III AUA 669/24

Sygn. akt III AUa 669/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lipca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Wiesława Stachowiak Protokolant: Katarzyna Grzelska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. w Poznaniu sprawy Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. przy udziale ubezpieczonego J. R. (1) o podleganie ubezpieczeniom społecznym i wysokość podstawy wymiaru składek na skutek apelacji Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2024 r. sygn. akt VIII U 490/23 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 oraz poprzedzającą go decyzję i stwierdza, że J. R. (1) nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 27 lipca 2020 r. do 31 grudnia 2021 r., u płatnika składek Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. , jako osoba wykonująca umowę o świadczeniu usług do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. 2. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 i zasądza od pozwanego na rzecz odwołującego 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami, o których mowa w art. 98 § 1 1 k.p.c. 3. zasądza od pozwanego na rzecz odwołującego 270 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami, o których mowa w art. 98 § 1 1 k.p.c. w postępowaniu apelacyjnym. Wiesława Stachowiak UZASADNIENIE Decyzją z 27 grudnia 2022 roku znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. stwierdził, że J. R. (1) podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 27 lipca 2020 roku do 31 grudnia 2021 roku jako osoba wykonująca umowę o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia u płatnika składek Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. . Jednocześnie ZUS ustalił podstawę wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i zdrowotne w wysokości wskazanej w decyzji. Od przedmiotowej decyzji odwołanie wniósł płatnik składek Powiatowy Inspektor Weterynarii w S. , z zachowaniem wymaganego trybu i terminu, zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej zmianę poprzez uznanie, iż ubezpieczony J. R. (1) nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym i wypadkowemu w okresie od 27 lipca 2020 roku do 31 grudnia 2021 roku jako osoba wykonująca pracę o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia u odwołującego ewentualnie uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. J. R. (1) przychylił się do stanowiska odwołującego. Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt VIII U 490/23 Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił odwołanie (pkt 1) i zasądził od odwołującego na rzecz pozwanego 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów do dnia zapłaty (pkt 2). Powyższy wyrok zapadł w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne: Powiatowy Inspektorat Weterynarii działa na podstawie przepisów ustawy z 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynarii, ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych , zarządzenia nr 1 Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 2 marca 2010 r. w sprawie organizacji wojewódzkich, powiatowych i granicznych inspektoratów weterynarii oraz w oparciu o statut. Podstawowym zadaniem Inspekcji Weterynaryjnej jest ochrona zdrowia publicznego. Inspekcja realizuje to zadanie przede wszystkim w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem żywności pochodzenia zwierzęcego oraz poprzez zwalczanie chorób zwierząt, które mogą przenosić się na ludzi. Organem realizującym bezpośrednio te zadania jest powiatowy lekarz weterynarii. W jego imieniu zadania te realizują pracownicy inspektoratu oraz lekarze weterynarii nie będący pracownikami Inspektoratu. Siedzibą jednego z Powiatowych Inspektoratów są S. . Pracą tego Inspektoratu kieruje Powiatowy Lekarz Weterynarii, R. Ł. . Z lekarzami weterynarii, którzy nie są pracownikami Powiatowego Inspektoratu, od około 20 lat zawierane są umowy, w których lekarze ci określani są jako zleceniobiorcy a Powiatowy Lekarz Weterynarii jako zleceniobiorca. Zawarcie umowy poprzedza złożenie przez lekarza weterynarii do powiatowego lekarza weterynarii o wyznaczenie do czynności lekarsko weterynaryjnych. We wniosku tym lekarz wskazuje czy występuje jako osoba fizyczna czy jako zakład leczniczy a także zakreśla czynności, których zamierza się podjąć np. badania rozpoznawcze i szczepienia ochronne, sprawowanie nadzoru nad miejscami gromadzenia, skupu i sprzedaży zwierząt, targowiskami, wystawami, pokazami, konkursami zwierząt, badania zwierząt umieszczanych na rynku, przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania świadectw zdrowia, prowadzenia urzędowych kontroli, sprawowania nadzoru nad ubojem, nad przetwórstwem, rozbiorem i przechowywaniem, pobierania próbek do badań. Do wniosku lekarz dołącza wymagane przepisami dokumenty. Po dokonaniu wyboru Powiatowy Lekarz Weterynarii wydaje decyzję o wyznaczeniu danego lekarza weterynarii do wykonywania w określonym czasie określonych czynności, a następnie zawiera wspomnianą na wstępie standardową umowę (bez nazwy). Na wykonane w myśl umowy zlecenia, lekarz weterynarii wystawiał co miesiąc rachunki, które wskazują wykonane czynności, ich ilość oraz wynagrodzenie wynikające z obowiązującego cennika. Poszczególne czynności - zadania są zlecane przez Inspektorat, część z nich ujęta jest w harmonogramie, części zaplanować się nie da. Część z nich wykonywana jest w gospodarstwach rolnych, część w zakładach nadzorowanych przez Inspekcję, część w zakładach leczniczych. Bezpośrednio nikt nie nadzoruje wykonywania zleconych zadań, przy czym wybrane osoby dają rękojmię dobrze wykonanej pracy. Sposób postępowania określają procedury wewnętrzne PIW. Czynności zlecone lekarz weterynarii wykonuje w imieniu i na rzecz lekarza powiatowego i to ten ostatni ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez wyznaczonego osobom trzecim. J. R. (1) , z zawodu jest lekarzem weterynarii. Początkowo pracował w zakładach państwowych, po czym w latach 90-tych XX w. kiedy przyszła prywatyzacja założył z kolegą – technikiem, spółkę cywilną pod nazwą (...) . W 2005 roku przyjął propozycję zatrudnienia jako inspektor w Powiatowym Inspektoracie Weterynarii. Umowę o pracę ubezpieczony rozwiązał w 2016 roku, by od 1 stycznia 2017 r. poprowadzić działalność gospodarczą pod firmą Usługi Weterynaryjne (...) (PKD 75.00Z działalność weterynaryjna). Od 27 lipca 2020 r. ubezpieczony jest uprawniony do emerytury. 8 listopada 2019 r. ubezpieczony złożył do Powiatowego Inspektora Weterynarii w S. wniosek o wyznaczenie do czynności lekarsko – weterynaryjnych. We wniosku zaznaczył, iż działa jako osoba fizyczna Decyzją nr (...) , znak (...) z 1 stycznia 2017 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w S. wyznaczył J. R. (1) na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2020 r. do wykonywania czynności: - sprawowania nadzoru nad ubojem zwierząt rzeźnych, w tym badanie przedubojowe i poubojowe, ocena mięsa i nadzór nad przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt w trakcie uboju, - sprawowanie nadzoru nad rozbiorem, przetwórstwem lub przechowywaniem mięsa i wystawienie wymaganych świadectw zdrowia, - badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni w Zakładzie Higieny Weterynaryjnej (...) w P. Laboratorium (...) w S. , nadzór merytoryczny w zakresie systemu zarządzania jakością nad badaniem na włosie sprawuje Kierownik Zakładu Higieny Weterynaryjnej w P. , - badanie mięsa zwierząt łownych, - pobieranie próbek do badań. Wykonywanie powyższych czynności było realizowane przez J. R. (1) na postawie umowy cywilnoprawnej zawartej 16 grudnia 2019 r. z Powiatowym Lekarzem Weterynarii w S. określającej sposób, zakres i miejsce wykonywania tych czynności oraz wysokość i termin płatności wynagrodzenia. Umowa została zawarta na okres od 1 stycznia 2020 roku do 31 grudnia 2020 roku. Rodzaj, zakres i miejsce wykonywania czynności określały załączniki do zawartej umowy. Na podstawie decyzji nr (...) Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. z dnia 1 stycznia 2017 roku nr (...) J. R. (1) został wyznaczony do badania zwierząt umieszczanych na rynku, przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania świadectw zdrowia na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2020 r. Wykonywanie powyższych czynności było realizowane przez J. R. (1) na postawie umowy cywilnoprawnej zawartej 16 grudnia 2019 r. z Powiatowym Lekarzem Weterynarii w S. określającej sposób, zakres i miejsce wykonywania tych czynności oraz wysokość i termin płatności wynagrodzenia. Umowa została zawarta na okres od 1 stycznia 2020 roku do 31 grudnia 2020 roku. Rodzaj, zakres i miejsce wykonywania czynności określały załączniki do zawartej umowy. Decyzją nr (...) z 1 stycznia 2017 roku znak (...) Powiatowy Lekarz Weterynarii w S. wyznaczył J. R. (1) do wykonywania czynności weterynaryjnych polegających na badaniach rozpoznawczych na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2020 r. Powyższe czynności wykonywał w okresie od 1 stycznia 2020 roku do 31 grudnia 2020 roku na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej 16 grudnia 2019 roku pomiędzy Powiatowym Lekarzem Weterynarii a ubezpieczonym, w której wskazano rodzaj, zakres, miejsce wykonywania czynności oraz wynagrodzenie. Decyzją nr (...) z 17 grudnia 2020 roku nr (...) Powiatowy Lekarz Weterynarii w S. wyznaczył J. R. (1) na okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. do wykonywania następujących czynności: - szczepień ochronnych lub badań rozpoznawczych w siedzibach stad utrzymujących zwierzęta gospodarskie, zarejestrowanych w (...) i u zwierząt towarzyszących, - badania zwierząt umieszczanych na rynku, przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania świadectw zdrowia w siedzibach stad utrzymujących zwierzęta gospodarskie, zarejestrowanych w (...) gatunku świnia, drób, - sprawowania nadzoru nad ubojem zwierząt rzeźnych, w tym badania przedubojowego i poubojowego, oceny mięsa i nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o ochronie zwierząt w trakcie uboju, w zakładach zatwierdzonych, na wniosek posiadacza zwierząt przy produkcji mięsa na użytek własny, - badanie mięsa zwierząt łownych, - sprawowania nadzoru nad rozbiorem, przetwórstwem lub przechowywaniem mięsa i wystawiania wymaganych świadectw zdrowia, w zakładach zatwierdzonych, - pobierania próbek do badań, w zakładach zatwierdzonych i w siedzibach stad utrzymujących zwierzęta gospodarskie, zarejestrowanych w (...) , - badań laboratoryjnych mięsa na obecność włośni, w laboratoriach akredytowanych. W następstwie wydanej decyzji pomiędzy Powiatowym Lekarzem Weterynarii w S. a J. R. (1) w dniu 31 grudnia 2020 roku została zawarta umowa cywilnoprawna na okres od 1 stycznia 2021 roku do 31 grudnia 2021 roku. Załącznik do umowy określał rodzaj, zakres i miejsce wykonywania czynności. J. R. (1) 31 sierpnia 2020 r. złożył oświadczenie dla celów ubezpieczenia społecznego, w którym oświadczył, że: 1. nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę, 2. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu innej umowy zlecenia oraz 3. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, tj. emerytalnemu, rentowym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Ponadto ubezpieczony oświadczył, że ma ustalone prawa do emerytury lub renty i opłaca dobrowolnie składkę na ubezpieczenie społeczne od kwoty 3 136,20 złotych. Kolejne oświadczenie do celów ubezpieczenia społecznego J. R. (1) złożył w dniu 20 listopada 2020 roku, w którym podał, że: 1. nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę, 2. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu innej umowy zlecenia oraz 3. