II ZO 83/23

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. ppłk W. C. na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym, które stwierdzało niewłaściwość tego sądu i przekazywało sprawę do rozpoznania innemu sądowi. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza przepisów Prawa o ustroju sądów wojskowych (u.s.w.) i Prawa o ustroju sądów powszechnych (u.s.p.) wykazała, że w sytuacji, gdy z powodu wyłączenia sędziów rozpoznanie sprawy w danym sądzie dyscyplinarnym nie jest możliwe, Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania odpowiedniemu sądowi dyscyplinarnemu ustanowionemu dla sędziów sądów powszechnych. Sąd Najwyższy wskazał, że przekazanie sprawy Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w [...] nastąpiło na mocy postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2023 r., sygn. akt I ZW 11/23, zgodnie z art. 39a § 4 u.s.w. w zw. z art. 110 § 1 pkt 1 lit. a oraz § 3 u.s.p. Uzasadnienie tego postanowienia wskazywało na niemożność utworzenia składu orzekającego w Sądzie Dyscyplinarnym przy Wojskowym Sądzie Okręgowym w P. z powodu wyłączenia sędziów. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z art. 110 § 3 u.s.p., właściwy miejscowo jest sąd dyscyplinarny, w okręgu którego pełni służbę sędzia objęty postępowaniem. Ponieważ obwiniony sędzia pełni służbę w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w P., Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w [...] jest właściwy miejscowo i rzeczowo do rozpoznania sprawy. Argumentacja skarżącego, opierająca się na polemice z prawidłowymi ustaleniami dotyczącymi właściwości miejscowej, została uznana za niezasadną.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający