III AO 29/01

Postanowienie z dnia 12 października 2001 r. 
III AO 29/01 
 
W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są rozpozna-
wane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia. 
 
 
Przewodniczący SSN Andrzej Wróbel (przewodniczący), Sędziowie SN: Jerzy 
Kwaśniewski (sprawozdawca), Andrzej Wasilewski. 
 
Sąd Najwyższy, w sprawie z wniosku Zdzisława S. przeciwko Zakładowi 
Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w C. o wysokość świadczenia, po rozpozna-
niu w dniu 12 października 2001 r. na posiedzeniu niejawnym skargi powoda o 
wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z 
dnia 18 kwietnia 2001 r. [...] 
 
o d r z u c i ł   skargę. 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
 
W toku rozpoznawania sprawy z kasacji wnioskodawcy Zdzisława S. od wyro-
ku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 kwietnia 1999 r. [...] Sąd Najwyższy 
postanowieniem z dnia 8 czerwca 2000 r. [...] zwrócił akta Sądowi Apelacyjnemu w 
Katowicach w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia. 
Po wykonaniu powyższego postanowienia, Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę 
na rozprawie i wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2001 r. [...] oddalił kasację wnioskodaw-
cy. 
 
Rozpoznawana skarga zawierała wniosek o wznowienie postępowania zakoń-
czonego wyżej powołanym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2001 r. 
Skarga nie wskazała podstawy wznowienia. Z treści skargi wynika, że skarżący kwe-
stionuje zasadność wyroków sądów pierwszej i drugiej instancji oraz wyroku Sądu 
Najwyższego z powołaniem się na swe stanowisko, którego Sądy nie podzieliły. We-
dług skarżącego Sądy rozpatrywały sprawę stronniczo na korzyść pozwanego ZUS. 
Zarzut ten został przedstawiony w ten sposób, że w Sądzie Wojewódzkim w dniu 26 

 
2
listopada 1998 r. na pytania jego pełnomocnika odpowiadał Sąd zamiast przedstawi-
ciela ZUS, który zachowywał się biernie; w Sądzie Apelacyjnym w Katowicach w dniu 
28 kwietnia 1999 r. na pytanie pełnomocnika odpowiadał Sąd pod nieobecność 
przedstawiciela ZUS; w Sądzie Najwyższym najpierw – zdaniem skarżącego - we-
dług postanowienia z dnia 8 czerwca 2000 r. nastąpiło uznanie roszczenia, a następ-
nie po zmianie składu sądzącego zapadł wyrok oddalający kasację. 
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
 
Skarga została skierowana przeciwko wskazanemu wyrokowi Sądu Najwyż-
szego z zarzutami dotyczącymi składu Sądu. Przyjmując w tej sytuacji właściwość 
Sądu Najwyższego na podstawie art. 405 zdanie pierwsze KPC należało - stosownie 
do art. 410 § 1 KPC - zbadać, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wzno-
wienia, w szczególności czy powołane w skardze zarzuty dotyczą nieważności z 
przyczyny, określonej w art. 401 pkt 1 KPC. Według tego przepisu można żądać 
wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestni-
czyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a 
strona przed uprawomocnieniem się wyroku nie mogła domagać się wyłączenia. 
Przedstawiony w skardze zarzut nie opiera się na żadnej z powołanych sytuacji, W 
szczególności zarzut skargi, że zaskarżony wyrok został wydany w innym składzie 
sądu niż wcześniejsze postanowienie w przedmiocie sprawdzenia wartości przed-
miotu zaskarżenia kasacją – nie opiera się na ustawowo określonym zakazie, Sto-
sownie do art. 323 KPC wyrok może być wydany jedynie przez sędziów, przed któ-
rymi odbyła się rozprawa poprzedzająca bezpośrednio wydanie wyroku. Ze skargi 
wynika, że skarżący nie zarzucił naruszenia tego przepisu i nie wskazał na sytuację 
faktyczną, która byłaby odpowiednia dla przesłanek zastosowania tego przepisu. W 
związku z tym, nie zachodzi potrzeba rozpatrzenia przedstawionego w kasacji za-
rzutu, który wydaje się wynikać z niezrozumienia przez skarżącego relacji między 
postanowieniem w przedmiocie wyjaśnienia warunków formalnych kasacji (tu warto-
ści przedmiotu zaskarżenia ze względu na wymagania z art. 393 pkt 1 KPC w 
związku z art. 3933 § 2 KPC), a wyrokiem będącym rozstrzygnięciem co do przed-
miotu sprawy. Skarżącemu bezpodstawnie wydaje się, że rozstrzygnięcia kwestii 
procesowych takich jak określenie wartości przedmiotu zaskarżenia i wyrokowanie o 

 
3
przedmiocie sprawy, w tym wypadku co do zasadności kasacji, powinno nastąpić je-
dynie w tym samym składzie Sądu. 
 
Stwierdzając ponadto, że żaden z zarzutów skargi nie opiera się na ustawowej 
podstawie wznowienia (art. 401 i art. 403 KPC) należało skargę odrzucić stosownie 
do art. 410 § 1 KPC. 
========================================