Pełny tekst orzeczenia

II SO/Bk 2/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SO/Bk 2/23 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2023-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Małgorzata Roleder /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny - W TRYBIE ART. 55
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 55 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 902
art. 21 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Narew w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Wójtowi Gminy Narew grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych, 2. zasądzić od Wójta Gminy Narew na rzecz wnioskodawcy A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu koszów postępowania sądowego. ,
Uzasadnienie
A.K. złożył w dniu 12 maja 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy Narew grzywny w związku z nieprzekazaniem sądowi jego skargi na bezczynność w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Z treści wniosku wynika, że skarżący w dniu 17 kwietnia 2023 r. nadał za pośrednictwem operatora pocztowego skargę na bezczynność ww. organu w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wskazał, że do dnia złożenia skargi nie została ona przekazana do sądu, zaś ustawowy termin przekazania skargi na bezczynność, określony w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia
6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.), wynosi 15 dni.
W odpowiedzi na ww. wniosek organ wniósł o niewymierzanie grzywny, wskazując, że odpowiedź na skargę na bezczynność, skarga i akta sprawy znajdują się w sądzie. Organ wskazał, że skarga wpłynęła do tego organu w dniu 18 kwietnia 2023 r., zaś akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę wysłano 19 maja 2023 r. (sygn. akt II SAB/Bk 41/23).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym w przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi – art. 21 pkt 1 u.d.i.p.
W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do powyższego obowiązku sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może orzec
o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem orzeczenia w tym przedmiocie jest złożenie przez skarżącego wniosku, w którym domaga się on nałożenia na organ grzywny.
W tym miejscu podkreślić należy, że wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia przez sąd o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 w terminie określonym w tym przepisie. Wymierzenie grzywny organowi może zatem nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z przywołanego na wstępie art. 54 § 2 nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma bowiem charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSA i WSA, nr 6 z 2006, poz. 156, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SO/Wa 8/08). Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z ww. przepisu. Jednocześnie rolą grzywny jest ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwianie albo utrudnianie realizacji prawa do sądu. Skutki zaniedbania pracownika organu administracji publicznej obciążają tylko ten organ. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. II GPS 3/09, ONSA/WSA 2010/1/2).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skarżony organ nie wypełnił obowiązków, o których mowa wyżej, w określonym prawem terminie.
W niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu 18 kwietnia 2023 r., co potwierdził sam organ w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Stosownie zaś do treści art. 21 pkt 1 u.d.i.p., w konkretnej sprawie organ winien w terminie
15 dni przekazać tę skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, tj.
w okolicznościach niniejszej sprawy najpóźniej do dnia 4 maja 2023 r. (3 maja jest dniem wolnym od pracy). Tymczasem organ nie przesłał przedmiotowej skargi
w ustawowym terminie, co oznacza że nie uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Jak zaś wskazał sam organ, skarga wraz
z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została wysłana do sądu dopiero w dniu
19 maja 2023 r., zaś w dniu 22 maja 2023 r. zarejestrowano skargę na bezczynność Wójta Gminy Narew pod sygn. akt II SAB/Bk 41/23.
Nie budzi więc wątpliwości, że organ dopuścił się uchybienia terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p., albowiem spełnienie obowiązku przesłania skargi przewidzianego tym przepisem nastąpiło po terminie. Wystąpiła zatem przesłanka uzasadniająca wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W tym miejscu przypomnieć należy, że samo niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie wynikającym z ustawy uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. Jak już to bowiem wyżej wskazano, wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających
z art. 54 § 2 p.p.s.a oraz art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny. Podkreślić również trzeba, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W niniejszej sprawie określając wysokość grzywny należało uwzględnić rozmiar przekroczenia terminu jakiego dopuścił się organ (kilkanaście dni).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna
w kwocie 200 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni pozostałe cele, dla których została ustanowiona, dyscyplinując organ na przyszłość.
Z tychże względów, działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania sądowego sąd orzekł stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Na koszty postępowania składa się wpis od wniosku w kwocie 100 zł.