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, tj. emerytalnemu, rentowym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Ponadto ubezpieczony oświadczył, że ma ustalone prawo do emerytury. Za wykonane czynności weterynaryjne J. R. (2) wykonujący czynności weterynaryjne jako urzędowy lekarz weterynarii Powiatowego Inspektoratu Weterynarii wystawiał rachunki dla Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. , z uwzględnieniem obowiązującego cennika wskazanego w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa. Wystawione rachunki stanowiły jednocześnie formę „raportu” w wykonanych czynności weterynaryjnych. Przy zawieraniu umów z lekarzami weterynarii Powiatowy Inspektorat Weterynarii posługiwał się wzorem umowy nadesłanym mu przez lekarz wojewódzkiego lub lekarza głównego. W umowach tych posługiwano się pojęciami „zleceniobiorca” i „zleceniodawca”, a w sprawach nieuregulowanych – odsyłały one do odpowiednich przepisów ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej oraz do ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny . Praca wykonywana przez ubezpieczonego nie była bezpośrednio nadzorowana przez powiatowego lekarza weterynarii. Ubezpieczony wykonywał czynności ujęte w podpisanej umowie, które nie mogły być wcześniej zaplanowane co do czasu ich wykonania. Powiatowy Inspektorat Weterynarii w S. zgłosił ubezpieczonego do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego od 1 sierpnia 2020 roku z tytułu umowy zlecenia. Z naliczanego wynagrodzenia za wykonane czynności odwołujący potrącał oprócz składki zdrowotnej, także zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, uwzględniając koszt uzyskania przychodu. Na początku kolejnego roku kalendarzowego Powiatowy Inspektor Weterynarii wystawiał informację o przychodzie i pobranych zaliczkach na druku PIT-11. Przychód wpisywał pod pozycją 51 dotyczącą należności z tytułu umowy zlecenia. W roku 2020 przychód ten wyniósł 122.164,34 zł a koszt jego uzyskania 24.432,85 zł, z kolei w 2021 roku były to odpowiednio kwoty 124.122,07 zł i 24.824,40 zł. Ubezpieczony w spornych latach rozliczał się z osiąganych dochodów na podstawie deklaracji PIT-36, w których wykazywał przychód: z tytułu emerytury, z tytułu pozarolniczej działalności wykonywanej osobiście o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z tytułu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej ubezpieczony korzystał z obsługi Biura Rachunkowego (...) z S. . Uzyskiwane z niej przychody były odnotowywane z komputerowo prowadzonej Księdze Przychodów i Rozchodów. W 2020 roku łączny przychód z tego tytułu wyniósł 1.718 zł, a poniesione wydatki zamknęły się w kwocie 9.773,34 zł. Z kolei w 2021 roku łączny przychód z tytułu działalności wyniósł 6.320 zł, a poniesione wydatki zamknęły się w kwocie 12.342,12 zł. J. R. (1) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej od 27 lipca 2020 r. zgłosił się do dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnego i rentowego oraz do obowiązkowego ubezpieczenia wypadkowego i zdrowotnego. Jako podstawę wymiaru składek w 2020 roku deklarował 3.136,20 zł (społeczne) i 4.026,01 zł (zdrowotne), a w 2021 roku 3.155,40 zł (społeczne) i 4.242,38 zł (zdrowotne). W oparciu o wyżej ustalony stan faktyczny Sąd Okręgowy wskazał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu było to, czy ubezpieczony J. R. (1) w okresie od 27 lipca 2020 roku do 31 grudnia 2021 roku podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, tj. emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia w Powiatowym Inspektoracie Weterynaryjnym w S. i w związku z tym, czy wynikający z tej okoliczności obowiązek odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne spoczywał po stronie Powiatowego Inspektoratu Weterynaryjnego w S. , jako płatniku składek. Zdaniem Sądu Okręgowego przepis art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wprost stanowi, że wykonywanie czynności o których mowa w ust. 1 art. 16 następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy bądź z osobą fizyczną, bądź z podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt. Osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą jest podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt. Skoro zatem J. R. (1) wnioskował o zawarcie umowy z nim jako osobą fizyczną, nie zaś podmiotem gospodarczym, to Sąd Okręgowy uznał, że zgodnie z wolą stron umowa cywilnoprawna nie została zawarta w ramach działalności gospodarczej chociaż w istocie ubezpieczony pomimo przejścia na emeryturę nadal prowadził zakład leczniczy dla zwierząt. Odnosząc się do stanowiska prezentowanego przez ubezpieczonego oraz płatnika składek jakoby zawarcie umowy cywilnoprawnej było możliwe wyłącznie z lekarzem weterynarii prowadzącym działalność gospodarczą, Sąd Okręgowy mając na uwadze przepisy prawa wyrażone w art. 16 ust. 7, art. 16 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1 pkt 1a w związku z art. 16 ust. 2a i art. 16 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku o Inspekcji Weterynaryjnej , stał na stanowisku, że powołane przepisy prawa w powyższej ustawie w ogóle nie zajmują się klasyfikacją, czy tym bardziej kreowaniem tytułów podlegania ubezpieczeniom społecznym. Przepis art. 16 ust. 1 ustawy przewiduje możliwość wyznaczenia, w drodze decyzji, przez powiatowego inspektora weterynarii do wykonywania ustawowych zadań Inspekcji Weterynaryjnej, lekarza niebędącego pracownikiem tej Inspekcji. Z ust. 7 art. 16 wynika, że wykonywanie takich czynności nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu Kodeksu pracy . Powiatowym lekarz weterynarii może wyznaczyć do wykonywania czynności, wskazanych w art. 16 art. 1 ustawy, lekarzy weterynarii posiadających prawo wykonywania zawodu, którzy legitymują się określonym stażem i praktyką w wymiarze przewidzianym w rozporządzeniu z dnia 22 kwietnia 2004 roku Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie zakresu czynności wykonywanych przez osoby niebędące pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej oraz kwalifikacji tych osób. Decyzja powiatowego inspektora weterynarii jest aktem zlecenia funkcji administracji publicznej, dotyczy ustawowych kompetencji organu administracji, stanowi rodzaj pełnomocnictwa administracyjnego a zlecone funkcje są wykonywane w imieniu oraz na rachunek i ryzyko organy, któremu są ustawowo przypisane. Przy wykonywaniu usług weterynaryjnych, wynikających z wyznaczenia, lekarze weterynarii podlegają ochronie prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych. Jednakże warunkiem niezbędnym do wykonywania