II SAB/Kr 426/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi firmy A na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wykazu delegacji, szkoleń i wyjazdów służbowych osób pełniących funkcje publiczne. Wojewoda odmówił udostępnienia informacji, twierdząc, że nie ma ona charakteru informacji publicznej i zmierza do naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał jednak, że żądane informacje, dotyczące działalności organu i osób pełniących funkcje publiczne, stanowią informację publiczną. Sąd stwierdził, że Wojewoda dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku, co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym, sąd zobowiązał Wojewodę do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie 14 dni, stwierdził bezczynność organu oraz rażące naruszenie prawa, a także wymierzył Wojewodzie grzywnę w kwocie 500 zł. Oddalono wniosek o przyznanie sumy pieniężnej na rzecz strony skarżącej, a zasądzono zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowanie stanowiska, że informacje o delegacjach i wyjazdach służbowych osób pełniących funkcje publiczne są informacją publiczną, a błędna kwalifikacja przez organ i brak wydania decyzji stanowi bezczynność z rażącym naruszeniem prawa.
Sprawa dotyczy konkretnego przypadku i rodzaju informacji, ale zasady dotyczące bezczynności i charakteru informacji publicznej są uniwersalne.
Zagadnienia prawne (3)
Czy odmowa udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wykazu delegacji i wyjazdów służbowych osób pełniących funkcje publiczne jest zasadna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, żądane informacje stanowią informację publiczną, a organ dopuścił się bezczynności w ich udostępnieniu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że informacje o delegacjach i wyjazdach służbowych osób pełniących funkcje publiczne mają charakter informacji publicznej, a organ nie może odmówić ich udostępnienia powołując się na prywatność lub cel wniosku, chyba że zachodzą szczególne ograniczenia wynikające z ustawy. Odmowa udostępnienia lub stwierdzenie braku charakteru informacji publicznej powinno nastąpić w formie decyzji, a nie pisma informacyjnego.
Czy bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, bezczynność Wojewody w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że Wojewoda, jako organ o dużym stopniu świadomości prawnej i doświadczeniu, nie mógł zwolnić się z zarzutu bezczynności, błędnie kwalifikując żądane informacje jako niepubliczne. Taka błędna wykładnia prawa i brak wydania decyzji stanowi rażące naruszenie prawa.
Czy w przypadku bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej należy się stronie skarżącej suma pieniężna?
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o przyznanie sumy pieniężnej został oddalony z powodu braku wykazania przez stronę skarżącą konkretnych okoliczności wskazujących na poniesioną szkodę.
Uzasadnienie
Suma pieniężna ma charakter głównie kompensacyjny. Strona skarżąca nie wykazała w skardze konkretnych okoliczności wskazujących na szkodę spowodowaną nieudzieleniem informacji, co jest warunkiem jej przyznania.
Przepisy (10)
Główne
u.d.i.p. art. 1 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych.
u.d.i.p. art. 4 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Organy władzy publicznej są obowiązane do udostępniania informacji publicznej.
u.d.i.p. art. 13 § ust. 1 i 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni. W przypadku opóźnienia, organ powiadamia o powodach i nowym terminie.
u.d.i.p. art. 16 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Odmowa udostępnienia informacji publicznej lub umorzenie postępowania następuje w drodze decyzji.
p.p.s.a. art. 149 § § 1 pkt 1, 3 i § 1a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności, stwierdza bezczynność i jej rażące naruszenie prawa.
Pomocnicze
u.d.i.p. art. 2 § ust. 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność lub tajemnicę przedsiębiorcy, ale nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne w związku z pełnieniem tych funkcji.
u.d.i.p. art. 5 § ust. 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Ograniczenie prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne.
p.p.s.a. art. 149 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny lub przyznaniu sumy pieniężnej.
Konstytucja RP art. 61 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne.
k.p.a. art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy k.p.a. nie mają zastosowania do skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, poza wyjątkami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądane informacje o delegacjach i wyjazdach służbowych osób pełniących funkcje publiczne stanowią informację publiczną. • Organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku. • Bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Odrzucone argumenty
Żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. • Wniosek zmierza do naruszenia prawa i jest sprzeczny z celem instytucji prawa do informacji publicznej. • Wniosek ma na celu zdyskredytowanie osób. • Wniosek stanowi nadużycie prawa i jest niezgodny z etyką zawodową.
Godne uwagi sformułowania
żądane informacje nie posiadają przymiotu informacji publicznej • żądane informacje zmierzają do oczywistego naruszenia prawa • bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa • nie budzi wątpliwości, iż wniesienie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej • informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych • nie można wydać rozstrzygnięcia na podstawie art. 16 u.d.i.p., a wnioskodawca powinien być jedynie powiadomiony o powodach nieudostępnienia informacji, bez wydawania decyzji.
Skład orzekający
Agnieszka Nawara-Dubiel
przewodniczący
Małgorzata Łoboz
członek
Iwona Niżnik-Dobosz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska, że informacje o delegacjach i wyjazdach służbowych osób pełniących funkcje publiczne są informacją publiczną, a błędna kwalifikacja przez organ i brak wydania decyzji stanowi bezczynność z rażącym naruszeniem prawa."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego przypadku i rodzaju informacji, ale zasady dotyczące bezczynności i charakteru informacji publicznej są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak organy administracji publicznej mogą próbować ukrywać informacje dotyczące wydatków publicznych i aktywności osób pełniących funkcje publiczne, a także jak sądy administracyjne egzekwują prawo do informacji publicznej.
“Czy wyjazdy służbowe urzędników to tajemnica? Sąd administracyjny przypomina o prawie do informacji publicznej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.