II SAB/Op 1/05

II SAB/Op 1/05 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2005-08-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Roman Ciąglewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ
Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz – spr. po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w K. w przedmiocie należności przedemerytalnych POSTANAWIA odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
W odpowiedzi na wniosek Wojewody [...], decyzją z dnia 4 stycznia 2005 r., nr [...], Minister Gospodarki i Pracy orzekł z urzędu o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia 5 października 2004 r., nr [...], wydanej przez Wojewodę [...] w wyniku wznowienia postępowania, którą to przyznano W. S. prawo do zasiłku przedemerytalnego oraz mocą której uchylone zostały: decyzja Wojewody [...] z dnia 28 kwietnia 2004 r., nr [...] i decyzja Starosty [...] z dnia 26 listopada 2003 r., nr [...]
W dniu 7 stycznia 2005 r. W. S., za pośrednictwem Wojewody [...], wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy w K., w przedmiocie przyznania należności przedemerytalnych. Powołując się na art. 235 kpa W. S. wskazał, iż składa skargę na opieszałość i brak jakiejkolwiek pisemnej informacji z Powiatowego Urzędu Pracy w K., w związku z decyzją Wojewody [...] z dnia 5 października 2004 r., nr [...]. Skarżący wywodził, iż nie został poinformowany o tym dlaczego ostateczna decyzja nie jest realizowana, jak również o istnieniu jakichkolwiek przesłanek do zmiany decyzji. Ponadto podnosząc, iż w jego ocenie naruszone zostały ogólne zasady postępowania administracyjnego uregulowane w Rozdziale 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wyraził swoją dezaprobatę dla postępowania urzędników, przez które doznał krzywdy moralnej i finansowej.
Pismem z dnia 3 lutego 2005 r., Dyrektor Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego poinformował W. S. o wydaniu przez Ministra Gospodarki i Pracy decyzji z dnia 4 stycznia 2005 r., nr [...]. W piśmie wyjaśniono, iż na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy przysługuje prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który to wniosek winien zostać złożony bezpośrednio do Ministra. Jednocześnie zwrócono uwagę, iż W. S. był informowany przez pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w K. o wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.
W kolejnym piśmie, z dnia 6 lutego 2005 r., skarżący podtrzymał zarzuty wobec urzędników Powiatowego Urzędu Pracy w K. oraz zarzucił Urzędowi Wojewódzkiemu nieprawidłową reakcję na jego skargę skierowaną do Sądu.
Odpowiedź na skargę sporządził Wojewoda [...]. Przesłał skargę wraz z odpowiedzią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Wniósł o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu, przedstawiając przebieg postępowania wskazał, iż zarzuty skarżącego, jakoby nie uczestniczył w postępowaniu, są nieuzasadnione. Zaznaczył, że o podejmowanych czynnościach był on na bieżąco informowany bezpośrednio i telefonicznie przez pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w K. oraz pracownika [...] Urzędu Wojewódzkiego. Jako dowód wskazał notatki służbowe znajdujące się w aktach. Wojewoda wyjaśnił również, że informacje powzięte co do przebiegu postępowania, były skarżącemu telefonicznie przekazywane, natomiast pisemnie został on poinformowany, o tym iż na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy, ma prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wezwaniem z dnia 3 marca 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał W. S. do sprecyzowania, czy wniesiona przez niego skarga dotyczy bezczynności organu, a jeśli tak to wydania jakiego aktu skarżący się domaga oraz czy wyczerpał środki zaskarżenia dotyczące tego aktu, czy też skarga wniesiona została na czynność lub bezczynność w postępowaniu określonym w Dziale VIII kpa. Ponadto wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy pismo z dnia 6 lutego 2005 r. stanowi nową skargę czy też jest to pismo procesowe dotyczące sprawy ze skargi z dnia 30 grudnia 2004 r.
W piśmie z dnia 11 marca 2005 r., W. S. wyjaśnił, iż pismo z dnia 6 lutego 2005 r. jest częścią pisma procesowego dotyczącego skargi z dnia 30 grudnia 2004 r. Wystosowane zostało w związku z otrzymaniem przez skarżącego z [...] Urzędu Wojewódzkiego pisma z dnia 3 lutego 2005 r. Jednocześnie podważając prawidłowość przebiegu postępowania oraz przytaczając argumenty na potwierdzenie, iż w prowadzonym postępowaniu naruszono zasady postępowania administracyjnego skarżący potwierdził, iż jego skarga dotyczy nieprawidłowości i nienależytego wykonywania przez urzędników powierzonych im zadań.
Przesyłając odpis skargi Powiatowemu Urzędowi Prawy w K., Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał Urząd do udzielenia odpowiedzi na skargę.
W piśmie z dnia 7 czerwca 2005 r., Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy przedstawiając przebieg postępowania administracyjnego wyjaśnił, iż skarżący był informowany przez pracowników Urzędu o toczącym się postępowaniu. Wskazał, iż jako organ I instancji, nie był organem prowadzącym postępowanie, a żadne z pism lub wniosków strony w jakiejkolwiek sprawie bezpośrednio do niego nie wpłynęło. Ponadto stwierdzając brak podstaw do stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu Urzędu, wniósł o uznanie skargi za bezzasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w sprawach o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy. Do sądu administracyjnego można zatem, jeżeli ustawa szczególna nie stanowi inaczej, zaskarżyć tylko taką bezczynność organu, która dotyczy: decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1), postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2), postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3) oraz innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4). Oznacza to, że sąd administracyjny jest właściwy do orzekania w sprawach skarg na bezczynności organów administracji publicznej, tylko w takich przypadkach, kiedy organ administracji, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie podejmuje nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Tylko takie zaniechanie organu podlega bowiem kontroli sądów administracyjnych w oparciu o przepis art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247 / 04, ONSA i WSA 2004 / 2 / 30). Odnotować na uboczu można, że w sprawie nie chodzi o ewentualną bezczynność uregulowaną w art. 88 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1592 ze zm.).
Mimo powołania się przez skarżącego na przepis art. 235 Kpa, z treści skargi i pisma skarżącego, z dnia 11 marca 2005 r., będącego odpowiedzią na wezwanie Sądu wynika, że skarżący zarzuca pracownikom Powiatowego Urzędu Pracy w K. nienależyte wykonywanie zadań (opieszałość i brak jakiejkolwiek pisemnej informacji), a zatem przedmiotem skargi wniesionej do Sądu są okoliczności będące przesłankami przepisu art. 227 Kpa. Skarga z dnia 30 grudnia 2004 r. nie stanowiła zaś wniosku przewidzianego art. 235 Kpa, co dodatkowo potwierdza trwanie w tym czasie postępowania w przedmiocie prawa W. S. do zasiłku przedemerytalnego, przed Ministrem Gospodarki i Pracy oraz zakończenie tego postępowania decyzją ostateczną z dnia 14 lutego 2005 r.
Skargi, w rozumieniu art. 227 Kpa winny być rozpatrywane na podstawie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Wniesione w tym trybie, nie podlegają jednak kontroli sądów administracyjnych. Organy właściwe do rozpatrywania skarg wniesionych w postępowaniu skargowym, zostały wskazane w art. 229 oraz art. 230 Kpa i to do nich należy ich rozpatrywanie. Kontrola sądowa w tym zakresie nie została, przepisami art. 1 – 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidziana (por. Janusz Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2005 r., str. 848).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.