II SA/Wr 594/05

II SA/Wr 594/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-08-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Cisek /sprawozdawca/
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący/
Olga Białek
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Spółdzielnie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżone postanowienie w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 30 par. 1, art. 64 par. 2, art. 7, art. 77
Dz.U. 2003 nr 188 poz 1848
art. 54 par. 1 i 3  art. 55
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 października 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo Spółdzielcze
Sentencja
Sygnatura akt II SA/Wr 594/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Asesor WSA Olga Białek Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej B z/s we W. na postanowienie Wojewody D. z dnia 30 sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia 30 marca 2005 r. (nr [...]) zatwierdzającej, na rzecz A sp. z o.o., projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na budynku przy ul. 1-go Maja 7 we Wrocławiu (dz. nr [...], AM-25, obr. S. M.); I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że powyższe postanowienie nie może być wykonane.
Uzasadnienie
W wyniku rozpatrzenia wniosku inwestora - A sp. z o. o., Prezydent W. decyzją z dnia 30 marca 2005 r., NR [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej Nr [...] "W.-S. M." wraz z przyłączem energetycznym i kontenerem telekomunikacyjnym na budynku przy placu M. [...] we W. (dz. nr [...], AM-25, obręb S. M.).
Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody D. złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko Własnościowa B, w imieniu której podpis złożyła Pani K. N. - prezes tejże spółdzielni.
Po otrzymaniu powyższego odwołania organ odwoławczy, pismem z dnia 30 czerwca 2005 r., zwrócił się do Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko -Własnościowej B o dostarczenie, między innymi, dokumentu potwierdzającego fakt, iż Pani K. N. może indywidualnie występować w imieniu spółdzielni.
W odpowiedzi na powyższe pismo dostarczono postanowienie Sądu Rejonowego dla W. - F., VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 19 stycznia 2004 r., sygnatura sprawy: [...] o wpisie przedmiotowej spółdzielni do rejestru przedsiębiorców. W oparciu o zapisy powyższego dokumentu K. N. wywodziła prawo do indywidualnej reprezentacji spółdzielni w omawianej sprawie.
Organ odwoławczy po przeanalizowaniu całości akt sprawy wskazał, że zgodnie z przepisem art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848, z późniejszymi zmianami). oświadczenia woli za spółdzielnię składają dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik. W spółdzielniach o zarządzie jednoosobowym oświadczenie woli mogą składać również dwaj pełnomocnicy. W § 2 przytaczanego przepisu postanowiono, że oświadczenia, o których mowa wyżej, składa się w ten sposób, że pod nazwą spółdzielni osoby upoważnione do ich składania zamieszczają swoje podpisy.
Z przedstawionego przez odwołującą się spółdzielnię postanowienia Sądu Rejonowego dla W. - F., VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 19 stycznia 2004 r., sygnatura sprawy: [...] o wpisie przedmiotowej spółdzielni do rejestru przedsiębiorców wyraźnie, zdaniem organu odwoławczego wynika, iż zarząd tej spółdzielni składa się z trzech osób - (Dział 2, Rubryka 1, Podrubryka 1.1 -1.3). Zgodnie z zapisem zawartym w Dziale 2, Rubryce 1 zarząd spółdzielni jest uprawniony do reprezentowania wymienionego podmiotu, zaś sposób reprezentacji został określony w następujący sposób: " 1. Oświadczenia woli w imieniu spółdzielni składają przynajmniej dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik.
2. Oświadczenia woli w zakresie bieżącej działalności spółdzielni składa Prezes Zarządu K. N.".
Z zapisu przytoczonego powyżej w punkcie 2 K. N. wywodzi prawo do indywidualnego reprezentowania Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko Własnościowej B w zakresie złożenia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia 30 marca 2005 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej Nr [...] "W.-S. M." wraz z przyłączem energetycznym i kontenerem telekomunikacyjnym na budynku przy placu M. [...] we W. (dz. nr [...], AM-25, obręb S. M.).
Jednakże organ odwoławczy stwierdził, iż zapisy zawarte w Krajowym Rejestrze Sądowym nie mogą stać w sprzeczności z postanowieniami ustawy - Prawo spółdzielcze, która jest źródłem obowiązującego prawa. Wobec czego reprezentacja spółdzielni wobec innych zewnętrznych podmiotów (w tym również wobec organów administracji publicznej) winna odbywać się zgodnie z przepisem art. 54 wymienionej ustawy, natomiast zapis o indywidualnej reprezentacji może dotyczyć faktycznie spraw bieżących spółdzielni, ale wyłącznie o charakterze wewnętrznym.
Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, iż omawiana sytuacja wypełnia przesłankę niedopuszczalności wniesienia odwołania o charakterze podmiotowym - brak legitymacji prawnej do reprezentacji Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko
Własnościowej B - zawartą w art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, dlatego też orzeczono jak w sentencji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Spółdzielnia zarzuciła, iż organy rozstrzygające powołały się jedynie na zapisy art. 54 Prawa spółdzielczego, a nie wzięły jednak pod uwagę przepisu art. 55 Prawa spółdzielczego, zgodnie z którym zarząd może udzielić jednemu z członków zarządu pełnomocnictwa do dokonywania czynności związanych z bieżącą działalnością spółdzielni. Na podstawie art. 55 Prawa spółdzielczego statut wnioskodawcy upoważnił zarząd do udzielenia takiego pełnomocnictwa.
Zgodnie z zapisem statutowym takie pełnomocnictwo otrzymała prezes SM B we W. Sąd Rejestrowy badał zgodność statutu zarówno z prawem spółdzielczym jak i innymi obowiązującymi aktami prawnymi. Znalazło to odzwierciedlenie w postanowieniu Sądu o wpisaniu SM B we W. do rejestru przedsiębiorców.
W dziale 2 w rubryce 1 - " organ uprawniony do reprezentowania podmiotu" wpisano zarząd, a w sposobie reprezentowania spółdzielni wpisano, że oświadczenia woli w imieniu spółdzielni składają dwaj członkowie zarządu lub członek zarządu i pełnomocnik, a w zakresie bieżącej działalności spółdzielni oświadczenia woli może składać również prezes zarządu.
Składanie odwołań od decyzji organów administracyjnych wchodzi w zakres bieżącej działalności spółdzielni. Zdaniem skarżącej, gdyby zapis taki sprzeczny był z przepisami prawa to statut nie zostałby zarejestrowany przez Sąd. Organem uprawnionym do badania zgodności zapisów statutu z prawem jest wyłącznie Sąd Rejestrowy. Wojewoda D. nie jest uprawniony do badania zgodności statutów spółdzielni mieszkaniowych z Prawem spółdzielczym ani do kwestionowania osób uprawnionych do reprezentowania spółdzielni ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym. W opinii skarżącej Wojewoda D. wydając zaskarżone Postanowienie przekroczył posiadanie kompetencje służbowe.
Wojewoda D. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i określone ustawowo postanowienia (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.
Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Z kolei art. 147 § 1 przywoływanej wyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały one wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Sąd rozpatrując przedmiotową skargę uznał iż, zaskarżone postanowienie nie może się ostać w obrocie prawnym, przede wszystkim z powodu naruszenia przepisów postępowania.
Należy bowiem na początku podkreślić, że warunkiem skutecznego działania przez stronę, zwłaszcza przez stronę, którą jest osoba prawna (Spółdzielnia) jest właściwe umocowanie określonego podmiotu do reprezentowania takiej osoby w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z przepisu art. 30 § 1 KPA zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. W § 3 tegoż przepisu stanowi się, że strony niebędące osobami fizycznymi działają przez swoich ustawowych lub statutowych przedstawicieli.
W przypadku osób prawnych, jako jednostek organizacyjnych, którym przepis szczególny przyznaje zdolność prawną, istotne jest rozstrzygnięcie sposobu realizacji zdolności do czynności prawnych, albowiem dzięki tej szczególnej kwalifikacji podmiotowej dana osoba prawna może w sposób czynny funkcjonować w obrocie i poprzez własne działania nabywać prawa i zaciągać zobowiązania. Jak się powszechnie przyjmuje nasz ustawodawca stanął w tym zakresie na gruncie tzw. teorii organów, o czym zwłaszcza świadczy treść przepisu art. 38 KC, zgodnie z którym osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. Organem jest osoba fizyczna (lub osoby fizyczne - w wypadku organów wieloosobowych), której działanie uważa się za działanie samej osoby prawnej. Osoba prawna ujawnia swoja wolę właśnie poprzez działanie swych organów. Organ osoby prawnej jest elementem struktury osoby prawnej, usytuowanym niejako wewnątrz owej struktury. Działanie organu w granicach zdolności prawnej osoby prawnej jest traktowane jako działanie samej osoby prawnej. Jest to swoista fikcja prawna, ale jest ona na swój sposób pochodną konstrukcji osoby prawnej, jako określonego tworu normatywnego. I w tym właśnie tkwi podstawowa różnica pomiędzy organem a pełnomocnikiem. Organ jest elementem struktury wewnętrznej osoby prawnej (swoistą jego częścią składową); natomiast pełnomocnik jest "kimś" z zewnątrz, kto na mocy jednostronnego oświadczenia podmiotu prawa cywilnego uzyskuje kompetencje do składania własnych oświadczeń woli, przypisywanych (o ile mieszczą się w granicach umocowania) podmiotowi reprezentowanemu (mocodawcy). Oznacza to, że o ile dana osoba działająca w charakterze organu składa oświadczenia woli, które
są traktowane wprost jako oświadczenia woli osoby prawnej - o tyle pełnomocnik składa własne oświadczenie woli, które poprzez umocowanie (czyli oświadczenie woli będące źródłem uprawnienia do działania w cudzym imieniu) jest przypisywane mocodawcy. Najkrócej ujmując omawianą kwestię można stwierdzić, że organ działa za osobę prawną natomiast pełnomocnik - zamiast swego mocodawcy, aczkolwiek jego własne oświadczenie woli jest przypisywane temu ostatniemu.
