II SAB/Kr 140/26Bezczynność policji udostępnienie informacji publicznej 35
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący Ł. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej interwencji policyjnej z dnia 15 listopada 2025 r. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym niezastosowanie art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 poprzez nieudostępnienie informacji w ustawowym terminie oraz błędne zastosowanie art. 2 ust. 1 u.d.i.p., polegające na przyjęciu, że informacja ta podlega udostępnieniu wyłącznie sądom i prokuraturze. Sąd, rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym, uznał, że Policja jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, a żądana informacja o interwencji policyjnej stanowi informację publiczną. Sąd nie podzielił stanowiska organu, że informacja ta nie miała waloru informacji publicznej z racji odnoszenia się do interesu indywidualnego wnioskodawcy. Stwierdzono, że cel prywatny wnioskodawcy nie stanowi przesłanki ograniczającej dostęp do informacji publicznej. Wobec faktu, że organ nie udostępnił informacji ani nie wydał decyzji odmownej w ustawowym terminie, Sąd zobowiązał Komendanta Powiatowego Policji do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku w terminie 14 dni. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ udzielił pisemnej odpowiedzi na wniosek i zajął stanowisko merytoryczne, choć błędne prawnie. Zasądzono od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie, że informacje dotyczące interwencji policyjnych są informacją publiczną i że cel prywatny wnioskodawcy nie stanowi przeszkody w ich uzyskaniu. Ugruntowanie stanowiska w zakresie oceny bezczynności organu.
Sprawa dotyczy konkretnego typu informacji (wynik interwencji policyjnej) i specyfiki bezczynności organu. Interpretacja przepisów o dostępie do informacji publicznej jest standardowa.
Zagadnienia prawne (3)
Czy bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wynikająca z błędnej oceny prawnej charakteru żądanej informacji, stanowi podstawę do zobowiązania organu do jej udostępnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, nawet jeśli wynika z błędnej oceny prawnej, stanowi podstawę do zobowiązania organu do jej udostępnienia lub wydania decyzji odmownej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że żądana informacja o interwencji policyjnej jest informacją publiczną. Organ, nie udostępniając jej ani nie wydając decyzji odmownej w ustawowym terminie, dopuścił się bezczynności. Sąd zobowiązał organ do działania, podkreślając, że cel prywatny wnioskodawcy nie ogranicza prawa do informacji publicznej.
Czy żądanie udostępnienia informacji o interwencji policyjnej, zainicjowanej przez samego wnioskodawcę, może być uznane za informację publiczną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, żądanie udostępnienia informacji o interwencji policyjnej, nawet jeśli dotyczy sprawy zainicjowanej przez wnioskodawcę, stanowi informację publiczną, ponieważ odnosi się do działalności organu władzy publicznej.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że informacja o działaniach funkcjonariuszy Policji wykonujących zadania publiczne stanowi informację o sprawach publicznych. Nie ma znaczenia, że wnioskodawca sam zgłosił interwencję, gdyż prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, a cel wniosku nie może ograniczać tego prawa.
Czy bezczynność organu, wynikająca z błędnej oceny prawnej, może być uznana za rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, bezczynność organu wynikająca z błędnej oceny prawnej, przy jednoczesnym udzieleniu odpowiedzi na wniosek i zajęciu stanowiska merytorycznego, nie jest uznawana za rażące naruszenie prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ nie działał z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ udzielił pisemnej odpowiedzi na wniosek i przedstawił swoje stanowisko, mimo że było ono błędne prawnie. Rażące naruszenie prawa zachodzi w sytuacjach kwalifikowanych, świadczących o całkowitym zignorowaniu obowiązków przez organ.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (23)
Główne
u.d.i.p. art. 1 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 2 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 4 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 6 § ust. 1 pkt 3 lit. d
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 6 § ust. 1 pkt 4 lit. a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 6 § ust. 1 pkt 4 lit. b
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 13 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 13 § ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 119 § pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § § 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.P. art. 1 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o.P. art. 1 § ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o.P. art. 1 § ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o.P. art. 1 § ust. 2 pkt 4
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Pomocnicze
u.d.i.p. art. 2 § ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 3 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
p.p.s.a. art. 122
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 8 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądana informacja o interwencji policyjnej stanowi informację publiczną. • Cel prywatny wnioskodawcy nie ogranicza prawa do informacji publicznej. • Organ dopuścił się bezczynności, nie udostępniając informacji ani nie wydając decyzji odmownej w ustawowym terminie.
Odrzucone argumenty
Organ argumentował, że żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej, ponieważ dotyczy interesu indywidualnego wnioskodawcy i może być udostępniona tylko sądom lub prokuraturze.
Godne uwagi sformułowania
Prawo do informacji przysługuje każdemu. • Informacja o wyniku interwencji Policji, gdyby mogła być udostępniona jedynie sądom bądź prokuraturom, nie byłaby już informacją publiczną. • Dana informacja albo jest informacją publiczną, albo takiej cechy nie posiada niezależnie od celu wnioskowania lub sposobu jej następnego wykorzystania. • Nie ma znaczenia prawnego cel, dla którego złożono wniosek o udostępnienie informacji publicznej. • Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. • Rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 149 § 1a p.p.s.a., zachodzi wyłącznie w sytuacjach kwalifikowanych gdy świadczy o całkowitym zignorowaniu przez organ podstawowych obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skład orzekający
Jacek Bursa
sprawozdawca
Mirosław Bator
członek
Paweł Darmoń
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że informacje dotyczące interwencji policyjnych są informacją publiczną i że cel prywatny wnioskodawcy nie stanowi przeszkody w ich uzyskaniu. Ugruntowanie stanowiska w zakresie oceny bezczynności organu."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego typu informacji (wynik interwencji policyjnej) i specyfiki bezczynności organu. Interpretacja przepisów o dostępie do informacji publicznej jest standardowa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego prawa do informacji publicznej i pokazuje, jak organy mogą błędnie interpretować przepisy, co prowadzi do sporów sądowych. Jest to przykład praktycznego zastosowania przepisów o dostępie do informacji.
“Czy policja może ukrywać informacje o interwencjach? Sąd wyjaśnia prawo do informacji publicznej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.