II UK 178/18

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 grudnia 2019 r. uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 18 października 2017 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sprawa dotyczyła prawa wnioskodawcy C.W. do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Sądy niższych instancji przyznały wnioskodawcy prawo do emerytury, uznając za pracę w szczególnych warunkach zatrudnienie w Spółdzielni Kółek Rolniczych jako traktorzysty i kombajnisty (wykaz A, dział VIII, poz. 3 rozporządzenia z 7 lutego 1983 r.) oraz pracę w Zakładach Metalurgicznych na stanowisku transportowym w odlewni (dział III, poz. 67). Sąd Najwyższy uznał, że zaskarżony wyrok oparto na błędnej wykładni, zgodnie z którą praca traktorzysty w rolnictwie jest pracą w szczególnych warunkach. Sąd podkreślił, że kluczowe jest rozróżnienie między pracą kierowcy ciągnika w transporcie a pracą traktorzysty w rolnictwie. Praca traktorzysty w rolnictwie, wykonywana przy użyciu ciągnika rolniczego, nie jest wymieniona w wykazie prac w szczególnych warunkach i nie może być automatycznie kwalifikowana jako praca w transporcie. Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, w tym uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 8 sierpnia 2019 r. (III UZP 3/19), która potwierdza, że praca traktorzysty w rolnictwie nie jest pracą w szczególnych warunkach. Sąd wskazał, że wyjątek od tej zasady może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy stopień szkodliwości lub uciążliwość pracy nie wykazuje różnic w zależności od branży, co jednak nie zostało ustalone w tej sprawie. Sąd odrzucił również argumentację opartą na zarządzeniu Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej, wskazując, że nie stanowi ono źródła prawa w tym zakresie, a jedynym aktem prawnym określającym prace w szczególnych warunkach jest rozporządzenie z 7 lutego 1983 r.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający