II SAB/Wr 174/26

II SAB/Wr 174/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-05-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Wojciech Śnieżyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi V. K. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 28.10.2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga V. K., który zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z 30.10.2024 r. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 1333/25. Wyrokiem z 10.02.2026 r. sygn. akt II SAB/Wr 1333/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że Wojewoda dopuścił się przewlekłości w prowadzeniu postępowania (pkt I); stwierdził, że przewlekłość organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II); zobowiązał organ do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt III); oddalił dalej idącą skargę (pkt IV) oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt V). Powyższy wyrok nie został uprawomocniony z uwagi na brak jego prawidłowego doręczenia skarżącemu i konieczność wszczęcia postępowania reklamacyjnego.
Następnie w dniu 19.12.2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła kolejna skarga V. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z 30.10.2024 r. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 1545/25. Postanowieniem z 21.04.2026 r. sygn. akt II SAB/Wr 1545/25, wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił powyższą skargę z uwagi na tożsamość przedmiotową i podmiotową ze sprawą rozstrzygniętą wyrokiem z 10.02.2026 r. sygn. akt II SAB/Wr 1333/25.
Kolejna skarga V. K. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiemu w rozpoznaniu jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z 30.10.2024 r. wpłynęła do tut. Sądu w dniu 19.03.2026 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 174/26. W złożonej skardze zarzucono organowi naruszenie art. 5 ust. 2 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z 13.12.2011 r. w sprawie procedury jednego wniosku o jedno zezwolenie dla obywateli państw trzecich na pobyt i pracę na terytorium państwa członkowskiego oraz w sprawie wspólnego zbioru praw dla pracowników z państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim (Dz. U. UE. L. z 2011 r. Nr 343) w zw. z art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i § 3 oraz art. 36 § 1 k.p.a. w zw. z art. 112a ust. 1 i 2 ustawy z 12.12.2013 r. o cudzoziemcach, wskutek rażącego przekroczenia terminów załatwienia sprawy. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skargi jej autor wniósł o stwierdzenie przewlekłości prowadzonego postępowania skutkującej niezałatwieniem w terminie sprawy z wniosku skarżącego o zezwolenie na pobyt czasowy; stwierdzenie, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie w terminie 14 dni od daty otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku; przyznanie od organu na rzecz strony skarżącej kwoty 7700 zł. na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i prace, to jest wniosek złożony w dniu 30.10.2024 r., nie został do tej pory rozpoznany. Skarżący podniósł, że 14.10.2025 r. złożył skargę na bezczynność Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pomimo tego sprawa nie została zakończona. Od daty złożenia wniosku upłynął rok i 4 miesiące.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Powyższe odnosi się także w pełni do sporów zainicjowanych skargą na bezczynność lub przewlekłość w rozpoznaniu określonego rodzaju wniosku.
Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Prowadzenie dwóch postępowań doprowadziłoby do wydania dwóch wyroków, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23.11.2016 r., sygn. akt II OSK 482/15).
Taki stan trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Jak wskazuje się w judykaturze i doktrynie, o istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, natomiast tożsamość przedmiotowa ma miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest zatem wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź o to samo działanie lub bezczynność, bądź przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji.
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności sprawy niniejszej, Sąd zwraca uwagę, że zarówno skarga oznaczona sygn. akt II SAB/Wr 174/26, jak i skargi wniesione wcześniej, to jest oznaczone sygn. akt II SAB/Wr 1333/25 oraz II SAB/Wr 1545/25, zostały wniesione w tym samym przedmiocie, to jest w przedmiocie bezczynności i przewlekłości Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku skarżącej z 30.10.2024 r., poprzez który skarżąca wystąpił do organu o wydanie decyzji udzielającej zezwolenia na pobyt czasowy i prace na terytorium RP.
Dokonana przez Sąd analiza treści wskazanych skarg wykazała ponad wszelką wątpliwość, że w sprawach tych zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, jak i przedmiotowa spraw.
Ponieważ wcześniejsza skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, odnosząca się do wniosku z 30.10.2024 r., została już rozpoznana przez tutejszy Sąd (wyrok z 10.02.2026 r. w sprawie II SAB/Wr 1333/25), przy czym nie będąc związanym kwalifikacją wskazaną przez skarżącego Sąd zakwalifikował stan opisany w skardze jako przewlekłość prowadzenia postępowania, należy uznać, że skarżący aktualnie złożył skargę w tym samym przedmiocie i pomiędzy tymi samymi stronami, która jest jeszcze w toku – w tym przypadku w związku z brakiem uprawomocnienia się wyroku z 10.02.2026 r. w sprawie II SAB/Wr 1333/25. O stanie zawisłości sprawy decyduje więc okoliczność, że wskazany wyrok jest w dalszym ciągu nieprawomocny.
Zauważyć należy też, że obecnie skarżący formułuje w skardze o sygn. akt II SAB/Wr 174/26 tożsame żądania, jakie zostały zawarte w skardze o sygn. akt II SAB/Wr 1333/25. Do żądań tych Sąd odniósł się już w wyroku z 10.02.2026 r. o sygn. akt II SAB/Wr 1333/25 i nie może ponownie wyrokować w tym samym przedmiocie.
Jak wyjaśniono wyżej, w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz i nie można w takiej samej sprawie wszcząć skutecznie nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.
Jednocześnie należy zauważyć, że na podstawie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. obowiązany był wniesioną w tej sprawie skargę odrzucić, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.