II SAB/Łd 75/22

II SAB/Łd 75/22 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Piotr Mikołajczyk
Sławomir Wojciechowski /przewodniczący/
Tomasz Porczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 2589/22 - Wyrok NSA z 2023-11-24
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Zobowiązano organ do załatwienia wniosku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a, lit. c
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 149 par. 1 pkt 1, pkt 3, par. 1a, par. 2, art. 154 par. 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lipca 2022 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "S." w W. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk do załatwienia wniosku strony skarżącej z dnia 28 kwietnia 2021 r. roku o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym odpisem orzeczenia; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Burmistrzowi Miasta i Gminy Lutomiersk grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych. dc
Uzasadnienie
W dniu 1 czerwca 2022 r. Stowarzyszenie S. z siedzibą w W., reprezentowane przez pracownika K. W., zarzucając naruszenie art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych; art. 61 ust. 1 Konstytucji RP; art. 10 ust. 1 Konwencji Rzymskiej o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r.; art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 o dostępie do informacji publicznej, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk w przedmiocie informacji publicznej.
Uzasadniając wniesioną skargę strona wskazała, że wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2020 r., złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej, wystąpiła do organu o udzielenie informacji publicznej, w zakresie czy gmina "przekazała informacje o wyborcach Poczcie Polskiej S.A. bądź, czy zamierza to zrobić przed przyjęciem ustawy o szczególnych zasadach przeprowadzania wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r." W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 5 maja 2020 r. skarżąca wezwana została do doprecyzowania zakresu żądanej informacji, gdyż zawarte we wniosku sformułowanie "informacje o wyborcach" uniemożliwia udzielenie odpowiedzi.
Następnie, w nawiązaniu do wyżej wskazanego pisma z dnia 5 maja 2020 r. skarżąca, w dniu 28 kwietnia 2021 r. wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk z nowym wnioskiem o udzielenie informacji publicznej o treści: "czy przed 9.05.2020 r. przekazali Państwo jakiekolwiek dane osobowe wyborców z Państwa gminy Poczcie Polskiej S.A.?". W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 12 maja 2021 r. organ administracji powiadomił wnioskującą, iż jej żądanie zostanie rozpatrzone do dnia 28 czerwca 2021 r., z uwagi na stan epidemii Covid -19 i związaną z nim zmianę organizacji pracy urzędu. Następie po wnoszonych przez skarżącą monitach z dnia 16 lipca 2021 r. i z dnia 10 września 2021 r., pismem z dnia 14 września 2021 r. Burmistrz Miasta i Gminy Lutomiersk w odpowiedzi na wniosek strony z dnia 28 kwietnia 2021 r. udzielił następującej odpowiedzi: "wyjaśniam, że wszelkie czynności dotyczące wyborów zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa." Pomimo kolejnych pism kierowanych do organu w dniu 21 września 2021 r. oraz w dniu 28 marca 2022 r. odpowiedź na wniosek skarżącej z dnia 28 kwietnia 2021 r., o treści oczekiwanej przez wnioskodawcę, nie została udzielona.
Z uwagi na powyższe skarżąca wnosiła odpowiednio o: zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk do załatwienia jej wniosku z dnia 28 kwietnia 2021 r. poprzez udzielenie żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty zwrotu organowi akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na wniesioną skargę Burmistrz Miasta i Gminy Lutomiersk wnosił o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ wskazał, iż w dniu 14 września 2021 r. udzielił stronie odpowiedzi na jej wniosek z dnia 28 kwietnia 2021 r., wskazując na przyczyny opóźnienia wynikające z obowiązującego stanu epidemii Covid-19. Tym samym skarga, w której strona wnosi o zobowiązanie organu do udzielenia informacji, która już została udzielona, jest bezprzedmiotowa. W przypadku uznania przez Sąd, iż w sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania organ wnosił o oddalenie skargi, argumentując powyższe faktem udzielenia żądanej informacji. Jednocześnie, na wypadek uznania przez Sąd, że organ dopuścił się bezczynności, organ wnosił o stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, przywołując ponownie utrudnione funkcjonowanie urzędu w związku z trwającą epidemią, a nadto o nienakładanie wnioskowanej przez stronę grzywny, co byłoby niesprawiedliwe i bezpodstawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotowa skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn: Dz.U. 2022 r. poz. 329) – dalej: p.p.s.a. W myśl przywołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w związku z art. 3 § 1p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przy czym jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto w myśl § 2 przywołanego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Przedmiotem niniejszej skargi S. z siedzibą w W., reprezentowane przez pracownika K.W., uczyniło bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk w sprawie udzielenia, na wniosek z dnia 28 kwietnia 2021 r., informacji publicznej w następującym zakresie: "czy przed 9.05.2020 r. przekazali Państwo jakiekolwiek dane osobowe wyborców z Państwa gminy Poczcie Polskiej S.A.?"
