II SAB/Sz 54/26

II SAB/Sz 54/26 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2026-07-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Wiesław Drabik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 3 par. 2 pkt 1- 4, art. 58 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 1691
art. 65 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Burmistrza Gminy G. w przedmiocie podjęcia działań w celu poprawy stanu technicznego najazdów i zjazdów z progów zwalniających postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...] złotych.
Uzasadnienie
Skarżący – P. M. wniósł 12 marca 2026 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skargę do sądu administracyjnego w której zarzucił bezczynność Burmistrza Gminy G. (dalej; "organ") w przedmiocie podjęcia działań w celu poprawy stanu technicznego najazdów i zjazdów z progów zwalniających.
W piśmie tym skarżący wyjaśnił, że złożył 26 czerwca 2025 r. z wykorzystaniem systemu e-Doręczeń do organu wniosek o podjęcie działań, w celu poprawy stanu technicznego najazdów i zajadów z progów zwalniających na drodze gminnej w miejscowości P. i Z. . W związku z zarzucanym nieprzekazaniem wniosku do właściwego organu skarżący 16 września 2025 r. złożył również ponaglenie. Mimo tego organ przekazał wniosek według właściwości dopiero 22 grudnia 2025 r.
Mając na uwadze powyższe skarżący zarzucił naruszenie art. 35 § 1 i 3 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, ze zm. dalej: "k.p.a.", w zw. z art. 231 § 1 k.p.a. poprzez niewydanie przez organ decyzji o przekazaniu złożonego wniosku w trybie przewidzianym art. 231 § 1 k.p.a. do właściwego rzeczowo organu do rozpoznania sprawy i niezawiadamianie wnioskodawcy przez okres blisko 6 miesięcy. Podczas gdy organ, który otrzymał skargę, nie będąc właściwym do rozpoznania sprawy, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ,
a temu obowiązkowi organ, w niniejszym postępowaniu, nie zadośćuczynił.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wskazał, że to problemy techniczne z systemem e-Doręczeń spowodowały tak znaczne opóźnienie w powzięciu informacji o złożeniu korespondencji przez skarżącego i stan ten skutkował rzeczywistymi działaniami dopiero w miesiącu grudniu 2025 r. Ostatecznie po rejestracji wniosku 19 grudnia 2025 r. - 22 grudnia 2025 r. w trybie art. 65 k.p.a. wniosek przekazano Staroście Goleniowskiemu oraz zawiadomiono skarżącego o przekazaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny poprzedza badanie
z urzędu dopuszczalności jej wniesienia. W tym względzie ustalenie obejmuje okoliczność, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu do wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt,o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 ust. 2 p.p.s.a.)
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2 ust. 3 p.p.s.a.)
Skarga na bezczynność Burmistrza Gminy G. w przedmiocie podjęcia działań w celu poprawy stanu technicznego najazdów i zjazdów z progów zwalniających zawiera zarzut pod adresem tego organu, że nie zajął się pismem skarżącego
z 26 czerwca 2026 r. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z 22 grudnia 2025 r. organ poinformował skarżącego o przekazaniu pisma z 19 grudnia 2025 r. organowi właściwemu do jego załatwienia, tj. Staroście G. (dowolnie uznając opóźnioną datę rejestracji wniosku -19 grudnia 2025 r., za datę jego sporządzenia
i złożenia - 26 czerwca 2025 r.). Pismo to zostało przekazane w trybie art. 65 § 1 k.p.a. przez system e-Doręczenia.
Zgodnie z treścią art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Z obecnie obowiązującego brzmienia art. 65 § 1 k.p.a. wynika, że przekazanie podania do organu właściwego następuje w formie zwykłego pisma.
O innych niż decyzje administracyjne lub postanowienia, wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a., aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa można mówić, jeżeli akt posiada następujące cechy: ma charakter władczy, jest podjęty w sprawie indywidualnej, ma charakter publicznoprawny, dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Zakres przedmiotowy aktów dotyczących uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa należy ograniczyć do przepisów materialnego prawa administracyjnego (por.: postanowienie NSA z 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2352/13 i tam przywołana literatura).
Przekazanie podania do organu właściwego w oparciu o art. 65 § 1 k.p.a., jako że nie spełnia powyżej wymienionych przesłanek nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Przekazanie to nie jest dokonywane w formie postanowienia,
na które służy zażalenie. Nie stanowi również czynności, o jakiej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie rozstrzyga bowiem o uprawnieniach lub obowiązkach strony postępowania administracyjnego wynikających z przepisów prawa. (por.: postanowienie NSA z 18 stycznia 2012 r., I OSK 38/12).
Skoro przepis art. 65 § 1 k.p.a. nie przewiduje formy przekazania pisma (wniosku) w drodze postanowienia, czy innej czynności z art. 3 § 2 p.p.s.a., to działanie organu należy postrzegać jako czynność wyłącznie techniczną, która nie podlega zaskarżeniu. Wobec czego sąd administracyjny nie jest władny do jej merytorycznego rozpatrzenia. Wykluczona jest w tym wypadku kontrola sądu administracyjnego bezczynności organu. Skarga bowiem nie zarzuca organowi niewydania jednego
z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy też braku działania organu w sprawach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny zobligowany jest odrzucić skargę jeżeli zainicjowana nią sprawa nie należy do jego właściwości.
W tym stanie sprawy sąd odrzucił wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia.
W myśl art. 232 § 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od: 1) pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy; 2) zażalenia na postanowienie, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
W świetle powyższego Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu wpisu sądowego
od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w punkcie 2 sentencji postanowienia.
Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w uzasadnieniu postanowienia są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.