Pełny tekst orzeczenia

II SAB/WR 386/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SAB/Wr 386/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Adam Habuda /przewodniczący/
Malwina Jaworska-Wołyniak /sprawozdawca/
Olga Białek
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Cudzoziemcy
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 103
art. 100c i 100d
Ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 14 marca 2024 r. sprawy ze skargi R. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
W dniu 9 marca 2023 r. R. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wydania karty pobytu wnosząc: o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 7 dni, przyznanie sumy pieniężnej w kwocie 1500 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżąca zarzuciła Wojewodzie naruszenie:
- art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 2206 ze zm., dalej k.p.a.) w zw. z art. 240 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez brak wydania stronie karty pobytu pomimo udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy;
- art. 7, 8, 12, 35 § 1 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób rażąco przewlekły i działanie wbrew zasadzie praworządności, szybkości i efektywności;
- art. 36 § 1 k.p.a. przez zaniechanie zawiadomienia strony o niezałatwieniu sprawy w terminie, niewskazanie przyczyn zwłoki oraz nowego terminu załatwienia sprawy.
W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że w dniu 25 października 2022 r. Wojewoda udzielił zezwolenia na pobyt czasowy, w efekcie czego strona oczekiwała na wiadomość o terminie odbioru karty pobytu. Do dnia wywiedzenia skargi, pomimo wcześniejszego wystąpienia z ponagleniem, Wojewoda nie poinformował skarżącej o terminie odbioru karty pobytu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że w dniu 22 grudnia 2022 r. karta pobytu został zlecona do personalizacji i następnie została osobiście odebrana przez stronę 3 kwietnia 2023 r.
Jednocześnie Wojewoda wyjaśniał, że zaistniała zwłoka w załatwieniu sprawy nie wynika ze złej woli pracowników lecz jest skutkiem ogromnej ilości wniosków składanych przez cudzoziemców, konieczności procedowania w wielu różnych sprawach, odpływu pracowników i braku możliwości szybkiego uzupełnienia niedoborów kadrowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, że ze względu na przedmiot skargi, sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów – zgodnie z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej p.p.s.a.
Przystępując do rozpoznania sprawy w tym trybie, Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Po myśli zaś art. 134 p.p.s.a. sąd administracyjny przy rozpoznaniu skargi nie jest związany zawartymi w niej wioskami i zarzutami. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim określonym w skardze przedmiotem zaskarżenia oraz rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wydania karty pobytu, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w niniejszej sprawie znalazła zastosowanie regulacja wynikająca z przepisów art. 100c i art. 100d ustawy z 12.03.2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2023 r., poz. 103 ze zm.), dalej jako: ustawa pomocowa. W realiach badanej sprawy Sąd podzielił przy tym pogląd, że przepisy art. 100c i art. 100d ustawy pomocowej mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, a nie tylko przybyłych na terytorium Polski w związku z działaniami wojennymi w Ukrainie, co zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 czerwca 2023 r., II OSK 2059/22; z 4 lipca 2023 r., II OSK 2421/22; z 10 sierpnia 2023 r., II OSK 2521/22, a ostatnio w wyroku z 13 lutego 2024 r., II OSK 2362/23 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Przepisy art. 100 c i art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy regulują bieg terminów załatwienia spraw w postępowaniu o udzielenie, cofnięcie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jak również w postępowaniu o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji. Z przepisów tych wynika, że od 15.04.2022 r. do dnia 04.03.2024 r. nie rozpoczyna się bieg terminu na załatwienie spraw dotyczących udzielenia zezwoleń wymienionych w tym przepisie a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Z przepisu art. 100d ustawy pomocowej wynika także i to, że w okresie o którym mowa w ust. 1 nie stosuje się przepisów o bezczynności organów i nie zasądza się od organu sum pieniężnych na rzecz strony za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa. Wprawdzie powołane przepisy nie odnoszą się bezpośrednio do biegu terminów podjęcia przez organ czynności umożliwiających sporządzenie karty pobytu, którą cudzoziemiec mógłby odebrać na warunkach określonych w art. 248 ust. 1-3 ustawy o cudzoziemcach, tym niemniej w ocenie Sądu, również w tym przypadku zastosowanie znajdzie regulacja wynikająca z art. 100 c i art. 100d ustawy pomocowej. Niezależnie bowiem od ogólnych zasad uregulowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a które dotyczą obowiązku załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k.p.a.), działania w sprawie szybko i wnikliwie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.), a także załatwienia sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.), to jednak w tej konkretnej sprawie należało uwzględnić również przepisy ustawy pomocowej. Skoro przepisy art. 100c i art. 100d tej ustawy wyłączają w przypadku postępowań o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy możliwość stosowania przepisów o bezczynności i przewlekłości oraz wywodzenia środków prawnych w sytuacji, gdy organ prowadzący takie postępowanie zaprzestanie czynności lub dokonuje ich z opóźnieniem w okresie wskazanym w tym przepisie, to w ocenie Sądu, prowadzi to również do niemożności skutecznego postawienia tego rodzaju zarzutu w sprawie dotyczącej nie tylko wydania takiej decyzji, ale także jej wykonania, w tym przypadku wydania karty pobytu. Wydanie karty pobytu, będące konsekwencją decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy, stanowi bowiem zakończenie procedury legalizującej pobyt cudzoziemca w Polsce.
Z uwagi na powyższe okoliczności, skargę oddalono w całości, na podstawie art. 151 p.p.s.a.