Pełny tekst orzeczenia

II SO/BK 9/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SO/Bk 9/25 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2025-10-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Trykoszko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6146 Sprawy uczniów
Skarżony organ
Dyrektor Szkoły
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. H. Z. o wstrzymanie wykonania czynności Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. K. w S. w przedmiocie zwiększenia liczby uczniów w oddziale szkolnym p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o wstrzymanie wykonania czynności. ,
Uzasadnienie
E. Z., przedstawicielka ustawowa małoletniego syna K. Z. (dalej: "Skarżąca"), w dniu 9 września 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) wniosła do tut. sądu pismo zatytułowane "pismo przewodnie w sprawie ze skargi na czynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w S.". Dotyczy ono czynności Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w S. (dalej: "Dyrektor") w postaci zwiększenia liczby uczniów w oddziałach szkolnych.
Powyższe pismo zostało wniesione przez Skarżącą przed przekazaniem przez organ właściwej skargi na ww. czynność i z tego względu zostało zarejestrowane w sądzie pod odrębną sygnaturą II SO/Bk 9/25.
Skarżąca wskazała w nim, że w dniu 8 września 2025 r. złożyła ponowną skargę za pośrednictwem Dyrektora, w której domaga się stwierdzenia bezprawności i nieskuteczności jego czynności, polegającej na bezprawnym opisaniu do list uczniów klas pierwszych czterech dodatkowych osób, z pominięciem procedur rekrutacyjnych i z naruszeniem ustawowych limitów liczebności oddziałów, w celu tworzenia pozorów braku wolnych miejsc i uniemożliwienia realizacji nabytego prawa do nauki przez jej syna. Wskazała, że w załączeniu przekłada kopię następnej skargi, jaką złożyła na czynność Dyrektora. W jej ocenie okoliczności tej skargi wskazują na dalsze rażące łamanie prawa. Skarżąca poprosiła, aby sąd zwrócił uwagę na powyższe i w miarę możliwości przyśpieszył procedurę zarówno przekazywania Sądowi akt obu postępowań, jak i wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonych czynności i aktów, gdyż cierpi na tym jej syn i cała rodzina.
Skarżąca wniosła o: 1) pilne rozpoznanie zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności jeszcze przed przekazaniem akt sprawy przez organ, 2) wezwanie Dyrektora do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletem akt sprawy do sądu, w terminie krótszym niż ustawowy, pod rygorem wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wniosek ten umotywowała oczywistą bezprawnością działań oraz wysokim prawdopodobieństwem przewlekłości w przekazywaniu skargi wraz z aktami.
W piśmie z 16 września 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) Skarżąca uzupełniła skargi z 1 oraz 7 września 2025 r. W piśmie tym wniosła o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów poprzez zobowiązania Dyrektora oraz – w zakresie korespondencji i ewidencji – Burmistrza Miasta Siemiatycze do nadesłania wskazanych w piśmie dokumentów i danych.
Kolejne uzupełnienie skargi zostało wysłane do sądu w dniu 17 września 2025 r. W piśmie tym podniosła nowe zarzuty, sformułowała kolejne wnioski oraz rozszerzyła wniosek o wstrzymanie wykonania czynności tak, aby obejmował on również zakaz dalszego legitymizowania statusu nowo przyjętych dzieci oraz utrzymywania zawyżonej liczebności klas w zakresie, w jakim blokuje to miejsce dla jej syna. Do pisma dołączyła wniosek o udzielenie przez Dyrektora informacji publicznej wraz z odpowiedzią organu oraz zdjęcie listy uczniów.
Właściwa skarga na czynność Dyrektora w postaci zwiększenia liczby uczniów w oddziałach szkolnych wpłynęła do sądu w dniu 30 września 2025 r.
Postanowieniem z 24 października 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 1665/25, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną z uwagi na brak legitymacji skargowej Skarżącej (brak interesu prawnego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiający prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (wyrok NSA z 22 lipca 2014 r., II OSK 378/13, CBOSA).
Z sytuacją bezprzedmiotowości postępowania mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Stwierdzić należy bowiem, że wobec odrzucenia skargi w sprawie głównej o sygn. II SA/Bk 1665/25, co nastąpiło na mocy postanowienia sądu z 24 października 2025 r., niniejsze postępowanie wpadkowe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności Dyrektora, zainicjowane przez Skarżącą przed wpłynięciem właściwej skargi do sądu, nie może być już dalej prowadzone.
Z tego względu Sąd zobowiązany był do umorzenia niniejszego postępowania, co uczynił na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 161 § 2 p.p.s.a.