II SAB/Ol 113/26

II SAB/Ol 113/26 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-06-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-05-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Grzegorz Klimek
Katarzyna Matczak /sprawozdawca/
Tadeusz Lipiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Dyrektor Szpitala
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Dnia 23 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi P. K. na bezczynność S. S.A. w udostępnieniu informacji publicznej - oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 30 marca 2026 r. P. K. (dalej jako: "skarżący") zwrócił się do Szpitala [...] S.A. (dalej jako: "organ", "szpital" lub "spółka") o udostępnienie informacji publicznej, tj. przedstawienia skanów i informacji dotyczących:
1. Umowy z profesjonalną firmą, która sporządziła dokument p.n. Diagnoza ekonomiczna i plan naprawczy szpitala. Informacja o sporządzeniu Planu przez profesjonalną firmę została zawarta w protokole z posiedzenia Rady Nadzorczej Szpitala [...] z dnia 17 września 2025 roku. Proszę również o przesłanie skanu faktury/rachunku za wykonaną usługę oraz informacji o dacie uregulowania należności.
2. Korespondencji prowadzonej przez zarząd szpitala z biegłym rewidentem badającym Sprawozdanie Zarządu z działalności szpitala za rok obrotowy 2024.
3. Umowy z biegłym rewidentem/firmą badającą Sprawozdanie Zarządu z działalności szpitala za rok obrotowy 2024 oraz 2023 oraz rachunków/faktur wystawionych w związku z wykonaną usługą.
4. Umowy zawartej z firmą/biegłym rewidentem, którzy będą badać sprawozdanie zarządu działalności szpitala za lata obrotowe 2025 i 2026. Zestawienia ofert, które wpłynęły w związku z przeprowadzoną procedurą wyboru.
5. Korespondencji prowadzonej przez zarząd oraz Radę Nadzorczą szpitala z Walnym Zgromadzeniem Akcjonariuszy oraz z Zarządem Powiatu [...] w latach 2025-2026.
6. W jaki sposób została pokryta strata za rok 2024. W propozycji złożonej w dniu 9 czerwca 2025 r. Prezesa Zarządu, która została pozytywnie zaopiniowana przez Radę Nadzorczą uchwałą z 12 czerwca 2025 r. przewidziano pokrycie z: a) kapitału rezerwowego w kwocie 5455224,10 zł, b) zysków z lat przyszłych w kwocie 5528780,61 zł
7. W jaki sposób pokryto nierozliczoną stratę z lat ubiegłych w wysokości 4558125,13 zł?
W dniu 13 kwietnia 2026 r. Prezes Zarządu szpitala udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek o treści:
Ad. 1 Zakres umowy dotyczył współudziału i doradztwa w zakresie opracowania diagnozy ekonomicznej i planu naprawczego szpitala i nie stanowi informacji publicznej.
Ad. 2 Zarząd szpitala nie prowadził korespondencji z biegłym rewidentem
w zakresie badania Sprawozdania Zarządu z działalności szpitala za rok obrotowy 2024.
Ad. 3 Spółka nie zawierała umowy na badanie Sprawozdania Zarządu
z działalności szpitala za rok obrotowy 2024 oraz 2023.
Ad. 4 Spółka nie zawierała umowy na badanie Sprawozdania Zarządu z działalności szpitala za lata obrotowe 2025 i 2026.
Ad. 6 i 7 Zgodnie z uchwałą nr 6/2025 z dnia 27.06.2025 r. Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy spółki postanowiło stratę netto szpitala z lat ubiegłych
w kwocie 4.558.125,13 pokryć z:
1) kapitału zapasowego w kwocie 1.958.391,11 zł,
2) kapitału rezerwowego w kwocie 2.599.734,02 zł,
Zgodnie z uchwałą nr 7/2025 z dnia 27.06.2025 r., Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy spółki postanowiło stratę netto za rok obrotowy 2024 r. obejmujący okres od 01 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. w kwocie 10.984.004,71 zł pokryć z:
1) kapitału rezerwowego w kwocie 5 455 224,10 zł,
2) zysków lat przyszłych w kwocie 5 528 780,61 zł,
Ad. 5 Na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna w zakresie określonym w pkt 5 nie może zostać udostępniona w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, gdyż aby przygotować odpowiedź na zadane pytania, szpital musi zebrać dokumenty z okresu 15 miesięcy dotyczące działalności trzech organów spółki: Zarządu, Rady Nadzorczej i Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy oraz dokonać ich analizy co do anonimizacji danych osobowych; ponadto uzasadnieniem przedłużenia terminu jest bardzo duża ilość wniosków składanych przez wnioskodawcę, które powodują zakłócenie funkcjonowania szpitala. Informacja publiczna w tym zakresie zostanie udostępniona do dnia 30 maja 2026 r.
W dniu 24 kwietnia 2026 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata, wywiódł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność szpitala w rozpatrzeniu wniosku z 30 marca 2026 r. Zarzucił organowi bezczynność w zakresie pkt 1, 3, 4 i 5 wniosku. Odnosząc się po kolei do udzielonej przez organ odpowiedzi podniósł:
- w pkt 1 organ wskazał, że zakres umowy dotyczącej opracowania diagnozy ekonomicznej i planu naprawczego "nie stanowi informacji publicznej". Stanowisko to jest oczywiście nieprawidłowe. Umowa zawarta przez spółkę realizującą zadania publiczne, finansowaną ze środków publicznych stanowi informację publiczną
w zakresie stron umowy, jej przedmiotu, wynagrodzenia, sposobu wykonania. Organ nie udostępnił żądanej umowy ani nie wydał decyzji odmownej, co oznacza, że pozostaje w bezczynności w tej części wniosku;
- w pkt 3 organ wskazał, że nie zawierał umów na badanie sprawozdania za rok 2023. Odpowiedź ta nie odnosi się do całości żądania (obejmującego także faktury/rachunki). Nie wyjaśnia, czy jakiekolwiek dokumenty istnieją. Nie zawiera jednoznacznego stwierdzenia braku informacji w pełnym zakresie wniosku. W konsekwencji odpowiedź ma charakter niepełny i pozorny, co w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych stanowi bezczynność organu;
- w pkt 4 organ wskazał jedynie, że zawarł umowy na badanie sprawozdań za lata 2025 i 2026. Nie udostępnił natomiast treści umów, zestawienia ofert, dokumentacji związanej z wyborem wykonawcy. Odpowiedź nie realizuje zakresu wniosku, co oznacza brak udzielenia informacji publicznej i pozostawanie organu w bezczynności;
- w pkt 5 organ poinformował o przedłużeniu terminu udostępnienia informacji do dnia 30 maja 2026 r. Przedłużenie terminu jest jednak nieskuteczne, gdyż nie wskazano konkretnych przyczyn uniemożliwiających udostępnienie informacji w terminie ustawowym. Uzasadnienie ma charakter ogólnikowy i odnosi się do bliżej nieokreślonej "dużej ilości dokumentów". Brak jest wykazania, dlaczego przygotowanie informacji wymaga tak znacznego wydłużenia terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że przedłużenie terminu musi być należycie uzasadnione i odnosić się do konkretnej sprawy. W niniejszej sprawie organ nie spełnił tego obowiązku, co oznacza, że pozostaje w bezczynności również w tej części wniosku.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik szpitala wniósł o jej oddalenie.
W zakresie pkt 1 wniosku wyjaśnił, że z udzielonej odpowiedzi wynika, że szpital nie zawierał umowy na sporządzenie dokumentu. W zakresie pkt 3 wniosku skonstatował, że skoro nie zawierał umowy, to jest oczywiste, że usługa nie była wykonywana i nie ma faktury/rachunku za wykonanie usługi. Wskazał, że Sprawozdanie Zarządu z działalności szpitala nie podlega badaniu przez biegłego rewidenta i szpital nie zleca takiej usługi. W zakresie pkt 4 dostrzegł, że skarżący błędnie odczytał treść przekazanej informacji. Szpital nie udzielił informacji o treści wskazanej przez skarżącego. W zakresie pkt 5 wniosku powtórzył dotychczasowe argumenty i stwierdził, że przedłużenie terminu było uzasadnione. W ocenie szpitala udzielona odpowiedź jest pełna i wyczerpująca.
W piśmie procesowym z 9 czerwca 2026 r. pełnomocnik szpitala podał, że
1 czerwca 2026 r. udzielił skarżącemu informacji w zakresie pkt 5 wniosku z 30 marca 2026 r. Załączył przekazane skarżącemu dokumenty wnosząc o umorzenie postępowania. Oświadczył, że odpis pisma został nadany przesyłką poleconą pełnomocnikowi skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności i czy organ pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu wniosku.
W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się informacji w trybie ustawy
z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902), dalej w skrócie: "u.d.i.p", która stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Należy wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych, a jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje
w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Te ostatnie przepisy określają prawną formę działania organów, przy czym mają zastosowanie w ściśle określonych sytuacjach. Mianowicie wynika z nich, że decyzja wydawana jest, gdy wystąpią przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej oraz gdy zaistnieją podstawy do umorzenia postępowania na podstawie art. 14 ust. 2 u.d.i.p. W pozostałych przypadkach załatwienie sprawy dostępu do informacji publicznej ma formę czynności materialno- technicznej - udostępnienia informacji lub pisma informacyjnego skierowanego do wnioskodawcy. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze stanowiskiem organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 127/15 i powołane tam orzecznictwo, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA").
