II SAB/Lu 151/26

II SAB/Lu 151/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-07-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-06-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Wójta Gminy w sprawie rozpatrzenia wniosku o zmianę przeznaczenia działki postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 18 maja 2026 r. P. P. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w zakresie nierozpatrzenia wniosku z 16 kwietnia 2026 r. dotyczącego zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenia działki nr [...] na teren U/P.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że 16 kwietnia 2026 r. złożył wniosek o zmianę przeznaczenia działki nr [...] na U/P. Do dnia sporządzenia skargi tj. 18 maja 2026 r. organ nie rozpatrzył wniosku.
W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ze względu na brak kognicji sądu, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ wskazał, że strona została poinformowana o prowadzonych przez organ czynnościach nad planem ogólnym gminy K. oraz że działka stanowiąca własność strony została w tym planie w znaczącej części przeznaczona pod strefę usługową, a w pozostałej części pod strefę z zabudową mieszkaniową jednorodzinną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że jest niedopuszczalna.
Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo
o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z 2024 r. poz. 1267; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu są określone
w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Ponadto ustawodawca przewidział również możliwość zaskarżenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).
Skarga na bezczynność jest zatem dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżącego działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego.
W rozpoznawanej sprawie skarga ma za przedmiot bezczynność Wójta (zdaniem skarżącego) w sprawie rozpatrzenia wniosku dotyczącego zmiany przeznaczenia działki. Powyższe wiąże się z uchwaleniem zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym; Dz. U. z 2026 r., poz. 538; dalej jako: u.p.z.p.), a zatem aktem normatywnym, a nie indywidualnym aktem administracyjnym. Procedura planistyczna nie jest postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej konkretnego podmiotu w drodze decyzji administracyjnej. Bezczynność Wójta - jak twierdzi skarżący - w zakresie wniosku dotyczącego zmiany przeznaczenia działki nie mieści się w zakresie ani art. 3 § 2 pkt 8, ani pkt 9 p.p.s.a.
Podstawa do zaskarżenia bezczynności czy też przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika z żadnego przepisu szczególnego. Takiej podstawy nie tworzy w szczególności art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.; dalej jako: u.s.g.), umożliwiający wniesienie skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Co do zasady żaden przepis prawa nie nakłada na gminę obowiązku uchwalenia albo zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (z wyjątkiem przypadków wskazanych w przepisach odrębnych, do których odsyła art. 14 ust. 7 u.p.z.p.; żaden z tych przypadków nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie). Nie ma więc żadnej podstawy do twierdzenia, że w rozpoznawanej sprawie organy gminy nie wykonują czynności nakazanej prawem. Nie ma też żadnych przepisów prawa określających termin uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ani nawet wskazujących terminy realizacji poszczególnych etapów w procedurze planistycznej (co zauważa organ w odpowiedzi na skargę).
Konkludując, skarga w przedmiocie niemieszczącym się w zakresie kognicji sądu administracyjnego podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.