II SA/WA 2002/24

II SA/Wa 2002/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-12-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Marcinkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Łukasz Krzycki
Mateusz Rogala
Symbol z opisem
6480
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego R. B. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Minister Finansów decyzją z dnia [...] listopada 2024. nr [...] wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: K.p.a.), w związku z art. 293 § 1 i § 2 pkt 13 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, z późn. zm., dalej: O.p.) po rozpatrzeniu wniosku R. B. z [...] listopada 2024 r., odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.
Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wnioskiem z [...] listopada 2024 r. R. B. zwrócił się do Ministra Finansów o udostępnienie w ramach dostępu do informacji publicznej zanonimizowanej wersji opinii wydanych przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie art. 14b § 5c Ordynacji podatkowej w przedmiocie opodatkowania fundacji rodzinnej, uregulowanej w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. poz.326 z późn. zm.), w okresie od [...] maja 2023 r. do [...] listopada 2024 r.
W uzasadnieniu decyzji odmownej Minister Finansów, powołując się na art. 6 u.d.i.p., stwierdził, że opinie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej wydane na podstawie art. 14b § 5c O.p., normowane przepisami działu II w rozdziale 1a O.p., o jakich jest mowa w art. 14b § 5c tej ustawy, mieszczą się w zakresie przedmiotowym u.d.i.p.
Jednocześnie organ wskazał, że stosownie do art. 5 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Jedną z takich tajemnic jest, podlegająca ochronie na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, tajemnica skarbowa.
W myśl art. 293 § 1 O.p., indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Przy czym w doktrynie i orzecznictwie wyrażony jest pogląd, że zakres tajemnicy skarbowej jest bardzo szeroki. Obejmuje ona indywidualne dane, czyli fakty, liczby i informacje, dotyczące materiałów służących do ustalania obowiązku podatkowego.
Jeszcze wyższy poziom ochrony przewidziany został w art. 293 § 2 O.p. Wskazana regulacja stanowi, że tajemnicą skarbową objęte są nie tylko indywidualne dane, lecz także wszystkie informacje zawarte w aktach postępowania, w tym te, które znajdują się w dziale II, rozdziale 1a (art. 293 § 2 pkt 13 O.p.). Organ podkreślił przy tym, że opinia klauzulowa, wydana przez Szefa KAS na podstawie art. 14b § 5c O.p. stanowi oczywistą część akt, o których mowa w powyższym zdaniu.
Powołując się na poglądy doktryny i orzecznictwo organ podniósł, że w art. 293 § 2 O.p. ustawodawca rozszerzył zakres informacji objętych tajemnicą skarbową, wskazując na źródła pochodzenia informacji bądź na miejsca ich gromadzenia. Regulacja ta, poza danymi, o których mowa w art. 293 § 1 O.p. obejmuje wszelkie pozostałe informacje gromadzone przez organy podatkowe (w tym przez organy KAS) w celach podatkowych. Dane objęte tajemnicą skarbową dotyczą w zasadzie pełnej treści dokumentów składanych przez podatników, płatników lub inkasentów.
W trybie przepisów u.d.i.p. mogą być ujawnione jedynie informacje zbiorcze o podatnikach, nie mogą być natomiast udzielane żadne informacje indywidualne (tak: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 października 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 970/06; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1785/15).
Nie mogą być też ujawniane dane zawarte w rozstrzygnięciu organu podatkowego w sprawie indywidualnego wymiaru podatku przez konkretnego podatnika, a nawet dane dotyczące numerów poszczególnych spraw podatkowych, dat wszczęcia i zakończenia indywidualnych postępowań podatkowych, gdyż są one danymi, o których mowa w art. 293 § 2 O.p. i stanowią tajemnicę skarbową (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 3 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Op 52/13; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 7 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 1230/11).
Mając zatem na uwadze redakcję przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie tajemnicy skarbowej, oraz przedstawione w tym zakresie orzecznictwo, organ stwierdził, że realizacja żądania zawartego w złożonym wniosku, stanowiłaby naruszenie art. 293 § 2 pkt 13 O.p.
W skardze na powyższą decyzję Ministra Finansów skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. B. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:
1) art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 293 § 1 i § 2 pkt 13 O.p. poprzez błędnie stwierdzenie, że tajemnicą skarbową objęta jest cała treść opinii wydanej przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w trybie art. 14b § 5c O.p., nie zaś poszczególne indywidualne dane zawarte w tym dokumencie urzędowym;
2) art. 2 ust. 1 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez bezpodstawną odmowę udostępnienia informacji publicznej wnioskowanej przez skarżącego wskutek nieuwzględniania przez organ, że możliwe jest udostępnienie informacji publicznej po stosownej anonimizacji treści opinii wydanych przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w trybie art. 14b§ 5c O.p.
