełnoletnia, pracuje i otrzymuje pomoc od matki, a także podejrzewając, że nie studiuje. Córka wniosła pozew wzajemny o podwyższenie alimentów do 600 zł, wskazując na swoje studia na Politechnice i zakończenie pracy, aby pogodzić naukę z zarobkowaniem. Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił oba powództwa. Ojciec złożył apelację, zarzucając naruszenie przepisów procesowych (art. 227 k.p.c. i art. 233 k.p.c.) poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych (deklaracje podatkowe córki, dokumentacja postępów w nauce) oraz błędne ustalenie jej wieku i potrzeb. Sąd Okręgowy w Gliwicach, uwzględniając zarzut naruszenia art. 227 k.p.c., uzupełnił postępowanie dowodowe, dopuszczając dowody z dokumentów dotyczących studiów i dochodów córki. Ustalono, że córka jest studentką IV roku, jej termin ukończenia studiów upływa wkrótce, a w 2015 i 2016 roku uzyskała dochody z pracy i najmu lokalu. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, korygując jedynie wiek córki. Stwierdzono, że córka, ze względu na obowiązki związane ze studiami, nie może podjąć pracy zarobkowej, a dochody z najmu przeznacza na spłatę pożyczki. Z tego względu nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać, a obowiązek alimentacyjny ojca, wynikający z art. 133 § 1 k.r.o., nadal istnieje. Sąd uznał, że uzasadnione koszty utrzymania córki wynoszą co najmniej 1472 zł miesięcznie i nie są zawyżone. Potwierdzono, że ojciec posiada zasoby finansowe na pokrycie alimentów. Sąd Rejonowy słusznie ocenił, że nie zaszła trwała zmiana stosunków uzasadniająca obniżenie obowiązku alimentacyjnego. W konsekwencji apelacja ojca została oddalona jako bezzasadna na podstawie art. 385 k.p.c. Orzeczono o kosztach postępowania odwoławczego na rzecz córki.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający