II SA/Wr 23/26

II SA/Wr 23/26 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-06-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Adam Habuda /przewodniczący/
Malwina Jaworska-Wołyniak /sprawozdawca/
Marta Pawłowska
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda Sędziowie: Asesor WSA Malwina Jaworska- Wołyniak (spr.) Sędzia WSA Marta Pawłowska Protokolant: specjalista Izabela Szczerbińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 października 2025 r. nr 1084/2025 w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności celem usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego linii elektroenergetycznej oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 27 października 2025 r. (nr 1084/2025), Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: DWINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a.) po rozpatrzeniu odwołania M. W. (dalej: skarżący) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu (dalej: PINB) z dnia 25 sierpnia 2025 r. nr 123/2025, w przedmiocie nałożenia na T. S.A. Oddział w L. wykonanie określonych czynności, celem usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W., uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków określonych w punktach 2 i 3 i w tym zakresie wyznaczył nowy termin - 1 miesiąc od dnia otrzymania niniejszej decyzji, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Decyzja ta zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
W związku z pismem skarżącego, PINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. W przedłożonym piśmie skarżący wskazał, że przedmiotowa linia, stanowi realne zagrożenie dla jego życia i zdrowia oraz powoduje wyłączenie z użytkowania prawie połowy jego nieruchomości.
W dniu 18 sierpnia 2022 r. PINB przeprowadził oględziny, w trakcie których wskazał, że w północno-wschodniej części nieruchomości zlokalizowany jest słup żelbetowy, będący własnością T.(1) S A. Słup wykonano w technologii monolitycznej żelbetowej. Odcinkowo widoczne są spękania betonu i ubytki otuliny warstwy konstrukcyjnej. Według skarżącego lokalizacja słupa i sieci przesyłowej uniemożliwia mu remont przyległego budynku oraz zachodzi ryzyko zerwania przewodów.
W toku postępowania ustalono, że na dz. nr [...] i [...] ustanowiona została służebność przesyłu dla przedmiotowej linii. T.(1) S.A. przedłożyła kopię książki obiektu budowlanego, protokołu z oględzin linii [...], protokołu z badania skuteczności ochrony przeciwporażeniowej oraz plan sytuacyjny odcinka linii. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że nie występuje zagrożenie dla konstrukcji słupa. W przypadku zamontowanego na słupie izolatora wskazano na możliwość dalszej jego eksploatacji. Ponadto - nie odnotowano działania zabezpieczeń na linii związanych z osłabieniem izolacji. Dodatkowo na słupie zastosowano wzmocnienie zawieszenia przewodów w postaci podwójnego łańcucha izolatorów odciągowych, co stanowi kolejną ochronę przed odpadnięciem przewodu.
W tak kształtującym się stanie faktycznym PINB decyzją z dnia 28 listopada 2022 r. nr 100/2022 umorzył postępowanie administracyjne, a DWINB decyzją z dnia 30 stycznia 2023 r. utrzymał ją w mocy.
Obie decyzje zostały uchylone wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2023 r. (lI SA/Wr 178/23). Sąd wskazał na konieczność sporządzenia ekspertyzy technicznej, która ostatecznie rozstrzygnie o stanie spornej linii oraz słupa żelbetowego.
W ponownie prowadzonym postępowaniu uczestnik postępowania przedłożył ekspertyzę techniczną linii elektroenergetycznej, przebiegającej przez dz. nr [...] oraz słupa żelbetowego, zlokalizowanego na tej nieruchomości, sporządzonej przez mgr inż. P. K. oraz mgr inż. J. B. Następnie ekspertyza ta została uzupełniona i sprecyzowana w zakresie zaleceń.
W tak kształtującym się stanie sprawy PINB wydał w dniu 25 sierpnia 2025 r. decyzję nr 123/2025, którą nałożył na T. S.A. Oddział w L. obowiązek wykonania następujących czynności, celem usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gm. W.:
1. Wymienić kompletne stanowisko słupowe, zlokalizowane na w/w nieruchomości poprzez całkowitą wymianę konstrukcji żelbetowej na żerdź wirowaną oraz wymianę konstrukcji wsporczej, dedykowaną dla płaskiego układu przewodów, wraz z wymianą wszystkich kompletnych łańcuchów odciągowych wraz z kompletem izolatorów.
