II SAB/Bd 148/24

II SAB/Bd 148/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-02-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski
Katarzyna Korycka /przewodniczący/
Mariusz Pawełczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
658
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 2 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Korycka Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 lutego 2025 r. sprawy ze skargi R. K. i P. K. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...].TK w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. Piotr i R. K. (dalej również "skarżący", "strona") powołując się na przepis art. 2 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 - dalej "u.d.i.p."), zwrócili się do Prezydenta Miasta o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
1. wskazania podstawy prawnej, która była przesłanką podjęcia decyzji nr [...] dla obszaru na działce [...] obr. [...] uwzględniając stan faktyczny w momencie sporządzania upul dla tej działki;
2. udostępnienia dokumentów, które wskażą podstawy prawne, na podstawie których Prezydent (lub uprawniony wydział UM) dokonał zmiany przeznaczenia gruntu bez zmian w mpzp tylko na podstawie stwierdzenia roślinności występującej również w lasach, aby zgodnie z obowiązującym prawem można było sporządzić upul dla tej działki zgodnie z decyzją [...];
3. odnośnie pisma z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] - wskazania podstawy prawnej oraz dokumentów, na podstawie których dla działki [...] obr. [...] zgodnie z obowiązującym prawem przeprowadzono zmianę przeznaczenia gruntu na tej działce z budowlanego na las tylko na podstawie stwierdzenia obecności roślinności typu leśnego, aby zgodnie z ustawą o lasach i ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych można było sporządzić uproszczony plan urządzania lasu. Ewentualnie wskazać inny akt prawny na podstawie którego podjęto decyzję, że plan urządzania lasów dla terenów prywatnych można sporządzać dla terenów, które mają inne przeznaczenie w mpzp;
4. udostępnienia decyzji Prezydenta Miasta zmieniającej przeznaczenie gruntu, obejmującej działki prywatne i miejskie w T. o podobnej sytuacji prawnej jak działka [...], przeznaczonych wcześniej pod budownictwo i jednocześnie w jakimś zakresie zadrzewionych roślinnością typu leśnego procedowano i dokonano zmian przeznaczenia dla których sporządzono uproszczony plan urządzania lasu, w szczególności działek objętych decyzją Marszałka województwa [...] nr [...]. W szczególności wskazanie (udostępnienie) zatwierdzonych zasad procedowania, indywidualną ocenę każdej działki i podstawę prawną takiego działania oraz wskazanie dlaczego pozostałe działki zadrzewione nie podlegały przekształceniu ich na las. Do analizy i udostępnienia należy przyjąć okres minimum od roku 2000 do dnia dzisiejszego;
5. wskazania na podstawie jakich przepisów dokonuje się sporządzania upul jak opisane w ww. piśmie: "Sporządzenie ww. (upul) odbywa się na podstawie spisów z natury i dotyczy lasów niezależnie od wpisów w ewidencji gruntów ani zapisów miejskich planów zagospodarowania przestrzennego. W uproszczeniu - grunty leśne weryfikuje się w terenie sprawdzając czy znajduje się na nich las, jeśli nie, zgłasza się ten fakt do zmiany w ewidencji. Grunty nieleśne po stwierdzeniu obecności na nich lasu opisuje się, celem ujęcia w uproszczonym planie urządzania lasu oraz ujmuje się do wykazu zmian, żeby zgłosić ten fakt służbom geodezyjnym do zmiany klasyfikacji w ewidencji gruntów. Zmiana klasyfikacji gruntu nie zmienia miejscowego planu zagospodarowania.";
6. w nawiązaniu do pisma [...] - potwierdzającego, że na działce [...] nie prowadzono zalesienia lecz podczas przygotowania uproszczonego planu urządzania lasów stwierdzono obecność drzewostanu leśnego uznając, że jest to wystarczający powód urządzenia upul dla tej działki - wskazanie podstawy prawnej takiego postępowania dla działek w całości przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną;
7. odnośnie decyzji Prezydenta Miasta nr [...] - wskazania podstawy prawnej powołania się na decyzję [...], która dotyczyła lasów państwowych, jako podstawę zmiany klasyfikacji gruntów na działce [...] obr. [...]. Przywołanie wadliwej podstawy prawnej jednoznacznie wskazuje bezpodstawność i nieskuteczność decyzji [...] dla terenów prywatnych na wskazanej w decyzji działce;
8. na podstawie pisma [...], odmawiającego zmiany w mpzp z 2016 r. w zakresie linii zabudowy na działce [...], decyzji [...], pisma [...] oraz pisma [...] udostępnienie:
- dokumentów, w tym zasady procedowania na podstawie których dokonuje się indywidualnej oceny pod względem walorów przyrodniczych i społecznych działek zadrzewionych lub zalesionych z wyrażoną zgodą przez Marszałka województwa [...] do wyłączenia z produkcji leśnej z przeznaczeniem ich pod zabudowę;
- zatwierdzonych, ujednoliconych zasad procedowania w zakresie ocen wszystkich działek dla których stwierdzono las lub zadrzewienie, a które w mpzp mają lub miały przeznaczenie pod zabudowę, które uzyskały zgodę na wyłączenie z produkcji leśnej decyzją Marszałka Województwa i były oceniane pod kontem ich walorów przyrodniczych i społecznych w celu wyeliminowania ich z możliwości zabudowy;
- dokumentów komisji, która według wyżej przywołanych zasad procedowała wraz oceną indywidualną każdej z działek, które powinny być objęte procedurą, w tym działek objętych decyzją Marszałka [...];
- zastosowanych procedur oceny walorów przyrodniczych i społecznych dla wszystkich działek, które były zadrzewione i przeznaczone pod zabudowę oraz działek na których występował las i jednocześnie decyzją Marszałka uzyskały zgodę na przeznaczenie nieleśne;
- dla których działek (podając nr działki i obręb bez wskazywania danych wrażliwych objętych RODO) w wyniku procedowania oceny walorów przyrodniczych i społecznych ustalono linię zabudowy nie uwzględniającą decyzję Marszałka o zmianie przeznaczenia z leśnego na nieleśne;
- protokołów sporządzanych podczas przeglądów i ocen dla wszystkich ocenianych działek w T. (w tym [...] obr. 61 ) od 2000 r.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. organ udzielił skarżącym odpowiedzi na zadane pytania w następujący sposób:
1. Uproszczony plan urządzenia lasu (upul) wykonany został w oparciu o zapisy ustawy z dnia 28 września 1991 o lasach (Dz.U. z 2000 r., Nr 56, poz. 679), rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 28 grudnia 1998 r w sprawie szczegółowych zasad sporządzania planów urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu (Dz.U. z dnia 1999 r., Nr 3, poz. 16).Uproszczony plan urządzenia lasu wykonany został przez firmę spełniającą warunki, o których mowa w rozporządzeniu z dnia 28 maja 1998 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać specjalistyczne jednostki i inne podmioty wykonawstwa urządzeniowego (Dz.U. Nr 69, poz.452). Zgodnie z umową z dnia [...].12.2005 r. wykonawca zobowiązany był do m.in. "ustalenia właścicieli gruntów i odpowiednie ich włączenie bądź do planu urządzenia Lasów Komunalnych miasta T. bądź do planu urządzenia lasów prywatnych na terenie T.". Sposób przygotowania planu przedstawiony na naradzie w sprawie ustalenia wytycznych do sporządzenia uproszczonych planów urządzenie lasów w dniu [...].03.2006 r. i zatwierdzony przez przedstawicieli Lasów Państwowych i pozostałych uczestników.
Prace urządzeniowe wykonane zostały na podstawie: ustawy o lasach, rozporządzenia MOŚZNiL z dnia 20 grudnia 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu Dz.U. z dnia 27.12.2005 r. nr. 256), które zastąpiło cyt. wyżej rozporządzenie z roku 1998, Zasad Hodowli Lasu obowiązujących w lasach Skarbu Państwa wprowadzone Zarządzeniem Nr 99 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 24 grudnia 2002 r., Instrukcją urządzania lasu obowiązującą w lasach Skarbu Państwa wprowadzoną Zarządzeniem Nr 43 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 18 kwietnia 2003 r.
