II SAB/Kr 88/26

II SAB/Kr 88/26 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-06-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Joanna Tuszyńska /przewodniczący/
Małgorzata Łoboz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 49b par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2026 poz 3
art. 147 ust. 2
Ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. w K. na bezczynność Prezydenta Miasta Tarnowa w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie odpisu decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego oddala skargę.
Uzasadnienie
II SAB/Kr 88/26
UZASADNIENIE
Decyzją nr 5/C/2026 z 16 stycznia 2026 r., znak: WAP.6733.8.15.2025, Prezydent Miasta Tarnowa (dalej: "organ") ustalił P. sp. z o.o. w W. lokalizację inwestycji celu publicznego na budowę stacji bazowej o nominale [...] wraz z instalacją elektroenergetyczną oraz kanalizacją kablową na działce nr [...] obręb [...] w T. w rejonie ul. [...].
W postępowaniu tym na prawach strony uczestniczyło P. w K. (dalej: "skarżący") na podstawie postanowienia organu z 20 listopada 2025 r. (art. 31 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: "kpa").
16 stycznia 2026 r. skarżący przez ePUAP wniósł o udostępnienie odpisu decyzji na podstawie art. 49b § 1 kpa.
23 stycznia 2026 r. organ poinformował skarżącego, że wniosek przez ePUAP jest nieskuteczny i dlatego nie może zostać załatwiony. Skoro bowiem zgodnie z art. 147 ust. 2 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (dalej: "ude"): "doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta w ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego elektroniczną skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnianej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 31 grudnia 2025 r.", to od 1 stycznia 2026 r. doręczenie korespondencji do podmiotu publicznego przez ePUAP jest nieskuteczne.
9 lutego 2026 r. skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie do udostępnienia odpisu decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 49b § 1, art. 14 § 1a i art. 39 § 1 kpa w zw. z art. 147 ust. 2 ude przez przyjęcie, że nie można już składać żadnych pism przez ePUAP. Jego zdaniem z art. 147 ust. 2 ude nie można wywieść braku możliwości składania pism przez ePUAP (argument z porównania z art. 63 § 1 zd. 3 kpa). Skarżący zwrócił uwagę na wadliwe działanie e-Doręczeń, tj. brak możliwości podpisywania pism podpisem kwalifikowanym, konieczność zmiany spacji na myślniki w nazwach plików oraz ograniczenie pojemności względem ePUAP. Skarżący podkreślił, że odebrano mu prawo do zapoznania się z treścią rozstrzygnięcia, a nadto, że z taką wykładnią nie spotkał się w żadnym innym organie administracji publicznej (np. Wojewoda Małopolski jedynie zalecił korzystanie z e-Doręczeń, nie wykluczając całkowicie e-PUAP).
13 lutego 2026 r. organ w reakcji na wniosek skarżącego z 11 lutego 2026 r. udostępnił odpis decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł albo o odrzucenie skargi (bo udostępnienie odpisu decyzji w trybie art. 49b kpa nie mieści się w art. 3 § 2 pkt 8 lub pkt 9 ppsa), albo o umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania do udostępnienia odpisu decyzji połączone ze stwierdzeniem, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (bo udostępnienie nastąpiło, zaś stan prawny jest niejednoznaczny, ponieważ art. 147 ust. 2 ude jest niespójny z art. 63 § 1 kpa).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodne z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Dokonując kontroli legalności wskazanego postępowania w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych ustaw sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Jeszcze raz przypomnieć należy sekwencję wydarzeń w sprawie.
W dniu 16 stycznia 2026r. Prezydent Miasta Tarnowa wydał decyzję nr 5/C/2026 znak WAP.6733.8.15.25 o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej P. sp.z o.o.P. , zawiadamiając na stronie Urzędu Miasta Tarnowa o jej wydaniu.
17 stycznia 2026r., czyli w następnym dniu, skarżący złożył wniosek o udostępnienie odpisu decyzji w trybie art. 49b § 1 k.p.a. za pomocą skrzynki ePUAP.
Pismem z dnia 23 stycznia 2026r. poinformowano skarżące Stowarzyszenie, że wniosek nie może zostać załatwiony, ze względu na art. 147 ust. 2 ustawy z dnia 18.11.2020r. o doręczeniach elektronicznych, w świetle którego doręczenie korespondencji do podmiotu publicznego na skrzynkę podawczą ePUAP po 31.12.2025r. jest nieskuteczne.
23 stycznia 2026r. skarżący przesłał ponaglenie do SKO w Tarnowie na bezczynność Prezydenta Miasta Tarnowa, a w dniu 9 lutego 2026r. złożono skargę na bezczynność.
W dniu 11 lutego 2026r. na dziennik podawczy Urzędu Miasta Tarnowa wpłynął pisemny wniosek Stowarzyszenia o udostępnienie decyzji na podany w piśmie adres dla doręczeń elektronicznych.
W dniu 13 lutego 2026r. organ udostępnił skarżącemu odpis decyzji poprzez doręczenie elektroniczne.
Mając na uwadze powyższe, należało odpowiedzieć na dwa pytania:
1/ czy skarga do WSA w tej sprawie jest dopuszczalna;
2/ jeśli tak, to czy jest merytorycznie uzasadniona ( wpływ skargi miał miejsce przed załatwieniem wniosku skarżącego).
Ad. 1
Jeśli chodzi o treść art.49b § 1 k.p.a., to brzmi on następująco:
Art. 49b.
§ 1. W przypadku zawiadomienia strony zgodnie z art. 49 § 1 lub art. 49a o decyzji lub postanowieniu, które podlega zaskarżeniu, na wniosek strony, organ, który wydał decyzję lub postanowienie, niezwłocznie, nie później niż w terminie trzech dni od dnia otrzymania wniosku, udostępnia stronie odpis decyzji lub postanowienia w sposób i formie określonych we wniosku, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje organ, nie umożliwiają udostępnienia w taki sposób lub takiej formie.
§ 2. Jeżeli decyzja lub postanowienie, o których mowa w § 1, nie mogą być udostępnione stronie w sposób lub formie określonych we wniosku, organ powiadamia o tym stronę i wskazuje, w jaki sposób lub jakiej formie odpis decyzji lub postanowienia może być niezwłocznie udostępniony.
W sprawie chodziło więc o udostępnienie decyzji stronie w trybie powyższego przepisu. Na pytanie, czy na odmowę w zakresie tej czynności służy skarga do sądu administracyjnego, odpowiada ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 t.j.):
art. 3 § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
(...) pkt 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
(...) pkt 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W ocenie Sądu udostępnienie decyzji w powyższych warunkach to inna niż określona w pkt 1-3 czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ( art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a). Wobec tego brak udostępnienia decyzji mimo wniosku może być zakwalifikowany jako bezczynność z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Podobne stanowisko wyrazili Chróścielewski Wojciech (red.), Krawczyk Agnieszka (red.) w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 49b, Opublikowano: WKP 2025, publ. Lex/el.: “Brak udostępnienia, mimo wniosku strony, należy kwalifikować jako bezczynność organu, podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.".
W podsumowaniu stwierdzić należy, że wniosek organu o odrzucenie skargi był bezzasadny.
Ad.2.
Jak wynika z cytowanego pisma organu z 23 stycznia 2026r, podstawą nieudostępnienia decyzji na wniosek z 17 stycznia 2026r., przekazany na skrzynkę ePUAP organu, był przepis art. 147 ust. 2 z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U.2026.3 t.j.),. Przepis ten brzmi następująco:
" Doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta w ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego elektroniczną skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnianej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 31 grudnia 2025 r.".
Jak z niego wynika, po dniu 31 grudnia 2025r. doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta w ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego elektroniczną skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnianej w ePUAP, nie jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego. Albowiem doręczenie korespondencji po tym dniu odbywa się na zasadach wykorzystywania kwalifikowanej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do wymiany korespondencji z podmiotami publicznymi, zgodnie z cytowaną ustawą.
