II W 7/23

Sąd Rejonowy w GrudziądzuGrudziądz2023-02-06
SAOSinneochrona środowiskaŚredniarejonowy
ochrona przyrodypark krajobrazowyprace ziemnerzeźba terenuwykroczenieustawa o ochronie przyrodysamowola budowlanagrzywna

Sąd Rejonowy w Grudziądzu ukarał grzywną właściciela działki w Parku Krajobrazowym za wykonanie prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu bez wymaganej zgody.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu rozpoznał sprawę przeciwko R. K., który na swojej działce w Parku Krajobrazowym G. wykonał prace ziemne polegające na głębokich wykopach i formowaniu skarpy, trwale zniekształcając rzeźbę terenu. Obwiniony tłumaczył swoje działania planowaną budową domu, jednak nie uzyskał na to pozwolenia ani nie zwrócił się o zgodę na prace do zarządu parku. Sąd uznał go winnym wykroczenia z art. 127 pkt 1 lit. c Ustawy o ochronie przyrody i wymierzył karę grzywny w wysokości 500 zł.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu, w składzie sędzia Tomasz Hausman, wydał wyrok w sprawie sygn. akt II W 7/23 przeciwko R. K. Obwiniony, właściciel nieruchomości w Parku Krajobrazowym G., dokonał w dniu 11 lipca 2022 r. prac ziemnych polegających na głębokich wykopach, wywożeniu ziemi i formowaniu podwyższenia istniejącej skarpy. Prace te trwale zniekształciły rzeźbę terenu, co stanowi naruszenie zakazu obowiązującego w parkach krajobrazowych. Obwiniony twierdził, że prace miały na celu zabezpieczenie i zagospodarowanie skarpy pod planowaną budowę domu, jednak nie uzyskał pozwolenia na budowę ani nie wystąpił o zgodę na wykonanie prac ziemnych do zarządu parku. Sąd, opierając się na dowodach takich jak zdjęcia, dokumenty i zeznania świadków, uznał winę obwinionego za udowodnioną. Stwierdzono, że prace naruszyły zakaz wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub budową urządzeń wodnych, co nie miało miejsca w tym przypadku. Sąd wymierzył R. K. karę grzywny w wysokości 500 zł, uznając ją za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także biorąc pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze. Zasądzono również od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa opłatę sądową w kwocie 50 zł oraz zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 zł.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, wykonanie takich prac stanowi wykroczenie, jeśli nie zachodzą okoliczności wyłączające zakaz (np. prace związane z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub budową urządzeń wodnych).

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obwiniony wykonał prace ziemne trwale zniekształcające rzeźbę terenu na terenie parku krajobrazowego, co naruszało zakaz określony w uchwale Sejmiku Województwa. Tłumaczenia obwinionego o planowanej budowie nie usprawiedliwiały samowolnego działania i zmiany rzeźby terenu bez wymaganych zgód.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

ukaranie grzywną

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
R. K.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (3)

Główne

u.o.p. art. 127 § pkt 1 lit. c

Ustawa o ochronie przyrody

Zakaz wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu na terenie parku krajobrazowego, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub budową, odbudową, utrzymaniem, remontem lub naprawą urządzeń wodnych.

Pomocnicze

kpw art. 119 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

u.o.p.w.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prace ziemne trwale zniekształciły rzeźbę terenu. Obwiniony naruszył zakaz obowiązujący w parku krajobrazowym. Obwiniony nie uzyskał wymaganych zgód ani pozwoleń.

Odrzucone argumenty

Prace wykonano w celu zabezpieczenia i zagospodarowania skarpy pod planowaną budowę domu. Nie występował o pozwolenie na budowę, więc nie wiedział o warunkach.

Godne uwagi sformułowania

prace ziemne trwale zniekształcające rzeźbę terenu dopuszczając się swoistej samowoli w zakresie zmiany rzeźby terenu kara grzywny wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu

Skład orzekający

Tomasz Hausman

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ochrony przyrody w parkach krajobrazowych, odpowiedzialność za samowolne prace ziemne."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki parków krajobrazowych i konkretnego przepisu Ustawy o ochronie przyrody.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie przepisów o ochronie przyrody, nawet przy planowanych inwestycjach. Ilustruje konsekwencje samowolnych działań właściciela nieruchomości.

Samowola w parku krajobrazowym: właściciel działki ukarany za prace ziemne.

