III AUA 56/16

Sprawa dotyczyła odwołania W. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Ubezpieczona argumentowała, że cierpi na niestabilność kręgosłupa po przebytej operacji laminektomii, co uniemożliwia jej pracę. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił odwołanie, opierając się na opiniach biegłych lekarzy (neurologa, ortopedy, medycyny pracy), którzy stwierdzili, że choć ubezpieczona nie może wykonywać ciężkiej pracy fizycznej, to jest zdolna do pracy umysłowej, zgodnej z jej kwalifikacjami i wiekiem. Sąd podkreślił brak ostrych zespołów bólowych i objawów ubytkowych, które mogłyby świadczyć o niezdolności do pracy. Ubezpieczona wniosła apelację, zarzucając sądowi I instancji nierozpoznanie istotnych okoliczności i naruszenie przepisów proceduralnych. Sąd Apelacyjny, w celu ostatecznego rozstrzygnięcia, uzupełnił postępowanie dowodowe o opinię biegłej neurochirurg. Biegła stwierdziła późniejsze pogorszenie stanu zdrowia ubezpieczonej, w tym rwę kulszową z niedowładem stóp, co skutkowało niezdolnością do pracy od około 2015-2016 roku. Jednakże, zgodnie z zasadą oceny stanu faktycznego na dzień wydania decyzji ZUS (25 listopada 2013 r.), Sąd Apelacyjny uznał, że w tym czasie ubezpieczona była zdolna do pracy umysłowej. Sąd podkreślił, że późniejsze pogorszenie stanu zdrowia nie wpływa na ocenę legalności decyzji organu rentowego i w takiej sytuacji ubezpieczona powinna wystąpić z nowym wnioskiem. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny oddalił apelację jako niezasadną, podzielając ustalenia i rozważania Sądu Okręgowego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający