II SA/Wr 1158/01

II SA/Wr 1158/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-04-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-05-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Halina Kremis /sprawozdawca/
Julia Szczygielska
Mieczysław Górkiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie: NSA Halina Kremis (sprawozdawca) NSA Julia Szczygielska Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. i E. G. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie sklepu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; II. zasądza od strony przeciwnej na rzecz skarżących 275 zł kosztów postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. udzielono Miejskiemu Zarządowi Budynków Komunalnych w W. pozwolenia na użytkowanie sklepu spożywczego usytuowanego w budynku mieszkalnym przy ul. B. [...].
Od tej decyzji odwołanie do Wojewody D. wnieśli W. i E. G.. Podstawowym zarzutem strony odwołującej się jest uciążliwość powodowana działalnością sklepu.
Decyzją Nr [...]z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. Nr 106 z 2000 r. poz. 1126 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. i E. G. od decyzji Prezydenta W., Wojewoda D. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
Na uzasadnienie wskazał, że decyzją nr [...]z dnia [...] r. Wojewoda D. uchylił decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...]r. i przekazał do ponownego rozparzenia przez organ pierwszej instancji sprawę udzielenia pozwolenia na użytkowanie sklepu spożywczego usytuowanego w budynku mieszkalnym przy ul. B. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż inwestor w trakcie postępowania przedłożył określone w art. 57 Prawa budowlanego dokumenty niezbędne do uzyskania pozwolenia na to użytkowanie. Jednocześnie wskazał na naruszenie art. 40 § 2 kpa polegające na pominięciu przez organ pierwszej instancji pełnomocnika strony, a także na brak w aktach sprawy dokumentu spełniającego wymogi określone w art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego warunkującego wydanie pozwolenia na użytkowanie.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji przeprowadził w dniu [...]r. oględziny budynku i na podstawie sporządzonego protokołu wydał w dniu [...]r. decyzję o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego sklepu. Pozwolenie to zostało doręczone obecnemu pełnomocnikowi strony.
Bezspornym jest fakt, iż wydanie pozwolenia na użytkowanie sklepu jest konsekwencją prowadzonego od [...] r. postępowania, w którym szereg kwestii zgłoszonych przez skarżących znalazło swoje rozstrzygnięcie we wcześniej podejmowanych decyzjach zarówno organu pierwszej, jak i drugiej instancji. W tej sytuacji, gdy inwestor przedłożył wszystkie wymagane przepisem art. 57 Prawa budowlanego dokumenty niezbędne do uzyskania pozwolenia na użytkowanie, a organ pierwszej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy usunął wskazane w decyzji nr [...]Wojewody D. błędy - nie ma podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu.
Dotychczas powiedziane prowadzi do wniosku, iż w toku ponownego rozpatrzenia sprawy nie dopuszczono się naruszeń prawa materialnego i proceduralnego, wobec powyższego należało orzec jak w osnowie.
Na koniec organ dodaje, że zgłaszane wielokrotnie przez skarżących uwagi dotyczące uciążliwości związanej z działalnością sklepu mogą znaleźć swoje rozstrzygnięcie nie przed organami administracji architektoniczno-budowlanej lecz w zależności od kwalifikacji, w postępowaniu służb nadzoru budowlanego związanym z utrzymaniem obiektów budowlanych lub na drodze cywilnej przed sądem powszechnym.
Na ostateczną w toku instancji administracyjnej decyzję w sprawie skargę do sądu administracyjnego złożyli odwołujący się. Wskazali, że zaskarżone decyzje naruszają art. 19 ustawy o własności lokali w zw. z art. 199 kc przez pominięcie przepisów, iż w budynku, z uwagi na istnienie wspólnoty mieszkaniowej, niezbędna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli, bowiem czynność ta przekracza zwykły zarząd majątkiem wspólnym. Zarzucili także naruszenie przepisu § 326 w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez wydanie pozwolenia na użytkowanie sklepu mimo że przekroczone zostały normy hałasu i drgań w mieszkaniu strony.
W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1
w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w tym także na decyzje wydane na podstawie norm prawa budowlanego.
Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja organu administracji architektoniczno - budowlanej udzielająca Miejskiemu Zarządowi Budynków Mieszkalnych w W. pozwolenia na użytkowanie sklepu spożywczego.
W dacie wydawania w sprawie decyzji ostatecznej treść art. 55 ust. 1 Prawa budowlanego była następująca: "uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest wymagane, jeżeli właściwy organ: 1) nałożył taki obowiązek w wydanym pozwoleniu na budowę lub 2) stwierdził, że zgłoszony przez inwestora obiekt budowlany został wykonany z naruszeniem warunków, określonych w pozwoleniu na budowę lub 3) wydał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 3 decyzję nakazującą dokonanie określonych czynności, zmian lub przeróbek".
Z kolei, wedle przywołanego w osnowie decyzji organu pierwszej instancji art. 59 ust. 1 (w brzmieniu na datę wydania decyzji ostatecznej), właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy:1) zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, 2) uporządkowania terenu budowy. Zaś art. 57 ust. 1 stanowił, że do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:1) oryginał dziennika budowy, 2) oświadczenie kierownika budowy: a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami, b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania - ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu, 3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania, 4) protokoły badań i sprawdzeń, 5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą.
Na koniec wskazać trzeba, że ostatnim przepisem prawa materialnego, który powołuje organ pierwszej instancji jest art. 82 ust. 1 wskazujący, że do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej należą sprawy określone w ustawie i nie zastrzeżone do właściwości innych organów.
Wojewoda w swojej decyzji przywołał jedynie art. 138, stanowiący normę procesową, określającą rodzaje orzeczeń jakie wydaje instancja odwoławcza oraz art. 82 ust. 1 prawa budowlanego.
Akta administracyjne nie zawierają, wyeliminowanej na dzień orzekania z obrotu prawnego, decyzji o pozwoleniu na budowę spornej inwestycji. Przedłożyła ją do protokołu strona skarżąca. Analiza tego orzeczenia wskazuje, że nie zawiera ono zobowiązania strony do uzyskania pozwolenia na użytkowanie.
Reasumując wskazać trzeba, że stan sprawy nie pozwala stwierdzić na jakiej podstawie organ wydał decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, a to musiało doprowadzić do uchylenia obu zapadłych w toku instancji administracyjnej decyzji w sprawie.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą orzekających w postępowaniu kompetentnych organów będzie określenie jaki przepis prawa materialnego stanowi podstawę do uzyskania w niniejszym postępowaniu pozwolenia na użytkowanie, przy czym organ będzie zobowiązany do uwzględnienia istotnej zmiany prawa materialnego.
Wskazać jeszcze można, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wyeliminowana z obrotu prawnego w trybie ekstraordynaryjnym.
Reasumując, tak zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, jako orzeczenia naruszające przepisy postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, podlegają uchyleniu w całości, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 ustawy.
Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w art. 200 ustawy.
Nadto, na podstawie art. 152 wskazanej ustawy, Sąd orzekł o tym, że zakwestionowane orzeczenie nie podlega wykonaniu.