Sygn. akt III AUa 1100/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2026 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący : Sędzia SA Monika Rosłan-Karasińska Protokolant: sekretarz sądowy Izabela Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2026 r. w Warszawie sprawy Ł. Z. (1) przeciwko Dyrektorowi Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w T. o rozliczenie roczne i miesięczne emerytury policyjnej na skutek apelacji Dyrektora Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w T. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie XIV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2024 r. sygn. akt XIV U 683/23 1. oddala apelację; 2. zasądza od Dyrektora Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w T. na rzecz Ł. Z. (1) kwotę 1.620,00 zł (jeden tysiąc sześćset dwadzieścia złotych) wraz z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, liczonymi za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. Monika Rosłan-Karasińska Sygn. akt III AUa 1100/24 UZASADNIENIE Decyzją z 16.12.2022 r., nr (...) , Dyrektor Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji uchylił decyzję o rozliczeniu rocznym i miesięcznym policyjnej emerytury z 25.08.2021 r. oraz na podstawie art. 41 i art. 41b w związku z. art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz art. 49 i art. 50 ustawy zaopatrzeniowej, a także art. 139-143 oraz art. 144 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 02.08.2004 r. w sprawie rozliczenia rocznego i miesięcznego wypłaconych kwot emerytur lub rent inwalidzkich oraz sposobu ich zmniejszania , w związku z nadesłanym przez płatnika składek w dniu 19.02.2021 r. oraz w dniu 27.01.2022 r. zaświadczeniem o przychodzie uzyskanym przez Ł. Z. (1) w poszczególnych miesiącach 2020 r., dokonał rozliczenia emerytury w/w za 2020 r. ustalając finalnie po rozliczeniu, iż ubezpieczony pobrał w 2020 r. nienależne świadczenie w kwocie 31.667,20 zł. (k. 245 a.e.) Ł. Z. (1) zaskarżył powyższą decyzję w tej części w jakiej uchyla decyzję o rozliczeniu rocznym i miesięcznym policyjnej emerytury z 25.08.2021 r. i uwzględnia do rozliczenia rocznego i miesięcznego policyjnej emerytury ubezpieczonego za rok 2020r. kwotę przychodu ubezpieczonego osiągniętego z tytułu honorariów twórczych (autorskich) w ramach umowy o pracę zawartej z Wyższą Szkołą Policji w E. oraz stwierdza pobranie nienależnie pobranego świadczenia za rok 2020 w kwocie 31.667,20zł i wskazuje na jego zwrot przez ubezpieczonego poprzez potrącanie z bieżącej emerytury po uprawomocnieniu się skarżonej decyzji. Odwołujący się wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez: 1.
rozliczenie roczne i miesięczne policyjnej emerytury z pominięciem kwoty 217.992,56 zł. jako przychodu osiąganego w ramach działalności twórczej, tj. honorariów osiąganych w 2020r. przez ubezpieczonego zatrudnionego na umowę o pracę przez Wyższą Szkołę Policji w E. i przyjęcie, że za 2020 r. nie osiągnął przychodu o jakim mowa w art. 41 ust. 1 i 3 ustawy z 18.02.1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu. Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego. Centralnego Biura Antykorupcyjnego. Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej. Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej. Służby Celno- Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2022r. poz.1626) i ustalenie, że kwota 31.667,20zł jest świadczeniem należnym za 2020 r. 2.
orzeczenie, że nie ma obowiązku zwrotu na rzecz organu rentowego kwoty 31.667,20 zł. jako wypłaconej kwoty świadczenia należnego za 2020 r. Dodatkowo odwołujący się wniósł o zasądzenie od organu rentowego kosztów procesu według norm przepisanych bądź według złożonego spisu kosztów. (k. 3-9) W odpowiedzi na odwołanie Dyrektor Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o oddalenie odwołania oraz zasądzenie od odwołującego się zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (k. 16-17) W piśmie procesowym z 26.06.2023 r., stanowiącym replikę na odpowiedź na odwołanie, odwołujący się, reprezentowany przez pełnomocnika, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. (k. 27-31). Wyrokiem z dnia 22 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XIV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu sprawy Ł. Z. (1) przeciwko Dyrektorowi Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o rozliczenie roczne i miesięczne emerytury policyjnej na skutek odwołania Ł. Z. (1) od decyzji Dyrektora Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 grudnia 2022 r. nr (...) w pkt 1. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że uznał, że Ł. Z. (1) nie osiągnął przychodu w roku 2020 w wysokości 217 992,56 zł (dwieście siedemnaście tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt dwa złote pięćdziesiąt sześć groszy) o którym mowa w art. 41 ust.1 i 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno -Skarbowej j i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2022r, poz. 1626) i w związku z tym nie ulega zmniejszeniu jego emerytura za rok 2020 o kwotę 31 667, 20 zł (trzydzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy), a pobrane świadczenie w kwocie 31 667, 20 zł (trzydzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy), nie jest świadczeniem nienależnym, w pkt 2. zasądził od Dyrektora Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w T. na rzecz Ł. Z. (1) kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, do dnia zapłaty . Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ł. Z. (1) (ur. (...) ) na mocy decyzji Dyrektora Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 11.09.2012 r. jest od września 2012 r. uprawniony do emerytury policyjnej. Emerytura w 2020 r. wynosiła 70,91% podstawy wymiaru. Emerytura była podwyższana o 15% podstawy wymiaru z tytułu inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy zaopatrzeniowej. Łączna wysokość emerytury stanowiła 80% podstawy wymiaru, co stanowiło kwotę 10.251,60 zł. (fakt bezsporny, decyzja z 02.12.2019 r. – k. 140-141 a.e.) Z tytułu świadczenia emerytalnego w 2020 r. odwołujący się osiągał przychody w następujących wysokościach: styczeń -10.251,60 zł., luty- 10.251,60 zł., marzec -10. 616,56 zł., kwiecień- 10.616,56 zł., maj- 10.616,56 zł., czerwiec - 10.616,56 zł., lipiec -10.616,56 zł., sierpień - 10.616,56 zł., wrzesień -10.616,56 zł., październik -10.616,56 zł., listopad - 10..616,56 zł., grudzień - 10.616,56 zł. Łączny przychód z tytułu emerytury wyniósł w 2020 r. – 126.668,80 zł. (rozliczenie przychodu osiągniętego w 2020 r. – k. 163 a.e.) Ł. Z. (1) od 31.08.2012 r. zatrudniony jest na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony na stanowisku nauczyciela akademickiego - adiunkta posiadającego stopień naukowy doktora Instytutu (...) , a następnie profesora uczelni, w Wyższej Szkole Policji w E. (obecnie Akademia Policji w E. ) będącej uczelnią publiczną o jakiej mowa w ustawie z 20.07.2018 r.o szkolnictwie wyższym i nauce oraz Statucie Wyższej Szkoły Policji w E. stanowiącego załącznik do decyzji nr (...) Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 27.09.2019r. (fakt bezsporny) Odwołujący się w 2020 r. zatrudniony był w Wyższej Szkole Policji w E. (obecnie Akademia Policji w E. ) na stanowisku profesora uczelni Instytutu (...) i (...) , w pełnym wymiarze czasu pracy. Do zakresu obowiązków odwołującego się należała praca dydaktyczna, prowadzenie prac naukowych, badawczych, a także kształcenie kadr naukowych oraz publikowanie wyników badań. Zakres zadań/obowiązków odwołującego się na zajmowanym stanowisku profesora uczelni w 2020 r. obejmował w szczególności: prowadzenie zajęć w formie wykładów, ćwiczeń, seminariów, i konsultacji określonych w wymiarze godzinowym w planach studiów i programach kształcenia, prowadzenie seminariów dyplomowych, opiniowanie i recenzowanie prac kwalifikacyjnych, kształcenie i wychowywanie studentów, w tym nadzorowanie opiniowania przez studentów prac zaliczeniowych, semestralnych pod względem merytorycznym i metodycznym, opracowywanie i aktualizowanie treści programowych, sylabusów oraz literatury w zakresie realizowanych przedmiotów i zagadnień; stałe analizowanie aktów normatywnych (przepisów prawnych, procedur, wytycznych) w zakresie realizowanych szkoleń, przedmiotów i zagadnień na studiach, pełnienie dyżurów dydaktycznych oraz udzielanie konsultacji w zakresie realizowanych szkoleń, przedmiotów i zagadnień na studiach, udział w komisjach egzaminacyjnych powołanych przez kierownictwo WSPol, prowadzenie działalności publikacyjnej, udział w konferencjach naukowych i seminariach, opracowywanie sprawozdań z udziału w konferencjach naukowych i seminariach. (umowa o pracę z 31.08.2012 r. – k. 10-11, karta opisu stanowiska pracy – k. 42, zeznania świadka F. S. – k. 98-98v, zeznania odwołującego się – k. 98v-99) W 2020 r. Ł. Z. (1) , podobnie jak i w poprzednich latach, wykonywał pracę dydaktyczną i naukowo – badawczą. W 2020 r. roczne pensum nauczyciela akademickiego wynosiło 180 godzin nauczycielskich tj. po 45 min. Na pensum, składają się zajęcia dydaktyczne a także seminarium dyplomowe, które obejmuje przygotowanie pracy dyplomowej magisterskiej. Pozostały czas pracy odwołującego stanowi działalność naukowa, której wymiar wynosi ok. 8 godz. dziennie lub więcej. Do pensum nie wlicza się czasu przygotowania publikacji i artykułów naukowych, których autorem jest odwołujący. Ł. Z. (2) brał udział w komisjach doktorskich oraz egzaminach doktorskich oraz był promotorem i recenzentem prac doktorskich, habilitacyjnych i prac magisterskich. W ramach swoich obowiązków odwołujący się uczestniczył w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, wyniki tych badań publikował. Co roku, oprócz prowadzenia wykładów, przygotowywał tzw. sylabus, czyli zakres tematyczny danego wykładu i corocznie uwzględniał nowelizacje prawne, nowe praktyki, nowe dokonania naukowe z różnych krajów na świecie. Odwołujący się wytworzył kilka rozwiązań o charakterze unikatowym w skali światowej. Prace te dotyczyły symulatorów dowodzenia operacjami policyjnymi. W 2020 r. symulator dotyczył czynności na miejscu zdarzenia lub katastrofy drogowej. Symulator ten był tworzony w ramach projektu finansowanego z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. W latach 2019-2021 r. odwołujący się otrzymywał granty na następujące projekty: (...) E. privacy prerserving intelligence analisys for resolving identies; Symulator wspomagający szkolenie policjantów w realizacji czynności na miejscu zdarzenia drogowego; utworzenie klasyfikacji pojazdów w zależności od przeznaczenia oraz standaryzację konsoli centralnej pojazdów w zakresie rozmieszczenia i montażu systemów teleinformatycznych oraz urządzeń sterowania sygnałami specjalnego przeznaczenia, zadania badawcze procesów decyzyjnych podejmowanych w oparciu o umiejętności nabyte w ramach treningów symulacyjnych w środowisku wirtualnym. Wynagrodzenie odwołującego się jest składową wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatku specjalnego za projekty badawcze, przyznawanego przez rektora uczelni nieregularnie, w zależności od projektów badawczych. W 2020 r. odwołujący się za udział w projektach badawczych otrzymywał dodatki specjalne w następujących wysokościach: 3.960 zł., 1.660 zł., 3.960 zł., 1.660 zł., 3960 zł., 9.829 zł., 3.960 zł., 10.175 zł. (zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 12.02.2021r. i 25.01.2022 r. – k. 13-14, protokół zgłoszenie- przyjęcia utworu/utworów objętych prawami autorskimi wykonywanych w ramach umowy o pracę – k. 32, arkusz oceny nauczyciela akademickiego za okres od 01.10.2015 r. do 30.09.2021 r. – k. 38-41, wykaz – k. 47-47v, treści programowe – k. 48-59, wykaz prac dyplomowych w 2020 r. – k. 60-61, wykaz grantów – k. 63, wykaz publikacji – k. 64, wnioski o powierzenie wykonania czynności w projekcie – k. 113-114, k. 116-119, k. 123, k. 125-126, k. 127, k. 129-130, porozumienia zmieniające treść umowy o pracę – k. 120, 121, 1222, 124, 128, 131, 132, 1333, 135, 136, zeznania odwołującego się – k.98v-99, k. 137-137v) W okresie od 01.01.2020 r. do 31.12.2020 r. Ł. Z. (1) osiągał następujące przychody z tytułu zatrudnienia: Wyszczególnienie Przychód z tytułu umowy o pracę objęty prawami autorskimi Przych. z tyt. Umowy o pracę objęty prawami autorskimi – zwolniony składek na ubezpieczenia społeczne po przekroczeniu rocznej podstawy wymiaru składek Przychód z tyt. Umowy o dzieło zwolniony ze składek po przekroczeniu rocznej podstawy wym. skł. Łączny przychód w złotych Styczeń 16.786,00 16.786,00 Luty 32.275,01 32.275,01 Marzec 16.786,00 16.786,00 Kwiecień 13.681,20 13.681,20 Maj 17.414,80 17.414,80 Czerwiec 19.074,80 19.074,80 Lipiec 15.754,80 15.754,80 Sierpień 15.754,80 15.754,80 Wrzesień 9.282,59 6.472,21 80,95 15.835,75 Październik 15.754,80 15754,80 Listopad 16.234,20 16.234,20 Grudzień 22.640,40 22.640,40 Razem 156.810,00 61.101,61 80,95 217.992,56 (zaświadczenie z 12.02.2021 r. – k. 13) W Akademii Policji w E. rozliczeń praw autorskich dokonuje komórka finansowa. W 2014 r. Rektor Wyższej Szkoły w E. wydał zarządzenie nr (...) w sprawie zasad procentowego wyodrębniania części wynagrodzenia za pracę twórczą. Na podstawie tego zarządzenia pracownicy rozliczali koszty uzyskania przychodu i prawa autorskie. Składali kopie wykonywanych dzieł – artykułów, prezentacji multimedialnych, recenzji. Oświadczenia takie były składane do roku 2017 r. Od wejścia w życie ustawy o szkolnictwie, zgodnie z interpretacją Ministerstwa Finansów, odwołujący się jako nauczyciel akademicki nie składa żadnych oświadczeń, nie jest także prowadzona przez pracodawcę dokumentacja odnośnie pracy twórczej. Przed wejściem w życie tej ustawy nauczyciele akademiccy mieli obowiązek rozliczania się z pracy twórczej, tj. składali sprawozdania u bezpośredniego przełożonego, który przekazywał informacje do oddziału finansowego/kwestury, że się rozliczyli z pracy twórczej. W aneksach do umów o pracę były określone procentowe wynagrodzenie pracy twórczej z wynagrodzenia zasadniczego. Wysokość procentów była zróżnicowana w zależności od zajmowanego stanowiska, tj. dla profesorów były inne procenty, inne dla adiunktów. W przypadku profesora było to 90% wynagrodzenia zasadniczego, a w przypadku adiunkta - 70%. Oświadczenia, które pracownik składał wskazywały w jakim zakresie procentowym