O tym kto jest organem rozstrzyga w zasadzie przepis ustawowy regulujący funkcjonowanie osób prawnych danego typu, aczkolwiek niekiedy odsyłając do uregulowań o charakterze statutowym.
Jeżeli chodzi o sposób reprezentacji spółdzielni to reguluje ustawa z dnia 16 września 1982 -Prawo spółdzielcze. W przepisie art. 54 § 1 tej ustawy uregulowano kwestię nawiązującą do omówionego wyżej zagadnienia tzw. teorii organów, czyli odpowiedzi na pytanie, czyje działania są uznawane za działania samej osoby prawnej (art. 38 KC). Przepis ten odpowiada na pytanie, kto jest owym organem osoby prawnej, czyli pewnym elementem wewnętrznym struktury osoby prawnej, którego działania są utożsamiane z osobą prawną. Przywoływany przepis stanowi, że oświadczenia woli za spółdzielnię składają dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik; w spółdzielniach o zarządzie jednoosobowym oświadczenie woli mogą składać również dwaj pełnomocnicy. Natomiast w art. 55 Prawa spółdzielczego uregulowano kwestię udzielania pełnomocnictwa przez spółdzielnie, do jednoosobowego reprezentowania owej spółdzielni. Jak wspomniano wyżej pełnomocnik jest kimś zewnętrznym, działającym poza strukturą osoby prawnej, którego działania, na podstawie umocowania, są przypisywane osobie prawnej. O ile o pozycji organu decyduje ustawa lub oparty na niej statut, o tyle udzielenie pełnomocnictwa jest skutkiem jednostronnego oświadczenia woli mocodawcy. Zgodnie z przywoływanym przepisem art. 55 Prawa spółdzielczego zarząd może udzielić jednemu z członków zarządu lub innej osobie pełnomocnictwa do dokonywania czynności prawnych związanych z kierowaniem bieżącą działalnością gospodarczą spółdzielni lub jej wyodrębnionej organizacyjnie i gospodarczo jednostki, a także pełnomocnictwa do dokonywania czynności określonego rodzaju lub czynności szczególnych. W § 2 powoływanego przepisu
stanowi się, że statut spółdzielni może uzależnić udzielenie pełnomocnictwa przez zarząd od uprzedniej zgody rady.
Powyższe uregulowanie oznacza, że źródłem umocowania dla pełnomocnika jest oświadczenie woli zarządu, a nie statut, czy przepis ustawy. Jak się wskazuje w orzecznictwie udzielenie pełnomocnictwa jest czynnością prawną jednostronną. Przy jego wykładni należy stosować dyrektywy interpretacyjne zawarte w art. 65 § 1 KC, co oznacza że przesądzającego znaczenia nie można przypisywać semantycznemu brzmieniu oświadczenia. Pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 55 § 1 Prawa spółdzielczego może być udzielone zarówno w formie oświadczenia członków zarządu uprawnionych do reprezentacji spółdzielni (art. 54 § 1 i 2 Prawa spółdzielczego) jak i w formie uchwały zarządu jako kolegialnego organu. W tym drugim wypadku forma pisemna zostaje zachowana także w wypadku, gdy uchwała została wpisana do protokołu posiedzenia (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 1997 r., I Acr 18/97 Apel.-Wa 1997/3/29). Udzielenie pełnomocnictwa nie musi zostać wpisane do rejestru, ważne żeby takie umocowanie zostało przez osoby uprawnione wyrażone i określało zakres umocowania pełnomocnika.
