Pełny tekst orzeczenia

II SA/WR 1849/02

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Łd 1052/06 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-07-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Paweł Kowalski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. – G. na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania skargi za nieuzasadnioną p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 19 maja 2006 r. A. G. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr. [...] uznające skargę na bezczynność Urzędu Skarbowego w Z. w przedmiocie odmowy zajęcia wierzytelności na poczet zadłużenia podatkowego za nieuzasadnioną.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zwrócił się o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 zer zm.). Wskazał, iż w niniejszej sprawie wydane zostało zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi przewidziane w art. 237 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, od którego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż w dniu 20 marca 2006 roku strona skarżąca skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Urzędu Skarbowego w Z., który to organ odmówił zajęcia wierzytelności jaką A. G. G. miała w A sp. z o.o. Po przekazaniu wskazanego pisma według właściwości Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uznał je za skargę na nienależyte wykonanie obowiązków przez organ egzekucyjny – Urząd Skarbowy w Z., przewidzianą w art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Opierając się na art. 237 § 3 i art. 238 § 1 KPA organ II instancji skierował do skarżącej zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, w którym uznał ją za nieuzasadnioną.
Po otrzymaniu wskazanego powyżej zawiadomienia skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której kwestionowała sposób załatwienia sprawy. W jej ocenie organ po otrzymaniu pisma z dnia 20 marca 2006 roku powinien wydać decyzję rozstrzygającą sprawę co do istot lub postanowienie. Zdaniem skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej wydając zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy naruszył przepisy prawa podatkowego, zaś uznając skargę za nieuzasadnioną podważył zasadę zaufania obywatela do państwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej w dalszej części uzasadnienia p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do § 2 cytowanego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), postanowienia wydanej w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie A. G. – G. złożyła skargę na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi przewidziane w art. 237 § 3 i art. 238 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu wskazanego zawiadomienia nie można uznać za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącej przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa i to niezależnie od formy, w jakiej zostało wydane. Zawiadomienie takie nie dotyczy bowiem przyznania ani stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2002 roku, II SA/Wr 1849/02 nie publikowane; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2004 roku, IV SA 1992/2003, nie publikowane).
Skarga wniesiona na zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy jest zatem niedopuszczalna i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.