Protokołem z dnia [...] października 2006 roku Komisja Techniczno-Gospodarcza uznała między innymi zgodność wykonanych prac z przepisami prawnymi oraz zasadami i wytycznymi narady wstępnej.
2. Ujęcie działki [...] br. [...] w uproszczonym planie urządzenia lasu nie zmieniło przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (mpzp).
3. Ujęcie działki [...] br. [...] w uproszczonym planie urządzenia lasu nie zmieniło przeznaczenia gruntu w mpzp. Uproszczony plan dotyczy gospodarki leśnej, w tym ochronie lasów na terenie miasta, stąd późniejsza zmiana klasyfikacji gruntu na Is, przeprowadzona przez Wydział Geodezji i Kartografii.
4. Działki na których nastąpiła korekta zmian klasyfikacji ujęte są w szczegółowym wykazie zmian powierzchni, będącym częścią upul. Wg tego wykazu przybyło 6,8559 ha a ubyło 22, 4830 ha powierzchni leśnych. W ślad za tym Wydział Geodezji i Kartografii Urzędu Miasta T. prowadził osobne postępowania. Zmiany te nie powodują zmian w mpzp.
5. Wskazana w decyzji [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. - decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2007 r. zatwierdza plan urządzania lasów niepaństwowych (nie stanowiących własności Skarbu Państwa). Zgodnie z art. 20 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Zgodnie natomiast z art. 20 ust 2 ustawy o lasach w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzania lasu i uproszczonych planów urządzania lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Tym samym powołanie się na plan urządzania lasu w przedmiotowej sprawie jest jak najbardziej zasadne.
6. Tryb i zasady sporządzania planów miejscowych określa ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W brzmieniu obowiązującym na dzień uchwalenia planu (T.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 199; zm.: Dz. U. z 2015 r. poz. 443, poz. 774, poz. 1265, poz. 1434, poz. 1713, poz. 1777, poz. 1830 i poz. 1890.) przywołana ustawa formułuje m.in. zasady sporządzania aktów planistycznych, wymieniając kluczowe zagadnienia uwzględniane w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym m.in.: wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, walory architektoniczne i krajobrazowe, wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i leśnych, walory ekonomiczne przestrzeni, prawo własności, potrzeby interesu publicznego.
Ocena walorów przyrodniczych, krajobrazowych czy ekonomicznych przestrzeni dokonywana jest każdorazowo na etapie tworzenia ustaleń planu i przybiera charakter indywidualnych rozstrzygnięć podejmowanych na poszczególnych etapach procedury planistycznej oraz ustaleń zawartych w treści uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego.
Odnośnie wniosku zawartego w ust. 5.5 pisma organ wyjaśnił, że ze względu na obszerność materiału, kopie wystąpień o zgodę Marszałka Województwa [...] na przeznaczenie gruntów leśnych cele nieleśne, wraz z załącznikami i uzasadnieniami złożonych wniosków, mogą zostać udostępnione do wglądu w siedzibie Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w T. przy ul. [...] B, po wcześniejszym umówieniu terminu.
Jednocześnie organ wskazał, że we wszystkich przypadkach uzyskanych zgód (w tym również w przypadku działki nr [...] obr. [...]) ustalenia sporządzonego planu miejscowego umożliwiły zabudowę i zagospodarowanie nieruchomości na cele zgodne z ich przeznaczeniem. Ww. wnioski zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 82), natomiast sposób dokumentowania prac planistycznych w dacie uchwalenia planu określały przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587). Zarówno przepisy regulujące problematykę sporządzania aktów prawa miejscowego jak i ochrony gruntów rolnych i leśnych nie formułują wymagań w zakresie dokonywania wspomnianych przez skarżących przeglądów i ocen ani dokumentowania tych czynności w formie protokołów. W związku z tym Miejska Pracownia Urbanistyczna nie dysponuje "protokołami sporządzanymi podczas przeglądów i ocen dla wszystkich ocenianych działek w T. (w tym [...] obr. [...]) od roku 2000", które stanowiłyby informację publiczną.
