Pełny tekst orzeczenia

II SAB/Go 31/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SAB/Go 31/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Adam Jutrzenka-Trzebiatowski /sprawozdawca/
Grażyna Staniszewska /przewodniczący/
Jarosław Piątek
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 50 § 1, art. 58 § 1 pkt 6, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 2 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w sprawie ze skargi R. K. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącemu R. K. kwotę [...] ([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2024 r. Fundacja R. z siedzibą w [...] wystąpiła do Burmistrza Miasta [...] o udostępnienie informacji związanych z kontrolą przeprowadzaną w Muzeum [...] w [...].
Pismem z dnia [...] lutego 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnegow Gorzowie Wlkp. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] złożył R. K.
w związku z brakiem – w jego ocenie - odpowiedzi na pkt 3, 6 i 7 powyższego wniosku.
Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że udzielił pełnej odpowiedzi jaką dysponował w dniu złożenia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności, przy czym niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i z przyczyn podmiotowych. Przyczyny przedmiotowe sprowadzają się do braku właściwości sądu administracyjnego w określonej kategorii spraw. Natomiast przyczyny podmiotowe mają miejsce wówczas, gdy skarga została wniesiona przez podmiot, który nie jest legitymowany do wniesienia danego rodzaju skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 14 lipca 2011 r., I FSK 1100/10).
W rozpatrywanej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej
z dnia [...] grudnia 2024 r. skierowany do BurmistrzaMiasta [...] był wnioskiem złożonym przez Fundację R. w [...]. Z końcowej treści wniosku wynika bowiem jednoznacznie, że R. K. złożył go jako Prezes Zarządu tej Fundacji, wskazując dokładny adres tego podmiotu oraz numer KRS, NIP i REGON. Z wpisów zawartych w Rejestrze Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji oraz Samodzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej (nr KRS[...]) wynika, że R. K. jest ujawniony jako jedyny członek zarządu - Prezes wspomnianej Fundacji upoważniony do składania w jej imieniu jednoosobowo oświadczeń woli, z którymi nie jest związane zaciąganie zobowiązań majątkowych powyżej 5000 zł. Natomiast skargę na bezczynność R. K. złożył jako osoba fizyczna. Wynika to wprost z określenia go jako skarżącego w części wstępnej skargi wraz podaniem jego numeru PESEL i wskazaniem, że działa w imieniu własnym. Jednocześnie treść omawianego pisma procesowego nie zawiera żadnego wskazania, z którego wynikałoby, iż działa jako osoba reprezentującą Fundację R. z siedzibą w [...].
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej u.d.i.p.)każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Ponadto z treści art. 21 u.d.i.p. wynika, iż sprawy dotyczące dostępu do informacji publicznej zostały poddane kontroli sądu administracyjnego.
Z kolei stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - określanej dalej jako p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Pojęcie interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. sprowadza się do istnienia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Brak wskazania w u.d.i.p. jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku
o udostępnienie informacji publicznej nie oznacza, że uprawnionym do wniesienia skargi na bezczynność organu, jest inny podmiot niż ten, który z nim wystąpił.Skoro bowiem obowiązek udostępnienia informacji publicznej powstaje w związku z wnioskiem konkretnego podmiotu (wnioskodawcy) to tylko temu podmiotowi przysługuje status strony postępowania i ten właśnie podmiot ma prawo do kwestionowania działań organu przez wniesienie skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2022 r., III OSK 1398/21, postanowienie WSA we Wrocławiu z 30 stycznia 2025 r.,
IV SAB/Wr 1249/24, postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 29 maja 2024 r., II SAB/Go 44/24).
W sytuacji, gdy skarżący w treści skargi wprost wskazał, iż wnosi ją w imieniu własnym, uznać należy, iż nie miał on w sposób oczywisty interesu prawnego
w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. do jej wniesienia. Skoro bowiem wniosek o udostępnienie informacji publicznej pochodził od Fundacji E. to właśnie temu podmiotowi przysługiwał interes prawny do zakwestionowania przed sądem administracyjnym ewentualnej bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania tego wniosku. Fundacja ta, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (tekst jedn. Dz.U.
z 2023 r., poz. 166), uzyskała osobowość prawną z chwilą wpisania jej do Krajowego Rejestru Sądowego.Osoba prawna działa wprawdzieprzez osoby fizyczne pełniące funkcje organów uprawnionych do jej reprezentowania w sferze zewnętrznej, jednak jak już wyżej wspomniano, okoliczność taka nie wynika z treści wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
W świetle powyższych okoliczności skarga okazała się niedopuszczalna
z przyczyny podmiotowej, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Zawarte w pkt 2 sentencji rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.