Wskazać na wstępie należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. wyroki NSA z 25 września 2018 r., I OSK 1467/18; z 15 grudnia 2017 r., I FSK 1238/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej ma zaś miejsce w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej posiadając żądaną informację, nie udostępnia jej i nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia, lub też informuje wnioskodawcę, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną w sytuacji, gdy taką informację stanowi. Nie można natomiast zarzucić bezczynności adresatowi wniosku, jeżeli nie posiada on informacji wskazanej we wniosku. W takim przypadku podmiot publiczny powinien o tym fakcie powiadomić wnioskującego (por. wyroki NSA z 18 kwietnia 2012 r., I OSK 192/12; z 30 września 2015 r., I OSK 2093/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również należy, że dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane (por. wyroki NSA z 25 września 2018 r., I OSK 1467/18; z 15 grudnia 2017 r., I FSK 1238/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Szczegółowe unormowania dotyczące dostępu do informacji publicznej regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902) - dalej: u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy, otwarty katalog informacji publicznej został określony w art. 6 u.d.i.p. Prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, a wykonanie tego prawa nie wymaga wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 1-2 u.d.i.p.). Ponadto, jak wynika z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1), jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, który Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela, iż na gruncie przepisów u.d.i.p. brak jest jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udzielenie informacji publicznej, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Przy czym za wniosek pisemny uznaje się również zapytanie przesłane pocztą elektroniczną. Poza wyżej wskazaną formą pisemną wniosku, elementami determinującymi jego skuteczne wniesienie są jasne sformułowanie, z którego wynika co jest przedmiotem żądanej informacji, w celu wykazania, że informacja ta ma charakter informacji publicznej oraz dokładne określenie adresata wniosku (por. wyroki NSA z 7 czerwca 2019 r., I 4 OSK 2788/17; z 16 października 2018 r., I OSK 2621/16; 14 listopada 2019 r., I OSK 692/18; 19 czerwca 2020 r., I OSK 1777/19; wyroki WSA we Wrocławiu z 16 marca 2021 r., IV SAB/Wr 450/20; wyrok WSA w Bydgoszczy z 1 kwietnia 2021 r., II SAB/Bd 4/20; wyrok WSA w Krakowie z 26 lutego 2021 r., II SAB/Kr 15/21; wyrok WSA w Opolu z 21 czerwca 2018 r., II SAB/Op 49/18; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.
Z treści przepisów u.d.i.p. wynika zatem, że załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej może przybrać postać: 1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej; 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać; 3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej; 4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej; 5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 5 1 u.d.i.p., w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Podkreślenia wymaga również, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej rzeczą sądu, w pierwszej kolejności jest ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Dopiero stwierdzenie, że podmiot do którego zwróciła się strona skarżąca był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana przez stronę informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów powołanej ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić danemu podmiotowi bezczynność.
W niniejszej sprawie skarżony organ – Burmistrz Miasta i Gminy Lutomiersk - bez wątpienia należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Natomiast żądana przez stronę skarżącą informacja dotycząca przekazania Poczcie Polskiej S.A. danych wyborców z terenu Gminy Lutomiersk, uprawnionych do udziału w głosowaniu w wyborach na Prezydenta RP, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 pkt lit. a i lit. f u.d.i.p., gdyż dotyczy trybu działania organu wykonawczego samorządu terytorialnego, będącego organem władzy publicznej oraz danych z prowadzonego przez ten organ rejestru i ich udostępniania.
