II W 426/25

Sygn. akt II W 426/25 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2025 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny, Sekcja ds. Wykroczeń w składzie: Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant – st. sekr. sąd. Ewa Chrząstek Oskarżyciel ------ po rozpoznaniu na rozprawie 30 września 2025 roku sprawy A. K. ( K. ) s. L. i S. z domu S. ur. (...) w S. obwinionego o to, że: I. w dniu 19.11.2024r. ok. godz. 20:27 w sklepie (...) na ul. (...) w P. , woj. (...) , dokonał kradzieży artykułów spożywczych oraz kosmetycznych o łącznej wartości 563,27 zł, czym działał na szkodę właściciela sklepów (...) S.A. to jest o czyn z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń II. W dniu 17.12.2024r. ok. godz. 18:50 w sklepie (...) na ul. (...) w P. , woj. (...) , dokonał kradzieży parówek z szynki o wartości 15,38 zł, czym działał na szkodę właściciela sklepów (...) S.A. to jest o czyn z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń 1. uznaje obwinionego A. K. za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt I i II części wstępnej wyroku przyjmując, że w chwili ich popełnienia zdolność rozpoznawania znaczenia czynów i kierowania swoim postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, tj. wykroczeń z art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 17 § 2 k.w. i na podstawie art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 17 § 2 k.w. odstępuje od wymierzenia kary, 2. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. S. R. opłatę w wysokości 360 (trzystu sześćdziesięciu) złotych - podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obwinionemu A. K. , 3. na podstawie art. 121 § 1 k.p.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia obwinionego A. K. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. UZASADNIENIE W oparciu o dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny: Obwiniony A. K. 19 listopada 2024 r. ok. godz. 20:27 w sklepie (...) na ul. (...) w P. , dokonał kradzieży artykułów spożywczych oraz kosmetycznych o łącznej wartości 563,27 zł, czym działał na szkodę (...) S.A. Następnie 17 grudnia 2024 r. ok. godz. 18:50 ponownie w sklepie (...) na ul. (...) w P. , dokonał kradzieży parówek z szynki o wartości 15,38 zł, czym działał na szkodę (...) S.A. / dowód: wyjaśnienia obwinionego – k.20; zeznania I. C. – k.10; zestawienie szkody – k.5,8; zapis monitoringu – k.7,9/ W chwili popełnienia czynów zdolność obwinionego do rozpoznawania ich znaczenia i kierowania swoim postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona. / dowód: opinia biegłej – k.38/ Ustalając stan faktyczny, sąd oparł się w całości na zeznaniach I. C. oraz zapisie monitoringu, jak również na wyjaśnieniach samego obwinionego, który przyznał, że był w tym czasie w P. , ale nie pamiętał już tych sytuacji, gdyż leczy się psychiatrycznie. Nadto sąd oparł się na dowodach z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, które nie były kwestionowane przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości. Jednocześnie w ocenie sądu wydania w niniejszej sprawie opinia sądowo-psychiatryczna była jasna, a jej treść nie budziła wątpliwości, natomiast inne dokumenty dotyczące stanu zdrowia obwinionego, jak i przedłożone opinie sądowo-psychiatryczne sporządzone w innych sprawach, nie odnosiły się bezpośrednio do przedmiotu niniejszego postępowania, a więc nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 119 § 1 k.w. stanowi, że ten kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 800 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Na podstawie art. 9 § 2 k.w. jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów. Zgodnie z przepisem art. 17 § 2 k.w. jeżeli w czasie popełnienia wykroczenia zdolność rozpoznawania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, można odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego. W świetle powyższych rozważań oraz poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych sąd stwierdził, że obwiniony 19 listopada 2024 r. oraz 17 grudnia 2024 r. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynów zabronionych z art. 119 § 1 k.w. Przy czym obwiniony działał w warunkach ograniczonej poczytalności z art. 17 § 2 k.w. Mając na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanych obwinionemu wykroczeń, a przede wszystkim te, które dotyczyły osoby sprawcy, w szczególności jego działanie w warunkach poczytalności ograniczonej w stopniu znacznym, sąd uznał, że należy zastosować normę z art. 17 § 2 k.w. i odstąpił od wymierzenia obwinionemu kary. Jednocześnie sąd zasądził na rzecz obrońcy z urzędu opłatę w wysokości 360 zł - podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, a obwinionego na podstawie art. 121 § 1 k.p.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.