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca powołuje się na zapis zawarty Krajowym Rejestrze Sądowym, zgodnie z którym swoiste pełnomocnictwo ogólne otrzymała prezes SM B we W. Sąd Rejestrowy, który obowiązany jest badać zgodność statutu zarówno z prawem spółdzielczym jak i innymi obowiązującymi aktami prawnym, odzwierciedlił to w postanowieniu Sądu o wpisaniu SM B we W. do rejestru przedsiębiorców.
W dziale 2 w rubryce 1 - " organ uprawniony do reprezentowania podmiotu" wpisano zarząd, a w sposobie reprezentowania spółdzielni wpisano, że oświadczenia woli w imieniu spółdzielni składają dwaj członkowie zarządu lub członek zarządu i pełnomocnik , a w zakresie bieżącej działalności spółdzielni oświadczenia woli może składać również prezes zarządu.
Zapis powyższy należy tłumaczyć w ten sposób, że za organ uznano zarząd i określono sposób działania owego organu (tzw. reprezentacja łączna). Działanie tych osób uznane jest, jak to wywiedziono wyżej, za działanie samej osoby prawnej, jaką
jest spółdzielnia. Natomiast na podstawie pełnomocnictwa to tę rolę, ale tylko zakresie bieżącej działalności spółdzielni, przyznano jednoosobowo prezesowi spółdzielni. Zasadnie organy obu instancji powzięły wątpliwość, czy takie umocowanie, wpisane do rejestru jest zgodne z prawem. Należy bowiem wyraźnie podkreślić, że zgodnie z art. 12 ustawy o KRS dane zawarte w Rejestrze nie mogą być z niego usunięte, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli okaże się, że w Rejestrze znajduje się wpis zawierający oczywiste błędy lub niezgodności z treścią postanowienia sądu, sąd z urzędu sprostuje wpis jeżeli w Rejestrze są zamieszczone dane niedopuszczalne ze względu na obowiązujące przepisy prawa, sąd rejestrowy, po wysłuchaniu zainteresowanych osób na posiedzeniu lub po wezwaniu do złożenia oświadczenia pisemnego, wykreśla je z urzędu. Z kolei przepis art. 17 wskazuje, że domniemywa się, iż dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.
Podkreślić należy następnie, iż zgodnie z przytoczonym art. 55 Prawa spółdzielczego, umocowanie do jednoosobowego działania w charakterze pełnomocnika musi pochodzić od zarządu i udzielone może zostać w sposób określony w przytaczanym wyżej orzeczeniu Sądu Apelacyjnego. Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że aby takie umocowanie do jednoosobowego działania było skuteczne, musi zostać ono udzielone przez zarząd spółdzielni, chyba, że statut danej spółdzielni wymaga także zgody rady, jak to przewiduje § 2 art. 55 Prawa spółdzielczego. Wobec tego należy jeszcze raz podkreślić, że owo umocowanie dla pełnomocnika ma źródło w oświadczeniu woli zarządu i nie może wynikać wprost z ustawy, czy jedynie ze statutu. Dlatego też organ odwoławczy zasadnie wątpliwość, czy ów wpis do rejestru jest zgodny z prawem. Należy wszakże wyraźnie podkreślić, iż prawidłowość dokonanych wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym może być weryfikowana przez sąd rejestrowy, ale nie samodzielnie przez organ administracji publicznej. Wskazać bowiem należy, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tj. Dz. U. z 2001 r. nr 17, poz. 209 ze zm.). rejestr prowadzą w systemie informatycznym sądy rejonowe (sądy
gospodarcze), obejmujące swoją właściwością obszar województwa lub jego część, zwane dalej "sądami rejestrowymi". Z kolei przepis art. 12 powoływanej ustawy stanowi, że dane zawarte w Rejestrze nie mogą być z niego usunięte, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli okaże się, że w Rejestrze znajduje się wpis zawierający oczywiste błędy lub niezgodności z treścią postanowienia sądu, sąd z urzędu sprostuje wpis. Jeżeli w Rejestrze są zamieszczone dane niedopuszczalne ze względu na obowiązujące przepisy prawa, sąd rejestrowy, po wysłuchaniu zainteresowanych osób na posiedzeniu lub po wezwaniu do złożenia oświadczenia pisemnego, wykreśla je z urzędu. Od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. Jednak w odniesieniu do czynności dokonanych przed upływem szesnastego dnia od dnia ogłoszenia podmiot wpisany do Rejestru nie może powoływać się na wpis wobec osoby trzeciej, jeżeli ta udowodni, że nie mogła wiedzieć o treści wpisu. W przypadku rozbieżności między wpisem do Rejestru a ogłoszeniem w Monitorze Sądowym i Gospodarczym obowiązuje wpis w Rejestrze. Jednak osoba trzecia może powoływać się na treść ogłoszenia, chyba że podmiot wpisany do Rejestru udowodni, że osoba trzecia wiedziała o treści wpisu. Osoba trzecia może się powoływać na dokumenty i dane, w odniesieniu do których nie dopełniono jeszcze obowiązku ogłoszenia, jeżeli niezamieszczenie ogłoszenia nie pozbawia jej skutków prawnych (por. art. 15 ustawy o KRS). Na koniec należy jeszcze podkreślić, iż zgodnie z art. 17 ustawy o KRS domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.