Wobec powyższego, skoro złożony przez stronę skarżącą w dniu 28 kwietnia 2021 r. wniosek spełniał minimalne wymogi determinujące skuteczne wystąpienie z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, to jest: został przesłany pocztą elektroniczną, co jak wcześniej wskazano jest uznawane za dochowanie formy pisemnej wniosku; określał w sposób dokładny adresata wniosku – Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk, który niewątpliwie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej; jak również obejmował jasne sformułowanie, co do przedmiotu żądanej informacji, którą była kwestia przekazania przed dniem 9 maja 2020 r. Poczcie Polskiej S.A. danych mieszkańców Gminy Lutomiersk uprawnionych do głosowania w wyborach na urząd Prezydenta RP, to obowiązkiem Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk było rozpatrzenie przedmiotowego wniosku w terminie i formie przewidzianych ustawą. Wykonania powyższego obowiązku nie stanowi, wbrew wyrażanemu przez organ administracji stanowisku, udzielona skarżącej, w dniu 14 września 2021 r. informacja, zgodnie, z którą "wszelkie czynności dotyczące wyborów zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa". Powyższe stwierdzenie nie stanowi bowiem konkretnej odpowiedzi na zadane przez stronę, niekomplikowane w swej treści zapytanie. Tym samym, brak reakcji organu w zakreślonym prawem terminie skutkuje stwierdzeniem, iż w sprawie zaistniała i trwa nadal sytuacja kwalifikowana jako bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, której nie usprawiedliwiają podnoszone przez organ, zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego, argumenty odnoszące się do obowiązującego na terenie kraju, do dnia 15 maja 2022 r. stanu epidemii Covid-19. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu administracji, iż niewątpliwie sytuacja epidemiczna negatywnie wpłynęła na wszelkie dziedziny życia zarówno publicznego, jak i prywatnego obywateli, w tym również organizację pracy Urzędu Gminy w Lutomiersku, niemniej jednak nie może ona stanowić usprawiedliwienia dla bezczynności organu, trwającej ponad rok. Powyższa okoliczność, może natomiast rzutować na ocenę tej bezczynności pod kątem rażącego naruszenia prawa.
Wobec powyższego, w sprawie brak jest podstaw do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie wobec uznania, że udzielona stronie pismem z dnia 14 września 2021 r. informacja, a więc przed datą wniesienia niniejszej skargi, nie stanowi informacji publicznej, o którą wnosiła strona we wniosku z dnia 28 kwietnia 2021 r., w sprawie brak jest podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19; postanowienia NSA z 13 października 2021 r., III OSK 3789/21; z 7 grudnia 2021 r., 7055/21; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając skargę za uzasadnioną, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. zobowiązał Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk do załatwienia wniosku strony skarżącej z dnia 28 kwietnia 2021 r. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem sądu, stwierdzając tym samym, że organ dopuścił się bezczynności.
Jednocześnie, w przedstawionych okolicznościach sprawy, Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, iż bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W tym zakresie wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym wyraźnie, i drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy. Przekroczenie to, co wymaga wyeksponowania, musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; postanowienie NSA z 27 marca 2013 r., II OSK 468/13; wyrok WSA w Łodzi z 28 marca 2017 r., II SA/Łd 967/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu podnoszona argumentacja, co do problemów organizacyjnych pracy urzędu spowodowanych epidemią Covid-19, jak również fakt wystosowania do skarżącej pisma z dnia 14 września 2021 r., pomimo błędnego przekonania organu administracji, iż pismo to stanowi odpowiedź na wnioskowaną informację publiczną, wykluczają możliwość uznania stwierdzonej bezczynności za rażąco naruszającą prawo.
Natomiast, co do nałożonej na organ administracji na podstawie art. 149 § § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywny wskazać należy, iż ma ona na celu oddziaływanie mobilizujące i prewencyjne na organ, ale również represyjne, bowiem grzywna ta ma także stanowić karę za szczególnie naganny przypadek zwłoki, trwający w niniejszej sprawie ponad 14 miesięcy.
Sąd nie orzekał w przedmiocie kosztów postępowania, gdyż skarżąca jako stowarzyszenie będące organizacją pożytku publicznego jest zwolniona z obowiązku ponoszenia opłat sądowych z mocy prawa, na podstawie art. 239 § 2 p.p.s.a.
dc