II SAB/Rz 195/24

II SAB/Rz 195/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Stanisław Śliwa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis w sprawie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie rozpoznania ponaglenia - postanawia – I. odrzucić skargę, II. zwrócić Skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
I. Z. (dalej: "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Rzeszowie w przedmiocie wniesionego przez Nią ponaglenia związanego z zarzucaną Burmistrzowi [....] bezczynnością w sprawie przyłącza kanalizacji sanitarnej.
SKO w Rzeszowie w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z uwagi na fakt wydania w dniu 13 listopada 2024 r. postanowienia nr SKO.4170/39/2024, w którym uznało powyższe ponaglenie za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwana dalej "P.p.s.a.", przewiduje możliwość merytorycznego rozpoznania skargi tylko wówczas, kiedy skarga ta jest dopuszczalna. Niedopuszczalność może zaś mieć charakter bądź podmiotowy bądź przedmiotowy. Ten ostatni związany jest z zakresem kontroli sądowej. W art. 3 § 2 P.p.s.a. prawodawca wskazał jakie formy działalności organu administracji publicznej podlegają takiej kontroli. Jeśli chodzi o bezczynność, o której mowa w pkt 8 i pkt 9, to może ona być kwestionowana wówczas, kiedy na organie spoczywał obowiązek wydania jednego z aktów wymienionych w pkt 1-3, względnie podjęcia jakiegoś aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. We wskazanych punktach 1-3 mowa jest zaś o decyzji administracyjnej, postanowieniu wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, kończącym postępowanie bądź rozstrzygającym sprawę co do jej istoty oraz postanowieniu wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Ponadto, w myśl art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Skarżąca w niniejszym postępowaniu kwestionuje bezczynność SKO w Rzeszowie przejawiającą się w braku rozpoznania złożonego przez Nią ponaglenia w związku z bezczynnością Burmistrza [...] dotyczącą przyłącza kanalizacji sanitarnej. Ponaglenie to środek służący stronie postępowania wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej zwanej "K.p.a." lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tj. w przypadku bezczynności bądź też, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy, a zatem, gdy zaistniała przewlekłość, o czym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Organ rozpoznający ponaglenie wydaje postanowienie, w którym wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 37 § 6 K.p.a.). Na postanowienie powyższe nie przysługuje zażalenie, bowiem nie przewiduje go K.p.a. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty. Ma ono bowiem charakter wpadkowy (incydentalny) wobec postępowania głównego jakim jest bezczynność organu niższego rzędu. Nie prowadzi więc do merytorycznego rozpatrzenia sprawy głównej. Nie jest to też postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym czy zabezpieczającym, czy też postanowienie podlegające kontroli sądowej z mocy przepisów szczególnych.
Skoro więc postanowienie, którego podstawą jest art. 37 K.p.a. nie może podlegać zaskarżeniu, to w konsekwencji niedopuszczalne jest także złożenie skargi na bezczynność kwestionującą niewydanie takiego postanowienia. Tego rodzaju bezczynność nie mieści się zatem w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego.
Z tych względów orzeczono w pkt I niniejszego postanowienia o odrzuceniu niniejszej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a. Natomiast podstawę zwrotu wpisu od skargi stanowi art. 232 § 1 pkt 1, § 2 P.p.s.a.