II SAB/Po 298/25

II SAB/Po 298/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-01-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Robert Talaga /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Ochrona środowiska
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 1112
art. 14 ust. 1-2 i 5
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 35 § 5, art. 36, art. 37 § 1 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 52 § 1-2, art. 53 § 2b, art. 58 § 1 pkt 6, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 listopada 2025 r. M. B. (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w rozpoznaniu jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15 października 2025 r.
W odpowiedzi na skargę Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] (dalej jako: "organ") wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ argumentował swoje stanowisko tym, że pismo skarżącej z dnia 15 października 2025 r. zakwalifikowane zostało nie jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej (tak jak wskazała w podstawie prawnej skarżąca), lecz jako wniosek o udostępnienie informacji o środowisku (zgodnie z treścią pisma). Skarżąca wskazała bowiem, że wnosi o udostępnienie informacji z wniosku z dnia 15 października 2025 roku, który w istocie sprowadzał się do kwestionowania opinii zawartej w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia 25 września 2025 r., nr [...] dotyczącym inwestycji polegającej na budowie 14 budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obręb [...], Gmina [...] w zakresie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ wskazał również, że skarżąca nie wystosowała ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Informacje o środowisku są jednym z rodzajów informacji publicznej w znaczeniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W systemie prawnym rozgraniczono jednak w jakim przypadku do informacji o środowisku znajdują zastosowanie reguły odnoszące się do informacji publicznej, a w jakim zakresie te stanowiące podstawę udostępnienia informacji o środowisku. W art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej jako: "u.d.i.p."). ustawodawca określił, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1. Oznacza, to że "Norma kolizyjna zawarta w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyłącza stosowanie jej przepisów zawsze w przypadku istnienia regulacji szczególnych o dostępie do informacji publicznych" (por. wyrok WSA w Białymstoku z 12 sierpnia 2010 r., II SAB/Bk 36/10, LEX nr 756019).
W ocenie Sądu organ prawidłowo zakwalifikował wniosek skarżącej z 15 października 2025 r., jako dotyczący udostępnienia informacji o środowisku. To z kolei oznacza, że w przypadku tym zastosowania nie będą miały przepisy u.d.i.p (lex generalis), odnoszące się do terminu i sposobu udzielenia informacji publicznej, ale przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 z późn. zm.; dalej jako: "u.u.i.ś."), stanowiące lex specialis w stosunku do regulacji ogólnej. Stosownie do art. 14 ust. 1-2 i 5 u.u.i.ś., władze publiczne udostępniają informację o środowisku i jego ochronie bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Termin ten może zostać przedłużony do 2 miesięcy ze względu na stopień skomplikowania sprawy. W tym przypadku przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Regulacje te stosuje się również w przypadku odmowy udostępnienia informacji.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej jako: "K.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Według art. 37 § 3 K.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wystąpiła przed wniesieniem skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji o środowisku z ponagleniem do organu wyższego stopnia nad Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]. Skarżąca składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpała zatem przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym będących zarazem wymogami skutecznego wniesienia skargi do sądu admnistracyjnego.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.