Lexedit
Wróć do analizy orzeczenia
Pełny tekst orzeczenia

II SA/WA 420/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Wa 420/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Łukasz Krzycki /sprawozdawca/
Mateusz Rogala
Sławomir Antoniuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi S. K. na orzeczenie [...] Zastępcy Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym aktem - na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2020 r. poz. 360 ze zm.) - Zastępca Komendanta Głównego Policji utrzymał w mocy swoje orzeczenie dyscyplinarne z [...] sierpnia 2020 r., zwane dalej "Orzeczeniem Dyscyplinarnym", którym uznano [...]. S. K., zwanego dalej "Funkcjonariuszem", winnym zarzucanych mu przewinień dyscyplinarnych i wymierzono mu karę dyscyplinarną nagany. Funkcjonariusza obwiniono, że:
"1) w dniu [...] stycznia 2020 r. naruszył dyscyplinę służbową poprzez niedopełnienie obowiązku służbowego zachowania drogi służbowej w ten sposób, że skierował bezpośrednio do M. K., Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, pismo z dnia [...] stycznia 2020 r., z pominięciem wszystkich kolejnych przełożonych,
tj. o czyn z art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2019 r., poz. 161 ze zm.) w zw. z § 4 ust. 1 zarządzenia nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz. Urz. KGP, poz. 99 ze zm.);
2) w dniu [...] stycznia 2020 r., będąc zobowiązany do przestrzegania zasad etyki zawodowej polegających na kierowaniu się zasadami współżycia społecznego i postępowaniu tak, aby jego działania mogły być przykładem praworządności i prowadziły do pogłębiania społecznego zaufania do Policji oraz do rzetelnego wykonywania poleceń przełożonych i odnoszenia się do nich z szacunkiem, naruszył powyższe zasady w ten sposób, że w piśmie skierowanym bezpośrednio do M. K., Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, zawarł treści mające na celu podważanie kompetencji [...]. D. Z., Dowódcy [...] "BOA" do kierowania podległą mu jednostką organizacyjną Policji oraz zarzucił wymienionemu i [...].J. S., Komendantowi Głównemu Policji, okłamywanie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji co do rzeczywistej kondycji [...] "BOA",
tj. o czyn z art. 132 ust. 1 ustawy o Policji w zw. z § 2 i § 23 załącznika do zarządzenia nr 805 Komendanta Głównego Policji z dnia 31 grudnia 2003 r. w sprawie ,,Zasad etyki zawodowej policjanta" (Dz. Urz. KGP Nr 1, poz. 3)".
W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, po zreferowaniu przebiegu postępowania, przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:
- w przedmiocie wymierzania kary dyscyplinarnej procedowano ponownie wobec skutecznego wniesienia przez Funkcjonariuszka środków odwoławczych,
- zgodnie z art. 1351 ust. 1 ustawy o Policji rozpoznanie sprawy w postępowaniu odwoławczym następuje na podstawie stanu faktycznego, ustalonego w postępowaniu dyscyplinarnym; można go w niniejszej sprawie odtworzyć na podstawie znajdującego się w aktach postępowania materiału dowodowego - w szczególności zeznań świadka [...]. M. M., zwanego dalej "[...]", wyjaśnień samego Funkcjonariusza oraz dowodów z dokumentów w postaci:
- odpisu wystąpienia Funkcjonariusza z [...] stycznia 2020 r., skierowanego do M. K., Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, zwanego dalej "Ministrem"; wystąpienie to określane będzie dalej jako "Pismo";
- rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2019 r.;
- decyzji Ministra z [...] lipca 2019 r.;
- raportu Funkcjonariusza z [...] listopada 2019 r. - skierowanego do Komendanta Głównego Policji;
- odpowiedzi Ministra z [...] sierpnia 2019 r. na skargę Funkcjonariusza do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie;
- dotyczącego Funkcjonariusza wniosku personalnego z [...] maja 2019 r. Dowódcy [...] "BOA", określanych dalej odpowiednio jako "Dowódca" i "BOA";
- skierowanego do Ministra wystąpienia Funkcjonariusza z [...] listopada 2019 r.;
- stanowiska z [...] grudnia 2019 r. Biura Kadr Szkolenia i Obsługi Prawnej KGP w przedmiocie raportu Funkcjonariusza, skierowanego do Komendanta Głównego Policji w sprawie rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2019 r. oraz skargi na decyzję Ministra z [...] lipca 2019 r.;
- pisma z [...] czerwca 2019 r. Przewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Policjantów Komendy Głównej Policji (dalej jako "Zarząd Wojewódzki ZZ");
- odpowiedzi na powyższe pismo z Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej KGP z [...] czerwca 2019 r.;
- upoważnienia Przewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego ZZ z [...] stycznia 2020 r.;
- pism Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA z [...] i [...] grudnia 2019 r.;
- pisma Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA z [...] stycznia 2020 r.,
- w toku podjętych czynności ustalono, co następuje:
- Komendant Główny Policji - po rozpoznaniu wniosku personalnego z [...] maja 2019 r. Dowódcy, rozkazem personalnym z [...] maja 2019 r. - zwolnił Funkcjonariusza (wówczas [...] Sekcji [...] Wydziału [...] BOA) - z dniem [...] maja 2019 r. z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i - z dniem [...] czerwca 2019 r. - mianował na równorzędne - [...] Sekcji [...] Wydziału [...] BOA; Funkcjonariusz skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia - złożył odwołanie do Ministra; tenże - decyzją z [...] lipca 2019 r. - uchylił rozkaz - w części dotyczącej terminu zwolnienia i wyznaczenia na nowe stanowisko służbowe - oraz określił nowe terminy, w pozostałym zaś zakresie utrzymał zaskarżony rozkaz personalny w mocy; Funkcjonariusz wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na tę decyzję Ministra; organ - pismem z [...] sierpnia 2019 r. - przekazał skargę policjanta oraz przedstawił swoje stanowisko w sprawie - wnosząc o oddalenie skargi,
- [...] czerwca 2019 r. Przewodniczący Zarządu Wojewódzkiego ZZ zwrócił się pismem do Komendanta Głównego Policji o niezwłoczne uchylenie rozkazu personalnego z [...] maja 2019 r. - dotyczącego przeniesienia Funkcjonariusza; argumentował, że wymieniony policjant pełni funkcję [...] Zarządu Terenowego NSZZ Policjantów CPKP "BOA" (dalej odpowiednio, jako "Zarząd Terenowy ZZ") i jest objęty ochroną prawną – na podstawie przepisów o związkach zawodowych; przy wydawaniu przedmiotowego rozkazu nie dopełniono wymogu złożenia przez pracodawcę stosownego pisemnego zawiadomienia, dotyczącego jednostronnej zmiany stosunku prawnego osoby objętej opisaną powyżej ochroną, a Zarząd Wojewódzki ZZ nie wyraża zgody na wynikającą z przedmiotowego rozkazu zmianę warunków pracy na niekorzyść policjanta; odpowiadając na to wystąpienie Zastępca Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej KGP - w piśmie z [...] czerwca 2019 r. - przedstawił szczegółowo argumentację prawną - odnosząc się do uprawnień przełożonego w sprawach osobowych i ochrony związkowej, o której mowa w przepisach o związkach zawodowych; wskazał, że rozkazem personalnym nie naruszono obowiązujących przepisów,
