II SA/WA 745/24

II SA/Wa 745/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Łukasz Krzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. art. 3 par. 1 pkt 8 i 9, par. 2, 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2000
art. art. 1 pkt 4, 217 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na zaświadczenie Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie spełnienia warunków wymaganych do przyznania prawa do emerytury policyjnej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
K. J. – skarżący w niniejszej sprawie, wniósł skargę
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wydane przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA zaświadczenie z [...] kwietnia 2024 r., zgodnie
z którym na dzień zwolnienia ze służby spełniał on warunki wymagane
do przyznania prawa do emerytury policyjnej. Wskazano, że prawo do emerytury policyjnej przyznano od [...] maja 2005 r. decyzją z [...] maja 2005 r. nr ewid. [...], skarżący posiada również od [...] maja 2005 r. prawo do policyjnej renty inwalidzkiej, ustalone decyzją z [...] maja 2005 r. nr ewid. [...], przy czym wypłacana jest policyjna renta inwalidzka jako świadczenie korzystniejsze. Zaświadczenie wydano na wniosek zainteresowanego – skarżącego, na podstawie
art. 217 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej Kpa.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Sąd zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej p.p.s.a). kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768
i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W niniejszej sprawie skarga dotyczy zaświadczenia organu administracji
z [...] kwietnia 2024 r., zgodnie z którym skarżący na dzień zwolnienia ze służby spełniał warunki wymagane do przyznania mu prawa do emerytury policyjnej, a wydano je
w oparciu o art. 217 § 1 Kpa..
W nauce prawa przyjmuje się, że postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym o charakterze administracyjnym
z uwagi na organ je prowadzący oraz prawną formę administracji, do której się odnosi (tak: J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, komentarz, C.H. Beck, wyd. 11, str. 687). Postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia cechuje się szczególną, uproszczoną procedurą. Ten szczególny charakter ujawnia się zwłaszcza w tym, że w ramach tego postępowania obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący to postępowanie, jest dokonanie w pierwszej kolejności porównania treści żądania strony ze stanem wynikającym z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Podkreślić należy, że przedmiot postępowania o wydanie zaświadczenia jest wąski i nie obejmuje kompetencji
do orzekania przez organ w danej sprawie administracyjnej, to jest ustalania praw lub obowiązków administracyjnoprawnych podmiotów prawa, a sprowadza się wyłącznie do poświadczenia faktów lub stanów prawnych wynikających z dokumentów będących w dyspozycji organu. Organ może zatem zaświadczyć tylko o tym,
co w bezpośredni sposób wynika z dokumentów pozostających w jego dyspozycji, które wiążą się z zakresem wykonywanych przez niego ustawowych kompetencji.
We wspomnianym postępowaniu nie ustala się zatem praw lub obowiązków strony, a wydanie zaświadczenia nie stanowi sprawy administracyjnej rozstrzyganej w drodze decyzji. Jest ono natomiast czynnością materialno-techniczną, mającą walor czynności z zakresu administracji publicznej, podejmowaną w ramach postępowania określonego w art. 1 pkt 4 Kpa. O ile też samo zaświadczenie nie jest aktem podlegającym kontroli sądowoadministracyjnej, gdyż nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to sama czynność jego wydania ma już taki charakter. Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia może przy tym zakończyć się wydaniem żądanego zaświadczenia, bądź postanowienia odmawiającego jego wydania. Bezczynność w podejmowaniu takiej czynności niewątpliwie podlega kontroli sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 1 pkt 8 i 9 p.p.s.a..
W konsekwencji, wydane w niniejszej sprawie zaświadczenie – poświadczające określone w nim fakty, wynikające z dokumentów będących
w dyspozycji organu – nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Niemniej, istnieje możliwość objęcia skargą bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku
o wydanie zaświadczenia o żądanej treści, jeśli jego treść nie czyni zadość konkretnemu żądaniu wnioskodawcy w danym zakresie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.