W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a., oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawnie przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z art. 200 P.p.s.a.
W uzasadnieniu skargi, przytaczając treść przepisów art. 293 § 1 oraz art. 293 § 2 pkt 13 O.p., skarżący podkreślił, iż z przepisów tych wynika, że tajemnicą skarbową objęte są dane podatnika, płatnika lub inkasenta, a nie same dokumenty je zawierające. Ponadto, dane te muszą mieć ściśle zindywidualizowany charakter. W orzecznictwie wskazuje się, że dane indywidualne w rozumieniu omawianych przepisów to przede wszystkim dane: osobowe (imiona i nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców), nazwa podmiotu, data urodzenia, miejsce zamieszkania, siedziba, miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub miejsce zatrudnienia (nauki), numer ewidencyjny (PESEL), numer identyfikacji podatkowej (NIP), stan cywilny osoby pozostającej na utrzymaniu podatnika, a także inne dane pozwalające zidentyfikować podatnika, oraz dane dotyczące indywidualnego wymiaru podatku dla konkretnego podatnika (por. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt I OSK 1844/18, oraz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 154/12, CBOSA).
O zakwalifikowaniu określonych danych jako podlegających tajemnicy skarbowej nie decyduje zatem sam fakt znajdowania się dokumentów je zawierających w dyspozycji organu podatkowego, lecz charakter tych danych. Oznacza to jednocześnie, że tajemnicą skarbową nie są objęte dane, które nie mają charakteru indywidualnego, choćby były zawarte w deklaracjach bądź innych dokumentach przedkładanych organom skarbowym przez podatników, płatników i inkasentów, a także w aktach postępowań wymienionych w art. 293 § 2 pkt 13 O.p.
Skarżący zarzucił, że organ nie zauważył, iż w sprawie możliwe jest udostępnienie informacji publicznej z zachowaniem ochrony tajemnicy skarbowej. Chodzi mianowicie o anonimizację danych objętych tajemnicą skarbową, tak aby nie było przeszkód do udostępnienia pozostałej treści opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Żądane przez skarżącego informacje, zawarte w tym dokumencie po ich zanonimizowaniu, nie będą już informacjami o charakterze indywidualnym, dotyczącymi określonego podatnika, a informacjami o charakterze ogólnym, dotyczącymi spraw publicznych z udziałem organów podatkowych oraz wydawanych w ich toku dokumentów urzędowych (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 154/12, CBOSA). Skarżący podkreślił jednocześnie, że nie żądał udostępnienia akt sprawy, lecz tylko treści opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Reasumując skarżący stwierdził, że Minister błędnie przyjął, iż tajemnicą skarbową objęta jest całość treści opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, a nawet całe akta sprawy, nie zaś poszczególne indywidualne dane zawarte w dokumentach urzędowych. W konsekwencji wniosek skarżącego był zasadny i powinien zostać zrealizowany przez organ.
Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślił, że opinie wydawane przez Szefa KAS na podstawie art. 14b § 5c O.p. wydawane są w toku procedury związanej z załatwieniem sprawy dotyczącej wniosku o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, a więc instytucji uregulowanej w dziale II w rozdziale 1a O.p. Nie ulega więc wątpliwości, że są to dokumenty wchodzące w skład akt tzw. postępowania interpretacyjnego.
Kwestia, tego że akta sprawy, dotyczącej wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w tym opinie klauzulowe są objęte zakresem tajemnicy skarbowej, nie może natomiast budzić żadnych wątpliwości. Literalne brzmienie art. 293 § 2 pkt 13 O.p., jasno wskazuje, że dokumenty te podlegają ochronie. Regulacja ta stanowi wprost, że przepisy dotyczące tajemnicy skarbowej stosuje się również do danych zawartych w aktach postępowania określonego w dziale II w rozdziale 1a.
W związku z powyższym, organ był zobowiązany do odmowy udzielenia informacji w zakresie wskazanym we wniosku skarżącego. Istnieje bowiem zasadnicza różnica pomiędzy informacjami, dotyczącymi pracy organu podatkowego oraz efektów jego pracy (takimi jak dane statystyczne, praktyki procesowe, czy ogólne zasady działania), a treścią dokumentów, objętych tajemnicą skarbową. Udostępnienie danych zawartych w aktach postępowania interpretacyjnego, które są objęte tajemnicą skarbową, jest penalizowane ( art. 306 O.p.)
Nawet ewentualne wytworzenie przez organ wyciągów z wydanych przez Szefa KAS opinii klauzulowych, czy też pozbawienie danych identyfikujących adresatów działań Szefa KAS, nie zmienia istoty rzeczy, to jest oceny, że w ramach realizowanej procedury mogłoby dojść do naruszenia tajemnicy skarbowej. Ewentualne zanonimizowanie żądanych przez skarżącego dokumentów nie może bowiem wpłynąć na fakt, iż w dalszym ciągu pozostawać one będą "danymi zawartym w aktach postępowania określonego w dziale II w rozdziale 1a".
Próba uzyskania takich informacji przez skarżącego, nawet w formie zanonimizowanej, stanowi więc swoiste obejście przepisów o tajemnicy skarbowej, przy pomocy instrumentalnego wykorzystania procedury uregulowanej w u.d.i.p.
Rozważając zatem tylko hipotetyczną sytuację, w której na gruncie u.d.i.p. można byłoby udostępniać wyciągi z akt postępowania interpretacyjnego, należy dojść do wniosku, że takie działanie prowadziłoby do nieuzasadnionego rozszerzania tego prawa na wszelkie akta innych spraw podatkowych (w tym akt postępowań określonych w dziale IV O.p.) i katalogu podmiotów, które mają ustawowy dostęp do tajemnicy skarbowej (art. 294 O.p.), a do których niewątpliwie nie zaliczają się podmioty będące zainteresowane uzyskaniem informacji publicznej.
Taki stan rzeczy byłby niezgodny z zamierzeniami ustawodawcy, który wprowadził przepisy mające na celu ochronę informacji zebranych w postępowaniu interpretacyjnym. Nieprzestrzeganie zaś tego rodzaju przepisów może prowadzić do nieodwracalnych konsekwencji dla ochrony prywatności podatników oraz integralności systemu podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz.935).
W oparciu natomiast o art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym owo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.
W sprawie niniejszej nie było kwestią sporną, że Minister Finansów jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz, że żądana we wniosku z 13 listopada 2024 r. informacja w postaci zanonimizowanej wersji opinii wydanych przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie art. 14b § 5c O.p. w przedmiocie opodatkowania fundacji rodzinnej, uregulowanej w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. poz.326 z późn. zm.), w okresie od [...] maja 2023 r. do [...] listopada 2024 r., stanowi informację publiczną.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest natomiast kwestia zasadności odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej, z uwagi na ochronę tajemnicy skarbowej.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.
Do tajemnic ustawowo chronionych należy m.in. tajemnica skarbowa.
Organ odmawiając w zaskarżonej decyzji udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej z uwagi na ochronę tajemnicy skarbowej podkreślił, że tajemnicą skarbową objęte są nie tylko indywidualne dane o których mowa w art. 293 § 1 O.p., lecz także wszystkie dane wynikające m.in. z akt postępowania określonego w dziale II w rozdziale 1a (art. 293 § 2 pkt 13 O.p.). Organ doszedł w związku z tym do wniosku, że skoro wnioskowane opinie wydane zostały przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w toku procedury związanej z załatwieniem sprawy dotyczącej wniosku o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, a więc instytucji uregulowanej w dziale II w rozdziale 1a O.p., to wchodzą w skład akt tzw. postępowania interpretacyjnego, a więc cała treść tych opinii objęta jest tajemnicą skarbową.
W ocenie Sądu powyższe stanowisko organu należy ocenić jako błędne, ponieważ nie znajduje ono oparcia w przepisach prawa określających zakres tajemnicy skarbowej. Przepisy Ordynacji podatkowej definiujące zakres przedmiotowy tajemnicy skarbowej wyraźnie odwołują się do pojęcia danych indywidualnych. Zgodnie z art. 293 § 1 O.p. "Indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową". Zgodnie natomiast z art. 293 § 2 pkt 13 O.p. przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w aktach postępowania określonego w dziale II w rozdziale 1a. Z zestawienia treści ww. przepisów wynika zatem, że dane zawarte w aktach są objęte tajemnicą skarbową o tyle, o ile stanowią "indywidualne dane", o których mowa w art. 293 § 1 O.p Innymi słowy z art. 293 § 2 pkt 13 O.p. wynika, że tajemnicą skarbową objęte są: indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składnych przez podatników, płatników lub inkasentów oraz indywidualne dane zawarte w aktach postępowania określonego w dziale II w rozdziale 1a. A contrario tajemnicą skarbową na podstawie tych przepisów nie są objęte dane, które nie mają charakteru indywidualnego, choćby były zawarte w aktach postępowania prowadzonego przez organy skarbowe. (zob. wyroki NSA - z 19.11.2020 r. sygn. akt I OSK 1195/20, z 28.02.2025 r. sygn. akt III OSK 7394/21, publ. CBOSA).
W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że dane indywidualne w rozumieniu omawianych przepisów to przede wszystkim dane podatnika: osobowe (imiona i nazwisko, nazwisko rodowe, imiona rodziców) nazwa podmiotu, data urodzenia, miejsce zamieszkania, siedziba, miejsce wykonywania działalności gospodarczej lub miejsce zatrudnienia (nauki), numer ewidencyjny (PESEL), numer identyfikacji podatkowej (NIP), stan cywilny osoby pozostającej na utrzymaniu podatnika a także inne dane pozwalające zidentyfikować podatnika, oraz dane dotyczące indywidualnego wymiaru podatku dla konkretnego podatnika. "Indywidualnymi danymi" nie będą natomiast te elementy decyzji, które nie pozwalają na identyfikację konkretnego podatnika - czyli np. ustalony stan faktyczny, (z wyjątkiem danych (okoliczności) umożliwiających identyfikację podatnika) i wywód prawny organu ustalającego wymiar podatku (zob. np. wyroki WSA z 28.02.2013 r. sygn. akt II SA/Lu 1121/12, z 11.03.2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1639/15, pub. CBOSA, D. Zalewski, w P. Szustakiewicz, Dostęp do informacji publicznej, wyd. 2 C.D. Beck, 2016; C. Kosikowski [w:] C. Kosikowski, L. Etel i inni: "Ordynacja podatkowa", Wyd. LEX Wolters Kluwer buisness, Warszawa 2013, s. 1474).). Potwierdzeniem trafności stanowiska, że o statusie tajemnicy skarbowej decyduje indywidualny charakter informacji identyfikujących konkretnego podatnika, jest orzecznictwo sądów administracyjnych przyjmujące, że tajemnica skarbowa nie dotyczy informacji o samych procesach gospodarczych zachodzących w prowadzonych przez podatników przedsięwzięciach gospodarczych jak np. okoliczności zawarcia przez nich określonych transakcji (zob. wyroki NSA z 16.12.2016 r. sygn. akt II FSK 3494/14, z 9.)1.2014 r sygn. akt II FSK 234/12, z 5.12.2012 r. sygn. akt I FSK 139/12, pub. CBOSA).
Z powyższego wynika, że o kwalifikacji określonych danych jako tajemnicy skarbowej nie decyduje sam fakt znajdowania się dokumentu z tymi danymi w aktach postępowania, lecz charakter (indywidualny albo nie) danych zawartych w dokumencie. Skoro zatem skarżący wniósł o udostępnienie opinii wydanych przez Szefa Administracji Skarbowej w wersji zanonimizowanej, tj. niezawierającej indywidualnych danych objętych tajemnicą skarbową, to nie zaszły przesłanki do odmowy udostępnienia informacji publicznej, określone w art. 5 ust. 1 u.d.i.p.
Należy przy tym zwrócić uwagę na treść art. 14b § 5c O.p., który stanowi, że "Organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię w zakresie, o którym mowa w § 5b, chyba że stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu, które było przedmiotem uzyskanej uprzednio opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Opinię Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, której przedmiotem jest zagadnienie odpowiadające stanowi faktycznemu lub zdarzeniu przyszłemu przedstawionemu we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wraz z wnioskiem organu uprawnionego do wydania interpretacji indywidualnej o jej wydanie, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty w nich wskazane, dołącza się do akt sprawy."
Z powyższego przepisu wynika, że jeśli z treści opinii wydanej przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w trybie art. 14 b § 5c O.p., zostaną usunięte indywidualne dane (identyfikujące wnioskodawcę oraz inne podmioty w niej wskazane), to wówczas organ może tą opinią dysponować i opinia ta może zostać załączona do akt innego postępowania, bez uszczerbku dla tajemnicy skarbowej.
Reasumując, w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uznania, że powołana przez organ w zaskarżonej decyzji argumentacja mogła stanowić podstawę do odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej z powołaniem się na ochronę tajemnicy skarbowej. Wobec tego uznać należy, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 293 § 1 i § 2 pkt 13 O.p.
Rozpatrując ponownie sprawę organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 119 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis sadowy od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 P.p.s.a.