Dane finansowe

grzywna: 500 PLN

opłata sądowa: 50 PLN

zryczałtowane wydatki postępowania: 100 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 7/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2023 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Hausman Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Grzybowska Oskarżyciel: --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2023r., sprawy przeciwko R. K. s. H. i M. z domu T. , ur. (...) w M. , PESEL: (...) obwinionemu o to, że: W dniu 11 lipca 2022 r. w miejscowości Z. , gm. G. , teren Parku Krajobrazowego G. , na działce nr (...) , której jest właścicielem, dokonał naruszenia zakazu obowiązującego w parkach krajobrazowych dotyczącego wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu poprzez prace ziemne polegające na głębokich wykopach, wywożenie ziemi oraz formowanie podwyższenia istniejącej naturalnej skarpy, co spowodowało obniżenie terenu, zmianę istniejącej rzeźby terenu i naruszenie stabilności skarpy, mogące skutkować zagrożeniem dla niżej położonego budynku mieszkalnego, tj. o wykroczenie z art. 127 pkt 1 lit. c Ustawy o ochronie przyrody orzekł: I. Obwinionego R. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 127 pkt 1 lit. c Ustawy o ochronie przyrody i za to na podstawie art. 127 pkt 1 lit. c Ustawy o ochronie przyrody wymierza mu karę grzywny w wysokości 500 zł (pięćset złotych). II. Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 100 zł (stu złotych) tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania. II W 7/23 UZASADNIENIE Obwiniony R. K. jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości Z. i oznaczonej jako działka nr (...) . Działka ta jest umiejscowiona na terenie Parku Krajobrazowego G. . Dnia 11 lipca 2022r. obwiniony na swojej działce wykonał prace ziemne, które polegały na głębokich wykopach, wywożeniu ziemi oraz podwyższaniu istniejącej skarpy. Prace te trwale zniekształciły rzeźbę terenu. (dowód: mapa – k.2; kopie dokumentów – k. 7-13; kopie zdjęć – k.14-18; zeznania Z. H. – k. 57v oraz M. H. – k.57v). Obwiniony R. K. w pisemnych wyjaśnieniach podniósł, że wybrania nadmiaru ziemi ze skarpy dokonał w celu jej zabezpieczenia i zagospodarowania. Wskazał, że nosi się zamiarem budowy w tym miejscu muru oporowego i domu mieszkalnego. Wg obwinionego nie dokonał żadnych prac wymagających pozwolenia lub zgłoszenia budowlanego. Sąd nie neguje okoliczności faktycznych podnoszonych przez obwinionego w wyjaśnieniach, albowiem znajdują one potwierdzenie w pozostałych dowodach. Zdaniem Sądu, jednakże tłumaczenia obwinionego, dlaczego postąpił w taki, a nie inny sposób nie mogą zasługiwać na aprobatę. Sam fakt wydania warunków zabudowy obejmujących możliwość budowy domu jednorodzinnego nie przesądza o prawie do zmiany rzeźby terenu w sposób dokonany przez obwinionego. Obwiniony usprawiedliwia swoje działanie planowaną budową domu, ale nie występował jeszcze o pozwolenie na jego budowę. Więc nie wie czy dostanie pozwolenie na planowaną budowę, a jeśli nawet to jakimi warunkami będzie to pozwolenie obwarowane. Można przypuszczać, że właściwy organ przed wydaniem decyzji w przedmiocie pozwolenia zwróci się do dyrekcji P. w kwestii koniecznych uzgodnień. Ponadto należy zauważyć, że przed wykonaniem prac na swojej działce obwiniony mógł zwrócić się do kierownictwa Parku Krajobrazowego z wnioskiem o zgodę na te prace, ewentualnie wskazanie pod jakimi warunkami mogą one nastąpić. Obwiniony jednak tego nie zrobił, dopuszczając się swoistej samowoli w zakresie zmiany rzeźby terenu. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków, albowiem są one jasne, logiczne i wzajemnie zgodne. Ponadto Sąd nie znalazł powodów, które podważałyby ich wiarygodność. Wątpliwości Sądu nie budzą też pozostałe dowody zebrane w sprawie. W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyn jego wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 127 pkt 1 lit. c ustawy o ochronie przyrody. Obwiniony, bowiem naruszył zakaz obowiązujący w Parku Krajobrazowym G. . Zgodnie z §4 ust. 5 uchwały nr XLV/748/18 Sejmiku Województwa (...) z dnia 18.05.18r. w sprawie Parku Krajobrazowego G. na terenie parku zakazuje się wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub budową, odbudową, utrzymaniem , remontem lub naprawą urządzeń wodnych. W ocenie Sądu, jak wynika z kopii zdjęć, dokonane prace trwale zniekształciły rzeźbę terenu. Nie zachodzą też okoliczności wyłączjące zakaz. Zdaniem Sądu kara grzywny wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do obwinionego. Sąd wymierzając grzywnę miał też na uwadze charakter dokonanych zmian na nieruchomości oraz motywację, którą kierował się obwiniony, a której nie można ocenić jako zasługującą na szczególne potępienie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 119§1 kpw . Opłatę wymierzono na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI