II SAB/Łd 84/16

SENTENCJA

Dnia 3 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie kontroli zgodności z prawem i nakazu rozebrania postawionych komórek postanawia: odrzucić skargę. A. P.


UZASADNIENIE

F. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie kontroli zgodności z prawem i nakazu rozebrania postawionych komórek.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania trybu zażaleniowego z art. 37 K.p.a.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 kwietnia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącej w dniu 9 maja 2015 r. Termin do uzupełnienia braków skargi biegł od dnia 10 maja 2016 r. do dnia 16 maja 2016 r. i upłynął bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Łodzi zważył, co następuje:

W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w tekście "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Powyższy przepis statuuje zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych. Zasada ta ma również zastosowanie w sprawach, w których przedmiotem skargi jest bezczynność organu. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem jest wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Zażalenie to służy do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności, a jeżeli nie ma takiego organu strona winna wezwać organ pozostający w bezczynności do usunięcia naruszenia prawa.

Z kolei, w myśl art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Sąd nie podejmie jednak żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący, wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 w/w p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca pomimo wezwania sądu i pouczenia o ewentualnych skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków, nie wykazała, ażeby przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność PINB w S. wniosła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. W tej sytuacji sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i zobligowany był orzec o jej odrzuceniu.

Na marginesie wspomnieć trzeba, że dodatkowym powodem odrzucenia skargi jest nieuzupełnienie przez skarżącą braku fiskalnego skargi.

O powyższym sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a, art. 220 § 3 p.p.s.a.

A. P.