Reasumując, w orzecznictwie przyjmuje się, że na gruncie u.d.i.p. może dojść do bezczynności organu, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej, oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji (por. wyrok WSA w Olsztynie z 12 maja 2022 r. sygn. akt II SAB/Ol 84/22, publ. CBOSA). Organ ma obowiązek udostępnienia informacji tylko, gdy jest w jej posiadaniu. Nie ma natomiast takiego obowiązku, jeśli wnioskowanej informacji nie posiada i to także wówczas, gdy powinien ją posiadać (por. np. wyroki NSA z: 23 września 2003 r., sygn. akt II SA 1852/03; 20 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2235/12; 14 września 2023 r., sygn. akt III OSK 1209/22, publ. w CBOSA). Aby jednak można było uznać, że podmiot informujący o nieposiadaniu wnioskowanej informacji publicznej w sposób należyty wywiązał się z obowiązków nałożonych przepisami u.d.i.p. i tym samym nie zachodzi jego bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej, powinien wyraźnie i stanowczo powiadomić wnioskodawcę o nieposiadaniu owej informacji. W tym celu powinien złożyć wobec wnioskodawcy jasne oświadczenie o nieposiadaniu informacji, a twierdzenie takie uwiarygodnić (por. wyrok NSA z 14 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 4072/21, CBOSA). Przedstawione informacje winny być na takim poziomie szczegółowości, który pozwoli sądowi dokonać oceny czy prawdopodobne jest, że podmiot zobowiązany rzeczywiście nie posiada żądanej informacji publicznej, mimo że powinien taką informację posiadać (por. wyroki NSA z 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 851/09; z 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 156/12, publ. w CBOSA).
W niniejszej sprawie nie było sporne, że szpital, do którego skarżący zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej dotyczącej realizowanych zadań publicznych i gospodarowania mieniem publicznym. Organ nie kwestionował zakresu wniosku. Na każde z pytań udzielił spójnej i logicznej odpowiedzi, a w zakresie pkt 5 uzasadnił wyznaczenie dodatkowego terminu w jakim udostępni wnioskowane dokumenty. Przypomnieć trzeba, że skarżący zarzucił organowi bezczynność w zakresie pkt 1, 3, 4 i 5 wniosku.
Treść udzielonej skarżącemu odpowiedzi prowadzi do wniosku, że co do pkt 1 wniosku organ udzielił adekwatnej odpowiedzi, gdyż skarżący domagał się umowy
z profesjonalną firmą, która sporządziła dokument p.n. "Diagnoza ekonomiczna i plan naprawczy szpitala". Z udzielonej odpowiedzi zaś jasno i jednoznacznie wynika, że takiej umowy nie zawierano, czyli nie było "umowy na sporządzenie diagnozy", taka usługa nie była wykonywana, a tym samym nie było płatności z tego tytułu i nie sporządzano dokumentów finansowych na ten temat. Organ informacyjnie wyjaśnił, że była zawierana umowa, ale o innej treści, dotycząca współudziału i doradztwa w zakresie opracowania diagnozy. Na podstawie tej informacji skarżący mógł wnioskować odrębnie o udostępnienie mu wskazanej przez organ istniejącej umowy. Skarżący tego jednak zaniechał. W konsekwencji nie można uznać, że skarżący wnioskował o udostępnienie mu umowy wskazanej przez organ, a tym samym bezpodstawnie zarzuca organowi brak jej udostępnienia. Wniosek dotyczył ściśle określonej umowy "o sporządzenie" diagnozy i planu naprawczego. Organ zaś wyjaśnił wiarygodnie, że taka umowa nie istnieje, bowiem zawarta została umowa o innej treści. Taka odpowiedź była wyczerpująca. W wyroku z 6 lutego 2026 r., sygn. akt III OSK 632/25, publ. w CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że prawo dostępu do informacji publicznej jest prawem politycznym obywatela, mającym na celu realizację jego konstytucyjnego uprawnienia do kontroli władz publicznych. Charakter tego uprawnienia powoduje, że to wnioskodawca jest gospodarzem postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, wyznaczając zakres swojego żądania, tj. jakie informacje i w jakiej formie chce otrzymać. Podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jest związany żądaniem wnioskodawcy. Oznacza to, że organ nie może dowolnie interpretować treści wniosku, czy domniemywać intencji wnioskodawcy, ale powinien kierować się literalnym brzmieniem wniosku. W wyroku z 20 października 2021 r., sygn. akt III OSK 1092/21, CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny również przekonywająco wyjaśnił, że właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. W rozpatrywanym przypadku więc w zakresie zapytania z pkt 1., odpowiedź organu należy uznać za pełną. Poza granicami tej sprawy pozostaje natomiast twierdzenie organu, że wskazana przez niego umowa nie stanowi informacji publicznej. Zawarcie tej uwagi w odpowiedzi nie może być wiążące w sprawie i nie podlega kontroli Sądu, gdyż skarżący o udostępnienie umowy dotyczącej współudziału i doradztwa w zakresie opracowania diagnozy ekonomicznej i planu naprawczego szpitala nie wnioskował. Dlatego niniejsze rozstrzygnięcie Sądu nie zamyka skarżącemu drogi do wnioskowania o udostępnienie wskazanej innej istniejącej umowy. Dopiero po skutecznym zawnioskowaniu w tym przedmiocie, a następnie w przypadku braku jej udostępnienia, po wniesieniu kolejnej skargi Sąd będzie mógł weryfikować prawidłowość stanowiska organu w tym względzie.
W ocenie Sądu organ udzielił skarżącemu także pełnej i spójnej odpowiedzi na pytanie nr 3 wniosku. Organ wskazał bowiem w sposób wyraźny, że nie zawierał umowy na badanie Sprawozdania Zarządu z działalności szpitala za rok obrotowy 2024 oraz 2023. Skarżący nie zakwestionował tej odpowiedzi, czyli dał wiarę podanej informacji. Niezrozumiała pozostaje więc wątpliwość skarżącego na temat istnienia rachunku/faktury za wykonanie usługi, która przecież, co jasno wynika z odpowiedzi organu, nie została zlecona, a tym samym nie miała miejsca. Dlatego logiczny
i oczywisty pozostaje wniosek, że brak jest dokumentów finansowych na ten temat
Zasadnie też dostrzegł organ, że w odpowiedzi z pkt 4. wskazał, że nie zawierał umowy na badanie Sprawozdania Zarządu z działalności szpitala za lata obrotowe 2025 i 2026. Skarżący zaś sprzecznie podał, że organ wskazał na zawarcie umowy (choć stwierdzenia takiego brak) i zarzuca brak udostępnienia umów i dokumentacji związanej z wyborem wykonawcy. Skoro organ oświadczył, że nie zawierał umowy, to oczywiste pozostaje, że nie dysponuje taką umową. Organ wyjaśnił również, że Sprawozdania Zarządu spółki nie podlegają badaniu biegłego rewidenta, co jeszcze bardziej uwiarygadnia odpowiedź organu, czego skarżący nie podważył.
Nie można nadto podzielić stanowiska skarżącego co do braku skuteczności przedłużenia przez organ terminu udzielenia odpowiedzi na pytanie pkt 5. wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Przepis ten stawia trzy warunki: po pierwsze organ musi powiadomić wnioskodawcę o przedłużeniu terminu w ciągu 14 dni od złożenia wniosku (warunek spełniony); po drugie organ może przedłużyć termin maksymalnie do 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku (warunek spełniony); po trzecie organ musi podać przyczyny opóźnienia, które uzasadniają wskazane przesunięcie (warunek spełniony). W ocenie Sądu podane przez organ okoliczności uzasadniały zwłokę. Organ wyjaśnił skutecznie, że musi zebrać dokumenty z okresu 15 miesięcy dotyczące działalności trzech organów spółki i dokonać ich analizy. Skarżący domagał się bowiem wszelkiej korespondencji prowadzonej między organami spółki oraz zarządem powiatu za lata 2025-2026. Jest to szeroki zakres wniosku i niewątpliwie wymagał wygospodarowania czasu na odnalezienie żądanych dokumentów i ich przeanalizowanie przy realizacji podstawowych obowiązków organu, do których należy organizacja i świadczenie usług zdrowotnych. Z urzędu też wiadomym pozostaje Sądowi, na co zasadnie zwrócił uwagę organ wskazując przyczyny zwłoki, że skarżący składał organowi liczne i rozbudowane wnioski o dostęp do informacji publicznej, które znacznie angażowały organ, kosztem realizacji innych ustawowych obowiązków. Powyższe przekonuje, że organ spełnił warunki z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., w tym należycie usprawiedliwił przesunięcie terminu, co czyni skargę na bezczynność, wniesioną przed upływem wyznaczonego terminu, bezzasadną. Sygnalizowana przez organ realizacja pkt 5 wniosku w dniu 1 czerwca 2026 r. pozostaje bez wpływu dla rozstrzygnięcia niniejszej skargi. Istotne jest bowiem ustalenie, że w dacie wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności. Jeżeli w momencie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, to skarga nie może zostać uwzględniona.
Z podanych powyżej przyczyn Sąd oddalił skargę jako niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a.