Dodatkowo organ doręczył stronie dwie decyzje (decyzja [...] z dnia [...] października 2007 roku, decyzja [...] z dnia [...] stycznia 2008 roku).
Pismem z dnia [...] września 2024 r. uzupełnionym pismem z dnia [...] listopada 2024 r. skarżący złożyli do tut Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w zakresie informacji publicznej wnosząc o zobowiązanie organu do udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...] sierpnia 2024 r., a w szczególności wskazania podstawy prawnej sporządzenia upul dla terenu działki [...] obr. [...], który nie jest i nie był przeznaczony na las w mpzp, a wręcz przeciwnie był i jest w całości przeznaczony pod zabudowę jednorodzinną oraz wskazania podstawy prawnej dającej możliwość zmiany przeznaczenia gruntu na las bez zmiany przeznaczenia w mpzp,
W dalszej części skargi skarżący zarzucili, że udzielone przez organ odpowiedzi są niemerytoryczne, ogólnikowe i nie odpowiadają na konkretne pytania. W odpowiedz organ skupił się wyłącznie na udzieleniu ogólnikowej informacji jak powinno sporządzać się uproszczony plan urządzania lasu dla zdefiniowanych ustawowo lasów istniejących. Natomiast nie udzielono odpowiedzi na jakiej podstawie prawnej ujęto konkretną działkę [...] obr. [...] w T. w uproszczonych planach urządzania lasu, skoro miała przeznaczenie budowlane i nigdy do produkcji leśnej przeznaczona nie była.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że odpowiedzi udzielone na wniosek odnoszą się do zadanych pytań, odnoszą się do wszystkich poruszonych zagadnień, a odpowiedzi zostały udzielone w sposób jasny i przejrzysty ze wskazaniem podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejszą sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). Zgodnie zaś z § 2 omawianego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
W rozpatrywanej sprawie osią sporu pomiędzy stronami postępowania jest ustalenie, czy Prezydent Miasta pozostaje bezczynny w sprawie udostępnienia informacji publicznej określonej w treści wniosku skarżących z dnia z [...] sierpnia 2024 r.
Rozstrzygając powyższy spór w pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w u.d.i.p., a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12).
Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Bezspornym w sprawie jest, że Prezydent Miasta w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
Przechodząc zatem do oceny, czy wniosek skarżących dotyczy informacji publicznej wyjaśnić należy, że w judykaturze Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że definicja pojęcia "informacji publicznej", wynikająca z art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 u.d.i.p., ma szeroki zakres przedmiotowy i obejmuje każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne lub odnoszącą się do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszącą się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Katalog informacji wymienionych w art. 6 u.d.i.p. ma otwarty charakter i wymienia jedynie przykładowe kategorie danych, które stanowią informację publiczną (por. wyrok z 4 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2223/14). W jedynym z wyroków Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zaś, że w u.d.i.p. nie określono zamkniętego katalogu informacji publicznej, ponieważ ustawodawca chciał, aby społeczeństwo posiadało instrument do jak najszerszej kontroli instytucji publicznych. Taki instrument, aby był sprawny, powinien obejmować jak największą liczbę stanów faktycznych. Liczba ta nie może być ograniczona, ponieważ dynamiczny charakter stosunków społeczno-gospodarczych rodzi nowe sytuacje, w których pojawia się aktywność podmiotów publicznych. Ta aktywność w państwie demokratycznym powinna być poddana kontroli społecznej za pośrednictwem narzędzia, jakim jest prawo dostępu do informacji publicznej. Dlatego też uznaje się, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (por. wyrok z 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14). Podkreśla się przy tym, że aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi odnosić się do sfery faktów (czyli do istniejącego już stanu rzeczy oraz do czynności dokonanych już przez organ władzy publicznej), a nie do sfery przypuszczeń, bądź informacji, których organ nie wytworzył, nie jest w ich posiadaniu lub zdarzeń przyszłych (por. wyrok NSA z 24 marca 2022 r. sygn. akt III OSK 1187/21).
Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie organ w odpowiedzi na wniosek skarżących wystosował do nich pismo z dnia [...] sierpnia 2024 r., w którym udzielił odpowiedzi na zadane przez stronę wszystkie pytania. W związku z powyższym zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do formułowania stanowiska o naruszeniu art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Skoro zobowiązany organ udzielił odpowiedzi w terminie 14 dni od wpływu wniosku, a z treści pisma wynika, że udzielił odpowiedzi wskazując na dane jakie posiada, bądź w odpowiedzi na określone pytania wyjaśnił, że nie posiada danych informacji albo, że dana informacja nie stanowi informacji publicznej, to nie sposób zarzucić mu bezczynności. Wskazania wymaga, że organ który nie jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie ma bowiem obowiązku jej udostępnienia (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Nie ma również obowiązku wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (wyrok WSA w Krakowie z 14.07.2017 r., II SAB/Kr 119/17).
Co więcej, Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko, że oceny czy organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie może kształtować tylko i wyłącznie przypisywanie organowi powinność dysponowania żądaną informacją. Organ nie może udostępnić informacji, której sam nie posiada bez względu na to, czy zdaniem wnioskodawcy winien nią dysponować (wyrok WSA w Krakowie z 11.08.2020 r., II SAB/Kr 83/20, LEX nr 3075983). W konsekwencji uznać należy, że skoro organ udzielił odpowiedzi na każde pytanie zawarte we wniosku skarżących, na które zobowiązany był odpowiedzieć, to nie można zarzucać mu naruszenia prawa.
Podkreślenia wymaga, że ustawa o dostępie do informacji publicznej daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, natomiast część wskazanych przez skarżących informacji, w zakresie podnoszonych przez nich zagadnień - nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Kwestie poruszane w części pytań odnoszą się do wyrażenia pewnego osądu przez organ, opinii, a zatem do jego subiektywnej oceny lub pouczenia o treści obowiązujących przepisów. Odpowiedzi na te pytania nie mogą więc stanowić informacji publicznej. Argumentacja zawarta w skardze wskazuje, ze strona de facto kwestionuje prawidłowość wydanych przez Prezydenta Miasta decyzji dotyczących działki [...] Tymczasem postepowanie w zakresie dostępu do informacji publicznej nie służy zwalczaniu ewentualnych wadliwości decyzji administracyjnych wydanych w przeszłości, a w istocie do tego sprowadza się stanowisko strony skarżącej. Zaakcentowania również wymaga, że samo niezadowolenie strony z uzyskanych informacji nie może kreować zasadności skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Organ udzielił odpowiedzi na pytania, które dotyczyły informacji publicznej, w której był posiadaniu. Ponadto, pomimo braku obowiązku w tym zakresie, w miarę możliwości poinformował skarżących o kwestiach prawnych, o wyjaśnienie których wnosili we wniosku. Skoro zatem organ udzielił odpowiedzi na każde pytanie zawarte we wniosku skarżących, na które zobowiązany był odpowiedzieć, to nie można zasadnie zarzucać naruszenia przepisów u.d.i.p.
W ocenie Sądu udzielona przez organ odpowiedź odnosi się wprost do zadanych pytań i zawiera żądane przez skarżących informacje. Natomiast podkreślić należy, że sprawach dotyczących informacji publicznej sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji udzielonej informacji publicznej, nawet jeśli skarżący nie są zadowoleni z jej treści.
Ubocznie należy zauważyć, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony przez małżeństwo K., jednak organ administracyjny jako adresata odpowiedzi określił tylko R. K.. Powyższe stanowi o uchybieniu formalnym, to jednocześnie wskazać należy, że nie ma ono wpływu na wynik sprawy. Wynika to z faktu że P. K. będący jednym z wnioskodawców, wniósł wraz z żoną skargę do sądu, co świadczy o tym, że zapoznał się z treścią odpowiedzi organu. W konsekwencji, niezależnie od tego, że organ nie przesłał odpowiedzi obu wnioskodawcom, uznać należy że jej treść znana była obojgu skarżącym, co pozwala uznać, że nie doszło do naruszenia ich prawa do informacji w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.