II SAB/Ol 66/26

II SAB/Ol 66/26 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-07-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Katarzyna Matczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 220 § 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Olsztynie w udostępnieniu informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
R. W. (dalej: "skarżący") wniósł w dniu 12 marca 2026 r. skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Olsztynie (dalej: "organ")
w udostępnieniu informacji publicznej. Wskazał, że pięcioma wnioskami z 17 i 22 lutego 2026 r. zwrócił się do organu o udostępnienie informacji dotyczących kluczowych wydatków ze środków publicznych. Do skargi załączył kopie pięciu wniosków i kopie pięciu pism odmownych organu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 23 marca 2026 r. skargi na bezczynność w załatwieniu poszczególnych wniosków zostały rozdzielone do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, o czym poinformowano skarżącego. Skarżący został zawiadomiony, że pod sygnaturą akt II SAB/Ol 66/26 zarejestrowana została skarga na bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z 22 lutego 2026 r. w sprawie nagród dla dyrekcji ZDW.
Jednocześnie na podstawie zarządzeń z 23 marca 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono skarżącemu 30 marca 2026 r. W wyznaczonym terminie skarżący podał nr PESEL i wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych.
Zarządzeniem z 11 maja 2026 r. sygn. akt II SPP/Ol 46/26 starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z 3 kwietnia 2026 r. o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 3 czerwca 2026 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 23 marca 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu 11 czerwca 2026 r. Wyznaczony termin upłyną bezskutecznie w dniu 18 czerwca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy.
W niniejszej sprawie, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), strona skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Mimo prawidłowo doręczonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniechania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił należnego wpisu, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, który skład orzekający podziela, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po uprawomocnieniu się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1208-1209/04, z dnia 29 września 2005r., sygn. akt II FZ 608/05, z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 588/06
i z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 653/06, które nawiązują do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego – zob. postanowienia z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999, nr 11, poz. 196, z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999, nr 9, poz. 153, oraz z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, s. 29). W wyroku z dnia 7 lutego 2011r., sygn. akt II FSK 2274/10 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. W postanowieniu z dnia 4 października 2018 r., sygn. akt II FZ 616/18 (CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny także wyjaśnił, że jakkolwiek strona ma prawo do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, a obowiązkiem sądu administracyjnego jest jego rozpoznanie – to, jeżeli w obrocie prawnym pozostaje prawomocne rozstrzygnięcie sądu w tym przedmiocie, ma ono charakter wiążący dla strony i sądu, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Oznacza to, że ewentualne złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków wynikających z prawomocnego orzeczenia sądu.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w postanowieniu.