Pełny tekst orzeczenia

II SAB/Gl 10/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SAB/Gl 10/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-02-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Nowak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. i K. L. (L.) na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w sprawie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 grudnia 2025 r. P. L. i K. L. (dalej łącznie jako: "skarżący") wnieśli do tut. Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w sprawie dotyczącej warunków zabudowy terenu.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 stycznia 2026 r. wezwano skarżących do wykazania, czy przed złożeniem skargi bezczynność wnieśli oni ponaglenie w rozumieniu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), dalej powoływanej jako: "k.p.a.".
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 27 stycznia 2026 r. wskazali, że w dniu 25 listopada 2025 r. złożyli ponaglenie skierowane do Burmistrza, jako organu wyższego stopnia nad pracownikami wydziału merytorycznego, w którym wskazali na ewidentną bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadku bezczynności lub przewlekłości organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).
W rozpatrywanej sprawie w ocenie Sądu skarżący nie poprzedzili złożenia skargi na bezczynność organu ponagleniem w rozumieniu z art. 37 k.p.a. Wbrew twierdzeniom skarżących nie można uznać za ponaglenie ich pisma z dnia 25 listopada 2025 r. Pismo to w swej istocie stanowiło wniosek o udzielenie informacji o aktualnym stanie postępowania, o czym świadczy w szczególności treść sformułowanych w tym piśmie pięciu wniosków, dotyczący stanu postępowania, planowanego terminu jego zakończenia, podania osoby odpowiedzialnej za prowadzenie sprawy oraz zapytanie, czy organ przewiduje kolejne zawieszenie postępowania, a jeśli tak, to na jakiej podstawie. Dodatkowo, pismo to zostało skierowane do Burmistrza, jako organu I instancji, a nie do organu wyższej instancji, jakim w tym wypadku jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących skarżącym środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.