Oznacza to zawężenie działania art. 63 § 1 k.p.a., który brzmi następująco:
Art. 63. § 1. Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania.
Podobne stanowisko wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 maja 2026 r.II SA/Gl 512/26, publ. Lex/el. oceniając trafność pozostawienia bez rozpoznania odwołania wniesionego w dniu 4 lutego 2026r. za pośrednictwem ePUAP – wskazał: "Zgodnie z treścią przepisu art. 63 § 1 k.p.a. obowiązującym w dacie nadania odwołania, które nastąpiło w dniu 4 lutego 2026 r., podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 147 ust. 2 ustawy o doręczeniach elektronicznych, doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnionej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 31 grudnia 2025 r. Powyższe oznacza, że po tej dacie ePUAP przestał być równorzędnym kanałem ogólnej korespondencji, a obieg korespondencji elektronicznej dokonywany jest przez system e-Doręczeń".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 kwietnia 2026 r. IV SAB/Wr 32/26, publ. Lex/el. także wskazał na zmianę sposobu wnoszenia pism do organów drogą elektroniczną po dniu 31.12.2026r. (jakkolwiek Sąd ten wskazał, że nie dotyczy to skargi do sądu administracyjnego wnoszonej za pośrednictwem organów, albowiem w tym wypadku to nie organ jest właściwym adresatem tego pisma; jest tylko pośrednikiem, a przepisy dotyczące sposobu doręczenia pism do organów administracji publicznej oraz do sądu administracyjnego nie są kompatybilne). Niemniej w odniesieniu do pism adresowanych do organów zmiana ta w przedmiotowym wyroku została odnotowana następująco: "(...) istotnie, od 1 stycznia 2026 r. na mocy przepisów ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3, dalej: "u.d.e.") zostały wdrożone e-doręczenia, które w istotny sposób zmieniły sposób wnoszenia pism do organów drogą elektroniczną. Zgodnie z przepisem art. 147 ust. 2 u.d.e. doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta w ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego elektroniczną skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnianej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 31 grudnia 2025 r. Z ww. przepisu przejściowego wprost wynika, że od 1 stycznia 2026 r. zmienił się sposób komunikacji z organami administracyjnymi". Podobnie wskazano w Postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 czerwca 2026 r. I SA/Łd 258/26 publ. Lex/el. "Natomiast w myśl art. 147 ust. 2 ustawy o doręczeniach elektronicznych, doręczenie korespondencji nadanej przez osobę fizyczną lub podmiot niebędący podmiotem publicznym, będące użytkownikami konta ePUAP, do podmiotu publicznego posiadającego skrzynkę podawczą w ePUAP, w ramach usługi udostępnionej w ePUAP, jest równoważne w skutkach prawnych z doręczeniem przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego do dnia 31 grudnia 2025 r. Powyższe oznacza, że po tej dacie ePUAP przestał być równorzędnym kanałem ogólnej korespondencji, a obieg korespondencji elektronicznej dokonywany jest przez system e-Doręczeń".
Powracając na grunt kontrolowanego stanu faktycznego, w ocenie Sądu, nie ma podstaw prawnych, aby podanie strony skarżącej z dnia 17 stycznia 2026r. winno formalnie być pozostawione bez rozpoznania (art. 63 § 1 k.p.a.). Zamiast tego poinformowano stronę o nieskuteczności wniesionego podania, w konsekwencji czego nastąpił identyczny skutek ( faktyczne pozostawienie bez rozpoznania).
Stąd zdaniem Sądu nie można postawić organowi zarzutu bezczynności, skoro: 1/ powziąwszy konkluzję o bezskuteczności wniesienia wniosku działał w oparciu o przepisy prawa ( art. 147 ust 2 ustawy o doręczeniach elektronicznych), 2/ powiadomił stronę o swoim stanowisku względem wniosku, co w praktyce oznaczało powiadomienie o niemożności jego rozpatrzenia.
Z tego względu, skoro skarga jest nieuzasadniona, na zas. art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.