Pełny tekst orzeczenia

II UZ 14/16

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt II UZ 14/16
POSTANOWIENIE
Dnia 15 czerwca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)
‎
SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)
‎
SSN Zbigniew Hajn
w sprawie z wniosku R. P.
‎
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.
‎
o wysokość renty i odszkodowanie,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 czerwca 2016 r.,
‎
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego
‎
z dnia 17 grudnia 2015 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną ubezpieczonego R. P. od wyroku tego Sądu z dnia 14 kwietnia 2015 r. jako wniesioną z uchybieniem terminowi określonemu w art. 398
5
§ 1 k.p.c. Ustalił, że R. P. odebrał uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w dniu 2 lipca 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 września 2015 r. Skarga kasacyjna została nadana przez pełnomocnika z wyboru w dniu 29 listopada 2015 r.
W zażaleniu ubezpieczony wniósł o uchylenie postanowienia, zarzucając naruszenie art. 124 § 3 k.p.c. przez jego niezastosowanie i odrzucenie - z naruszeniem art. 398
6
§ 2 k.p.c. - skargi, której termin do jej wniesienia upływał w dniu 29 listopada 2015 r. Sąd Apelacyjny pominął okoliczność, że ubezpieczony w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wystąpił o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, któremu Sądu drugiej instancji doręczył wyrok z uzasadnieniem, w związku z czym rozpoczął bieg dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej i w ramach tego terminu skarga została złożona (art. 124 § 3 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. ustanowił dla ubezpieczonego pełnomocnika procesowego z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. W dniu 5 października 2015 r. doręczył mu odpis wyroku z dnia 14 kwietnia 2015 r. z uzasadnieniem. Ustanowiony pełnomocnik w dniu 30 października 2015 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, po czym ubezpieczony ustanowił pełnomocnika procesowego z wyboru, który wniósł skargę kasacyjną w dniu 2 grudnia 2015 r., uzupełniwszy jej braki w dniu 17 grudnia 2015 r.
W razie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego na wniosek zgłoszony przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę, która prawidłowo zażądała doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, sąd doręcza ustanowionemu adwokatowi lub radcy prawnemu orzeczenie z uzasadnieniem z urzędu, a termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia pełnomocnikowi orzeczenia z uzasadnieniem. W przepisach Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidziano innego sposobu liczenia tego terminu. Utrwalił się w związku z tym pogląd, że zmiana pełnomocnika, następująca po doręczeniu prawidłowo ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu wyroku z uzasadnieniem, nie ma wpływu na zmianę początku biegu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Skoro skargę kasacyjną i tak musi składać profesjonalny pełnomocnik, to nie ma podstawy prawnej, by termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał po dwu miesiącach od daty, w której wyrok z uzasadnieniem doręczono stronie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2002 r., II UZ 6/02, niepubl., z dnia 14 października 2011 r., III CZ 45/11, niepubl., z dnia 29 czerwca 2012 r., I CZ 59/12, niepubl., z dnia 14 stycznia 2015 r., I CZ 98/14, niepubl.). W związku z tym, odrzucając skargę kasacyjną ubezpieczonego ze względu na uchybienie terminowi do jej wniesienia, Sąd Apelacyjny błędnie przyjął jako początek biegu terminu do wniesienia skargi doręczenie wyroku Sądu drugiej instancji stronie, a nie jej pełnomocnikowi (art. 124 § 3 k.p.c.). Skoro więc skarga kasacyjna ubezpieczonego została wniesiona w dniu 2 grudnia 2015 r., Sąd Apelacyjny nie miał podstaw do jej odrzucenia.
U
względniając to, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, jak w sentencji (art. 394
1
§ 3 w związku z art. 398
15
§ 1 k.p.c.).
eb