II SAB/GL 185/25

II SAB/Gl 185/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-01-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Artur Żurawik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y.K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odwołania w kwestii świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 października 2025 r. Y.K. wniosła za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie jej odwołania od decyzji dotyczącej świadczenia wychowawczego.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła z ponagleniem.
Uznanym za skutecznie doręczone z dniem 9 grudnia 2025 r. wezwaniem sądowym skarżąca została zobowiązana do wykazania w terminie 7 dni, że wniosła ponaglenie. Mimo upływu terminu wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.- dalej w skrócie p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W zakresie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, powołane przepisy uzupełnia art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowiąc, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Przywołane regulacje kreują obowiązek wyczerpania środka zaskarżenia przewidzianego w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.), który służył skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.) i przewidują ponaglenie, jako właściwy środek zaskarżenia poprzedzający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 52 § 2 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Skarżąca składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Wynika to jednoznacznie z odpowiedzi na skargę oraz z akt administracyjnych sprawy.
Niedochowanie wymogu z art. 52 § 2 p.p.s.a. obligowało zatem Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.