II SO/Wr 2/26

II SO/Wr 2/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-08-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Olga Białek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 6, art. 64 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2026 r. nr 146/2026 w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego postanawia: I. odrzucić wniosek; II. zwrócić wnioskodawcy uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100,00 zł (sto złotych).
Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 marca 2026 r. J. M. (dalej: wnioskodawca) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wstrzymanie decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2026 r. nr 146/2026 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W treści pisma opisano m.in. stan faktyczny sprawy zakończonej objętym wnioskiem rozstrzygnięciem oraz wyrażono chęć podjęcia próby legalizacji przedmiotowego budynku.
W związku z wezwaniem wnioskodawcy m.in. do nadesłania oświadczenia, czy ww. pismo stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2026 r. nr 146/2026, czy też należy je potraktować – z uwagi na treść pisma – jako skargę na ww. decyzję, przy piśmie z dnia 8 maja 2026 r. (data wpływu do Sądu) wnioskodawca wyjaśnił, że pismo wszczynające niniejsze postępowanie stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie zarejestrowano w repertorium SA Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi wnioskodawcy na ww. decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zgodnie z art. 63 p.p.s.a., jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Przepis art. 64 p.p.s.a. stanowi zaś, że wniosek składa się bezpośrednio do sądu (§ 1) i powinien on czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (§ 2). Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (§ 3).
W tym kontekście należy zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może być rozpatrywany tylko w związku z wniesieniem skargi na dany akt lub czynność. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu przez sąd administracyjny jest bowiem immanentnie związane z oceną legalności tego aktu, zainicjowaną skargą na ten akt i ma charakter wtórny wobec wniesionej skargi. Wniosek o wstrzymanie stanowi zatem pochodną skargi i nie wszczyna postępowania przed sądem administracyjnym w sprawie odrębnej w stosunku do zainicjowanej wniesioną skargą sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 p.p.s.a. Ochroną tymczasową objęte mogą być zatem wszystkie akty i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 p.p.s.a., co do których zainicjowana została kontrola sądowa na skutek wniesionej skargi. Wniesienie skargi na dany akt (lub czynność) jest warunkiem koniecznym, aby rozpoznanie wniosku o wstrzymanie przez sąd wykonania tego aktu było dopuszczalne (zob. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 listopada 2025 r., sygn. akt IV SO/Wa 12/25, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 8 stycznia 2026 r., sygn. akt II SO/Sz 5/25, dostępne w CBOSA).
Wobec powyższego stwierdzić należy, że żądanie wstrzymania wykonania aktu administracyjnego bez złożenia skargi na ten akt uniemożliwia sądowi wstrzymanie jego wykonania, czyniąc rozstrzygnięcie w tym przedmiocie niedopuszczalnym. Postępowanie inicjowane wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji stanowi bowiem postępowanie wpadkowe, którego byt prawny jest uzależniony w sensie formalnym od wniesienia skargi na taką decyzję, co do której skarżący może domagać się wstrzymania jej wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sądowi z urzędu przy tym wiadomym jest, że do dnia wydania niniejszego postanowienia nie zarejestrowano skargi wnioskodawcy na wskazywaną decyzję.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej w sentencji decyzji za niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.