2. Rozbudować istniejący uziom słupa w celu poprawy skuteczności ochrony przeciwporażeniowej.
3. Do czasu wymiany całego stanowiska słupowego należy cyklicznie sprawdzać stan istniejących połączeń (skręcanych i spawanych) na całym stanowisku słupowym oraz zwiększyć częstotliwość oględzin: dwa razy w roku przed i po okresie jesienno-zimowym.
Na wykonanie powyższych obowiązków PINB wyznaczył termin 18 miesięcy (pkt 1) oraz 1 miesiąc (pkt 2 i 3) od otrzymania decyzji.
Odwołanie od tej decyzji złożył skarżący wnosząc o jej uchylenie.
Podejmując oznaczone na wstępie rozstrzygnięcie DWINB w pierwszej kolejności wskazał na materialnoprawną podstawę wydania decyzji wywodząc, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r., poz. 1080 ze zm., dalej: p.b.) w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
Decyzja taka ma charakter związany. DWINB podzielił twierdzenia organu I instancji wskazując, że z zebranego materiału dowodowego (dostarczonej ekspertyzy technicznej autorstwa mgr inż. P. K.), bezspornie wynika, że rozmiar i charakter nieprawidłowości występujących w obrębie spornej linii elektroenergetycznej oraz słupa żelbetowego zlokalizowanego na tej nieruchomości, wskazuje na ich nieodpowiedni stan techniczny, dodatkowo mogący zagrażać zdrowiu i życiu ludzi, bezpieczeństwu mienia, co z kolei implikuje konieczność wykonania czynności określonych w sentencji kontrolowanej decyzji. Stąd PINB był upoważniony i jednocześnie zobowiązany do podjęcia decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości, a w świetle dokonanych ustaleń i jednoznaczności zgromadzonego materiału dowodowego - w tym ekspertyzy technicznej - należy uznać, że nie przekroczył on przysługującej mu swobody oceny dowodów, bowiem przeprowadził spójną, logiczną i rzeczową analizę stanu faktycznego, zaś wnioski pokrywały się ze wskazanym dowodem. Nadto w sposób adekwatny do okoliczności sprawy oznaczył termin do wykonania nałożonych obowiązków.
DWINB nie podzielił zarzutów odwołania, które oscylowały wokół wadliwie ustalonych nieprawidłowości oraz wadliwym określeniu zakresu prac budowlanych koniecznych do naprawienia przez pominięcie w tym zakresie obowiązku wykonania prac polegających w istocie na wymianie linii napowietrznej na kablową. DWINB wskazał, że określając zakres koniecznych prac PINB oparł się na ekspertyzie technicznej, której nie miał podstaw kwestionować. Skarżący zaś nie przedstawił żadnego innego dowodu, którego treść przeczyłaby ustaleniom organu I instancji.
Nadto, dla skutecznego podważenia ekspertyzy, sporządzonej przez osoby dysponujące wymaganymi uprawnieniami nie wystarczy polemiczne przedstawienie własnych racji przez stronę, o ile nie mają one oparcia w fachowym opracowaniu. Takie opracowanie przez skarżącego nie zostało złożone, pomimo, iż wskazuje on w treści odwołania, iż posiada wykształcenie techniczne.
Organ odwoławczy wskazał także, że PINB obowiązany był do zbadania, czy sporna linia elektroenergetyczna oraz słup żelbetowy zlokalizowany na tej nieruchomości znajduje się w odpowiednim stanie technicznym - taki jest bowiem przedmiot sprawy zakreślony zawiadomieniem o wszczęciu postępowania i w konsekwencji zakres, jakiego powinno dotyczyć rozstrzygnięcie kończące postępowanie. Gdyby - jak tego oczekuje skarżący, PINB objął rozstrzygnięciem rzeczoną linię elektroenergetyczną przebiegającą przez inne nieruchomości niż dz. nr [...], wydałby decyzję w sprawie, w której nie toczyło się uprzednio żadne postępowanie, a tym samym wydana decyzja byłaby dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa.
