II SAB/Łd 22/05

II SAB/Łd 22/05 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-06-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Łuczaj /przewodniczący/
Renata Kubot-Szustowska /sprawozdawca/
Sławomir Wojciechowski
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – II Wydział w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 22.czerwca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W., J. W. i J. W. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19.maja 2005r., doręczonym skarżącym w dniu 23.maja 2005r. wezwano ich do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dowodów na wystąpienie z zażaleniem do organu administracji wyższego stopnia na bezczynność Wojewody [...] oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Do chwili obecnej skarżący nie wykonali powyższych obowiązków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
W badanej sprawie, na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), skarżącym przysługiwało wystąpienia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminach ustawowych, do organu wyższego stopnia. Jak wynika z końcowego akapitu skargi, skarżący zażalenie takie złożyli, jednakże nie zostało ono jeszcze rozpoznane przez organ właściwy. Nie przedłożyli natomiast. Pomimo zobowiązania, dowodów na wyczerpanie powyższego trybu zażaleniowego.
Oznacza to, iż złożoną przezeń skargę na bezczynność Wojewody [...], uznać należy za niedopuszczalną, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 września 2001r., sygn. akt I SAB 131/00, niepubl. W zbiorze urzędowym, dostępne LEX nr 55763).
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie cytowanego przepisu orzeczono o odrzuceniu skargi, jako niedopuszczalnej.
Rozstrzygnięcie to nie zamyka skarżącym drogi wystąpienia z ponowną skargą na bezczynność, jeżeli organ właściwy do załatwienia sprawy pozostaje w zwłoce, oczywiście po wyczerpaniu drogi zażaleniowej, o której mowa w art. 37 k.p.a.
Z uwagi natomiast na podstawę prawną rozstrzygnięcia, kwestia nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi nie ma prawnego znaczenia (art.222 p.p.s.a.).