czynności wynikających z decyzji jest zawarcie odpowiedniej umowy. Decyzja o wyznaczeniu lekarza weterynarii nie zajmuje się w ogóle podstawą świadczenia usług, ta zostaje określona odrębną umową (art. 16 ust. 3). Podkreślić trzeba, że nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby umowa cywilnoprawna została zawarta z lekarzem weterynarii jako osobą fizyczną o określonych kwalifikacjach, która odrębnie prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w postaci zakładu leczniczego dla zwierząt. Umowa może być również zawarta z lekarzem weterynarii jako podmiotem gospodarczym, który zlecone czynności realizuje w zakresie prowadzonej działalności. Decydująca jest wola stron zawierających umowę. Z treści umowy musi wynikać, że czynności weterynaryjne realizowane są przez określony podmiot, tj. lekarza weterynarii lub lekarza weterynarii w ramach prowadzonego zakładu leczniczego dla zwierząt. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy m.in. wniosku o wyznaczenie do czynności weterynaryjnych, umów cywilnoprawnych, jak i rachunków wystawianych przez ubezpieczonego – wprost wynika, że umowy zlecenia zostały zawarte z J. R. (1) jako lekarzem weterynarii. Fakt posiadania przez niego zakładu leczniczego dla zwierząt z pewnością ułatwił jemu realizację postanowień umów cywilnoprawnych, ale nie stanowi dowodu zawarcia umów zlecenia w ramach rzeczonej działalności gospodarczej. Sąd Okręgowy wskazał, że w okresie objętym zaskarżoną decyzją obowiązywał przepis art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej , w brzmieniu: „Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z: 1. osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, 2. podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1a”. Powołane w odpowiedzi na odwołanie przez pozwany organ rentowy brzmienie art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej , nie obowiązywał w okresie objętym zaskarżoną decyzją. Jednakże kolejna nowelizacja art. 16 powołanej ustawy wskazuje na trudności jakie wiążą się z interpretacją rzeczonego art. 16 ust. 3, a tym samym wątpliwości co do tego, z kim umowa zlecenia została zawarta. Jednocześnie obecnie obowiązujące brzmienie art. 16 ust. 3 powołanej ustawy wskazuje, że nawet jeżeli lekarz weterynarii prowadzi działalność gospodarczą, to nie musi zawierać umowy zlecenia w ramach prowadzonej działalności, ale może zawrzeć ją jako osoba fizyczna. Przepis art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wprost potwierdza powyższe wnioski regulując, że wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z: osobami, o których mowa w ust. 1 i 2, bądź z podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt, w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1a, przy czym w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w ust. 1 pkt 1a ustawodawca enumeratywnie wymienił konkretne czynności i zadania, które powiatowym lekarz weterynarii może zlecić. Innymi słowy przepis art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej stanowi zatem podstawę prawną do zawierania umów o świadczenie usług zarówno z lekarzami weterynarii – osobami fizycznymi, jak i z lekarzami weterynarii – podmiotami gospodarczymi. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości, że wolą stron umów z grudnia 2019 oraz z grudnia 2020 roku było zawarcie umów cywilnoprawnych z J. R. (1) - lekarzem weterynarii - jako osobą fizyczną. Wynika to wprost z wniosku ubezpieczonego, ale i treści umów cywilnoprawnych, w których nie wskazuje się, że ubezpieczony zawiera umowy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie wskazuje firmy pod którą prowadzi działalność gospodarczą. Także rachunki wystawiane za wykonane czynności – wystawia osoba fizyczna a nie prowadząca działalność gospodarczą. Z kolei przychody z tytułu zawieranych umów nie były rozliczane jako przychody z prowadzonej działalności gospodarczej – J. R. (1) nie uwzględniał ich ani w Książce Przychodów i rozchodów ani w rozliczeniach z Urzędem Skarbowym, gdzie w deklaracji PIT-36 nie figurują jako przychód z działalności. Z kolei odwołujący rozliczał te przychody ubezpieczonego z Urzędem Skarbowym jak za osobę fizyczną, uwzględniając koszt jego uzyskania, jak i pobierając zaliczkę na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych. Reasumując organ rentowy prawidłowo uznał, że J. R. (1) w okresie od 27 lipca 2020 roku do 31 grudnia 2021 roku nie posiadając innego tytułu do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, winien podlegać w tym okresie zgłoszeniu do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych z tytułu zawartych umów zlecenia. Wysokość ustalonych w decyzji podstaw wymiaru składek nie była kwestionowana. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie uznając je za niezasadne. O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w treści art. 98 § 1, 3 i 4 ustalając je zgodnie z § 9 ust. 2 w związku z § 15 ust. 1 i 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Apelację od powyższego wyroku wniósł odwołujący Powiatowy Inspektorat Weterynarii w S. , zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez jego błędne zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż ubezpieczony J. R. (1) nie wykonywał zawartych z odwołującym Inspektoratem umów w ramach prowadzonej przez jego działalności gospodarczej, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu z uwzględnieniem okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, a w szczególności charakteru wykonywanych przez ubezpieczonego lekarza weterynarii czynności, działań Inspektoratu poprzedzających wydanie decyzji oraz zawarcie umowy, a które to okoliczności wynikają z treści zeznań przedstawiciela odwołującego Inspektoratu oraz ubezpieczonego prowadzą do jednoznacznego wniosku, iż wolą stron umowy zlecenia było wykonywanie przez ubezpieczonego usług weterynaryjnych objętych umową zlecenia w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie przepisu art. 233 § 1 k.p.c. polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów zebranych w sprawie, poprzez uchybienie zasadom logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego poprzez dokonanie przez Sąd I instancji istotnych ustaleń pozostających w sprzeczności z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności polegających na uznaniu, że o zamiarze stron świadczy treść wniosku ubezpieczonego oraz treść umów cywilnoprawnych, podczas gdy zamiar stron winien zostać ustalony na podstawie całokształtu materiału dowodowego ustalonego w sprawie, w tym w szczególności Sąd I instancji nie wskazał jak odniósł literalne brzmienie umowy zlecenia oraz wniosku złożonego przez zainteresowanego do charakteru wykonywanych przez lekarza czynności oraz zeznań samego ubezpieczonego, 3) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie przepisu art. 233 § 1 k.p.c. polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów zebranych w sprawie, poprzez uchybienie zasadom logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego poprzez dokonanie przez Sąd I instancji istotnych ustaleń pozostających w sprzeczności z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności polegających na uznaniu zeznań płatnika R. Ł. za nieprawdziwe w części, w której twierdził, że umowa zawarta w okresie od 1 lipca 2020r. do 31 grudnia 2021 r. mogła być zawarta z nim wyłącznie jako prowadzącym zakład leczniczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, podczas gdy w całości korelują one z zeznaniami złożonymi przez ubezpieczonego, a w toku zeznań złożonych w sprawie wykazano dlaczego koniecznym było według stron wykonywanie powierzonych czynności w ramach prowadzonego zakładu leczniczego, co z kolei jednoznacznie świadczy o woli stron przy zawieraniu umowy zlecenia, 4) błąd w ustaleniach faktycznych polegających na uznaniu, iż ubezpieczony wnioskował o wyznaczenie go do wykonywania czynności lekarsko- weterynaryjnych na zlecenie Powiatowego Lekarza Weterynarii jako osoba fizyczna oraz że to lekarz weterynarii ponosi odpowiedzialność za działania podejmowane przez wyznaczonego lekarza, podczas gdy brak jest podstaw, w szczególności w zgromadzonym materiale dowodowym, by taki wniosek wywodzić, w szczególności ustalenie to jest sprzeczne z osobowym materiałem dowodowym w postaci zeznań stron zawartej umowy zlecenia. Wskazując ww. zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości oraz stwierdzenie, że ubezpieczony J. R. (1) nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym i wypadkowym w okresie od 27 lipca 2020 r. do 31 grudnia 2021 r. jako osoba wykonująca umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia u płatnika składek Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. , a także o zasądzenie od organu rentowego zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji w całości i zasądzenie od odwołującego na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja skutkuje zmianą zaskarżonego wyroku w punkcie 1 oraz poprzedzającej go decyzji i stwierdzeniem, że J. R. (1) nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 27 lipca 2020 r. do 31 grudnia 2021 r., u płatnika składek Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. , jako osoba wykonująca umowę o świadczeniu usług do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu było to, czy ubezpieczony J. R. (1) w okresie od 27 lipca 2020r. do 31 grudnia 2021 r. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, tj. emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia w Powiatowym Inspektoracie Weterynaryjnym w S. i w związku z tym, czy wynikający z tej okoliczności obowiązek odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne spoczywał po stronie Powiatowego Inspektoratu Weterynaryjnego w S. , jako płatniku składek. Przypomnieć należy, że w myśl unormowania z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym podlegają osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Wykonywanie pracy na podstawie takiej umowy nie stanowi odrębnego tytułu do ubezpieczeń, jeżeli ma miejsce w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Wówczas tytułem do ubezpieczeń jest działalność gospodarcza. Jeśli zaś przedsiębiorca zawiera umowę cywilnoprawną jako osoba fizyczna, nie jako podmiot gospodarczy, to wykonywanie takiej umowy obok działalności skutkuje zbiegiem odrębnych podstaw podlegania ubezpieczeniom społecznym - art. 9 ust. 2 i ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . Zaznaczyć również wypada, że stanowisko sądów w ww. zakresie wcześniej było podzielone (w tym SA w Poznaniu), i tak przykładowo w sprawach sygn. III AUa 2110/16, III AUa 1741/16, III AUa 133/16, III AUa 1965/13, III AUa 1167/13) uznano decyzję ZUS za zasadną oddalając odwołanie, a w sprawach sygn. III AUa 630/14, III AUa 952/16, III AUa 1985/14, III AUa 2270/15, III AUa 426/20 odwołanie płatnika składek zostało uwzględnione. Niektóre z tych spraw zostały zaskarżone do Sądu Najwyższego - np. III AUa 1965/13 (II UK 8/15), III AUa 1167/13 (II UK 421/14). Rozpoznając skargę kasacyjną Sąd Najwyższy konsekwentnie wypowiadał się za uznaniem odwołań za zasadne powołując się na stanowiska Sądu Najwyższego w wyrokach II UK 90/14, III UK 31/09, I UK 209/10, II UK 8/15, III UK 24/09. I tak - w postanowieniu z dnia 16 lutego 2023 r. II USK 24/22 Sąd Najwyższy rozpoznając skargę kasacyjną wskazał na możliwość zawarcia umowy w ramach prowadzonej przez lekarza weterynarii działalności. Podkreślił, że wobec braku wyraźnego, ustawowego zakazu wykonywania umowy zawartej na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej w ramach prowadzonej przez lekarza weterynarii działalności gospodarczej, nie można stosować wykładni ograniczającej tę wolność. Jedyne - przewidziane w ustawie - ograniczenie swobody kształtowania umów, dotyczące rodzaju stosunku prawnego łączącego strony opisywanej umowy, zostało zawarte w art. 16 ust. 7 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej . Możliwość zawarcia umowy w ramach prowadzonej przez lekarza działalności nie oznacza ani nakazu zawarcia jej w ramach tej działalności, ani domniemania zawarcia umowy w ramach takiej działalności, jeżeli strony nie wyraziły takiego zamiaru. O tym, czy dana