Wracając do kwestii skuteczności opisanego na wstępie pełnomocnictwa to należy zauważyć, iż taki wpis o jednoosobowej rejestracji mógł się znaleźć w rejestrze, o ile w konkretnym przypadku zarząd spółdzielni udzielił takiego umocowania swemu prezesowi. Brak w aktach sprawy owego oświadczenia zarządu o udzieleniu pełnomocnictwa, w sytuacji gdy nie wiadomo, czy takie oświadczenie woli zostało przez Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej B
wyrażone, powoduje, że mamy do czynienia z brakiem formalnym pisma (tu-odwołania). Jest to wszakże brak usuwalny. Mamy więc tu do czynienia z sytuacją przewidzianą w art. 64 § 2. KPA. Przepis ten stanowi, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, przepis art. 64 § 2 KPA dotyczy wezwania do usunięcia braków możliwych do usunięcia w postępowaniu administracyjnym, które z łatwością mogą być usunięte, a do takich niewątpliwie należy brak pełnomocnictwa (por. wyrok NSA z 1 października 2001 r. , II SA 2177/00 LEX nr 157803)
Należy również wskazać, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania, na podstawie art. 64 § 2 KPA, nie rozstrzyga wprawdzie sprawy co do istoty, lecz jednak kończy postępowanie w danej instancji, a zatem zgodne z nakazem zawartym w art. 104 KPA czynność ta musi być podjęta w formie decyzji (por. post. s.apel. w Katowicach, III AUz 279/04, Lex nr 151774).
Wobec powyższego skarżone postanowienie nie może się ostać w obrocie prawnym, albowiem nie wyczerpano tu możliwości usunięcia wskazanego wyżej braku pełnomocnictwa w trybie powoływanego wyżej przepisu art. 64 2 KPA. Mogło się bowiem okazać, że umocowanie Pani Prezes Spółdzielni do działania w imieniu Spółdzielni jest prawidłowe. Będziemy mieli z taką sytuacją do czynienia wtedy, gdy zarząd spółdzielni umocował ja do jednoosobowego działania. Możliwie będzie również potwierdzenie owego umocowania ex post. Zgodnie bowiem z przepisem art. 104 KC, jednostronna czynność prawna dokonana w cudzym imieniu bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu jest nieważna. Jednakże gdy ten, komu zostało złożone oświadczenie woli w cudzym imieniu, zgodził się na działanie bez umocowania, stosuje się odpowiednio przepisy o zawarciu umowy bez umocowania, czyli przepis art. 103 KC., który to przepis stanowi, że jeżeli zawierający umowę jako pełnomocnik nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w której imieniu umowa została zawarta. Druga strona może wyznaczyć osobie, w której imieniu umowa została zawarta, odpowiedni termin do potwierdzenia umowy; staje się wolna
po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu. W braku potwierdzenia ten, kto zawarł umowę w cudzym imieniu, obowiązany jest do zwrotu tego, co otrzymał od drugiej strony w wykonaniu umowy, oraz do naprawienia szkody, którą druga strona poniosła przez to, że zawarła umowę nie wiedząc o braku umocowania lub o przekroczeniu jego zakresu.
Należy wszakże na koniec podkreślić, że przed organem rozstrzygającym pozostanie do rozstrzygnięcia kwestia, zakresu owego umocowania i ustalenie czy w owych bieżących czynnościach mieści się zaskarżanie rozstrzygnięć administracyjnych.
W rozpatrywanej sprawie opisana wyżej procedura weryfikacyjna prawidłowości pełnomocnictwa nie została przez organ odwoławczy wyczerpana, a więc doszło do istotnego naruszenia reguł procedury, w tym także tych wynikających z przepisów art. 7 i 77 KPA .
Wobec tego sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II sentencji ma swe uzasadnienie w art. 152 powołanej wyżej ustawy.