Wreszcie DWINB wskazał, że problem w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, że skarżący oczekuje od PINB wydania nakazu budowy nowego urządzenia liniowego (kablowego), a nie akceptuje częściowej wymiany istniejącej linii napowietrznej. Takiego oczekiwania nadzór budowlany nie może jednak spełnić, gdyż w tej kwestii decyzję może podjąć jedynie właściciel/zarządca rzeczonego obiektu. Oczywistym jest, iż skablowanie linii napowietrznej zwiększyłoby bezpieczeństwo użytkowników nieruchomości znajdujących się w jej obrębie niemniej jednak byłaby to nie likwidacja stwierdzonych nieprawidłowości lecz nakaz zrealizowania inwestycji o dużych nakładach finansowych i zakresie przekraczającym usunięcie istniejących nieprawidłowości, a tym samym wykraczałoby poza ramy wyznaczone przez przepisy p.b.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do WSA we Wrocławiu złożył M. W.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art.: 7, 8 § 1, 77 § 1 k.p.a. tj. niewywiązanie się z obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego zebranego materiału dowodowego, prowadzenia postępowania w sposób budzący brak zaufania do władzy publicznej, niekierowanie się zasadami bezstronności i równego traktowania jak również niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Nadto pismem z dnia 11 lutego 2026 r. swoje stanowisko w sprawie złożył uczestnik postępowania – T.(2) S.A. z/s w K. wnosząc o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024, poz. 1267) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub tryb podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2026, poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Mając na względzie wskazane kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw dla stwierdzenia naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonywanych czynności przepisu z art. 134 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontroli tut. Sądu podlegała decyzja z dnia 27 października 2025 r. (nr 1084/2025), którą DWINB utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia 25 sierpnia 2025 r. (nr 123/2025), w zakresie nałożenia na T. S.A. Oddział w L. obowiązku wykonania czynności, celem usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., tj. nakazał:
1. wymienić kompletne stanowisko słupowe, zlokalizowane na w/w nieruchomości poprzez całkowitą wymianę konstrukcji żelbetowej na żerdź wirowaną oraz wymianę konstrukcji wsporczej, dedykowaną dla płaskiego układu przewodów, wraz z wymianą wszystkich kompletnych łańcuchów odciągowych wraz z kompletem izolatorów;
2. rozbudować istniejący uziom słupa w celu poprawy skuteczności ochrony przeciwporażeniowej;
3. do czasu wymiany całego stanowiska słupowego należy cyklicznie sprawdzać stan istniejących połączeń (skręcanych i spawanych) na całym stanowisku słupowym oraz zwiększyć częstotliwość oględzin: dwa razy w roku przed i po okresie jesienno-zimowym.
Jednocześnie zaskarżoną decyzją DWINB zreformował przywołane rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie wyznaczonego terminu, w taki sposób, że uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków określonych w punktach 2 i 3 i w tym zakresie wyznaczył nowy termin - 1 miesiąc od dnia otrzymania niniejszej decyzji.
Zauważyć także trzeba, że w realiach badanej sprawy zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja PINB podjęta została po wydaniu przez tut. Sąd wyroku z dnia 11 lipca 2023 r. (lI SA/Wr 178/23). W jego treści Sąd wskazał na konieczność sporządzenia ekspertyzy technicznej, która ostatecznie rozstrzygnie o stanie spornej linii oraz słupa żelbetowego. Od wyroku tego skargę kasacyjną – wyrokiem z dnia 17 września 2024 r. (sygn. akt II OSK 2146/23) - oddalił Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie zaś z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Przywołany przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wywiera skutki w dwóch płaszczyznach, mianowicie ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej we wcześniejszym orzeczeniu. Zasadniczym kryterium legalności decyzji wydanej w postępowaniu ponowionym wskutek wyroku sądu administracyjnego jest więc zastosowanie się do wyrażonej przez ten sąd oceny prawnej oraz podporządkowanie się wytycznym co do dalszego postępowania (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 574/23, CBOSA). Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się w pełnym wymiarze oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organów administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2023 r., sygn. akt I GSK 90/23, CBOSA).
Niewątpliwie więc na organie i sądzie spoczywa istotny obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, który może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej poprzedni pogląd prawny nieaktualnym. Tym samym związanie sądu oceną prawną wyrażoną w wyroku wydanym w danej sprawie oznacza, że przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym nie może on formułować ocen odmiennych od wiążącej go oceny prawnej, ale musi się do niej zastosować. Takie same zasady bez wątpienia dotyczą związania wskazaniami poczynionymi przez sąd co do dalszego postępowania np. jego pożądanego kierunku, ewentualnych działań wyjaśniających jakie należało być może podjąć (wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GSK 2/20, CBOSA).
Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a organy nadzoru budowlanego zastosowały się do wyrażonej przez Sąd w wyroku z dnia 11 lipca 2023 r. oceny prawnej oraz podporządkowały się wytycznym co do dalszego postępowania, które wiązały się z pozyskaniem ekspertyzy technicznej. Nałożone zaś, zaskarżoną decyzją, obowiązki korespondują w pełni z zaleceniami, wynikającymi z tejże oceny. W jej treści wskazano na uszkodzenia słupa, postępujący proces jego degradacji, liczne wyszczerbienia krawędzi (z miejscowo odsłoniętymi głównymi prętami zbrojenia słupa) oraz podłużne pęknięcia otuliny wzdłuż głównych prętów, co wskazuje na postępującą karbonatyzację betonu, a co za tym idzie korozję prętów zbrojeniowych i dalsze odspajanie betonu. Stąd, zdaniem Sądu, zasadnie PINB, w wydanej decyzji z dnia 25 sierpnia 2025 r., nałożył obowiązek wymiany kompletnego stanowiska słupowego przez całkowitą wymianę konstrukcji żelbetowej na żerdź wirowaną. Nadto, uwzględniając zawarte w przedłożonej ocenie technicznej, zalecenie dot. wcześniejszego uszkodzenia jednego izolatora i potrzeby zapewnienia, w tym zakresie, stosownej asekuracji zawieszenia przewodów, PINB zobowiązał uczestnika postępowania do wymiany konstrukcji wsporczej, dedykowanej dla płaskiego układu przewodów wraz z wymianą wszystkich kompletnych łańcuchów odciągowych wraz z kompletem izolatorów. Organ I instancji, czyniąc zadość również zaleceniom wskazanym w przedłożonej ekspertyzie, nakazał rozbudować istniejący uziom słupa w celu poprawy skuteczności ochrony przeciwpożarowej. Jednocześnie PINB nie znalazł podstaw do nakazania wymiany przewodów linii napowietrznej przebiegającej przez nieruchomość skarżącego oraz innych słupów i przewodów w jej sąsiedztwie, czy też dokonania skablowania spornej linii napowietrznej. Stanowisko to, zdaniem Sądu, odpowiada prawu, zważywszy przede wszystkim na zawarte w przedłożonej ocenie technicznej twierdzenia, iż "Same istniejące przewody linii napowietrznej SN 20 kV przebiegające nad działką nr [...] nadają się do dalszej eksploatacji", a nadto, że nie stanowi ona przeszkody w przeprowadzeniu remontu istniejących budynków zlokalizowanych na tej działce, którego można dokonać po indywidulanym uzgodnieniu z uczestnikiem warunków bezpiecznego prowadzenia prac. Skoro więc w przedłożonej ekspertyzie, sporządzonej przez zespół autorski, w skład którego wchodził m.in. mgr inż. P. K., posiadający uprawnienia o specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, wyrażono pogląd, iż przewody linii przebiegającej nad nieruchomością skarżącego nadają się do dalszej eksploatacji, a nadto wobec oświadczenia autorów, że ekspertyza dot. słupa żelbetowego oraz przewodów linii napowietrznej, została sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, to brak jest podstaw do kwestionowania przyjętej oceny. Nie są tu absolutnie wystarczające same ogólnikowe twierdzenia skarżącego podważające prawidłowość wykonania tejże ekspertyzy oraz trafność zawartych w niej wniosków i zaleceń. W sytuacji bowiem, gdy w realiach badanej sprawy - wobec też wydanych uprzednio rozstrzygnięć sądu administracyjnego obu instancji - ustalono, że zachodzi potrzeba uzyskania informacji, które wymagają posiadania wiedzy specjalistycznej w postaci stosownej oceny technicznej, to zakwestionowanie zawartych w tak pozyskanym dowodzie twierdzeń, również wymagałoby przedstawienia stosownego dokumentu w tym zakresie, sporządzonego przez podmiot posiadający odpowiednią wiedzę, np. innej ekspertyzy technicznej. Tego zaś skarżący nie uczynił na żadnym etapie prowadzonego postępowania administracyjnego jak również przed tut. Sądem.
Z tych też względów nie można również uwzględnić zarzutu strony, którym wyraził zastrzeżenia co do obiektywizmu biegłych oceniających stan istotnych w sprawie konstrukcji energetycznych. Samo zaś sporządzenie ekspertyzy z dnia 30 kwietnia 2025 r. na zlecenie uczestnika postępowania, odpowiada brzmieniu art. 81c ust. 2 w zw. z ust. 1 p.b.
