III C 1078/18

Powodowie K. B. i D. B. wnieśli pozew o zapłatę kwoty 24.111,71 zł oraz 23.003,72 CHF, a także o ustalenie nieważności umowy kredytu z dnia 4 września 2008 r. zawartej z (...) Bankiem (...) S.A. Ewentualnie domagali się zasądzenia kwoty 8.620 zł tytułem nadpłaty przeliczeniowej oraz ustalenia przekształcenia umowy w „Kredyt darmowy”. Wnioskiem z dnia 27 marca 2020 r. powodowie wystąpili o zabezpieczenie roszczenia majątkowego w łącznej wysokości 228.052,48 zł, proponując zajęcie rachunku bankowego pozwanego w NBP lub złożenie środków do depozytu sądowego. Ewentualnie domagali się zawieszenia spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od 10 maja 2020 r. do czasu uprawomocnienia się wyroku. Uzasadniając wniosek, powodowie wskazywali na potencjalną nieważność umowy z powodu klauzul abuzywnych, dyskrecjonalność banku w ustalaniu kursów walut oraz pogarszającą się kondycję finansową pozwanego banku, który posiada duży portfel kredytów frankowych i tworzy znaczące rezerwy. Obawiali się, że bank może próbować reorganizować się lub sprzedawać roszczenia do podmiotów windykacyjnych, co mogłoby utrudnić zaspokojenie ich roszczeń. Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając wniosek, uznał roszczenie powodów za uprawdopodobnione, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące klauzul abuzywnych (art. 385¹ k.c.). Stwierdził, że mechanizm ustalania kursów walut przez bank może być uznany za sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszający interesy konsumenta. Jednakże, Sąd oddalił wniosek o zabezpieczenie, ponieważ nie uprawdopodobniono realnego interesu prawnego w jego udzieleniu. Ryzyko niewypłacalności banku ocenił jako potencjalne i hipotetyczne, minimalne w stosunku do skali jego działalności. Ponadto, Sąd uznał proponowane przez powodów sposoby zabezpieczenia (zajęcie rachunku bankowego, zawieszenie spłat) za nadmiernie obciążające dla pozwanego i sprzeczne z celem działalności banków oraz zasadą uwzględniania interesów obu stron.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający