Pełny tekst orzeczenia

II SAB/Wa 7/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SAB/Wa 7/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-01-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Kozub-Marciniak
Łukasz Krzycki
Sławomir Antoniuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3,,art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwszy, art. 13 ust. 1 i ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi J. F. oraz K. K. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2024 r. J. F. i K. K. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] września 2024 r. w zakresie:
1. udostępnienia rozstrzygnięcia nadzorczego z [...] lipca 2024 r. nr [...] stwierdzającego nieważność uchwały nr [...] Rady Uczelni Akademii [...] w P.z [...] lutego 2024 r. w sprawie wskazania D. R. na kandydata na Rektora Akademii [...] w P.na kadencję 2024-2028,
2. udzielenia informacji w jakim dokumencie Rektor Akademii [...] jako organ odpowiedzialny za zapewnienie prawidłowego wykonywania przepisów obowiązujących zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce unieważnił czynności wyborcze rozpoczęte w dniu 26 stycznia 2024 r., zgodnie z Kalendarzem czynności wyborczych Kolegium Elektorów i Rektora Akademii [...] z [...] stycznia 2024 r. (Załącznik nr 2 do sprawozdania UKW z [...] stycznia 2024 r.),
3. przekazania informacji dotyczącej składu osobowego Senatu Akademii [...] od dnia [...] września 2024 r.
Zarzucili organowi naruszenie:
1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2. art. 61 ust 1 Konstytucji RP w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji na wniosek,
3. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902); zwanej dalej u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.
W związku z tym skarżący wnieśli o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, bowiem żądana informacja publiczna została udostępniona tylko częściowo, zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w zakresie udostępnionych informacji, tj. udzielenia informacji w jakim dokumencie Rektor Akademii [...] jako organ odpowiedzialny za zapewnienie prawidłowego wykonywania przepisów obowiązujących zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 11 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce unieważnił czynności wyborcze rozpoczęte 26 stycznia 2024 r. zgodnie z Kalendarzem czynności wyborczych Kolegium Elektorów i Rektora Akademii [...] z [...] stycznia 2024 r. (Załącznik nr 2 do sprawozdania UKW z [...] stycznia 2024 r.) oraz przekazania informacji dotyczącej składu osobowego Senatu Akademii [...] od 1 września 2024 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania wedle norm przepisanych.
Skarżący podali, że w odpowiedzi z [...] października 2024 r. na wniosek o udostępnienie informacji publicznej organ poinformował, że zostanie on rozpatrzony nie później niż do [...] listopada 2024 r. z uwagi na konieczność zgromadzenia i analizy informacji.
Następnie w piśmie z [...] października 2024 r. Minister w zakresie pkt 1 wniosku udostępnił w żądanej formie rozstrzygnięcie nadzorcze z [...] lipca 2024 r. nr [...] stwierdzające nieważność uchwały nr [...] Rady Uczelni Akademii [...] w P.z [...] lutego 2024 r. w sprawie wskazania D. R. na kandydata na Rektora Akademii [...] w P.na kadencję 2024-2028. Odnośnie zaś punktów 2 i 3 wniosku, wnioskowana informacja nie została udzielona.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej o oddalenie.
W odniesieniu do zarzutu, że nie została udostępniona informacja w pkt 2 wniosku, tj. w jakim dokumencie Rektor Akademii [...] jako organ odpowiedzialny za zapewnianie prawidłowego wykonywania przepisów obowiązujących zgodnie z art. 23 ust 2 pkt 11 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce unieważnił czynności wyborcze rozpoczęte [...] stycznia 2024 r. zgodnie z Kalendarzem czynności wyborczych Kolegium Elektorów i Rektora Akademii [...] z dnia [...] stycznia 2024 r (Załącznik nr 2 do sprawozdania UKW z [...] stycznia 2024 r.) Minister wyjaśnił, że w piśmie z [...] października 2024 r. poinformowano skarżących, że Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie posiada informacji o takim dokumencie. W zakresie zaś pkt 3 wniosku, czyli przekazania informacji dotyczącej składu osobowego Senatu Akademii [...] od [...] września 2024 r. wskazano, że zgodnie z u.d.i.p uczelnia publiczna jest obowiązana do udostępniania informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 5 i art. 7 u.d.i.p.). Z przepisów art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. wynika, że status informacji publicznej ma informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce stanowi, że senat uczelni jest organem uczelni publicznej. Tym samym skład senatu uczelni ma charakter informacji publicznej. Uczelnia nie przekazała Ministerstwu składu osobowego senatu od [...] września 2024 r.
Organ zaznaczył, że w myśl art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty będące w posiadaniu takich informacji, a zatem podmioty niebędące w posiadaniu określonych informacji takiego obowiązku nie mają.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); zwanej dalej P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
W myśl art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu, tj. w sytuacjach, gdy organ ma obowiązek wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służą odwołanie bądź zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.
Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwieniu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla stwierdzenia bezczynności nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że nie istnieje obowiązek wydania stosowanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy.
Na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 P.p.s.a., na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Zakres zaś podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy lub jej nie posiada.
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest przede wszystkim zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie, w ramach którego organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności ocenić charakter żądanej informacji pod kątem uznania jej za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, w razie uznania żądanej informacji za publiczną, informację tę udostępnić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. – z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2), lub w tym terminie wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.ip. decyzję o odmowie jej udostępnienia, bądź też – w razie uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej, lub, że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2), powiadomić wnioskodawcę, że w przypadku jego żądania przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania.
W analizowanym przypadku nie budzi wątpliwości Sądu, co nie jest sporne między stronami, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego jest organem władzy publicznej obowiązanym do udostępniania informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.d.i.p.) oraz wnioskowana informacja w zakresie rozstrzygnięcia nadzorczego stanowi informację publiczną (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwszy u.d.i.p.).
Jak wynika z akt sprawy, wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu [...] września 2024 r. Pismem z [...] października 2024 r. skarżący zostali poinformowani, iż z uwagi na potrzebę zgromadzenia i analizy informacji wniosek zostanie rozpatrzony do [...] listopada 2024 r. Następnie [...] października 2025 r., realizując pkt [...] wniosku, udostępniono skarżącym kopie wnioskowanego rozstrzygnięcia nadzorczego oraz poinformowano, iż żądanej w pkt 2 i 3 wniosku informacji publicznej organ nie posiada.
Zasadą jest, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jednakże, co wynika z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
W sprawie nie można przypisać Ministrowi bezczynności. Organ bowiem w zakreślonym przez ustawodawcę terminie, stosowanie do treści art. 13 ust. 2 u.d.i.p., poinformował wnioskodawców, że rozpatrzy wniosek w terminie do dwóch miesięcy, przy czym wskazał na okoliczność, która usprawiedliwiała wydłużenie terminu – tj. konieczność zgromadzenia i analizy informacji. Okoliczność ta, wbrew stanowisku skarżących, jest usprawiedliwiona, ponieważ skarżący nie domagali się informacji jednostkowej i zdefiniowanej, lecz kilku informacji, z czego w przypadku pytania (pkt 2 wniosku) "w jakim dokumencie Rektor Akademii [...] (...) unieważnił czynności wyborcze rozpoczęte w dniu [...] stycznia 2024 r. (...)" wymagane było dokonanie ustaleń identyfikujących wnioskowany dokument. Zatem udostępniając wnioskodawcom kopię dokumentu wskazanego w pkt 1 wniosku i informując o nieposiadaniu informacji żądanej w pkt 2 i 3 przedmiotowego wniosku w przedłużonym prawnie terminie organ zrealizował w całości obowiązek informacyjny.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że organ nie naruszył żadnych przepisów u.d.i.p.
Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 151 P.p.s.a.