Wreszcie należy zauważyć, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b. Zgodnie z jego brzmieniem w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3) organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przewidziana w przywołanych normach ingerencja organu nadzoru budowlanego pozostaje w związku z art. 61 p.b., mocą którego nałożony został na właściciela, współwłaścicieli lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek utrzymania go w należytym stanie technicznym i zapewnienia bezpieczeństwa jego użytkowania. Zakreślone obowiązki właściciela lub zarządcy - jak to podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2020 r., (sygn. akt II OSK 180/18, CBOSA) – "polegają głównie na przeprowadzaniu, w czasie użytkowania obiektu, okresowych przeglądów i ocen jego stanu technicznego oraz podejmowaniu działań związanych z wykonywaniem niezbędnych robót konserwacyjnych i remontowych, zapewniających utrzymanie właściwego stanu technicznego i bezpieczeństwa eksploatowanego obiektu budowlanego". W świetle art. 66 ust. 1 p.b. nie ma znaczenia dlaczego doszło do stwierdzonych nieprawidłowości, bowiem zastosowanie tego przepisu nie wiąże się ze sposobem powstania, a jedynie z faktem zaistnienia opisanych tam sytuacji. Wystąpienie którejkolwiek z przesłanek określonych w pkt 1 - 4 obliguje organ do nakazania, usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, a podejmowana w tym zakresie decyzja ma charakter związany.
Obowiązki nakładane na podstawie art. 66 p.b. obejmują zatem sytuacje związane z nieprawidłową eksploatacją obiektu budowlanego, polegającą na zaniechaniu wykonywania powinności określonych w art. 61 oraz w dalszych przepisach tego rozdziału ustawy. Oznacza to, że usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w trybie art. 66 ust. 1 p.b. może dotyczyć jedynie takich nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego, a więc związanych zazwyczaj z niewłaściwym jego użytkowaniem, doprowadzeniem do znacznego zużycia technicznego poprzez brak remontów i konserwacji spowodowanych m.in. biernością, niedbalstwem oraz brakiem należytego nadzoru właściciela lub zarządcy (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1100/10 oraz wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 58/14, CBOSA). Celem więc tego przepisu jest wyłącznie nałożenie koniecznych nakazów mających na celu doprowadzenie obiektu to stanu zgodnego prawem i eliminujących zagrożenie dla dóbr określonych w pkt 3. Regulacja ta nie mogła więc stanowić podstawy do wydania nakazu budowy nowego urządzenia liniowego, czego to oczekuje skarżący, w sytuacji gdy w przywołanej ekspertyzie wskazano, iż wykonanie oznaczonych tam zaleceń jest wystarczające dla prawidłowego użytkowania spornej linii oraz słupa.
Wreszcie trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a, dokonując kontroli zaskarżonego aktu, tut. Sąd związany był granicami sprawy, w której został on wydany, a którego również uprzednio nie zakwestionował Sąd I i II instancji orzekając w sprawie. Granice zaś tejże sprawy wyznaczyło zawiadomienie z dnia 7 października 2022 r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stanu technicznego linii elektroenergetycznej oznaczonej symbolem [...], przebiegającej przez dz. nr [...] w miejscowości T., gmina W. Stąd ani organy ani też Sąd nie był w granicach niniejszej sprawy uprawiony do wypowiadania się co do stanu technicznego słupów i przebiegającej linii na innych nieruchomościach.
Sąd nie dopatrzył się także naruszeń przepisów postępowania, w tym zwłaszcza uchybień, wskazanych w skardze przepisów: 7, 8 § 1, 77 § 1 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu postępowanie przeprowadzone zostało przez organy administracji publicznej w zgodzie z przepisami k.p.a. Organy w sposób kompleksowy zgromadziły materiał dowodowy, niezbędny do rozstrzygnięcia sprawy i dokonały jego wszechstronnej oceny z poszanowaniem reguł określonych w art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy mógł stanowić podstawę do prawidłowego zastosowania przepisów p.b. i podjęcia decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b. W oparciu o tak zebrany materiał dowodowy organ odwoławczy prawidłowo też wyjaśnił skarżącemu przesłanki, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, a okoliczność, że nie spotkały się one z jego aprobatą, nie świadczy o zasadności zarzutów w tym zakresie.
W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę w całości.