II SAB/Gd 1/07

II SAB/Gd 1/07 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2007-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Wanda Antończyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami kraju postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skarżąca K. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podając, że wnosi ją w imieniu wszystkich spadkobierców J. i A. Ś. na bezczynność Wojewody / Wydziału Rozwoju Regionalnego/ w przedmiocie przyznania rekompensaty za mienie pozostawione na Wschodzie/ tzw. zabużańskie/.
Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2007 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia , w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania , braków formalnych skargi poprzez:
a/ podanie imion, nazwisk i dokładnych adresów wszystkich skarżących,
b/ złożenie pełnomocnictw procesowych do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi -
pouczając, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie.
Wezwanie wysłane na adres skarżącej doręczone jej zostało w dniu 10 stycznia 2007 r.
Termin do uzupełnienia braków skargi minął zatem w dniu 17 stycznia 2007 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Nadto K. K. wezwana została do wskazania w terminie 7 dni czy przed wniesieniem skargi skarżący zwracali się do jednostki wyższego stopnia- Ministra Budownictwa z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Również powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 10 stycznia 2007r., lecz nie zostało ono wykonane.
Stosownie do treści art. 52 § 1 powołanej ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia , taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji , gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia , skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
Zgodnie a art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia. W razie bezczynności organu skarżący winien zatem złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia. Niewniesienie takiego zażalenia czyni skargę niedopuszczalną i uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący wnieśli skargę na bezczynność Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, lecz mimo wezwania Sądu nie wskazali, czy złożyli zażalenie do organu wyższego stopnia.
Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy wniesienie skargi z pominięciem przedstawionego trybu postępowania narusza powołany przepis art. 52§ 1w związku z art. 53 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnego. Skarżący nie wykazali bowiem , że złożyli zażalenie do organu wyższego stopnia.
Niewniesienie takiego zażalenia jak to wyżej wskazano , czyni skargę niedopuszczalną i uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego na mocy powołanych wyżej przepisów, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi, zgodnie z sentencją postanowienia.