II SA/Wr 523/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi T. K. na uchwałę Rady Gminy G. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP) gminy G. w obrębie K. Uchwała ta, przypisując terenowi symbol "AG/1" funkcję terenu aktywności gospodarczej, dopuszczała wysokość przebudowywanych i nowych obiektów do 25 m. Skarżący, właściciel sąsiedniej działki, zarzucił naruszenie ładu przestrzennego, prawa własności oraz jego uzasadnionego interesu, wskazując, że dopuszczenie tak wysokiej zabudowy przemysłowej (znacznie przekraczającej dotychczasowe 12 m) zwiększy uciążliwość działalności firmy A sp. j. i naruszy jego prawo własności, zwłaszcza że zamierza on wykorzystać swoją nieruchomość na cele mieszkaniowe. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Potwierdził legitymację procesową skarżącego, mimo że jego nieruchomość nie była objęta MPZP, ale znajdowała się w obszarze oddziaływania planowanej zabudowy. Kluczowym argumentem sądu było naruszenie art. 1 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który nakazuje ważenie interesu publicznego i prywatnego. Sąd stwierdził, że gmina nie wykazała uzasadnionych przesłanek dla podwyższenia dopuszczalnej wysokości zabudowy, co naruszało prawo własności skarżącego. Dodatkowo, sąd dopatrzył się istotnych uchybień proceduralnych w procesie uchwalania planu, w tym braku przedstawienia uwag skarżącego radzie gminy. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości, uznając, że ograniczenie sankcji nieważności tylko do jednego przepisu nie zapewniłoby skuteczności kontroli sądowej. Zasądzono również zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Zagadnienia prawne (3)
Czy dopuszczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zabudowy o wysokości znacznie przekraczającej dotychczasowe normy, na terenie sąsiadującym z nieruchomością osoby fizycznej, narusza jej prawo własności i uzasadniony interes?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dopuszczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zabudowy o wysokości znacznie przekraczającej dotychczasowe normy, na terenie sąsiadującym z nieruchomością osoby fizycznej, może naruszać jej prawo własności i uzasadniony interes, jeśli gmina nie wyważyła interesu publicznego i prywatnego oraz nie wykazała zasadności takiej zmiany.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że gmina nie wykazała uzasadnionych przesłanek dla podwyższenia dopuszczalnej wysokości zabudowy z 12 m do 25 m na terenie sąsiadującym z nieruchomością skarżącego, co naruszało jego prawo własności i możliwość korzystania z nieruchomości. Brak wyważenia interesów i uzasadnienia zmian stanowi istotne naruszenie art. 1 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Czy naruszenie procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegające na nierozpoznaniu uwag strony wnoszącej skargę, stanowi istotne naruszenie trybu jego sporządzania skutkujące nieważnością uchwały?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, nierozpoznanie uwag strony wnoszącej skargę na etapie uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mimo obowiązku przedstawienia ich organowi stanowiącemu, stanowi istotne naruszenie trybu jego sporządzania, które może skutkować nieważnością uchwały.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że uwaga skarżącego nie została przedstawiona na sesji rady gminy, co stanowi uchybienie art. 19 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Brak zapoznania się organu stanowiącego z uwagami strony jest istotnym naruszeniem procedury, które mogło mieć wpływ na treść uchwały i uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.
Czy właściciel nieruchomości znajdującej się poza obszarem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale w obszarze jego oddziaływania, posiada legitymację procesową do zaskarżenia uchwały planistycznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, właściciel nieruchomości znajdującej się poza obszarem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale w obszarze jego oddziaływania, posiada legitymację procesową do zaskarżenia uchwały planistycznej, jeśli jego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone.
Uzasadnienie
Sąd potwierdził, że legitymację skargową ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą. W przypadku planów miejscowych wystarczająca jest okoliczność, że nieruchomość skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania potencjalnej zabudowy przewidzianej w planie, co może naruszać jego prawo własności.
Przepisy (9)
Główne
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
u.p.z.p. art. 1 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne uwzględnia, między innymi, prawo własności.
u.p.z.p. art. 1 § 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania i korzystania z terenu, organ waży interes publiczny i interesy prywatne, w tym zmierzające do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania terenu, jak i zmiany w zakresie jego zagospodarowania, a także analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne.
u.p.z.p. art. 3 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Podstawę sporządzenia aktu, o którym mowa w art. 14 ust. 4 i 15, stanowi studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 19 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego oraz program funkcjonalno-użytkowy, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 1 lit. b, i przedkłada go wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta.
u.p.z.p. art. 20 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Organ wykonawczy gminy przekazuje projekt planu miejscowego wraz z jego uzasadnieniem oraz ustaleniami dokumentów, o których mowa w art. 8 ust. 3, art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1, do opiniowania lub uzgodnienia, w zależności od potrzeb, organom i jednostkom organizacyjnym, o których mowa w art. 24 ust. 1 i 2.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa; w takim samym zakresie może rozporządzać rzeczą.
P.b. art. 5 § 1
Ustawa Prawo budowlane
Zasady i warunki sytuowania nowego zagospodarowania terenu
Skład orzekający
Gabriel Węgrzyn
przewodniczący sprawozdawca
Olga Białek
przewodniczący
Wojciech Śnieżyński
sędzia
Informacje dodatkowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.