II SAB/Kr 423/14

II SAB/Kr 423/14 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2015-03-31
Data wpływu
2014-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
uchylono postanowienie WSA stanowiące pkt III
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 195, art. 200, art. 205
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
sygn. akt II SAB/Kr 423/14 Kraków, dnia 31 marca 2015r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. uchylić własne postanowienie, stanowiące punkt III. wyroku z dnia 30 stycznia 2015r., sygn. akt II SAB/Kr 423/14; II. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz skarżącego P. K. kwotę 357 zł. (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
sygn. akt II SAB/Kr 423/14 Kraków, dnia 31 marca 2015r.
UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 30 stycznia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zobowiązał Wójta Gminy do wydania w terminie 14-stu dni aktu administracyjnego lub dokonania czynności w sprawie z wniosku skarżącego P. K. z dnia 28 lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej – pkt I., stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa – pkt II., oraz w punkcie III. - zasądził od Wójta Gminy na rzecz skarżącego P. K. kwotę 257 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania.
P. K. złożył w terminie zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie III. wyroku wskazując, że zasądzona kwota nie obejmuje wpisu sądowego w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest w całości zasadne i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zażalenie jest zatem środkiem zaskarżenia względnie dewolutywnym, a sąd pierwszej instancji, który wydał zaskarżone postanowienie, w ramach autokontroli, może uchylić własne postanowienie oraz wydać nowe rozstrzygnięcie co do istoty sprawy.
Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W niniejszej sprawie pobrano od skarżącego wpis stały w kwocie 100 zł., a także opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tej sprawie wynosiła 240 zł. Łącznie zatem prawidłowo obliczone koszty niezbędne do dochodzenia praw skarżącego winny wynosić 357 zł.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z 195 § 2 p.p.s.a.