Pełny tekst orzeczenia III ARN 21/94

22. Wyrok z dnia 8 kwietnia 1994 r. III ARN 21/94 Przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony rodowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62), ustanawiający wymaganie, by budynki mieszkalne i gospodarcze usytuowane były w odległoci co najmniej 4 m od granicy działki, nie odnosi się do magazynu wzniesionego zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na działce nie mającej cech działki zagrodowej, w indywidual- nym gospodarstwie rolnym, jeżeli budynek ten odpowiada warunkom tech- nicznym, okrelonym w tym przepisie prawa. Przewodniczący SSN: Walery Masewicz, Sędziowie SN: Adam Józefowicz (sprawozdawca), Jerzy Kwaniewski, Janusz Łętowski, Andrzej Wróbel, Sąd Najwyższy przy udziale prokuratora Waldemara Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 1994 r., sprawy ze skargi Janiny S. i Janiny K. na decyzję Wojewody Bielskopodlaskiego z dnia 7 stycznia 1993 r. [...], w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę budynku magazynowego, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwoci [...] od wyroku Naczelnego Sądu Adminis- tracyjnego-Orodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 9 wrzenia 1993 r. [...], o d d a l i ł rewizję nadzwyczajną. U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia 16 listopada 1992 r. [...] Kierownik Urzędu Rejonowego w B.P. udzielił Telekomunikacji Polskiej SA Zakładowi Telekomunikacji w B. pozwolenia na budowę budynku magazynowego na działce nr [...] w B.P. Budynek ten niepodpiwni- czony, parterowy zlokalizowany został w odległoci 0,30 m (ze cianą oddzielenia pożarowego) od granicy z działką sąsiednią, stanowiącą własnoć: Janiny S., Janiny K., Waldemara K., Elżbiety G. i Teresy A. Pozwolenie to oparto na decyzji lokali- zacyjnej dotyczącej budynku magazynowego i projekcie technicznym na budowę magazynu materiałów telekomunikacyjnych. Rozpatrując sprawę na skutek odwołania Janiny S. i Janiny K. Wojewoda Bielskopodlaski decyzją z dnia 7 stycznia 1993 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w całoci. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że projektowany budynek magazynowy przewidujący cianę tylną od strony granicy działki sąsiedniej jako oddzielenie przeciwpożarowe spełnia warunki okrelone w przepisach § 202 i 203 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony rodowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Lokalizacja taka wynikła z funkcji budynku, układu placów składowych oraz dróg dojazdowych. Ponadto Wojewoda uznał, że wykonanie ciany oddzielenia przeciwpożarowego od strony granicy działki zwalnia lokalizację projektowanego budynku z obowiązku zachowania minimalnych odległoci, okrelonego w przepisach § 12-14 cyt. rozporządzenia oraz, że projekto- wany obiekt nie powoduje jakichkolwiek ograniczeń w użytkowaniu i zabudowie działki sąsiedniej oraz nie narusza interesu osób trzecich. Wobec nie stwierdzenia wad postępowania przed organem pierwszej instancji utrzymano w mocy zaskar- żoną decyzję opartą na prawomocnej decyzji lokalizacyjnej, co do której nie toczyło się postępowanie o jej zmianę lub uchylenie. Od powyższej decyzji ostatecznej Janina S. i Janina K. złożyły skargę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 wrzenia 1993 r. [...] oddalił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Administracyjny stwierdził, że przedmiotem sprawy jest decyzja o udzielenie pozwolenia budowlanego, oparta o przepisy Prawa budowlanego, a nie decyzja o lokalizacji inwestycji, która jest ostateczna, nie została zaskarżona i nie toczy się wobec niej żadne postępowanie nadzwyczajne, okrelone w k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie znajduje potwierdzenia zarzut, że skarżące nie brały udziału w postępowaniu o udzielenie pozwolenia budowlanego, gdyż było to przyczyną wznowienia postępowania w wyniku którego została wydana zaskarżona decyzja. Zdaniem Sądu Administracyjnego sposób zgromadzenia materiału dowodo- wego w sprawie, jak również jego ocena odpowiada wymaganiom art. 77 § 1 i 80 k.p.a., bowiem szczegółowe uzasadnienie decyzji zawiera odpowied na zarzuty odwołania w kwestii możliwoci zbliżenia budynku do granicy ze względu na cianę oddzielenia przeciwpożarowego oraz zabudowy na działkach skarżących, które są zwolnione od obowiązku zachowania minimalnej odległoci. Mając na uwadze opinię Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w B., Sąd Administracyjny stwierdził, że nie potwierdzają się zarzuty dotyczące usytuowania częci fundamentów na działce sąsiedniej i co do uciążliwego charakteru obiektu budowlanego. Wobec nie stwierdzenia naruszenia prawa przez organy administracji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 207 § 5 k.p.a. Od powyższego wyroku złożył rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwo- ci, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi rażące naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 24 padziernika 1974 r.-Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) w związku z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony rodowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków tech- nicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz decyzji organów obu instancji i zasądzenie od Wojewody Bielskopodlaskiego na rzecz skarżących kosztów postępowania sądo- wego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna jest nieuzasadniona. W bezspornie ustalonych okolicznociach sprawy nie można dopatrzyć się, rażącego naruszenia przepisów prawa, wskazanych w rewizji nadzwyczajnej. Nietrafny jest zarzut w odniesieniu do art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 24 padzier- nika 1974 r.- Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) w związku z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony rodowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Przede wszystkim przepis § 12 w/w rozporządzenia z dnia 3 lipca 1980 r. dotyczy budynków mieszkalnych i gospodarczych na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych. Przepis ten nie odnosi się do okrelenia odległoci między budynkami mieszkalnymi i gospodarczymi znajdującymi się na działce, która nie jest działką zagrodową w indywidualnym gospodarstwie rolnym, lecz ma inny charakter użytkowy, przeznaczony w planie zagospodarowania przestrzennego na cele usługowo magazynowe. W związku z tym działka ta decyzją Prezydium Zarządu Miasta w B. z dnia 13 sierpnia 1991 r. [...] została wyłączona z produkcji rolnej na cele nierolnicze i nielene pod budowę magazynu materiałów telekomunikacyjnych. Z załączonej do akt mapy i opisu działek wynika, że sąsiadujące z działką [...], na której wzniesiono magazyn (działki [...] mają charakter rolny i nie są zabudowane). W tym stanie faktycznym trafnie-zdaniem Sądu Najwyższego-przyjęły organy administracji I i II-ej instancji oraz Sąd Administracyjny, że wymieniony w zarzucie rewizji nadzwyczajnej przepis § 12 cyt. rozporządzenia z dnia 3 lipca 1980 r. nie ma zastosowania w sprawie, lecz przepis § 13 tego rozporządzenia dopuszczający sytuowanie bezporednio przy granicy działki budynku gospodarczego, spełniającego wymagania zawarte w tym przepisie. Stanowisko to jest zgodne z wyjanieniem Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony rodowiska zawartym w pimie z dnia 15 maja 1982 r. [...] stwierdzającym, że przy granicy działki mogą być sytuowane budynki przylegające do siebie z zastosowaniem wyma- gań § 13 ust. 2, jeżeli będą posiadały cianę oddzielenia przeciwpożarowego o odpowiedniej klasie odpornoci ogniowej. Zastosowanie w budynku magazynowym zgodnie z pozwoleniem budowlanym oddzielenia przeciwpożarowego nie ma wpływu na ewentualną zabudowę działki sąsiedniej. Zasadnie zatem przyjął Naczelny Sąd Administracyjny, że pozwolenie budowlane nie narusza uprawnień włacicieli działek sąsiednich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego, skoro pozwolenie budowlane odpowiada warunkom technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki. Ponadto trafnie Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że przedmiotem sprawy jest decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę, a nie decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji [...], która jest ostateczna i nie może być w tym postępowaniu kwestionowana ze względu na jego przedmiot. Trafnie też Sąd Administracyjny uznał, że okrelenie w pozwoleniu na budowę zbliżenia budynku do granicy działki nie narusza przepisów § 12-14 cyt. rozporządzenia i nie ogranicza ewentualnej przyszłej zabudowy sąsiednich działek. Powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego znajduje potwierdze- nie w starannie zebranym przez organy administracji materiale sprawy, który umożliwił wydanie prawidłowej decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę maga- zynu, zgodnego z analizowanymi przez Sąd Administracyjny przepisami prawa, wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego rewizją nadzwyczajną orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny należycie rozważył istotne aspekty prawne swojego rozstrzygnięcia sprawy, uznając legalnoć zaskarżonej decyzji administra- cyjnej. Swoje stanowisko wyrażone w orzeczeniu przekonywująco uzasadnił. Sąd Najwyższy podziela stanowisko Sądu Administracyjnego, jako zgodne z prawem. Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że brak jest uzasadnionych podstaw do uwzględnienia rewizji nadzwyczajnej i uchylenia zaskarżonego wyroku. Dlatego na zasadzie art. 421 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.