Pełny tekst orzeczenia

II SA/Wr 729/22

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Wr 729/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-04-28
Data wpływu
2022-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Olga Białek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6159 Inne o symbolu podstawowym 615
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Dopuszczenie do udziału w postępowaniu
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
*Odmówiono dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 33 par. 1i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o dopuszczenie jako uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Świebodzicach nr LXI/348/2022 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej pod nazwą "Budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z zagospodarowaniem terenu" postanawia: odmówić dopuszczenia Krzysztofa Kujata do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania.
Uzasadnienie
Wojewoda Dolnośląski, działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 559 ze zm. – dalej: u.s.g.) zaskarżył wskazaną w sentencji uchwałę Rady Miejskiej w Świebodzicach, wydaną na wniosek inwestora, K. K. (dalej: wnioskodawca, inwestor).
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym K. K. wniósł o dopuszczenie go do sprawy jako uczestnika postępowania w oparciu o art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 – dalej: p.p.s.a.) argumentując, że procedura prowadzona na podstawie specustawy mieszkaniowej jest postępowaniem administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Inwestor złożył wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w niniejszej sprawie na podstawie art. 33 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że osoba, która brała udział
w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona przez Wojewodę uchwała wydana została na skutek wniosku inwestora. W świetle art. 33 § 1 p.p.s.a. rozważania jednak wymaga, czy procedura wydania przedmiotowej uchwały w istocie miała charakter postępowania administracyjnego i czy można uznać, że inwestor brał w tym postępowaniu udział.
Podstawę materialnoprawną przedmiotowej uchwały stanowi art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 1538 ze zm.), który stanowi, że rada gminy podejmuje uchwałę o ustaleniu lokalizacji, o której mowa
w ust. 1, lub odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji w terminie 60 dni od dnia złożenia przez inwestora wniosku, o którym mowa w ust. 1. Rada gminy, podejmując uchwałę, bierze pod uwagę stan zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych na terenie gminy oraz potrzeby i możliwości rozwoju gminy wynikające z ustaleń studium uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
Zaskarżona uchwała – pomimo, że podjęta z inicjatywy inwestora – stanowi akt prawa miejscowego powszechnie obowiązującym na terenie danej gminy, wydawany
w trybie stanowienia tego rodzaju aktów, a nie indywidualne rozstrzygnięcie administracyjne wydawane w postępowaniu administracyjnym, o którym mowa w art. 33 § 1 p.p.s.a. Postępowanie administracyjne jest pojęciem prawnym i zostało określone
w art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm. – dalej: k.p.a.). Zgodnie z jego brzmieniem, k.p.a. normuje:
1) postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco;
2) postępowanie przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1;
3) postępowanie w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2;
4) postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń;
5) nakładanie lub wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych lub udzielanie ulg w ich wykonaniu;
6) tryb europejskiej współpracy administracyjnej.
Treść przytoczonej regulacji prawnej wskazuje zatem, że przedmiotowa uchwała nie mogła zostać wydana w trybie procedury administracyjnej. Inwestor nie mógł też być stroną tego postępowania mimo, że jego wniosek zainicjował tryb uchwałodawczy.
Dla rozpoznania przedmiotowego wniosku kluczowe jednak jest, że kontrolowana uchwała została zaskarżona do Sądu przez wojewodę w trybie nadzoru nad działalnością gminną, uregulowanym w rozdziale 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.
o samorządzie gminnym (dalej jako u.s.g.) obejmującym przepisy od art. 85 do art. 102.
Przepis art. 90 ust. 1 ww. ustawy nakłada na wójta obowiązek przedłożenia wojewodzie jako organowi nadzoru uchwał rady gminy w ciągu 7 dni od dnia ich podjęcia; akty ustanawiające przepisy porządkowe wójt przekazuje w ciągu 2 dni od ich ustanowienia (ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz prezydenta miasta – art. 11a ust. 3 u.s.g.). Organ nadzoru natomiast,
w terminie 30 dni od daty doręczenia uchwały, orzeka o jej nieważności w całości lub
w części (art. 91 ust. 1 u.s.g.). Po upływie tego terminu nie może już nieważności stwierdzić we własnym zakresie, jednak w takiej sytuacji jest uprawniony do zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego, na podstawie art. 93 ust. 1 u.s.g. I jak już na wstępie zostało zaznaczone, przepis ten stał się podstawą do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Treść przepisów wskazanego wyżej rozdziału 10 u.s.g. wskazuje natomiast, że postępowanie nadzorcze toczy się tylko i wyłącznie z udziałem organu nadzoru oraz gminy i jej organu, którego rozstrzygnięcie dotyczy. Istota i zakres postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego ze skargi wojewody wniesionej na uchwałę organu gminy na podstawie art. 93 ust. 1 u.s.g. wyklucza więc udział w postępowaniu sądowym innych uczestników postępowania (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2022 r., sygn. akt II OSK 2855/20 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Aministracyjnych). W niniejszej sprawie brak jest również przepisów szczególnych, które stanowiłyby podstawę prawną do dopuszczenia podmiotów innych niż organ gminy i organ nadzoru do udziału w postępowaniu nadzorczym.
Z poczynionych wyżej ustaleń wynika zatem, że w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne nie miało miejsca, a inwestor nie mógł brać udziału ani na etapie wydania uchwały, ani w postępowaniu nadzorczym, które w niniejszej sprawie sprowadziło się do wniesienia skargi. Brak było zatem podstaw do uznania go uczestnikiem postępowania na mocy art. 33 § 1 p.p.s.a.
Końcowo, na marginesie zaznaczyć wypada, że z tych samych powodów wnioskodawca nie mógłby zostać dopuszczony do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego,
a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.
Mając zatem na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu
o powołane wyżej przepisy p.p.s.a.