umowa cywilnoprawna została zawarta i wykonywana w ramach działalności gospodarczej czy też poza nią, świadczą okoliczności konkretnego przypadku, a więc przede wszystkim treść umowy oraz wola stron nawiązania i pozostawania w określonym stosunku prawnym. Nie można a priori wykluczyć możliwości zawarcia umowy, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej , w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie woli stron, wyrażonej w treści umów zawartych między skarżącym a zainteresowanym. Jednocześnie w wyroku z dnia 20 stycznia 2016 r., II UK 8/15 (LEX nr 2288939) Sąd Najwyższy skonstatował, że wykonywaniu czynności wynikających z wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii na podstawie art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej nie została nadana żadna forma prawna; stwierdzono tylko, że nie jest to zatrudnienie w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy (art. 16 ust. 7 ustawy z 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej). Konsekwencją tego jest możliwość nadania tym umowom formy zlecenia czynności osobie fizycznej wykonującej zawód lekarza weterynarii osobiście lub w ramach podmiotu gospodarczego prowadzącego zakład leczniczy dla zwierząt. Lekarz weterynarii może prowadzić działalność gospodarczą jako działalność regulowaną, rejestrowaną w ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt. W ustalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że źródłem obowiązków wyznaczonego lekarza weterynarii jest umowa zlecenia, która może być zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 11 sierpnia 2009 r., III UK 27/09, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego z 2009 r., nr 6, s. 91; z dnia 23 czerwca 2009 r., III UK 24/09, niepublikowany i z dnia 14 grudnia 2010 r., I UK 209/10, niepublikowany). Przesłanka ustalenia obowiązku ubezpieczenia na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , tj. wykonywanie czynności zleconych przez organ administracji pod nadzorem i w imieniu organu - powiatowego lekarza weterynarii - jako domena władztwa publicznego wyrażająca się w decyzji o wyznaczeniu lekarza weterynarii do zadań inspekcji, oceniana jest przez Sąd Najwyższy jako nierozstrzygająca o podstawie ubezpieczeń społecznych. Lekarz weterynarii na podstawie takiej umowy świadczy działalność usługową zleconą przez organ administracji (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2009 r., III UK 24/09, niepublikowany). Rozwijając to trafne spostrzeżenie, można stwierdzić, że między specyfiką umowy zawieranej z lekarzem weterynarii a prowadzeniem działalności gospodarczej nie ma sprzeczności. Rzeczywiście, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą we własnym imieniu, jednak zawarcie umowy z powiatowym lekarzem weterynarii nie oznacza, że przestaje być ona wykonywana w takim charakterze. Ryzyko gospodarcze związane z prowadzeniem działalności nadal pozostaje przy weterynarzu wykonującym usługę, a w imieniu organu administracji podejmowane są tylko czynności związane z wykonaniem usługi określonej w umowie. Wykonywanie zlecenia lub innej umowy pokrewnej na rzecz innego podmiotu nie jest przeszkodą do zakwalifikowania takiej umowy, jako wykonywanej w ramach prowadzonej we własnym imieniu działalności gospodarczej. Prowadzący działalność gospodarczą działa wtedy jako pełnomocnik, co jest typowe dla wielu kategorii przedsiębiorców. Wykonywanie czynności wymienionych w art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej nie może odbywać się bez odpowiednio zorganizowanego zaplecza technicznego. W uzasadnieniu projektu nowelizacji wprowadzającej ust. 1a do art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wskazano wprost, że celem zmian było umożliwienie zawierania omawianych umów lekarzom weterynarii, którzy nie mają własnej infrastruktury technicznej (zob. Sejm IV Kadencja, druk nr 715). Argumentowano wówczas, że „wykonywanie zadań przez lekarzy weterynarii (...) wymaga używania leków, sprzętu i środków transportu oraz pomieszczeń zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności urzędowych tak, żeby nie być w kolizji z prawem.” Spośród ujmowanych klasycznie czynników produkcji, do wykonania usługi będącej przedmiotem umowy, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej , niezbędne jest wykorzystanie nie tylko pracy, lecz również kapitału w postaci odpowiednio zorganizowanego zakładu leczniczego. Na tej podstawie należy stwierdzić, że wykonywanie opisywanej umowy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest preferowane przez strony. Świadczenie usług może odbywać się zarówno w ramach umowy cywilnoprawnej, jak i własnej działalności gospodarczej. W razie zarejestrowania takiej działalności i uzyskania przez usługodawcę statusu przedsiębiorcy, ten ostatni tytuł podlegania ubezpieczeniom społecznym wyprzedza stosunek cywilnoprawny. Jeśli bowiem zainteresowany spełnia równolegle warunki podlegania ubezpieczeniom społecznym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , usunięcie skutków zbiegu dwu podstaw ubezpieczenia powinno nastąpić zgodnie z art. 9 ust. 2a tej ustawy. Prowadzenie działalności gospodarczej, jako tytuł ubezpieczenia, w takich wypadkach wyprzedza i pochłania wykonywanie umowy cywilnoprawnej, stąd przedsiębiorca zawierający w ramach prowadzonej działalności umowę oświadczenie usług (umowę gospodarczą) z własnych środków finansuje składki na ubezpieczenia społeczne na ogólnych zasadach ubezpieczenia wynikającego z prowadzenia działalności gospodarczej (por. wyrok Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2021 r., II USKP 164/21, LEX nr 3273722). W systemie ubezpieczeń społecznych uwzględniono specyfikę wykonywania produktów i usług przez osoby prowadzące działalność gospodarczą, dla których stworzono odrębny tytuł prowadzenia pozarolniczej działalności (zob. art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ). Inaczej niż w przypadku pracowników lub innych ubezpieczonych, dla których podstawę wymiaru składek stanowi przychód, osoby prowadzące pozarolniczą działalność (w tym prowadzący działalność gospodarczą) mają możliwość deklarowania podstawy wymiaru składki ubezpieczeniowej ( art. 18 ust. 8 oraz art. 18a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ). Ustawodawca zezwolił na samodzielną wycenę własnej pracy i zadeklarowanie jej wartości w podstawie wymiaru składki. Możliwość wykonywania omawianej umowy w ramach prowadzonej działalności jest nie tylko niesprzeczna z obecnym kształtem systemu ubezpieczenia społecznego, ale pozostaje z nim w pełnej spójności. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał za przekonujące spostrzeżenia zawarte w wyroku z dnia 23 czerwca 2009 r., III UK 24/09, uwzględniając, że ograniczenie konstytucyjnej wolności działalności gospodarczej musi być uzasadnione i wprowadzone w ustawie. Wobec braku wyraźnego, ustawowego zakazu wykonywania umowy zawartej na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej w ramach prowadzonej przez lekarza weterynarii działalności gospodarczej, nie można stosować wykładni ograniczającej tę wolność. Jedyne - przewidziane w ustawie - ograniczenie swobody kształtowania umów, dotyczące rodzaju stosunku prawnego łączącego strony opisywanej umowy, zostało zawarte w art. 16 ust. 7 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej . Możliwość zawarcia umowy w ramach prowadzonej przez lekarza działalności nie oznacza ani nakazu zawarcia jej w ramach tej działalności, ani domniemania zawarcia umowy w ramach takiej działalności, jeżeli strony nie wyraziły takiego zamiaru. W tym zakresie należy odwołać się do poglądu wyrażonego w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2014 r., II UK 90/14 (LEX 1809887), w którym stwierdzono, że o tym, czy dana umowa cywilnoprawna została zawarta i wykonywana w ramach działalności gospodarczej czy też poza nią, świadczą okoliczności konkretnego przypadku, a więc przede wszystkim treść umowy oraz wola stron nawiązania i pozostawania w określonym stosunku prawnym. Nie można a priori wykluczyć możliwości zawarcia umowy, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej , w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie woli stron, wyrażonej w treści umów zawartych między skarżącym a zainteresowanym. W powołanym orzecznictwie Sąd Najwyższy wyjaśniał konsekwentnie, iż wykonywanie czynności w zakresie inspekcji weterynaryjnej nie stanowi samodzielnej podstawy podlegania ubezpieczeniu społecznemu z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , jeżeli są one wykonywane w ramach prowadzonej przez przedsiębiorcę pozarolniczej działalności gospodarczej. Zainteresowanemu ubezpieczonemu nie zabrania się prowadzenia usług weterynaryjnych na podstawie działalności gospodarczej, jednak ujmuje się z niej umowy zlecenia z Powiatowym Lekarzem Weterynarii i traktuje odrębnie od tej działalności, kreując samodzielną podstawę podlegania ubezpieczeniom społecznym. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy systemowej obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlega osoba fizyczna prowadząca pozarolniczą działalność, którą - zgodnie z art. 8 ust. 6 pkt 1 tej ustawy - jest osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych. Działalność gospodarcza stanowi podstawę do stosowaniu ustawy systemowej i podatkowej, lecz nie odwrotnie. Wynika to z przyjęcia w Konstytucji wolności działalności gospodarczej (art. 20), podlegającej ograniczeniu ustanowionemu tylko w ustawie i tylko gdy jest konieczne z określonych w niej przyczyn, które jednak nie może naruszać istoty tej wolności (art. 31). Działalność gospodarcza dozwolona jest każdemu i na równych prawach. Nie jest już oparta na reglamentacji, lecz tylko na jej ewidencji. W szczególności więc przy braku definicji na czym ma polegać usługowa działalność gospodarcza nie można wprowadzać ograniczenia, które nie wynika z ustawy. Cecha gospodarczej działalności usługowej nie pozwalałaby też przyjąć, że stałe wykonywanie jednej umowy (usługi) dla jednego podmiotu nie może być działalnością gospodarczą. Brak też podstaw do ingerowania w sposób prowadzenia i wykonywania tej działalności. W uzasadnieniu uchwały z dnia 23 czerwca 2009 r. (III UK 24/09) Sąd Najwyższy wskazał także, że działalność gospodarcza nie traci swych cech przez wykonywanie usług nawet przynależnych do zadań administracji weterynaryjnej, wykonywanych na jej zlecenie i w jej imieniu. Dla zleceniodawcy (Inspekcji) zleceniobiorca wszak nadal świadczy usługę (działalność) we własnym imieniu za co też otrzymuje wynagrodzenia ( art. 2 i 4 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i art. 2 uprzedniej ustawy z 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej ). Jednocześnie jak podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 sierpnia 2009 r. sygn. III UK 27/09 twierdzenie, że świadczenie usług weterynaryjnych na podstawie umów z wyznaczenia zawartych z Powiatowym Inspektoratem Weterynarii przez lekarza weterynarii, który jednocześnie pobiera świadczenia emerytalne, nie może być wykonywane w ramach działalności gospodarczej w u.p.d.o.f. jest bezpodstawne, ponieważ u.p.d.o.f. nie określa podstaw podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, gdyż samodzielnie reguluje to u.s.u.s. Usługi świadczone przez lekarza weterynarii na podstawie decyzji powiatowego lekarza weterynarii o wyznaczeniu lekarza weterynarii, niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej, do wykonywania czynności z zakresu działania Inspekcji Weterynaryjnej i po zawarciu stosownej umowy między wyznaczonym lekarzem a powiatowym lekarzem weterynarii, jeżeli są to czynności wykonywane pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji Weterynaryjnej, nie są wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Powyższe stanowisko Sąd Apelacyjny w całości podziela. Oznacza to de facto, że jeżeli osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą wykonuje w jej ramach umowy zlecenia, których przedmiot jest taki sam jak przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej, to podlega ubezpieczeniu społecznemu tylko z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Jak się wydaje „wyodrębnienie” spornej umowy z zakresu działalności gospodarczej zainteresowanego - jako oddzielnego tytułu do ubezpieczeń społecznych, jest wynikiem nieprawidłowych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. Sąd Apelacyjny uznał za zasadny, wynikający z apelacji zarzut skarżącego, iż Sąd Okręgowy naruszył normę art. 233 § 1 k.p.c. przez brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego, wskutek czego nie dokonał wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń (treść obowiązków umownych zainteresowanego), a w konsekwencji dokonał ustaleń prawnych w oderwaniu od wykładni systemowej przepisów ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, ustawy o swobodzie działalności gospodarczej . W konsekwencji Sąd Okręgowy naruszył art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdzając, iż zainteresowany w spornym okresie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym jako zleceniobiorca. W ocenie Sądu Apelacyjnego w okolicznościach przedmiotowej sprawy - jak wynika z zeznań zainteresowanego - jego zamiarem było, by czynności powierzone mu przez odwołującego w umowie zlecenia wykonywane były w ramach prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia okoliczność, że zakres czynności zleconych mu w ramach spornej umowy odpowiada zakresowi prowadzonej przez zainteresowanego pozarolniczej działalności gospodarczej. Ubezpieczony potwierdził, że wykonywanie umowy zlecenia bez zaplecza, którym dysponował nie byłoby możliwe. Zeznania osoby reprezentującej odwołujący inspektorat potwierdziły, że część zleconych czynności musiała zostać wykonana w ramach zakładu leczniczego prowadzonego przez wyznaczonego lekarza weterynarii, albowiem wymagane do ich wykonania było posiadanie miejsca (wraz z narzędziami), czy też posiadanie umowy o zagospodarowanie odpadów niebezpiecznych. Wyznaczony lekarz weterynarii był w tym zakresie całkowicie samodzielny. Inspektorat nie zapewniał ani narzędzi ani też nie ingerował w jaki sposób lekarz czynności wykona. Jednocześnie Powiatowy Lekarz Weterynarii w toku złożonych zeznań wyjaśnił z jakiego powodu zawarcie umowy zlecenia możliwe było wyłącznie z lekarzem weterynarii prowadzącym działalność gospodarczą, w szczególności wskazując, że była to osoba, która miała gabinet i co za tym idzie odpowiednie warunki techniczne i zaplecze. Nadto wskazywał, że taki lekarz ponosił całkowitą odpowiedzialność w związku z wykonywaną działalnością. Ponadto w toku postępowania strona odwołująca wykazała również z jakiego powodu treść umów zawierana z ubezpieczonym była taka lakoniczna i nie określała precyzyjnie, czy lekarz weterynarii zawiera umowę zlecenia jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą czy też nie. Do powiatowych inspektoratów w całym kraju jednostki zwierzchnie rozsyłały wzory umów zlecenia, które powiatowe jednostki zawierały z lekarzami. Wzory te były przez lata wykorzystywane bez korekt, a jednostki powiatowe zakładały, że ich treść jest wystarczająca skoro wzory są sporządzane przez inspektoraty wyższego rzędu. Powyższe ustalenie są istotne, bowiem warunkują uznanie, że w świetle obowiązujących przepisów, jak i ugruntowanego już orzecznictwa, iż nie ma przeszkód prawnych, aby umowa cywilnoprawna została zawarta z lekarzem weterynarii jako podmiotem gospodarczym, który zlecone czynności realizuje w zakresie prowadzonej działalności. Nawiązanie takiej współpracy nie stanowi samodzielnej podstawy podlegania ubezpieczeniom społecznym z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , jeżeli są one wykonywane w ramach prowadzonej przez przedsiębiorcę pozarolniczej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu Apelacyjnego okoliczności rozpoznawanej sprawy, w szczególności treść zawartej umowy oraz wola stron, świadczą o tym, że sporna umowa została zawarta i wykonywana w ramach prowadzonej przez J. R. (1) działalności gospodarczej. Ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynikało jaka była wola stron umowy zlecenia Zarówno dla Powiatowego Lekarza Weterynarii, jak i dla biorącego zlecenie lekarza weterynarii przez wiele lat współpracy kwestią bezsporną był fakt, iż ubezpieczony wykonywał czynności te w ramach prowadzonego przez siebie gabinetu weterynaryjnego, chociażby z uwagi na fakt, iż przy czynnościach tych notorycznie korzystał z środków (narzędzi oraz ogólnie rozumianego zaplecza), które posiadał w ramach prowadzonego gabinetu weterynaryjnego, a bez tego nie byłoby możliwe prawidłowe wykonanie umowy. Reasumując, należy podkreślić, iż okoliczności niniejszej sprawy jednoznacznie potwierdzają stanowisko odwołującego Inspektoratu oraz ubezpieczonego, iż zlecone przez Powiatowy Inspektorat Weterynaryjny czynności weterynaryjne wykonywane były przez niego wyłącznie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Świadczy o tym ustalony w toku postępowania zamiar stron oraz okoliczności faktyczne, tj. ustalenia dotyczące tego, jak faktycznie wyglądała realizacja umowy zlecenia przez strony, które ją zawarły. Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję i ustalił, że J. R. (1) nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 27 lipca 2020r. do 31 grudnia 2021 r. u płatnika składek Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. , jako osoba wykonująca umowę o świadczeniu usług do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Konsekwencją zmiany rozstrzygnięcia co do meritum była zmiana orzeczenia o kosztach procesu, bowiem to odwołujący jest stroną wygrywająca sprawę w myśl art. 98 k.p.c. i należy mu się od pozwanego zwrot kosztów procesu. Z tego względu Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w pkt 2 i zasądził od pozwanego na rzecz odwołującego kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami, o których mowa w art. 98 § 1 1 k.p.c. O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 98 § 1, 1 1 i 3 k.p.c. i § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, zasądzając od pozwanego na rzecz Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z ustawowymi odsetkami, o których mowa w art. 98 § 1 1 k.p.c. Wiesława Stachowiak