II ZO 30/22

II ZO 30/22 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 7 maja 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Marek Siwek 
  
w sprawie obwinionego sędziego Sądu Okręgowego w K. W. Ż.  
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej  
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 7 maja 2026 r.  
zażalenia obrońcy obwinionego  
na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […]. z dnia 3 
lipca 2020 r., sygn. akt [...]  
o nieuwzględnieniu wniosków obrońcy o przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu 
Najwyższego  
na podstawie art. 432 k.p.k.  
  
postanowił:  
zażalenie pozostawić bez rozpoznania.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […]. postanowieniem z  dnia 
3 lipca 2020 r., sygn. akt [...], nie uwzględnił wniosków obrońcy obwinionego - 
byłego sędziego Sądu Okręgowego w K. W. Ż. „o  powstrzymanie się od orzekania 
i przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu Najwyższego celem prawidłowego 
wyznaczenia właściwego sądu do jej rozpoznania, względnie o stwierdzenie 
niewłaściwości przez Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […]. i 
przekazanie sprawy Izbie Karnej Sądu Najwyższego celem prawidłowego 
wyznaczenia właściwego sądu do jej rozpoznania”. 

II ZO 30/22              
2 
 
 
 
Zażalenie na to postanowienie wniósł obrońca obwinionego adw. M. 
P., zaskarżając je w całości na korzyść obwinionego.  
W piśmie z dnia 19 lutego 2026 r. obrońca zawarł oświadczenie o cofnięciu 
tego zażalenia, wnosząc o jego pozostawienie bez rozpoznania oraz o przekazanie 
sprawy 
Sądowi 
Dyscyplinarnemu 
przy 
Sądzie 
Apelacyjnym 
w 
[…]. 
do  merytorycznego rozpoznania. 
 
Zgodę na cofnięcie zażalenia wyraził również W. Ż. w  oświadczeniu 
datowanym na 19 lutego 2026 r. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
 
Zgodnie z art. 431 § 1 i 3 k.p.k., stosowanym odpowiednio  
w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów i asesorów sądowych na mocy odesłania 
zawartego w art. 128 u.s.p., środek odwoławczy można cofnąć, a w przypadku 
środka odwoławczego wniesionego na korzyść obwinionego do skuteczności tego 
cofnięcia wymagana jest zgoda obwinionego. 
 
W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki pozwalające na 
cofnięcie zażalenia, a zatem Sąd Najwyższy, nie stwierdzając okoliczności 
podlegających uwzględnieniu z urzędu, zobligowany jest do pozostawienia tego 
środka odwoławczego bez rozpoznania, stosownie do treści art. 432 k.p.k. 
 
[M. T.] 
[a.ł]