wykonywał pracę twórczą. Informację dotyczące pracy twórczej komórka kadr otrzymywała od bezpośredniego przełożonego takiego profesora czy adiunkta. Przed 2018 r. komórka kadrowa zajmowała się przyjmowaniem oświadczeń, z których wynikało przeniesienie praw autorskich. Składane oświadczenia były potwierdzeniem wykonywania pracy twórczej. Po zmianie przepisów i zgodnie z interpretacją, że 100% wynagrodzenia nauczyciela akademickiego, to jest praca twórcza, zaprzestano przygotowywania aneksów do umów. Wynagrodzenie odwołującego się w 100% jest traktowane przez pracodawcę jako wynagrodzenie z tytułu praw autorskich dla którego koszty uzyskania przychodów stanowią 50%. (zeznania świadka S. E. – k. 97v-98, zeznania świadka F. S. – k. 98-98v) Odwołujący się w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2020 wykazał następujące źródła dochodów: stosunek pracy: przychód 214.911,61 zł., koszty uzyskania przychodu wyniosły – 85.488,52 zł., dochód – 132.423,09 zł., pobrana zaliczka wyniosła 7.084 zł. ; emerytura: przychód/dochód– 96.201,60 zł., zaliczka – 10.11 zł.; działalność wykonywana osobiście: przychód- 20.500 zł., koszty - 4.100 zł., przychód 37000 zł. , koszty 7.400 zł. , dochód łączny 46.000 zł., zaliczka – 7.820 zł.; prawa autorskie – 80.95 zł., koszty 30,48 zł., dochód 41,47 zł., zaliczka 1 zł. Łącznie: przychód: 371.694,16 zł., koszty uzyskania przychodu- 157.466,40 zł., dochód- 274.666,16 zł., zaliczka – 25.015 zł. (zeznanie podatkowe PIT – 36 za 2020 r. wraz z załącznikiem PIT-B – k. 33-37) Decyzją z 25.08.2021 r. nr (...) Dyrektor Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji dokonał rozliczenia rocznego i miesięcznego policyjnej emerytury przysługującej odwołującemu się. Organ rentowy stwierdził, ze w 2020 r. łączna kwota przychodu osiągniętego przez odwołującego się wyniosła 890,95 zł. i nie przekroczyła niższej kwoty granicznej przychodu ustalonej dla tego roku, tj. kwoty 43.187,90 zł., zatem osiągnięta kwota przychodu nie uzasadniała zmniejszenia emerytury w 2020 r. (k. 166 a.e.) Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z 16.12.2021 r. nr (...) Dyrektor Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji uchylił decyzję o rozliczeniu rocznym i miesięcznym policyjnej emerytury z 25.08.2021 r. oraz na podstawie na podstawie art. 41 i art. 41b w związku z. art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz art. 49 i art. 50 ustawy zaopatrzeniowej, a także art. 139-143 oraz art. 144 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 02.08.2004 r. w sprawie rozliczenia rocznego i miesięcznego wypłaconych kwot emerytur lub rent inwalidzkich oraz sposobu ich zmniejszania , w związku z nadesłanym przez płatnika składek w dniu 19.02.2021 r. oraz w dniu 27.01.2022 r. zaświadczeniem o przychodzie uzyskanym przez Ł. Z. (1) w poszczególnych miesiącach 2020 r. dokonał rozliczenia emerytury w/w za 2020 r. ustalając finalnie po rozliczeniu, iż ubezpieczony pobrał w 2020 r. nienależne świadczenie w kwocie 31.667,20 zł. (k. 245 a.e.) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, w tym w aktach organu emerytalnego. Treść dokumentów, jak i ich forma nie budziły zastrzeżeń i wątpliwości stron, nie ujawniły się też takie okoliczności, które należałoby brać pod uwagę z urzędu, a które podważałyby wiarygodność tej kategorii dowodów i godziły w ich moc dowodową od strony materialnej czy formalnej. Dokumenty urzędowe stanowiły zatem dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Ustaleń faktycznych dokonano również w oparciu o zeznania świadków: S. E. oraz F. S. . Zeznania wyżej wskazanych świadków Sąd uznał za wiarygodne w całości albowiem korespondowały one z pozostałym materiałem zgromadzonym w sprawie. Podstawą swych ustaleń Sąd uczynił także zeznania odwołującego się. Zeznaniom odwołującego się Sąd przyznał walor wiarygodności albowiem korespondowały one z zeznaniami świadków oraz z pozostałym materiałem zgromadzonym w sprawie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Spór w sprawie niniejszej koncentrował się wokół ustalenia, czy organ emerytalny zasadnie uwzględnił przychód ubezpieczonego przy rozliczeniu rocznym i miesięcznym policyjnej emerytury jako mający wpływ na zmniejszenie wysokości wypłaconej ubezpieczonemu emerytury policyjnej. Wskazać należy, że na podstawie art. 41 ust. 1-3 ustawy z 18.02.1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2022 r. poz. 1626, z późn. zm.) w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu na zasadach określonych w przepisach art. 104 ust. 1a-6, ust. 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z 17.12.19998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, nie więcej jednak niż o 25% wysokości tej emerytury lub renty inwalidzkiej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 (ust. 1). Przepisy art. 104 ust. 8 pkt 2 ustawy zaopatrzeniowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do renty inwalidzkiej III grupy (ust. 2). W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1, w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu o 25 % jej wysokości (ust. 3). Z kolei na podstawie § 9 ust. 3 rozporządzenia MSWiA, jeżeli przychód osiągnięty przez emeryta lub rencistę w poprzednim roku kalendarzowym przekroczył wyższą kwotę graniczną, organ emerytalny: 1) oblicza kwotę należnego świadczenia, którą stanowi suma kwot emerytury lub renty za rok poprzedni przed dokonaniem ze świadczenia zmniejszeń oraz potrąceń i egzekucji, o których mowa w art. 50 i 51 ustawy, pomniejszoną o 25 % wysokości świadczenia; 2) oblicza podlegającą wypłacie emerytowi lub renciście kwotę różnicy między należną, a wypłaconą kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota świadczenia należnego jest większa od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni; 3) oblicza kwotę nienależnie pobranego świadczenia jako różnicę między wypłaconą, a należną kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota należnego świadczenia jest mniejsza od sumy kwot emerytury. Okres, z którego ustala się kwotę przychodu osiągniętego przez emeryta lub rencistę oraz kwoty graniczne przychodu, odpowiada w roku kalendarzowym okresowi, w którym przysługiwało prawo do świadczenia (§ 8). Zgodnie z art. 104 ust. 1-5 ustawy emerytalnej prawo do emerytury lub renty ulega zawieszeniu lub świadczenia te ulegają zmniejszeniu, na zasadach określonych w ust. 3-8 oraz w art. 105, w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 2 oraz z tytułu służby wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 6 (ust. 1). Dla emerytów i rencistów prowadzących pozarolniczą działalność za przychód, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych (ust. 1a). Za działalność podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 1, uważa się zatrudnienie, służbę lub inną pracę zarobkową albo prowadzenie pozarolniczej działalności, z uwzględnieniem ust. 3 (ust. 2). Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do emerytów i rencistów osiągających przychód z tytułu działalności wykonywanej za granicą (ust. 3). Przepisy ust. 1, 1a i 2 stosuje się również do osób wyłączonych z obowiązku ubezpieczenia społecznego z tytułu ustalenia prawa do emerytury i renty lub wykonujących działalność niepodlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z uwagi na podleganie temu obowiązkowi z innego tytułu (ust. 4). Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do honorariów z tytułu działalności twórczej i artystycznej (ust. 5). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko odwołującego, znajdujące oparcie w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2013 roku wydanym w sprawie II UK 213/12. Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, iż art. 104 ust. 5 w/w ustawy odnosi się do honorariów z tytułu działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), bez względu na podstawę prawną ich uzyskania. Nie ma zatem znaczenia czy dochody te uzyskiwane są z tytułu prowadzonej przez twórcę pozarolniczej działalności czy też w ramach umowy o pracę. Wyłączenie w art. 104 ust. 5 ustawy emerytalnej stosowania przepisów określających rodzaje działalności, z tytułu których przychody wpływają na zawieszenie prawa do świadczeń lub zmniejszenie ich wysokości (w szczególności ust. 1, 1a, 2 i 4) oraz odwołanie się przez ustawodawcę wyłącznie do rodzaju przychodów (honoraria) i ich źródła (działalność twórcza lub artystyczna), uzasadniają przyjęcie, że w przepisie tym nie chodzi tylko o honoraria z tytułu podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego pozarolniczej działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu art. 8 ust. 7-9 ustawy systemowej, ale o przychody stanowiące honoraria z tytułu działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim , bez względu na podstawę prawną ich uzyskania. Należy również zwrócić uwagę, że uznanie, iż art. 104 ust. 5 ustawy emerytalnej odnosi się jedynie do honorariów uzyskiwanych z tytułu pozarolniczej działalności twórczej i artystycznej, o której stanowi art. 8 ust. 7-9 ustawy systemowej, w istocie czyniłoby zbędnym pierwszy z powołanych przepisów wobec treści, z jednej strony - art. 104 ust. 1a ustawy emerytalnej, ograniczającego osiągany z tytułu takiej działalności (pozarolniczej) i uwzględniany przy zawieszaniu prawa do świadczeń i zmniejszaniu ich wysokości przychód do kwoty określonej w art. 18 ust. 8 ustawy systemowej (60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na dany rok kalendarzowy) i z drugiej strony - art. 104 ust. 8 ustawy emerytalnej, ustanawiającego próg zmniejszenia świadczenia na 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy. Co prawda art. 104 ust. 5 ustawy emerytalnej uchyla stosowanie zasady określonej w ust. 1a, ale wyłącza również pozostałe uregulowania zawarte w ust. 1-4 tego artykułu, odstępując od odwoływania się do pojęcia przychodu uzyskiwanego z działalności twórczej i artystycznej jako rodzaju pozarolniczej działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy systemowej. W świetle brzemienia ustawy Prawo o Szkolnictwie Wyższym i Nauce (Dz. U z 2018 r., poz. 1668 ze zm.)- dalej PSWN, po dokonanej nowelizacji w 2018 roku nie budzi wątpliwości, że przychody uzyskiwane przez odwołującego w 2020 roku w związku z zatrudnieniem w Akademii Policji w E. są przychodami , które nie są uwzględnione przy ustalaniu przychodu wpływającego na zawieszenie lub zmniejszenie prawa do świadczeń. Zgodnie z art. 112 ustawy PSWN pracownikami uczelni są nauczyciele akademiccy oraz pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi, zaś zgodnie z art. 116 ust. 1 ustawy PSWN nauczyciela akademickiego zatrudnia się na stanowisku: profesora; profesora uczelni; adiunkta; asystenta. Natomiast zgodnie z ust. 2 pkt 1 tego przepisu na stanowisku profesora może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł profesora. Z kolei art. 116 ust. 7 ustawy PSWN stanowi, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim . Na podstawie zaś art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Nadto od października 2018 przychody nauczyciela akademickiego pod względem podatkowym są traktowane jako przychody twórcy, a co za tym idzie do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego mają zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodów, zgodnie z treścią art. 22 ust. 9 pkt 3. ust. 9a i ust. 9aa ustawy PIT (zob. Interpretacja ogólna nr I) D3.8201.1.2018 Ministra Finansów z 15.09.2020 r. w sprawie zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do honorarium autorskiego). W podobnym tonie wypowiada się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji z dnia 03.01.2020r. znak : 0113-KD1PT2-2.4011.630.2019.1 .MK (źródło OPEN LEX). Tym samym Sąd stoi na stanowisku, że przychody jakie odwołujący się uzyskał w 2020 r. z tytułu zatrudnienia w Wyższej Szkole Policji w E. stanowią honoraria z tytułu działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim . Poza sporem pozostaje, że odwołujący jako profesor uczelni w ramach zawartej umowy o pracę wykonywał obowiązki o charakterze dydaktycznym, ale także naukowo badawczym. Odwołujący prowadził wykłady, pod jego nadzorem dydaktycznym studenci przygotowywali prace magisterskie i dyplomowe, ale także prace doktoranckie. Odwołujący prowadził również szeroką działalność naukową, uczestniczył w kilku projektach badawczych. Nie ulega wątpliwości, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego, co wynika wprost z art. 116 ust. 7 ustawy PSWN, stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której jest mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskimi prawach pokrewnych. W realiach sprawy niniejszej stanowisko zajmowane przez odwołującego się w Wyższej Szkole Policji w E. należy zakwalifikować do zamkniętego katalogu ujętego w art. 116 ust. 1 PSWN. Przepis ten wskazuje w swoim katalogu stanowiska profesora, profesora uczelni, adiunkta oraz asystenta. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że w 2020 r. odwołujący się zatrudniony był na stanowisku profesora. W związku z tym ubezpieczony nie osiągnął przychodu w 2020 r. w kwocie 217.992,56 zł. a jego emerytura za 2020 r. nie podlega zmniejszeniu o kwotę 31.667,20 zł. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że uznał, że Ł. Z. (1) nie osiągnął przychodu w roku 2020 w wysokości 217 992,56 zł. (dwieście siedemnaście tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt dwa złote pięćdziesiąt sześć groszy) o którym mowa w art. 41 ust.1 i 3 ustawy z 18.02.1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2022r, poz. 1626) i w związku z tym nie ulega zmniejszeniu jego emerytura za rok 2020 o kwotę 31 667,20 zł. (trzydzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy), a pobrane świadczenie w kwocie 31 667, 20 zł. (trzydzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy), nie jest świadczeniem nienależnym (pkt 1 wyroku); O kosztach Sąd orzekł w pkt 2 zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu ( art. 98 k.p.c. i zasądził od strony przegrywającej - Dyrektora Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w T. - na rzecz Ł. Z. (1) kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, do dnia zapłaty. Wysokość tych kosztów Sąd ustalił w oparciu art. 9 ust 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 jednolity tekst), tj. w wysokości stawki minimalnej w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego oraz w sprawach dotyczących podlegania ubezpieczeniom społecznym. Stawce minimalnej przewidzianej w § 9 ust. 2 w/w rozporządzenia podlegają bowiem wszystkie sprawy z szeroko rozumianego postępowania z zakresu ubezpieczeń społecznych. Apelację w niniejszej sprawie wniósł pełnomocnik Dyrektora Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w całości (k. 161 i nast. a.s. – apelacja). Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego: 1. art. 41, 41b, art. 49 i art. 50 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 18.02.1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2022 r., poz. 1626 z późn. zm., dalej - ustawa zaopatrzeniowa), art. 139 - 143 i art. 144 , apt. 104 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1251), w zw. z art. 11 ustawy zaopatrzeniowej, art. 112 i art. 116 ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 t.j.) poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż przychody uzyskane przez Odwołującego z tytułu zatrudnienia w WSP w E. stanowią honoraria z tytułu działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim , a podstawa prawna ich uzyskania pozostaje bez znaczenia, co stanowiło o stwierdzeniu, iż Odwołujący nie osiągnął przychodu w 2020 r. w kwocie 217 992,56 zł, a jego emerytura za rok 2020 nie powinna ulec zmniejszeniu o kwota 31 667,20 zł, pomijając przy tym, iż gdy zatrudnienie na podstawie umowy o pracę na stanowisku pracownika dydaktycznego - nauczyciela akademickiego, gdy umowa o pracę łącząca Ł. Z. (1) z pracodawcą nie obejmuje stworzenia utworu literackiego, a przewidziane w umowie wynagrodzenie stanowi należność za wykonanie wynikających z niej obowiązków wykładowcy stanowi o tym, iż sporny przychód był wynagrodzeniem z tytułu umowy o pracę; 2.art. 41 i art. 41b ustawy zaopatrzeniowej poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż Odwołujący nie powinien podlegać przedmiotowym dyspozycji pomimo, iż spełnia przesłanki w niej określone. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania od decyzji Dyrektora Zakładu (...) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 grudnia 2022 r., nr. (...) o rozliczeniu rocznym i miesięcznym policyjnej emerytury w całości oraz zasądzenie od Odwołującego na rzecz Organu rentowego kosztów postępowania według norm przepisanych, ewentualnie: - o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu sądowi decyzję w zakresie zasądzenia na rzecz pozwanego kosztów postępowania. W odpowiedzi na powyższe Odwołujący się wniósł o oddalenie apelacji organu rentowego w całości, zasądzenie od organu rentowego na rzecz odwołującego zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie rozprawy (k. 183 nast. a.s. – odpowiedź na apelację). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja organu rentowego jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Tytułem wstępu należy podkreślić, że Sąd Apelacyjny podziela pogląd prawny wyrażony przez Sąd Najwyższy, iż sąd drugiej instancji jest obowiązany zamieścić w swoim uzasadnieniu takie elementy, które ze względu na treść apelacji i zakres rozpoznania są potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy, ale nie ma zarazem obowiązku wyrażania szczegółowego stanowiska odnośnie wszystkich poglądów prezentowanych przez strony, jeżeli nie mają one istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2012 r., sygn. akt IV CSK 373/11, LEX nr 1169841; z dnia 29 października 1998 r., sygn. akt II UKN 282/98, LEX nr 38240). Nie jest bowiem bezwzględnym warunkiem prawidłowego rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji odniesienie się oddzielnie do każdego z zarzutów podniesionych w apelacji. Z ustanowionego w przepisie art. 378 § 1 k.p.c. obowiązku rozpoznania sprawy w granicach apelacji nie wynika konieczność osobnego omówienia przez sąd w uzasadnieniu wyroku każdego argumentu apelacji. Za wystarczające należy uznać odniesienie się do sformułowanych w apelacji zarzutów i wniosków w sposób wskazujący na to, że zostały one przez sąd drugiej instancji w całości rozważone przed wydaniem orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt I CSK 578/16, LEX nr 2242157). Ze względu na powyższe, Sąd Apelacyjny odniósł się szczegółowo do istotnych z punktu widzenia niniejszej sprawy zarzutów i poprzestał na ogólnym nieuwzględnieniu podnoszonych w sprawie okoliczności drugorzędnych. Ustalenia poczynione przez sąd pierwszej instancji na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach rentowych i sądowych Sąd Apelacyjny przyjął za własne ( art. 387 § 2 1 pkt 1 k.p.c. ) uznając zgłoszone zarzuty apelacyjne natury procesowej za bezzasadne. Jako takie Sąd Apelacyjny ocenił też zarzuty naruszenia prawa materialnego, podzielając najzupełniej trafną ocenę prawną dokonaną przez Sąd Okręgowy. W ocenie sądu drugiej instancji apelacja stanowi jedynie niezasadną polemikę z prawidłowymi ustaleniami i rozważaniami Sądu Okręgowego. W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy w Warszawie przeprowadził pełne postępowanie dowodowe i rozpoznał istotę sporu. Nie doszło w toku postępowania do nieważności. Wobec tego nie zaistniały żadne przesłanki do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Organ rentowy w uzasadnieniu swojej apelacji nie wskazał, żadnych argumentów, które pozwalałyby uznać, że konieczne jest wydanie orzeczenia kasatoryjnego. W ocenie Sądu Apelacyjnego sąd pierwszej instancji nie przekroczył określonych treścią art. 233 § 1 k.p.c. granic swobodnej oceny dowodów i nie dopuścił się dokonania zarzucanej mu błędnej oceny zebranego materiału dowodowego. Sąd Okręgowy przeprowadził wszystkie wnioskowane przez strony dowody i na ich podstawie poczynił – w sposób logiczny, wynikowy – szczegółowe ustalenia w zakresie niezbędnym do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Przechodząc do dalszej części rozważań wskazać należało, iż s pór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia czy organ rentowy zasadnie uwzględnił przychód ubezpieczonego przy rozliczeniu rocznym i miesięcznym policyjnej emerytury jako mający wpływ na zmniejszenie wysokości wypłaconej ubezpieczonemu emerytury policyjnej w 2020 r. Jak i też ustalenia, czy przychody uzyskane przez ubezpieczonego z tytułu zatrudnienia w WSP stanowią honoraria z tytułu działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim . Jak wynika z akt sprawy Ł. Z. (1) ma przyznane prawo do emerytury na podstawie ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Ł. Z. (1) od dnia 31 sierpnia 2012 r. zatrudniony jest na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony na stanowisku nauczyciela akademickiego - adiunkta posiadającego stopień naukowy doktora Instytutu (...) , a następnie profesora uczelni, w Wyższej Szkole Policji w E. (obecnie Akademia Policji w E. ) będącej uczelnią publiczną o jakiej mowa w ustawie z 20.07.2018 r. o szkolnictwie wyższym i nauce oraz Statucie Wyższej Szkoły Policji w E. stanowiącego załącznik do decyzji nr (...) Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 27.09.2019 r. Odwołujący się w 2020 r. zatrudniony był w Wyższej Szkole Policji w E. (obecnie Akademia Policji w E. ) na stanowisku profesora uczelni Instytutu (...) , w pełnym wymiarze czasu pracy. Do zakresu obowiązków odwołującego się należała praca dydaktyczna, prowadzenie prac naukowych, badawczych, a także kształcenie kadr naukowych oraz publikowanie wyników badań. Zakres zadań/obowiązków odwołującego się na zajmowanym stanowisku profesora uczelni w 2020 r. obejmował w szczególności: prowadzenie zajęć w formie wykładów, ćwiczeń, seminariów, i konsultacji określonych w wymiarze godzinowym w planach studiów i programach kształcenia, prowadzenie seminariów dyplomowych, opiniowanie i recenzowanie prac kwalifikacyjnych, kształcenie i wychowywanie studentów, w tym nadzorowanie opiniowania przez studentów prac zaliczeniowych, semestralnych pod względem merytorycznym i metodycznym, opracowywanie i aktualizowanie treści programowych, sylabusów oraz literatury w zakresie realizowanych przedmiotów i zagadnień; stałe analizowanie aktów normatywnych (przepisów prawnych, procedur, wytycznych) w zakresie realizowanych szkoleń, przedmiotów i zagadnień na studiach, pełnienie dyżurów dydaktycznych oraz udzielanie konsultacji w zakresie realizowanych szkoleń, przedmiotów i zagadnień na studiach, udział w komisjach egzaminacyjnych powołanych przez kierownictwo WSPol, prowadzenie działalności publikacyjnej, udział w konferencjach naukowych i seminariach, opracowywanie sprawozdań z udziału w konferencjach naukowych i seminariach. Jak wynika z treści art. 41 ust. 1-3 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2022 r. poz. 1626, z późn. zm.) w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, emerytura lub renta inwalidzka ulega zmniejszeniu, na zasadach określonych w przepisach art. 104 ust. la-6, ust. 8 pkt 1 i 2 oraz ust. 9 i 10 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , nie więcej jednak niż o 25% wysokości tej emerytury lub renty inwalidzkiej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 (ust. 1). Przepisy art. 104 ust. 8 pkt 2 ustawy zaopatrzeniowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do renty inwalidzkiej III grupy (ust. 2). W razie osiągania przychodu, określonego w ust. 1 f w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy, ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, kwota emerytury lub renty inwalidzkiej ulega zmniejszeniu o 25 % jej wysokości (ust. 3). W myśl § 9 ust. 3 rozporządzenia MSWIA, jeżeli przychód osiągnięty przez emeryta lub rencistę w poprzednim roku kalendarzowym przekroczył wyższą kwotę graniczną, organ emerytalny: 1) oblicza kwotę należnego świadczenia, którą stanowi suma kwot emerytury lub renty za rok poprzedni przed dokonaniem ze świadczenia zmniejszeń oraz potrąceń i egzekucji, o których mowa w art. 50 i 51 ustawy, pomniejszoną 0 25% wysokości świadczenia; 2) oblicza podlegającą wypłacie emerytowi lub renciście kwotę różnicy między należną, a wypłaconą kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota świadczenia należnego jest większa od sumy kwot emerytury lub renty wypłaconych za rok poprzedni; 3) oblicza kwotę nienależnie pobranego świadczenia jako różnicę między wypłaconą, a należną kwotą świadczenia, jeżeli obliczona kwota należnego świadczenia jest mniejsza od sumy kwot emerytury. Okres, z którego ustala się kwotę przychodu osiągniętego przez emeryta lub rencistę oraz kwoty graniczne przychodu, odpowiada w roku kalendarzowym okresowi, w którym przysługiwało prawo do świadczenia (§ 8). Według art. 41b ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej, rozliczenie emerytury i renty w związku z osiągnięciem przychodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, następuje po upływie roku kalendarzowego w stosunku rocznym lub miesięcznym. Osoba uprawniona do emerytury lub renty inwalidzkiej jest obowiązana zawiadomić, do końca pierwszego kwartału roku kalendarzowego, organ emerytalny o łącznej kwocie przychodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym (ust. 2). Zgodnie z art. 104 ust. 1-5 ustawy emerytalnej prawo do emerytury lub renty ulega zawieszeniu lub świadczenia te ulegają zmniejszeniu, na zasadach określonych w ust. 3-8 oraz w art. 105, w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 2 oraz z tytułu służby wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 6 (ust. 1). Dla emerytów i rencistów prowadzących pozarolniczą działalność za przychód, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych (ust. la). Za działalność podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 1, uważa się zatrudnienie, służbę lub inną pracę zarobkową albo prowadzenie pozarolniczej działalności, z uwzględnieniem ust. 3 (ust. 2). Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do emerytów i rencistów osiągających przychód z tytułu działalności wykonywanej za granicą (ust. 3). Przepisy ust. 1, la i 2 stosuje się również do osób wyłączonych z obowiązku ubezpieczenia społecznego z tytułu ustalenia prawa do emerytury i renty lub wykonujących działalność niepodlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z uwagi na podleganie temu obowiązkowi z innego tytułu (ust. 4). Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do honorariów z tytułu działalności twórczej i artystycznej (ust. 5). Jak wynika z treści art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009, ze zm.) za twórcę uważa się osobę, która tworzy dzieła w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, urbanistyki, literatury pięknej, sztuk plastycznych, muzyki, fotografiki, twórczości audiowizualnej, choreografii i lutnictwa artystycznego oraz sztuki ludowej, będące przedmiotem prawa autorskiego. Z treści art. 116 ust. 7 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wynika, iż wykonywanie obowiązków nauczyciela stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim . W myśl art. 116 ust. 1 ustawy nauczyciela akademickiego zatrudnia się na stanowisku: profesora, profesora uczelni, adiunkta, asystenta, zaś zgodnie z ust. 2 pkt 1 ww. przepisu na stanowisku profesora może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł profesora. Art. 116 ust. 7 ustawy zawiera fikcję prawną, iż wszystkie czynności podjęte przez nauczyciela akademickiego w ramach wykonywania jego obowiązków pracowniczych ex lege stanowią działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych , a tym samym w świetle w/w przepisów wynagrodzenie za pracę pobierane przez nauczyciela akademickiego de lega lata stanowi honorarium autorskie w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. Zestawiając art. 116 ust. 7 ustawy z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych można odkodować z nich normę prawną, zgodnie z którą przedmiotem prawa autorskiego (utworem) jest każdy przejaw wykonywania obowiązków nauczyciela akademickiego, ustalony w jakiejkolwiek postaci„ niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Użyte powyżej określenie przejaw należy rozumieć każdy uzewnętrzniony rezultat działania, w szczególności wykład, prezentację, konspekt, artykuły, (...) ale także każdy rezultat w dowolnej formie związany z uczestnictwem w pracach organizacyjnych uczelni. (...) Nawet jawnie techniczne, trywialne czynności podjęte w ramach obowiązków dydaktycznych bądź w ramach uczestnictwa w pracach organizacyjnych na uczelni, które w sferze faktu pozbawione są cech oryginalności i indywidualności, nie mogą zostać zakwalifikowane contra legem - nie można odmówić im cechy twórczości przypisanej ex lege. (...) Każdy ustalony rezultat pracy nauczyciela akademickiego musi być traktowany jako utwór pracowniczy (zob. T. Bakalarz, Fikcja prawna uznania wykonywania obowiązków nauczyciela akademickiego za działalność twórczą, (...) Studia (...) , nr 1, s. 27 i n.). Inaczej mówiąc, obowiązki wykonywane przez nauczyciela akademickiego (profesora prowadzącego wykłady, prace naukowo-badawcze) stanowią pracę o charakterze twórczym, a z uwagi na ten charakter — całość wynagrodzenia uzyskiwanego z tytułu realizacji ww. obowiązków jest wynagrodzeniem za pracę o charakterze twórczym, uprawniającym do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodu, bez konieczności składania jakichkolwiek oświadczeń, prowadzenia ewidencji dotyczących ilości i wartości utworów zrealizowanych w ramach stosunku pracy. Odwołujący był zatrudniony na stanowisku adiunkta posiadającego stopień naukowy doktora Instytutu (...) w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem zasadniczym w kwocie 4.000 złotych miesięcznie brutto. Ubezpieczony w spornym okresie zatrudniony był w WSP na stanowisku profesora uczelni Instytutu (...) w pełnym wymiarze czasu pracy. Z uwagi na powyższe wskazać iż stanowisko Odwołującego się należało do ściśle określonej grupy podmiotów, wymienionej w art. 116 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zaś jego praca stanowiła działalność, o której mowa w art. 1 ust. 1 o prawie autorskim. Art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim stanowi, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Z treści art. 104 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynika, że konieczności zawieszenia prawa do świadczeń lub zmniejszenia ich wysokości nie stosuje się do honorariów/wynagrodzenia z tytułu pracy/działalności twórczej. Użycie przez ustawodawcę w art. 104 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z FUS pojęcia „honorarium” ma charakter uniwersalny i oznacza wynagrodzenie za stworzenie utworu, w rozumieniu prawa autorskiego. Terminy „honorarium” i „wynagrodzenie” mogą być użyte zamiennie. Zgodnie bowiem z ugruntowanym orzecznictwem działania o charakterze twórczym mogą być podejmowane w ramach każdego stosunku prawnego (umowy o pracę, umów cywilnoprawnych, czy pozarolniczej działalności). Możliwa jest sytuacja, że nauczyciel akademicki w ramach obowiązków pracowniczych tworzy utwory, w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych , i w związku z tym przychód pozyskany przez niego z tytułu realizacji tych utworów w ramach umowy o pracę jednocześnie będzie miał charakter honorarium z tytułu działalności twórczej. Zatem jeżeli w całości nauczyciel akademicki — tak jak odwołujący się — wykonuje w całości zadania o charakterze twórczym, to całość pobieranego przez niego wynagrodzenia za pracę w całości stanowi honorarium. Zdaniem Sądu Apelacyjnego wywiedzione w apelacji organu rentowego zarzuty naruszenia prawa materialnego nie zasługują na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do prawidłowej wykładni dyspozycji przepisu art. 104 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach tj. czy użyte w tym przepisie pojęcie „honorarium z tytułu działalności twórczej i artystycznej” należy rozumieć wyłącznie jako honoraria z tytułu podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego pozarolniczej działalności twórczej i artystycznej w .rozumieniu art. 8 ust. 7-9 ustawy systemowej, czy jako przychody stanowiące honoraria z tytułu działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim , bez względu na podstawę prawną ich uzyskania, a zatem nie wyłączając umowy o pracę. W ocenie organu rentowego wykładnia ww. przepisu przyjęta przez Sąd Okręgowy, mająca swoje oparcie w wyroku SN z 3.04.2013 r., II UK 213/12 nie była prawidłowa. Zdaniem Sądu Apelacyjnego organ rentowy opiera się na błędnym założeniu, że art. 104 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach w związku z art. 41 ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej może być interpretowany wyłącznie przy pomocy pojęć określonych w ustawie systemowej. Przepisy regulujące zabezpieczenie emerytalne służb mundurowych tworzą odrębny od powszechnego system bezskładkowy zabezpieczenia na wypadek osiągnięcia wieku emerytalnego bądź niezdolności do pełnienia służby i dlatego nie można, tak jak chce tego organ rentowy, tłumaczyć pojęć zawartych w ustawie zaopatrzeniowej przy pomocy pojęć i definicji zawartych w ustawie systemowej, która odnosi się do powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych opartym na stosunku zobowiązaniowym (emerytura za składkę). Ustawa zaopatrzeniowa — w przedmiocie wykładni spornego przepisu - nie odsyła do ustawy systemowej. Powyższy pogląd jest akceptowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego, tak min. w uchwale z 8 czerwca 2022 r., III UZP 1/22, w której Sąd Najwyższy w składzie powiększonym uznał, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS należy wykładać ściśle i nieuprawnionym jest wymaganie od ubezpieczonych spełniania przesłanek, które decydowały w późniejszym okresie o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników. Prowadziłoby to do wykładni zwężającej tego przepisu, zaś przepisy regulujące system zabezpieczenia stołecznego ze względu na swoją istotę i konstrukcję podlegają wykładni ścisłej. Gdyby zatem ustawodawca zamierzał w art. 104 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach wprowadzić normę, której sformułowanie „honorarium z tytułu działalności twórczej i artystycznej” należy rozumieć jako przychód z działalności o której mowa w art. 8 st. 7-9 ustawy systemowej, to dałby temu wyraz przez zastosowanie odpowiedniego bezpośrednio odesłania do tych przepisów, względnie skorzystałby z odesłania bezpośredniego przez użycie np. zwrotu: „przychód z działalności twórców i artystów”. Obecnie obowiązująca ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie posługuje się terminem „honorarium” a używa słowa „wynagrodzenie”. Jednakże honorarium to termin używany w doktrynie prawnej oraz w judykaturze. Termin ten zawarty został w spornym przepisie w celu podkreślenia, że dotyczy sposobu wynagradzania za działalność, do której stosuje się przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych , bez względu na względu na jej podstawę, albowiem zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem judykatury działanie w ramach twórczości objętej ochroną prawa autorskiego może być podejmowane w ramach każdego stosunku prawnego prawem przewidzianego w tym na podstawie umowy o pracę czy na podstawie umów cywilnoprawnych (tak: postanowienie SN z dnia 22.03.2018r. sygn. akt 11 UK 262/1). Zaprezentowane w apelacji stanowisko organu rentowego, jest sprzeczne z wykładnią przedmiotowego przepisu, przyjętą przez Sąd Najwyższy w wyroku z 3.04.2013 r., II UK 213/12, „wyłączenie w art. 104 ust. 5 ustawy emerytalnej stosowania przepisów określających rodzaje działalności, z tytułu których przychody wpływają na zawieszenie prawa do świadczeń lub zmniejszenie ich wysokości (w szczególności ust. 1, la, 2 i 4) oraz odwołanie się przez ustawodawcę wyłącznie do rodzaju przychodów (honoraria) i ich źródła (działalność twórcza lub artystyczna), uzasadniają przyjęcie, że w przepisie nie chodzi tylko o honoraria z tytułu podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego pozarolniczej działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu art. 8 ust. 7-9 ustawy systemowej, ale o przychody stanowiące honoraria z tytułu działalności twórczej i artystycznej w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim , bez względu na podstawę prawną ich uzyskania”. Skarżący organ rentowy myli się podnosząc, że w przypadku nauczyciela akademickiego, który realizuje obowiązki pracownika badawczo-dydaktycznego, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, czy umowa o prace przewidywała realizacje obowiązków w postaci stworzenia utworu literackiego, czy też prowadzenia wykładów, a jeżeli przychód stanowi wynagrodzenie za realizowanie działalności dydaktycznej, to zasadne jest uznanie że przychód stanowi wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę, a nie honorarium z tyłu działalności twórczej za napisanie utworu literackiego. Skarżący organ rentowy nie dostrzega, że Sąd Najwyższy stwierdził, iż w świetle w świetle art. 104 ust. 1-5 ustawy o emeryturach i rentach możliwa jest taka sytuację, że dany przychód będzie miał swoje źródło w umowie o pracę a jednocześnie będzie miał charakter honorarium z tytułu działalności twórczej. Jeżeli pracownik w wykonaniu swoich obowiązków pracowniczych stworzy utwory w rozumieniu art.1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych , to wynagrodzenie za pracę, w części obejmującej wynagrodzenie za przeniesienie praw majątkowych do tych utworów, stanowi wynagrodzenie za te prawa (honorarium z tytułu działalności twórczej). Ponadto zestawiając treść art. 116 ust. 7 prawa o szkolnictwie wyższym z treścią art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych można wyinterpretować z nich normę prawną, zgodnie z którą przedmiotem prawa autorskiego (utworem) i jest każdy przejaw wykonywania obowiązków nauczyciela akademickiego, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Jeżeli pracownik wykonuje w całości zadania o charakterze twórczym, to całość pobieranego wynagrodzenia za pracę będzie odnosiła się do wykonanych zadań i będzie w całości stanowił honorarium. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby od pracownika akademickiego wymagać zawierania odrębnych umów w przedmiocie przeniesienia: praw autorskich do stworzonych utworów i pobierania z tytułu tych ów dodatkowego wynagrodzenia. W ocenie skarżącego organu rentowego istotnym jest ustalenie czy od wynagrodzenia osiąganego przez ubezpieczonego były opłacane składki na ubezpieczenia społeczne. Do czynienia z honorarium twórczym, zdaniem organu rentowego, mamy do czynienia wyłącznie w sytuacji braku obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne. Kwestie zwolnienia z obowiązku odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne reguluje (przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tj. Dz.U z 2023r. poz.728) i ten wśród katalogu zamkniętego przychodów zwolnionych z obowiązku składkowego nie wymienia honorarium autorskiego. W konkluzji, zdaniem Sądu Apelacyjnego, stanowisko organu rentowego zaprezentowane w wywiedzionej apelacji stoi w sprzeczności z wykładnią art. 104 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach (do którego odsyła art. 41 ust. ustawy zaopatrzeniowej) zaakceptowaną przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3.04.2013 r., zgodnie z którą przedmiotowy przepis obejmuje między innymi przychody osiągniętej z tytułu działalności twórczej w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych , zaś zgodnie z art. 116 ust. 7 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce, wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą indywidualnym charakterze o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych . Zatem przychody osiągane przez nauczycieli akademickich z tytułu wykonywania ich wszystkich obowiązków stanowią ex lege wynagrodzenie z tytułu działalności twórczej w rozumieniu tej ustawy. Stanowią honorarium, o którym mowa w art. 104 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , którego nie uwzględnia się przy rozliczaniu rocznym emerytur policyjnych. Mając powyższe na względzie, zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy zasadnie zmienił zaskarżoną decyzję i uznał, że Ł. Z. (1) nie osiągnął przychodu w roku 2020 w wysokości 217 992,56 zł, o którym mowa w art. 41 ust.1 i 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno -Skarbowej j i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2022r, poz. 1626) i w związku z tym nie ulega zmniejszeniu jego emerytura za rok 2020 o kwotę 31 667, 20 zł (trzydzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy), a pobrane świadczenie w kwocie 31 667, 20 zł (trzydzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy), nie jest świadczeniem nienależnym. W związku z powyższym Sąd Apelacyjny nie podzielił wywiedzionych w apelacji zarzutów naruszenia art. 41, 41b, art. 49 i art. 50 w zw. z art. 32 ustawy zaopatrzeniowej, art. 139 - 143 i art. 144, art. 104 .ustawy o emeryturach i rentach z FUS, art. 112 i art. 116 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, art. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych . W stanie faktycznym niniejszej sprawy Sąd Okręgowy prawidłowo bowiem zastosował w/w przepisy prawa, opierając się na ich właściwej wykładni. Apelacja organu rentowego stanowi wyłącznie nieuzasadnioną faktycznie i prawnie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem sądu pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd Apelacyjny uznał, że zaskarżony wyrok jest trafny, a w konsekwencji apelacja oparta na chybionych zarzutach podlegała oddaleniu, na podstawie art. 385 k.p.c. , o czym orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji. W punkcie 2 sentencji wyroku Sąd Apelacyjny orzekł o kosztach zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym. W tym zakresie zastosował zasadę z art. 98 § 1 k.p.c. (strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony). Wysokość kosztów została ustalona w oparciu o treść § 9 ust. 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2725 z późn. zm.). W niniejszej sprawie zostały zasądzone koszty zastępstwa procesowego w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej, co jest w ocenie Sądu Apelacyjnego, adekwatne do charakteru sprawy, nakładu pracy i wkładu w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy przez pełnomocników ubezpieczonego . Na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c. koszty zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej zostały powiększone o odsetki w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w punkcie 2, do dnia zapłaty. Sędzia SA Monika Rosłan-KarasińskaPełny tekst orzeczenia
III AUA 1100/24
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.