- Funkcjonariusz raportem z [...] listopada 2019 r. - złożonym z pominięciem drogi służbowej na zasadzie § 4 ust. 6 pkt 2 zarządzenia nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji (Dz. Urz. KGP, poz. 99 ze zm.), zwanego dalej "zarządzeniem nr 30" (podstawa wskazana przez wnoszącego), skierowanym do Komendanta Głównego Policji, nawiązując do złożonego przez niego [...] czerwca 2019 r. odwołania od rozkazu personalnego z [...] maja 2019 r., wydanego przez Komendanta Głównego Policji i skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymieniony rozkaz oraz wobec treści odpowiedzi Ministra z [...] sierpnia 2019 r. na skargę - poinformował o ujawnieniu faktu popełnienia przestępstwa z myśl ustawy – Kodeks karny (poświadczenia nieprawdy), popełnionego przez [...]; chcąc przenieść Funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska [...] Sekcji [...] Wydziału [...] "BOA" na stanowisko [...] Sekcji [...] Wydziału [...] BOA, bez jego zgody i wbrew jego woli, sporządził on wniosek personalny - z datą [...] maja 2019 r. - w którym - w celu uzasadnienia - stwierdził, że Funkcjonariusz posiada uprawnienia z zakresu technik i taktyk interwencji; wiedział przy tym, że jest to nieprawda; Funkcjonariusz poinformował ponadto, że - z uwagi na stwierdzenie popełnienia przez jego przełożonego ściganego z urzędu przestępstwa - złożył w sprawie zawiadomienie w Prokuraturze Rejonowej, a także powiadomił o powyższych ustaleniach Ministra - nawiązując do wcześniej złożonego odwołania od rozkazu personalnego; ponadto – [...] listopada 2019 r. - Funkcjonariusz skierował do Ministra wystąpienie, odpowiadające w swej treści raportowi, skierowanemu do Komendanta Głównego Policji; korespondencję tą - celem zajęcia stanowiska - przesłano do Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej KGP,
- w Biurze Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej KGP - w związku z wystąpieniem Funkcjonariusza – opracowano, zaakceptowane przez Komendanta Głównego Policji, stanowisko z [...] grudnia 2019 r.; przesłano je tego samego dnia do Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA; odnośnie zaś raportu Funkcjonariusza sporządzono, zaakceptowane przez Komendanta Głównego Policji, stanowisko z [...] grudnia 2019 r. - tożsame ze stanowiskiem z [...] grudnia 2019 r., uzupełnionym o odniesienie się do podniesionej przez Funkcjonariusza kwestii - popełnienia przestępstwa; w dokumencie tym wskazano, że w aktach osobowych Funkcjonariusza istotnie brak dokumentów, potwierdzających nabycie przezeń "uprawnień z zakresu taktyk i technik interwencji"; w Systemie Wspomagania Obsługi Policji (dalej "SWOP") - w module "Kadra", w zakładce "Kursy i szkolenia" - widnieje zaś zapis, świadczący że Funkcjonariusz ukończył "kurs [...] z zakresu techniki i taktyki interwencji"; zestawiając ten zapis ze znajdującymi się w aktach osobowych dokumentami Funkcjonariusza stwierdzono, że doszło do oczywistej omyłki; polegała ona na wprowadzeniu w systemie SWOP nazwy powyższego kursu - zamiast nazwy "kurs specjalistyczny dla policjantów służby kryminalnej z zakresu taktyki i techniki przesłuchań", który Funkcjonariusz odbywał w Szkole Policji w [...]; wskazano, że błędne umieszczenie w systemie SWOP rodzaju uprawnienia, jakie nabył Funkcjonariusz, stanowi oczywistą omyłkę - popełnioną przez osobę, która wprowadzała określone dane do tego systemu; potwierdza to również data ukończenia kursu - zamieszczonego w zakładce "Kursy i szkolenia"; jest ona tożsama z datą kursu specjalistycznego dla policjantów służby kryminalnej z zakresu taktyki i technik przesłuchań - ukończonego przez Funkcjonariusza [...] sierpnia 2010 r.; osoba przygotowująca dla Dowódcy projekt przedmiotowego wniosku personalnego sporządziła go w oparciu o dane, znajdujące się w systemie, który ma - co do zasady - wspomagać pracę Policji; niespójność zawartych we wniosku personalnym danych ze znajdującymi się w systemie SWOP nie mogła stanowić natomiast elementu, wskazującego na konkretne działanie - takie, które według Funkcjonariusza zmierza do wprowadzenia w błąd przełożonego - właściwego w sprawach osobowych; Komendant Główny Policji opierał się bowiem przed wydaniem decyzji na dokumentacji źródłowej, - aktach osobowych policjanta,
- w kwestii zarzutu Funkcjonariusza - popełnienia przestępstwa – wskazano: analiza akt osobowych wykazała, że informacja o ukończeniu kursu specjalistycznego wynikała z omyłki - popełnionej przez osobę, która wprowadzała określone dane do systemu SWOP - nie zaś z zamierzonego działania Dowódcy; tym samym zachowanie to nie wypełniło znamion przestępstwa; z uwagi na dokonane ustalenia stwierdzono również brak podstaw do zlecania czynności wyjaśniających w powyższej sprawie; okoliczności zamieszczenia błędnej informacji, odnoszącej się do posiadanych przez Funkcjonariusza uprawnień, we wniosku personalnym ustalono bowiem wyczerpująco,
- w związku ze skierowanym do Ministra wystąpieniem Funkcjonariusza z [...] listopada 2019 r., powiadomiono wnoszącego - pismem Zastępcy Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA z [...] grudnia 2019 r. – że odpowiedź zostanie mu udzielona do [...] grudnia 2019 r. - po uzyskaniu stanowiska z Komendy Głównej Policji; [...] grudnia 2019 r. udzielono odpowiedzi - pismem Zastępcy Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA; przedstawiono tam okoliczności, związane z wydanym wobec Funkcjonariusza rozkazem personalnym z [...] maja 2019 r. oraz wskazano, że brak jest podstaw do twierdzenia o piętnowaniu go przez przełożonych; stwierdzono również, że bezzasadny jest formułowany przezeń zarzut - twierdzenie, że wskazanie we wniosku personalnym z [...] maja 2019 r. nabycia "uprawnień z zakresu technik i taktyk interwencji" miało na celu wprowadzenie w błąd Komendanta Głównego Policji, a następnie Ministra,
- pismem z [...] stycznia 2020 r. Przewodniczący Zarządu Wojewódzkiego ZZ upoważnił - w zakresie dotyczącym BOA - do bezpośredniego kontaktowania się i reprezentowania wojewódzkiej organizacji związkowej wobec Ministra, Komendanta Głównego Policji oraz Dowódcy: przewodniczącego Zarządu Terenowego ZZ i trzech wiceprzewodniczących, w tym Funkcjonariusza,
- Funkcjonariusz nadał [...] stycznia 2020 r. w Urzędzie Pocztowym [...] Pismo, które skierował do Ministra; nawiązując w nim do złożonego [...] czerwca 2019 r. odwołania od rozkazu personalnego z [...] maja 2019 r., skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymieniony rozkaz oraz pisma z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] grudnia 2019 r., Funkcjonariusz poinformował adresata, że otrzymał kolejny rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji – z [...] grudnia 2019 r.; w jego myśl delegowano go do czasowego pełnienia służby w Komendzie Rejonowej Policji [...] (dalej "Komenda Rejonowa") - na okres [...] stycznia do [...] czerwca 2020 r.; odwołując się ponadto do ostatniego pisma z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (otrzymane po przesłaniu do Ministra informacji o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez [...]) poinformował, że wytłumaczenie Komendanta Głównego Policji, jakoby doszło do rzekomej omyłki - wynikającej z błędnego wpisu w systemie SWOP - jest to dla niego absolutnie kłamliwe i w sposób oczywisty mijające się z prawdą; świadczy o tym jeden koronny argument, którego w piśmie nie poruszono; zakładając, że faktycznie [...] działał w błędzie, co do uprawnień Funkcjonariusza - sporządzając wniosek personalny o jego przeniesienie i na podstawie błędnego wpisu w systemie SWOP był przekonany, że posiada on uprawnienia w zakresie taktyk i technik interwencji – to po co, w takim razie skierował go w tym samym czasie na kurs specjalistyczny; w jego toku nabywa się właśnie uprawnienia w zakresie taktyk i technik interwencji; podał, że - w jego ocenie - [...] celowo dopisał uprawnienia, których Funkcjonariusz nie posiada, żeby uzasadnić jego przeniesienie do Wydziału [...], a następnie skierował go na kurs, aby uzupełnić stan faktyczny - wytworzony w dokumentach; Funkcjonariusza; przedstawił następnie swoje informacje, dotyczące sytuacji kadrowej w BOA; wskazał, że [...] - nie zważając na nią - decyduje się delegować Funkcjonariusza do Komendy Rejonowej - twierdząc, że jest to inicjatywa Komendanta [...] Policji, który ma trudną sytuację kadrową; Funkcjonariusz podał, że [...] grudnia 2019 r. udał się do Komendy Rejonowej, celem ustalenia, w jakiej komórce organizacyjnej ma pełnić służbę w okresie delegowania; stwierdził, że żaden z naczelników tej jednostki organizacyjnej Policji ani komendant nie byli w stanie wskazać, gdzie występuje wspomniana w rozkazie personalnym potrzeba tej jednostki; byli zaskoczeni, że Funkcjonariusza do nich delegowano; dlatego wątpi, że potrzebę taką dostrzegł Komendant [...] Policji i wskazał jego, jako osobę, która tę lukę kadrową ma uzupełnić; podniósł, że delegowanie to jest po prostu kolejną formą represji wobec jego osoby za działalność w związku zawodowym, a jednocześnie działaniem na szkodę jednostki; podniósł, że od kiedy przeniesiono go do Wydziału [...] BOA odpowiadał w nim za proces szkolenia strzeleckiego; podał, że w jednostce wdrażał system SWOP w zakresie ewidencji szkoleń strzeleckich - był administratorem lokalnym; drugim administratorem lokalnym był funkcjonariusz Wydziału [...], który wówczas był na szkoleniu [...] i nie znał jeszcze tego systemu; w związku z tym jednostka została bez administratora systemu; dodał, że opracowywał program szkolenia strzeleckiego dla całej służby kontrterrorystycznej w kraju, od marca 2020 r. miał zaś być instruktorem, prowadzącym cykl dziesięciu (tygodniowych) szkoleń strzeleckich dla funkcjonariuszy BOA - realizowanych z Europejskiego Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, opiewającego na kwotę ok. 3,5 min zł w jego ramach miało zostać przeszkolonych łącznie dwustu funkcjonariuszy; inicjatywa [...] doprowadziła do zachwiania stabilnej realizacji tego projektu oraz całego procesu szkolenia strzeleckiego polskiej służby kontrterrorystycznej; w piśmie Funkcjonariusz zawnioskował do Ministra o zadanie sobie następujących pytań:
"- Czy jakakolwiek sytuacja kadrowa jakiejkolwiek jednostki terenowej Policji w Polsce jest wstanie uzasadnić delegowanie tam specjalistów i ekspertów służby kontrterrorystycznej?
- Czy tworzenie w Policji tego rodzaju służby i inwestowanie w nas - w sprzęt i szkolenie setek tysięcy, a nawet milionów złotych można teraz zaprzepaścić rozsyłając nas po różnych konwencjonalnych jednostkach Policji?
- Czy Pan Minister ma świadomość, że jest Pan po prostu okłamywany co do doskonałej kondycji Naszej Jednostki i jej stanu etatowego zarówno przez Dowódcę [...], jak i przez Komendanta Głównego Policji, a także co do okoliczności wykonywanych przez w/w ruchów kadrowych?
- Czy przepisy ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 263) w zakresie ochrony prawnej funkcjonariuszy sprawujących funkcję z wyboru w strukturach związków zawodowych nie mają dla Pana i dla polskiego systemu prawnego kompletnie żadnego znaczenia?"; w dalszej części pisma autor przedstawił, że wątpliwa jest dla niego racjonalność rozwiązania kadrowego, gdzie - w dobie rosnących zagrożeń bezpieczeństwa wewnętrznego kraju - pozbywa się z tak wyspecjalizowanej jednostki, jaką jest BOA, doświadczonych funkcjonariuszy wydziałów bojowych - delegując ich do najzwyklejszych jednostek Policji i powierzając pełnienie służby patrolowo-interwencyjnej, służby dyżurnej i innej służby o znacznie mniejszym stopniu skomplikowania - w stosunku do służby w pododdziale kontrterrorystycznym; zaznaczył przy tym, że jest czwartym funkcjonariuszem pionu bojowego BOA, delegowanym na pół roku do pełnienia służby w innych - standardowych jednostkach Policji; dodał, że we czterech byli osobami sprawującymi funkcje z wyboru w Zarządzie Terenowym ZZ - przewodniczący i trzej wiceprzewodniczący; poinformował, że w chwili delegowania policjantów do zewnętrznych jednostek Policji otrzymali oni polecenie rozliczenia się z uzbrojenia oraz wyposażenia taktycznego; w wyniku tego utracili zdolność bojową; zaakcentował, że Minister - jako koordynator służb specjalnych - ma świadomość, jak ważny jest każdy operator jednostki specjalnej - posiadający odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w przypadku zaistnienia poważnego incydentu o charakterze terrorystycznym; dodał, że [...] tej wiadomości niestety nie posiada i lekką ręką - z osobistych pobudek - pozbył się czterech wyspecjalizowanych w działaniach bojowych osób – tylko, aby im coś udowodnić; nadmienił, że obecnie nie obejmuje ich system alarmowania BOA i nie będą mogli uczestniczyć w działaniach kontrterrorystycznych – do których szkolili się od wielu lat; zadał pytanie "czy naprawdę nikt nie jest w stanie dostrzec z jak negatywnym zjawiskiem mamy do czynienia wewnątrz Centralnego Pododdziału Kontrterrorystycznego Policji "BOA"" i "czy kolejny raz w historii tej jednostki musi dojść do tak tragicznych wydarzeń jak te z [...] marca 2003 r. w [...], żeby ktoś w końcu zwrócił na nas uwagę"; końcowo zawnioskował do adresata o wnikliwą analizę materiałów, związanych z jego przeniesieniem z Wydziału [...] do Wydziału [...] BOA oraz późniejszym oddelegowaniem go do Komendy Rejonowej oraz obiektywną ocenę tych rozwiązań w oparciu o wiedzę a także doświadczenie, nie zaś fikcyjną i kłamliwą argumentację [...] oraz sprzyjającego mu Komendanta Głównego Policji; ponadto, jako Wiceprzewodniczący Zarządu Terenowego ZZ, zadeklarował gotowość do wszelkiej współpracy z Ministrem, w tym osobistego spotkania w celu przedstawieniu mu prawdziwej, dramatycznej sytuacji BOA. która z pewnością odbiega od wizerunku, kreowanego przez [...] oraz Komendanta Głównego Policji; nadmienił, że jego celem jest tylko i wyłącznie możliwość dalszego pełnienia służby w strukturach BOA oraz dbałość o jednostkę, dla której poświęcił siedem ostatnich lat swojej służby; Funkcjonariusz umieścił na końcu pisma następującą informację o załącznikach: kopia kserograficzna rozkazu personalnego z [...] grudnia 2019 r., oraz adnotację: "pozostałe dokumenty w tym cytowany wniosek personalny znajdują się w materiałach sprawy MSWiA",
- pismem Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA z [...] stycznia 2020 r. udzielono Funkcjonariuszowi odpowiedzi; wskazano, że Minister jest organem właściwym do rozpoznania odwołań od decyzji, wydanych przez Komendanta Głównego Policji, o których mowa art. 32 ustawy o Policji - mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk - rozszerzonych mocą art. 45 ust. 3 przywołanej ustawy o rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Policji; oznacza to, że - w przypadku wydania przez Komendanta Głównego Policji innych decyzji - Minister nie ma uprawnień nadzorczych w tych sprawach; ze sprawowania nadzoru - m.in. nad działalnością Policji – nie można wywodzić, że w tym zakresie przysługują Ministrowi szersze uprawnienia niż wynikałoby to z przepisu prawa; w pozostałym zakresie – w szczególności w części szeroko rozumianych nieprawidłowości w BOA - przedmiotowe wystąpienie przekazano do właściwego merytorycznie Departamentu Porządku Publicznego MSWiA,
- Funkcjonariusz - przesłuchany [...] marca 2020 r. w charakterze obwinionego - nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia, podtrzymujące - co do istoty - opisany wcześniej stan faktyczny; wyjaśnił, że pismo, którego dotyczą zarzuty, nie jest jednostkowym - skierowanym do Ministra; jest to ciąg korespondencji, rozpoczętej [...] czerwca 2019 r. - odwołaniem od rozkazu personalnego z [...] maja 2019 r., wydanego przez Komendanta Głównego Policji; złożono je drogą służbową – za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji; dodał, że w otrzymanej odpowiedzi na złożoną skargę od decyzji Ministra wyczytał, jakoby rozkaz personalny o zwolnieniu go ze stanowiska służbowego i mianowaniu na inne - równorzędne stanowisko służbowe - był realizacją wniosku personalnego [...], uzasadnionego posiadanymi przez policjanta kwalifikacjami zawodowymi i doświadczeniem; we wniosku wskazano, że - w czasie swojej służby - nabył on m.in. uprawnienia z zakresu taktyki i technik interwencji; wskazał, że informacja ta jest nieprawdziwa, ponieważ nigdy nie posiadał uprawnień z zakresu taktyki i technik interwencji; dodał, że w okresie kiedy sporządzony był przedmiotowy wniosek personalny - w połowie maja 2019 roku – skierowano go na kurs specjalistyczny (o symbolu TITS), gdzie miał nabyć takie uprawnienia; egzamin na powyższy kurs odbył się [...] czerwca 2019 r.; na ten kurs się nie zakwalifikował; dlatego oczywistym było dla niego, że [...] umyślnie skłamał we wniosku personalnym, co do posiadanych przezeń uprawnień - żeby uzasadnić przeniesienie go z wydziału [...] do wydziału [...]; następnie zaś skierował go na kurs, który miał uzupełnić stan faktyczny do stanu fikcyjnego wytworzonego we wniosku personalnym; po potwierdzeniu powyższego - w wyniku wglądu do teczki osobowej, znajdującej się w dyspozycji sądu administracyjnego - sporządził stosowne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, które przesłał do Prokuratury Rejonowej; tego samego dnia przesłał ponadto raport - z pominięciem drogi służbowej – do Komendanta Głównego Policji; poinformował o powyższych okolicznościach i złożeniu zawiadomienia oraz pismo do Ministra, będące nawiązaniem do złożonego wcześniej odwołania od rozkazu personalnego - informujące o ujawnionych okolicznościach oraz złożonym w prokuraturze zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa; następnie otrzymał - przesłane na prywatny adres korespondencyjny - pismo z [...] grudnia 2019 r. z Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA, informujące o wyznaczonym - spowodowanym koniecznością oczekiwania na żądane stanowisko w sprawie z Komendy Głównej Policji - terminie udzielenia odpowiedzi na powyższe pismo(do [...] grudnia 2019 r.); Funkcjonariusz podał, że [...] stycznia 2020 r. otrzymał pismo z Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA - datowane [...] grudnia 2019 r. - rozpoczynające się od słów: "w odpowiedzi na Pana wystąpienie z dnia [...] listopada 2019 r. stanowiące nawiązanie do złożonego odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. oraz skargi na decyzję MSWiA"; wskazał, że w piśmie tym znajdowało się obszerne wyjaśnienie, z którego wynikało, że [...] - sporządzając wniosek personalny w jego sprawie - omyłkowo wpisał posiadane przezeń uprawnienia z zakresu technik i taktyk interwencji, gdyż w aplikacji kadrowej SWOP znajdował się błędny zapis - spowodowany pomyłką administratora systemu; kiedyś odbyty przez niego kurs (ok. 10 lat temu) z zakresu taktyk i technik przesłuchań metodami FBI, wprowadził on jako kurs taktyk i technik interwencji; tłumaczenie to było w jego opinii niedorzeczne; gdyby bowiem [...] w tamtym czasie faktycznie działał w błędzie - był przekonany na podstawie aplikacji SWOP, że posiadał on uprawnienia w zakresie technik i taktyk interwencji - nie kierowałby go w tym samym czasie na kurs TITS; Funkcjonariusza udzielił na powyższe pismo odpowiedzi [...] stycznia 2020 r. - kierując ją bezpośrednio do Ministra; o wysłaniu pisma do Ministra zdecydował się z uwagi na fakt, że na wcześniejsze wystąpienia otrzymywał odpowiedzi jedynie z Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA, a nie z komórki właściwej do bezpośredniego nadzoru nad Policją, a także dlatego, iż - pomimo poinformowania Komendanta Głównego Policji raportem z [...] listopada 2019 r. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez [...] BOA - do [...] stycznia 2020 r. nie otrzymał jakiejkolwiek informacji o podjęciu czynności w powyżej sprawie; ponadto w piśmie tym poruszono kwestie nieprawidłowości w zakresie organizacyjnym BOA, w zakresie postępowania strony służbowej z Zarządem Terenowym ZZ oraz zasadności delegowania szeregu funkcjonariuszy z Zarządu do zwykłych jednostek Policji; podał, że w ostatnim akapicie pisma znajduje się zapis: "Jednocześnie jako [...] ZT NSZZP CPKP "BOA" deklaruje gotowość wszelkiej współpracy z Panem Ministrem..."; pismo to nie było bowiem tylko i wyłącznie jego wystąpieniem, ale stanowiskiem Zarządu Terenowego ZZ - wobec całokształtu powyższej sprawy oraz kwestii organizacyjnych dotyczących jednostki; dodał, że do wystąpienia takiego jest upoważniony jako [...] Zarządu Terenowego ZZ – przez Zarząd Wojewódzki ZZ; wskazał, że w wystąpieniach Zarządu Terenowego ZZ ma prawo komentować sytuację służbową zarówno w sposób pozytywny jak i negatywny - w zależności od oceny Zarządu; podniósł, że korespondencja taka nie podlega drodze służbowej; na przedmiotowe wystąpienie otrzymał odpowiedź z Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA - datowaną na dzień [...] stycznia 2020 r. - rozpoczynającą się od tych samych słów co poprzednia odpowiedź; dodał, że w ostatnim akapicie znajdowała się informacja, że materiały w zakresie nieprawidłowości BOA zostały przekazane do właściwego merytorycznie Departamentu Porządku Publicznego MSWiA; dopiero ta informacja była dla niego sygnałem, że sprawa trafiła do departamentu właściwego do sprawowania nadzoru nad Policją, a nie znajduje się w Biurze Kadr, Szkolenia i Organizacji MSWiA; w zakresie drugiego zarzutu Funkcjonariusza wyjaśnił, że zawarte w piśmie - sporządzonym w jego imieniu oraz Zarządu Terenowego ZZ - stwierdzenia wynikały z faktu aktualnego stanu (przede wszystkim osobowego) jednostki oraz braku jakichkolwiek informacji o podejmowanych przedsięwzięciach, zmierzających do jego naprawy; dodał, że w opublikowanych w mediach sporządzanych przez związki zawodowe raportach BOA zajmuje pierwsze miejsce wśród jednostek organizacyjnych Policji pod kątem wakatów - osiągając wynik 17% (stan na [...] grudnia 2019 r.); sytuacja ta jest realnym zagrożeniem prawidłowego wykonania przez BOA zadań: jako Zarząd Terenowy ZZ - od momentu utworzenia Zarządu w marcu 2019 roku do [...] stycznia 2020 r. - nie otrzymał żadnej informacji ze strony służbowej o jakiejkolwiek próbie naprawienia tej sytuacji,
- odpowiedzialność dyscyplinarną policjantów uregulowano w rozdziale 10 ustawy o Policji; zgodnie z art. 132 ust. 1 tego aktu policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej; w myśl art. 132 ust. 2 tej ustawy, naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn, polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków, wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń - wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów; w art. 132 ust. 3 pkt 3 wskazano, że naruszeniem dyscypliny służbowej jest niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień, określonych w przepisach prawa,
- w § 4 ust. 1 zarządzenia nr 30 określono, że policjanci i pracownicy Policji są obowiązani do zachowania drogi służbowej; w myśl § 1 pkt 5 przywołanego zarządzenia droga służbowa jest to sposób załatwiania spraw służbowych, polegający na przekazywaniu informacji lub dokumentów albo rzeczy przez podwładnych za pośrednictwem wszystkich kolejnych przełożonych – aż do tego, który jest uprawniony do rozstrzygnięcia sprawy - jak również przekazywanie rozkazów, poleceń lub wytycznych od przełożonego uprawnionego do ich wydania, przez kolejnych niższych przełożonych do podwładnego; zgodnie z § 1 pkt 6 danego zarządzenia, organizacja hierarchiczna oznacza stan wewnętrznego zorganizowania Policji w systemie podporządkowania, a także wzajemnych uprawnień i obowiązków organów Policji oraz policjantów i pracowników Policji; zgodnie z § 2 pkt 3 zarządzenia funkcjonowanie organizacji hierarchicznej polega na stosowaniu drogi służbowej oraz określonych w danym akcie sposobów i metod wykonywania czynności przez przełożonych oraz podwładnych,
- zasady etyki zawodowej policjanta określono w załączniku do zarządzenia nr 805 Komendanta Głównego Policji z dnia 31 grudnia 2003 r. w sprawie "Zasad etyki zawodowej policjanta''’ (Dz.Urz. KGP z 2004 r., poz. 3), zwanym dalej "Zasadami Etyki"; w § 2 Zasad Etyki wskazano, że - w sytuacjach nieuregulowanych przepisami prawa lub nieujętych w zasadach etyki zawodowej - policjant zobowiązany jest do kierowania się zasadami współżycia społecznego i postępowania tak, aby jego działania mogły być przykładem praworządności i prowadziły do pogłębiania społecznego zaufania do Policji; zgodnie z § 23 Zasad Etyki policjant powinien dbać o społeczny wizerunek Policji jako formacji, w której służy i podejmować działania, służące budowaniu do niej zaufania,
- uwzględniając przedstawiony stan faktyczny, który nie budzi wątpliwości – po dokonaniu ponownej oceny materiału dowodowego oraz przytoczonych unormowań prawnych i treści wniosku obrońcy obwinionego - stwierdzono, że Funkcjonariusz wyczerpał swoim zachowaniem znamiona zarzucanych mu przewinień dyscyplinarnych; było ono zawinione; w świetle art. 132a pkt 1 ustawy o Policji, przewinienie dyscyplinarne jest zawinione, gdy policjant ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia na to godzi się, bądź - nie mając zamiaru jego popełnienia - popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności, wymaganej w danych okolicznościach - mimo że taką możliwość przewidywał albo mógł i powinien przewidzieć,
- nie budzi wątpliwości, że Funkcjonariusz był w pełni świadomy, że - kierując Pismo bezpośrednio do Ministra - z pominięciem wszystkich kolejnych przełożonych - nie zachowuje drogi służbowej; narusza zatem dyspozycję § 4 ust. 1 zarządzenia nr 30; zgodnie z nim policjantów zobowiązano do zachowania drogi służbowej; przedmiotowe pismo dotyczyło jego spraw służbowych; policjant odnosił się w nim bowiem do rozkazu personalnego z [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie delegowania go z urzędu do czasowego pełnienia służby w Komendzie Rejonowej; obowiązywało go zatem zachowanie przy wysyłaniu tej korespondencji drogi służbowej,
- w zakresie czynu, opisanego w pkt 2, zachowanie Funkcjonariusza określono jako naruszenie art. 132 ust. 1 ustawy o Policji w zw. z § 2 i 23 Zasad Etyki; polegało ono na nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej policjanta w zakresie odstąpienia od obowiązku kierowania się zasadami współżycia społecznego i postępowania tak, aby jego działania mogły być przykładem praworządności i prowadziły do pogłębiania społecznego zaufania do Policji oraz do rzetelnego wykonywania poleceń przełożonych i odnoszenia się do nich z szacunkiem; w skierowanym bezpośrednio do Ministra Piśmie zawarto bowiem treści, mające na celu podważanie kompetencji [...] do kierowania podległą mu jednostką organizacyjną Policji oraz zarzucono tej osobie oraz Komendantowi Głównemu Policji, okłamywanie Ministra, co do rzeczywistej kondycji BOA; zarzucając Komendantowi Głównemu Policji i [...] kłamstwo oraz podważając słuszność i prawidłowość ich rozstrzygnięć kadrowych, Funkcjonariusz miał świadomość, że w ten sposób popełnia czyn, polegający na przedstawieniu w negatywnym świetle wymienionych policjantów (jego przełożonych) wobec Ministra; Funkcjonariusz, opisując zachowanie wymienionych przełożonych, użył celowo określonych sformułowań, które są niedopuszczalne w tego typu służbowej korespondencji; tym samym przekroczył swoim zachowaniem obowiązujące go normy,
- we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wskazano okoliczności i argumentów, które mogłyby wpłynąć na zmianę zaskarżonego orzeczenia i wymierzonej kary dyscyplinarnej,
- odnosząc się do podniesionego naruszenia art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji w zw. z § 4 ust. 1 zarządzenia nr 30 - poprzez jego zastosowanie i błędne przyjęcie, że Funkcjonariusz naruszył dyscyplinę służbową kierując Pismo bezpośrednio do Ministra z pominięciem drogi służbowej, podczas gdy eskpediowanie przedmiotowego pisma nastąpiło w imieniu Zarządu Terenowego ZZ oraz w ramach wymiany ciągu pism, prowadzonych pomiędzy Ministrem a Funkcjonariuszem - wskazano: jest to wyłącznie linia obrony - przejęta przez obwinionego w toku całego postępowania dyscyplinarnego,
- we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazano też, że - wydając Orzeczenie Dyscyplinarne - naruszono art. 132 ust. 1 ustawy o Policji, w zw. z § 2 i 23 Zasad Etyki - poprzez jego zastosowanie i błędne przyjęcie, że Funkcjonariusz naruszył zasady etyki zawodowej, gdy należy uznać za uprawnione, skierowanie uzasadnionej i usprawiedliwionej krytyki przełożonego, która nie była sprzeczna z szeroko rozumianymi zasadami współżycia społecznego i nie naruszała społecznego wizerunku Policji, jako formacji i zaufania do niej; w ustalonym stanie faktycznym i prawnym nie można jednak przyjąć tej argumentacji; używając w Piśmie określonych sformułowań Funkcjonariusz przekroczył granice uzasadnionej i usprawiedliwionej krytyki swoich przełożonych; napisał wprost, że Komendant Główny Policji i [...] okłamują Ministra, co do kondycji i stanu etatowego tej jednostki Policji; zasugerował zatem, że wymienieni niewłaściwie wypełniają swoje obowiązki; Funkcjonariusz w rzeczywistości przy tym miał na myśli swoją sytuację kadrową; w określony sposób wykorzystał fakt sprawowania funkcji [...] Zarządu Terenowego ZZ - w celu wywarcia wpływu na decyzje, podejmowane względem jego osoby; przy okazji niejako wyraził troskę o to, co dzieje się w jednostce, w której służył,
- co do zarzutów, jakoby organ sprzecznie raz uznał, że Pismo było jednocześnie wystąpieniem obwinionego i stanowiskiem Zarządu Terenowego ZZ, a następnie, iż było to indywidualne wystąpienie Funkcjonariusza w jego sprawie, co świadczy o braku spójności i konsekwencji w działaniach organu, podkreślono: w opisanym w pkt 1 zarzucie wskazano, że naruszenie dyscypliny służbowej polegało na niedopełnieniu obowiązku służbowego zachowania drogi służbowej - poprzez skierowanie Pisma bezpośrednio Ministra; z opisu przewinienia dyscyplinarnego wynika wprost, że - w ocenie organu - Funkcjonariusz naruszył dyscyplinę służbową, gdyż nie zachował drogi służbowej do czego był zobowiązany na podstawie § 4 ust. 1 zarządzenia nr 30; podpisał się ponadto pod nim swoim imieniem i nazwiskiem, jako adres nadawcy wskazał swój prywatny, a w pierwszym zdaniu pisma napisał, że nawiązuje do złożonego przez siebie [...] czerwca 2019 r. odwołania od rozkazu personalnego z [...] maja 2019 r.; w dalszej treści Pisma zawarł informacje, że jest Wiceprzewodniczącym Zarządu Terenowego ZZ i - jako pełniący tą funkcję - zadeklarował "gotowość wszelkiej współpracy z Panem Ministrem"; z analizy formy pisma i jego treści wynika, że było to pismo Funkcjonariusza w jego sprawie osobowej; należało więc je nadać z zachowaniem drogi służbowej; w tej kwestii stanowisko organu jest od początku konsekwentne; argumenty podnoszone przez obwinionego i jego obrońcę - jakoby działał w tym momencie, jako organ i w imieniu związku zawodowego - stanowią natomiast jedynie ich linię obrony - przyjętą w celu usprawiedliwienia wysłania przedmiotowego wystąpienia z pominięciem drogi służbowej; nie jest dopuszczalne pomijanie drogi służbowej, albowiem każde takie zachowanie policjanta może mieć negatywny wpływ na działanie Policji, która - jako organizacja hierarchiczna - musi zapewnić zdolność swoich struktur do działań uporządkowanych,
- we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odniesiono się do postanowienia rzecznika dyscyplinarnego z [...] czerwca 2020 r. o odmowie uzupełnienia akt postępowania dyscyplinarnego - w postaci przesłuchania w charakterze świadka p. G. S.; organ wpierw argumentował to faktem, że dowodu nie da się przeprowadzić następnie zaś, iż okoliczność która ma być udowodniona udowodniono zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy; otóż p. G. S. nie stawił się dwukrotnie na przesłuchanie; brak było zatem możliwości przeprowadzenia z nim tej czynności; po analizie zebranych materiałów rzecznik dyscyplinarny natomiast stwierdził: okoliczność, że Funkcjonariusz - sporządzając Pismo - działał w imieniu własnym, jako [...] Zarządu Terenowego ZZ oraz w imieniu całego Zarządu Terenowego ZZ udowodniono zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy, - m. in. zeznaniami Funkcjonariusza [...]; użycie przez rzecznika dyscyplinarnego powyższych stwierdzeń nie oznacza, że organ uznał wysłanie przedmiotowego pisma przez Funkcjonariusza, jako działanie w imieniu organizacji związkowej, uzasadniające pominięcie drogi służbowej; postanowienie rzecznika dyscyplinarnego wydano na pewnym etapie postępowania dyscyplinarnego, organ zaś - wydając rozstrzygnięcie w I. instancji - wziął pod uwagę całość zgromadzonych dowodów i dokonał odmiennej oceny czynu popełnionego przez Funkcjonariusza, a także zebranych materiałów,
- wobec zarzutu, że znaczna część uzasadnienia orzeczenia poświęcono dowodzeniu, że [...] działał w sposób nienaganny oraz nie dokonał zarzucanego mu przez Funkcjonariusza czynu zabronionego, oraz pominięcie okoliczności wysłania Funkcjonariusza na kurs TITS, gdy nie zakończyło się prawomocnie postępowanie karne w przezeń zainicjowanej sprawie, gdy wniósł zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia, wskazano: kwestia wysłania Funkcjonariusza na kurs oraz zachowania [...], nie była przedmiotem danego postępowania dyscyplinarnego; niezakończenie się prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy karnej zainicjowanej przez obwinionego nie może mieć natomiast wpływu na ocenę jego zachowania - w kontekście zarzucanych mu deliktów dyscyplinarnych; przedmiotem obu postępowań są bowiem dwa różne rodzaje odpowiedzialności: dyscyplinarna i karna; brak jest ponadto związku przedmiotowego pomiędzy nimi; oba postępowania dotyczą bowiem zupełnie różnych spraw; zakończenie jednej z nich nie wywiera więc żadnego wpływu na rozstrzygnięcie drugiej,
- rozpatrujący sprawę organ nie dopatrzył się tez potrzeby przeprowadzenia dodatkowej czynności dowodowej - w postaci wystąpienia do wszystkich Zarządów Wojewódzkich NSZZ Policjantów oraz do Zarządu Głównego NSZZP o udzielenie informacji w zakresie trybu, w jakim ekspediowane są pisma przez te podmioty - w tym informacje o zachowaniu drogi służbowej; przedmiotem niniejszego postępowania dyscyplinarnego jest konkretny i zindywidualizowany popełniony przez Funkcjonariusza czyn, który zakwalifikowano w określony sposób; dla jego oceny - w kontekście odpowiedzialności dyscyplinarnej - nie ma znaczenia jak Zarządy Wojewódzkie NSZZ Policjantów oraz Zarząd Główny NSZZP kierują pisma, związane z wykonywaniem ich ustawowej funkcji,
- odniesiono się do opisanego w pkt 2 Orzeczenia Dyscyplinarnego zarzutu i twierdzenia Funkcjonariusza, że - wysyłając Pismo - kierował się właśnie przywołanymi tam zasadami etyki zawodowej; policjant - mając na uwadze dobro Policji - przedstawił szereg nieprawidłowości, występujących w funkcjonowaniu BOA, w tym kwestie związane z nagannym postępowaniem [...]; gdyby zataił nieprawidłowości, o których wiedział, narażałby się na zarzut działania niepraworządnego - osłabiającego zaufanie do Policji; odnosząc się do tych argumentów wskazano: trudno uznać za etyczne zachowanie, polegające na bezpodstawnym zarzucaniu kłamstwa swoim przełożonym, w tym Komendantowi Głównemu Policji - w piśmie skierowanym do nadzorującego Policję Ministra; Funkcjonariusz przekroczył granice dopuszczalnej krytyki - używając określonych sformułowań; nie podał też przykładów takich obiektywnych zachowań oraz sytuacji, które uwiarygadniałyby i usprawiedliwiały jego wystąpienie; z uwagi na to, reakcja na takie postępowanie Funkcjonariusza musi być zdecydowana i adekwatna; każdy bowiem policjant jest zobowiązany kierować się zasadami współżycia społecznego i postępowania tak, aby jego działania mogły być przykładem praworządności i prowadziły do pogłębiania społecznego zaufania do Policji oraz do dbania o społeczny wizerunek Policji - jako formacji, w której służy - i podejmowania działań, służących budowaniu zaufania do niej; Funkcjonariusz postąpił natomiast sprzeczne z tymi zasadami; w tym kontekście nie ma znaczenia forma przekazywania tych informacji Ministrowi; używanie bowiem w tym celu pytań retorycznych nie osłabia ich negatywnego wydźwięku; nie jest trafiony – a wręcz zaskakujący - argument, gdy uznano zachowanie Funkcjonariusza za etyczne, gdyż nie ujawnił nieprawidłowości w środkach masowego przekazu lub na portalach internetowych - jak potrafią to czynić inni funkcjonariusze; środki masowego przekazu i Internet nie powinny być wykorzystywane w celu wywierania wpływu na działalność Policji, a tego typu sugestia jest niedopuszczalna; może zostać bowiem odebrana jako próba niedozwolonego prawnie oddziaływania na przełożonych Funkcjonariusza,
- nie zaistniały żadne przesłanki, które mogłyby skutkować zmianą wymierzonej policjantowi kary dyscyplinarnej; wymierzając ją uwzględniono wszystkie kryteria brane pod uwagę przy wymiarze kary - wskazane w art. 134h ust. 1 ustawy o Policji; w tym przypadku przełożony dyscyplinarny - wymierzając obwinionemu karę dyscyplinarną - stwierdził, że postępowanie obwinionego było zawinione; uwzględniając zaś jego dotychczasową niekaralność, wymierzył karę dyscyplinarną nagany; uznał, że - pomimo zastosowania najłagodniejszej kary dyscyplinarnej - będzie przestrzegał dyscypliny służbowej i zasad etyki zawodowej; zgodnie z art. 134a ustawy o Policji, kara nagany oznacza wytknięcie ukaranemu przez przełożonego dyscyplinarnego niewłaściwego postępowania; jest to najłagodniejsza kara dyscyplinarna, jaką przewidziano w ustawie o Policji,
- mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz dotychczasowy przebieg służby Funkcjonariusza, stwierdzając brak podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, Orzeczenie Dyscyplinarne utrzymano w mocy.
W skardze zarzucono wydanie kwestionowanego aktu z naruszeniem:
- art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji, w zw. z § 4 ust. 1 zarządzenia nr 30, przez jego zastosowanie, w związku z błędnym przyjęciem, że Funkcjonariusz naruszył dyscyplinę służbową, kierując bezpośrednio do Ministra pismo z [...] grudnia 2020 r. - z pominięciem drogi służbowej; ekspediowanie przedmiotowego pisma nastąpiło tymczasem w imieniu Zarządu Terenowego ZZ oraz w ramach wymiany ciągu pism - prowadzonych pomiędzy Ministrem a Funkcjonariuszem,
- art. 132 ust. 1 ustawy o Policji w zw. z § 2 i 23 Zasad Etyki - poprzez jego zastosowanie, w związku z błędnym przyjęciem, że Funkcjonariusz naruszył zasady etyki zawodowej; za uprawnione należy tymczasem uznać skierowanie uzasadnionej i usprawiedliwionej krytyki przełożonego, która nie była sprzeczna z szeroko rozumianymi zasadami współżycia społecznego i nie naruszała społecznego wizerunku Policji, jako formacji oraz zaufania do niej.
Doprowadziło to do utrzymania w mocy Orzeczenia Dyscyplinarnego o uznaniu Funkcjonariusza winnym zarzucanych mu przewinień dyscyplinarnych i wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany.
Powyższe zarzuty szerzej rozwinięto w uzasadnieniu skargi, przywołując argumentację analogicznej, do prezentowanej we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ dyscyplinarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 15 czerwca 2021 r. (sygn. akt II SA/Wa 16/21) - uchylił zaskarżone orzeczenie oraz Orzeczenie Dyscyplinarne, wobec zaś wniesienia skargi kasacyjnej przez organ administracji, Naczelny Sąd Administracyjny - orzeczeniem z 24 stycznia 2025 r. (sygn. akt III OSK 6541/21) - uchylił rozstrzygnięcie wydane przez Sąd w I. instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania (tak pkt 2). W uzasadnieniu orzeczenia o sygn. akt III OSK 6541/21 wskazano, że wydany przez Sąd I. instancji wyrok nie poddaje się kontroli wobec braku spójnego uzasadnienia. Wyrażono też m.in. następujące stanowisko:
- "[...] organ przeprowadził szczegółową analizę i ocenę charakteru pisma skarżącego z [...] stycznia 2020 r. i przy tak zakreślonych wskazaniach co do dalszego postępowania nie jest jasnym co jeszcze miałby rozważać organ, który w sposób jednoznaczny stwierdził, że skarżący był obowiązany przy kierowaniu korespondencji do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do zachowania drogi służbowej, a tym samym do zachowania zasad hierarchiczności w Policji.",
- "[...] Sąd w jakimkolwiek zakresie nie odniósł się do przedstawionego skarżącemu zarzutu 2, obejmującego naruszenie zasad etyki zawodowej policjanta przez zawarcie w piśmie z [...] stycznia 2020 r. treści mających na celu podważenie kompetencji [...] oraz zarzutów kierowanych do tego dowódcy i Komendanta Głównego Policji okłamywania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji co do rzeczywistej kondycji [...]. Zarzut ten jest niezależny od oceny charakteru pisma z [...] stycznia 2020 r. i winien być również przedmiotem analizy Sądu zobowiązanego do oceny legalności całego orzeczenia dyscyplinarnego.".
Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.).
Sąd zważył, co następuje:
Skargę oddalono, gdyż kwestionowaną decyzją nie naruszono prawa.
Trafne jest stanowisko organu dyscyplinarnego, prezentowane w zaskarżonym akcie, co do istotnych uwarunkowań formalnych i faktycznych sprawy. Wobec uprzedniego szczegółowego zreferowania, jego powtarzanie byłoby zbędne. Sąd przyjmuje je za własne, z zastrzeżeniem sformułowanym w końcowej części niniejszego uzasadnienia.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy ponownie wskazać, że są one w istocie analogiczne do sformułowanych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Organ odniósł się do nich szeroko i wyczerpująco w uzasadnieniu skarżonego aktu. Skoro uprzedniego zreferowano dane stanowisko, ponownie jego powtarzanie byłoby zbędne. Tytułem uzupełnienia, trzeba dodać jedynie poniższe uwagi.
W sprawie kluczowe znaczenie miały:
- kwestia zrekonstruowania istotnych okoliczności skierowania przez Funkcjonariusza Pisma oraz analiza jego treści i użytych form wypowiedzi,
- ocena, czy:
- skierowanie Pisma stanowiło o popełnieniu przezeń czynu, który należy uznać za zarzucane mu przewinienia dyscyplinarne,
- zastosowana sankcja dyscyplinarna jest adekwatna do przywołanych okoliczności zdarzenia - przy uwzględnieniu ustawowych ogólnych warunków jej wymierzania.
W powyższych zakresach zarówno opis zdarzenia, jak i ich ocena przez organ, są prawidłowe. Prowadzący postępowanie dyscyplinarne organ – orzekając w sprawie dwukrotnie wobec wniosku Funkcjonariusza - nie uchybił powinności zebrania pełnego materiału dowodowego oraz wnikliwej jego oceny, wobec treści regulacji szczególnych - art. 135e ust. 1 zd. 1 i 2 oraz art. 135g ust. 1 ustawy o Policji. Stanowią one:
- "Art. 135e. 1. Rzecznik dyscyplinarny zbiera materiał dowodowy i podejmuje czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy. W szczególności przesłuchuje świadków, obwinionego i pokrzywdzonego, przeprowadza oględziny, konfrontacje, okazania oraz dokonuje odtworzenia przebiegu stanowiących przedmiot rozpoznania zdarzeń lub ich fragmentów.",
- "Art. 135g 1. Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są obowiązani badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.".
W sprawie dyscyplinarnej znajduje też zastosowanie reguła wynikająca z art. 134ha ust. 2:
"Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny kształtują swoje przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.".
Co do przebiegu zdarzenia (skierowanie Pisma), zarówno w toku postępowania dyscyplinarnego jak i na etapie skargi, Funkcjonariusz (odpowiednio - jego pełnomocnik) koncentrował argumentację na próbie wykazania, że w istocie skierowane do Ministra pismo stanowiło korespondencję, wytworzoną przezeń jako działacza związkowego (Wiceprzewodniczącego Zarządu Terenowego ZZ). Czyniłoby to bezpodstawnym zarzut pominięcia drogi służbowej - wedle brzmienia § 4 ust. 1 zarządzenia nr 30. Wywodzono także, że zawarte w piśmie stwierdzenia stanowiły nawiązanie do poprzedniej korespondencji, zaś sformułowane tam wypowiedzi były wyrazem troski Funkcjonariusza o prawidłowe funkcjonowanie jednostek Policji (tu BOA). Nie można wobec tego czynić mu zarzutu, jakoby jego działanie pozostawało w sprzeczności z § 2 i 23 Zasad Etyki.
Stanowisko to nie jest trafne.
W kwestii zachowania drogi służbowej, należy odnotować, że treść i forma Pisma nie wskazuje - wbrew wywodom skargi - aby była to korespondencja pochodząca od organizacji związkowej (Zarządu terenowego ZZ). Wskazano tam dane adresowe samego Funkcjonariusza zaś nie podpisał się on, jako osoba działająca z upoważnienia organizacji związkowej. Także treść samego pisma w znacznej części dotyczy jego sytuacji osobistej (np. przeniesienia do pełnienia służby w Komendzie Rejonowej). W piśmie nie zachowano formy opisu jego przypadku, jako jednego z funkcjonariuszy jednostki, lecz Funkcjonariusz przedstawił daną sytuację jako własną. Passus pisma, gdzie Funkcjonariusz deklaruje chęć współpracy, jako działacz związkowy, potwierdza także - wbrew stanowisku skargi - charakter korespondencji, jako dotyczącej sprawy własnej - gdzie określona osoba charakteryzuje tylko swoją pozycję w strukturach związku zawodowego. Nie pozwala to uznać, aby skierowana do Ministra korespondencja stanowiła wystąpienie związku zawodowego. W innym zaś przypadku funkcjonariusze Policji (a także inni pracownicy) związani są przyjętymi w danej formacji mundurowej regułami kierowania korespondencji drogą służbową. Na co więc zwrócono uwagę w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt III OSK 6541/21, organ dyscyplinarny stosownie wnikliwie i szczegółowo przeanalizował daną kwestię - dając temu wyraz w treści zaskarżonego aktu.
Nie może mieć w sprawie istotnego znaczenia - w kontekście wymogu zachowania drogi służbowej – okoliczność, że Pismo Funkcjonariusza, pozostawało w pewnym w związku z innymi, toczącymi się sprawami - w tym wobec postępowania sądowoadministracyjnego. Jak wskazano, w Piśmie zamieszczono szereg informacji, dotyczących aktualnej sytuacji służbowej samego Funkcjonariusza (np. kwestia przeniesienia). Wykraczało to oczywiście poza przedmiot spraw formalnie przezeń zainicjowanych - będących w toku postępowania lub zakończonych. Także formy wypowiedzi w piśmie wskazują, że skierowano je do imiennie wskazanej osoby - pełniącej aktualnie funkcję Ministra - nie zaś, jako urzędową korespondencję do organów w toczącej się bądź zakończonej sprawie administracyjnej lub sądowoadministracyjnej. Jak wcześniej wskazano, ze względu na formę wystąpienia, pisma nie można także kwalifikować jako kontynuacji korespondencji, prowadzonej w imieniu związku zawodowego. W tym kontekście nie było konieczne szersze wyjaśniania, w jakich formach prowadzona jest korespondencja przez organizacje związkowe w danej formacji mundurowanej (tak: pominięte wnioski dowodowe Funkcjonariusza).
Odnosząc się do kwestii deklarowanej intencji Funkcjonariusza - zasygnalizowania określonych nieprawidłowości w działaniu jednostki Policji (BOA) w celu ich wyeliminowania, należy wskazać, że zastosowane formy wypowiedzi były nieadekwatne do przyjętych w danym zakresie standardów. Użycie w Piśmie, skierowanym do nadzorującego Policję organu - w opisie zachowań swoich przełożonych (komendanta Głównego Policji, [...]) - określeń takich, jak "okłamywał", czy przypisywanie im kategorycznymi stwierdzeniami celowych zachowań nieetycznych, stanowiących o braku kompetencji lub wręcz kwalifikowanych jako przestępstwo, wykracza poza stosowne normy wypowiedzi funkcjonariusza służby mundurowej. Nawet w racjonalnie uzasadnione przekonanie o występowaniu określonych nieprawidłowości w działaniach przełożonych, nie zwalnia funkcjonariuszy z powinności formułowania wypowiedzi na piśmie w sposób, aby nie były obraźliwe – deprecjonujące zajmujące kierownicze służbowe osoby, mając też na względzie, że ostatecznie zarzuty mogą okazać się bezzasadne, nawet wobec ich podnoszenia w dobrej wierze.
Trafnie wprawdzie wskazywano we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy a następnie w skardze, że w pewnych fragmentach uzasadnienia Orzeczenia Dyscyplinarnego a następnie oskarżonego aktu, nadmiernie akcentowano kwestie bezzasadności - w ocenie organu - formułowanych przez Funkcjonariusza zarzutów. Kwestia ta nie mogła mieć bowiem istotnego znaczenia w danej sprawie, co zresztą organ także odnotował w innych wypowiedziach. Kluczowe była - na co organ zwrócił słusznie uwagę - forma wypowiedzi Funkcjonariusza. W danym zakresie więc pewne uchybienie - wobec zawarcia w treści uzasadnienia także wypowiedzi, niemających istotnego znaczenia w sprawie - nie ma charakteru istotnego. Nie mogło mieć bowiem wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z treści orzeczenia nie wynika, aby - z perspektywy przesłanek postawienia zarzutów dyscyplinarnych oraz zastosowania sankcji - kluczowa była faktycznie bezzasadność (zdaniem organu) zarzutów Funkcjonariusza wobec [...] i Komendanta Głównego Policji. Stanowiła o tym forma ich postawienia. Uwzględniając wypowiedź organu w szerszym kontekście całości uzasadnienia skarżonego aktu należy skonstatować, że pojęcie "bezzasadności zarzutów" utożsamiono w istocie z ich sformułowaniem w niedopuszczalnej formie. Dana nieścisłość wypowiedzi nie dyskwalifikuje ostatecznych konstatacji organu.
Stan faktyczny ustalono więc w istotnym zakresie prawidłowo - nie obudzi wątpliwości w kontekście zgormadzonej dokumentacji. Oceniono ją z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego.
Zasadnie więc przypisano Funkcjonariuszowi przewinienie, jakim było przesłanie Pisma z pominięciem drogi służbowej - zawierającego też wypowiedzi i sformułowania, naruszające zasady etyki zawodowej policjantów.
Gdy chodzi o rodzaj zastosowanej w sprawie sankcji wobec wykazanych uchybień, w ocenie Sądu – przez zastosowanie jednej z najłagodniejszych, spośród przewidzianych art. 134 ustawy o Policji – nie wykroczono poza ramy uznania administracyjnego. Organ racjonalnie uzasadnił powody zastosowania danego środka, a także powołał wszelkie istotne okoliczności sprawy.
W tym świetle chybione są zarzuty, dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego, zakreślających przesłanki zastosowania sankcji dyscyplinarnych. Trafnie zakwalifikowano przypadek pominięcia drogi służbowej jako naruszeniem dyscypliny przez wykonanie czynności służbowej w sposób nieprawidłowy (tak art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji), zaś zamieszczenie w piśmie określonych treści, jako naruszenie zasad etyki zawodowej (tak art. 132 ust. 1 in fine ustawy o Policji).
Sąd nie spostrzegł także z urzędu wad w zaskarżonym akcie, które przemawiałyby za jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego.
Z przytoczonych wyżej przyczyn - na podstawie art. 151 ustawy. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.