III AUA 1144/12

Sprawa dotyczyła odwołania E. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej jej prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczona domagała się zaliczenia okresu zatrudnienia w Zakładach (...) w B. od 7 października 1974 r. do 16 września 1976 r. jako pracy w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił jej odwołanie, uznając, że nie udokumentowała 15 lat takiej pracy. Sąd Apelacyjny w Katowicach, rozpoznając apelację ubezpieczonej, również oddalił ją. Sąd Apelacyjny podkreślił, że prawo do emerytury w obniżonym wieku jest przywilejem i wymaga ścisłej wykładni przepisów. Kluczowe było ustalenie, czy praca wykonywana przez ubezpieczoną na stanowiskach operatora urządzeń rozdrabniających i granulujących oraz robotnika transportu mogła być zakwalifikowana jako praca w szczególnych warunkach zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Sąd Apelacyjny, opierając się na opiniach biegłych i analizie przepisów, stwierdził, że nazwy stanowisk pracy ubezpieczonej nie odpowiadały tym wymienionym w wykazach prac w szczególnych warunkach dla przemysłu materiałów budowlanych. Nawet jeśli praca wiązała się z kontaktem z substancjami chemicznymi, nie można było jej automatycznie zaliczyć do prac w szczególnych warunkach w tej branży, gdyż wymagało to bezpośredniego związku z procesem technologicznym właściwym dla danej gałęzi gospodarki. Sąd uznał, że ubezpieczona nie wykazała wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, co było niezbędne do przyznania emerytury przed ukończeniem powszechnego wieku emerytalnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający